III SA/Kr 467/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Halina Jakubiec spr. NSA Krystyna Kutzner Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2008 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr : [...] w przedmiocie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej skargę oddala Wnioskiem z dnia 13.12.2000r. S. D. zwróciła się do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie o przyznanie pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania wnuka A. D., przebywającego u niej w ramach rodziny zastępczej. Odniosła się do zwiększonych potrzeb finansowych, których wymaga leczenie wnuka (cierpi na porażenie mózgowe), konieczność zakupu opału (wnuk często przeziębia się) oraz zakup innych niezbędnych rzeczy typu ubranie czy pożywienie. Dodała, że sama jest osobą schorowaną a rentę, którą otrzymuje w wysokości 816,92 zł wydaje w sporej części na lekarstwa, czego wynikiem jest brak możliwości współuczestniczenia w wydatkach związanych z wychowaniem wnuka. Starosta decyzją z dnia [...] znak [...] przyznał S. D. pomoc pieniężną na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka A. D. od 01.01.2001r. w wys. 1.109,60 zł, co stanowi 80% kwoty 1387,00 zł. Jako podstawą prawną decyzji wskazano art. 33g ust. 1, 3, 5, 35 a, 55 ust. 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998r., nr 64, poz. 414) i § 9 ust. 4, § 10 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 września 2000r. w sprawie rodzin zastępczych,(Dz.U. z 2000r., nr 83, poz. 939). Organ stwierdził, iż będący pod opieką skarżącej wnuk uprawniony jest do zasiłku pielęgnacyjnego. Pomoc pieniężna w takiej sytuacji z tytułu posiadania dziecka w ramach rodziny zastępczej przysługuje w wysokości 80% podstawy, niezależnie od dochodu rodziny ustalonego na podstawie art. 4 w/w ustawy, na okres pobierania zasiłku pielęgnacyjnego na dziecko. W odwołaniu z dnia 09.01.2001r. od w/w decyzji S. D. podniosła konieczność zwiększonych wydatków na wnuka, a z związku z tym bezzasadność obniżenia jej pułapu pomocy pieniężnej. Decyzją z dnia [...] znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję (na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 4, 33g, 55 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej i rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie rodzin zastępczych). Organ podkreślił prawidłowość ustalenia przez organ I instancji przesłanek wpływających na wysokość udzielanej pomocy (istnienie obowiązku alimentacyjnego, wysokość dochodu rodziny, uprawnienie do zasiłku pielęgnacyjnego). Co do zarzutu strony o zmniejszeniu kwoty pomocy pieniężnej w stosunku do otrzymywanej na podstawie umowy z [...] – organ wskazał, że na mocy art. 1 pkt 23 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu ubezpieczeń społecznych (Dz. U. nr 19 poz. 238) zmieniony został art. 55 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym "umowy w sprawie przyznania rodzinom zastępczym pomocy pieniężnej zawarte przed dniem 01.01.2000r. zachowują ważność do dnia 31.12.2000r.", w związku z tym, umowa zawarta ze skarżącą w dniu [...] nie wywołuje żadnych skutków prawnych a jedyną podstawą jest decyzja administracyjna. W skardze z dnia 07.03.2001r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie S. D. ponowiła argumentację z odwołania od decyzji Starosty. W piśmie przygotowawczym z dnia 16.07.2008r. pełnomocnik skarżącej sprecyzował żądanie skargi, wskazując, że doszło do zmiany ustalonej zasady wypłaty pomocy pieniężnej dla skarżącej wynikającej z umowy o pomocy pieniężnej nr [...] z dnia [...] przewidującej wypłatę równowartości 100% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, a także podniósł okoliczność, że skarżąca otrzymywała miesięcznie kwotę 855 zł a nie ustaloną decyzją kwotę 1.109,60 zł. Na rozprawie w dniu 17.07.2008r. podniósł z kolei, że skarżąca kwestionuje fakt, iż wypłata jest niższa niż wynika to z treści decyzji a nie samą zasadę oddłużenia pomocy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z art. 3 § 1 tej ustawy wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono prawa materialnego i przepisów postępowania. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd stwierdza, że skarga S. D. nie może być uwzględniona. Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu organów uchybień prawa materialnego czy procesowego, skutkujących orzeczeniem zgodnie z art. 145 p.p.s.a. Prawidłowo bowiem organy ustaliły, że S. D. jest osobą spokrewnioną w stosunku do A. D. w stopniu, który na gruncie art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964r., nr 9, poz. 59 z e zm.) zobowiązuje do dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (czyli do obowiązku alimentacyjnego), oraz to, że A. D. otrzymywał na podstawie decyzji z dnia [...] znak [...] zasiłek pielęgnacyjny. Okoliczności te na gruncie ustawy o pomocy społecznej, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji organu I inst., decydowały o pułapie pomocy pieniężnej w związku z wychowywaniem dziecka w ramach rodziny zastępczej. Zgodnie z art. 33g ust. 2 i 3 ustawy o pomocy społecznej oraz § 10 ust. 1 i 3 rozporządzenia w sprawie rodzin zastępczych pomoc pieniężna w takim przypadku wynosi 80% podstawy (odpowiadającej kwocie 1327 zł), bez względu na wysokość dochodu rodziny zastępczej ustalanego zgodnie z art. 4 ustawy. Należy w związku z tym zaznaczyć, że decyzja Starosty z [...] jak też Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] w sposób zgodny z prawem określiły, że S. D. przysługuje pomoc pieniężna w wysokości 1.109,60 zł , czyli 80% od kwoty 1387 zł. Sąd dokonuje oceny legalności decyzji w granicach zakreślonych skargą, a skarga S. D. wyraźnie wskazała, że dotyczy wymienionych wyżej decyzji. Sąd nie posiada w przedmiotowym postępowaniu kompetencji do oceny działań organu I inst., które polegały na wykonaniu decyzji z [...]. Jakkolwiek z przedstawionego przez skarżącą wyciągu z rachunku bankowego datowanego na dzień [...] 08.2002r. wynika, że przekazana jej kwota za miesiąc wrzesień 2002r. wyniosła 855,33 zł (a ustalona była w wysokości 1.109,60 zł) - zarzuty odnośnie faktycznie otrzymanej wysokości pomocy pieniężnej skarżąca może podnosić w postępowaniu skargowym – uregulowanym w dziale VIII kpa. Przedmiot tego rodzaju postępowań pozostaje jednak poza zakresem kognicji sadów administracyjnych. Wobec powyższego, Sąd nie mogąc wkroczyć w materię poruszoną w związku z nieprawidłowym wykonaniem decyzji, ocenił je jedynie pod względem zgodności ich treści z prawem, dlatego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.