III SA/Kr 473/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 15 lipca 2016r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach w kwestii wniosku skarżącej spółki z 13 kwietnia 2018r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. l. Dyrektor Izby Celnej, decyzją z 15 lipca 2016r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z 20 kwietnia 2016r. nr [...] wymierzającą skarżącej Spółce karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w wysokości [...] zł. Decyzja organu II instancji została skierowana do pełnomocnika strony skarżącej tj. adwokat E. U-S. za pośrednictwem operatora pocztowego [...] SA. Z adnotacji znajdujących się na zwrotnym poświadczeniu odbioru wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 21 i 29 lipca 2016r. a następnie zwrócona do organu podatkowego w dniu 8 sierpnia 2016r. Na przesyłce podano miejsce odbioru tj. [...] w [...] Al. [...] w K. i zamieszczono adnotację, iż adresata nie zastano. Pismem z 9 kwietnia 2018r., nadanym w dniu 11 kwietnia 2018r. pełnomocnik skarżącej spółki wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 15 lipca 2016r. jednocześnie wniesiono skargę na tę decyzję. Pełnomocnik skarżącej spółki wskazał, że kancelaria prowadzi obsługę 452 spraw z zakresu urządzania gier na automatach i podczas przeprowadzania szczegółowej inwentaryzacji postępowań w dniu 9 kwietnia 2018r. zauważono, że w sprawie nr [...] nie ma decyzji organu II instancji ani informacji o przedłużeniu terminu rozprawy. W kancelarii nie odnaleziono decyzji i zwrócono się telefonicznie do organu o podanie informacji czy wydano decyzję. Pełnomocnik po rozmowie telefonicznej z funkcjonariuszem dowiedział się, że w sprawie wydano decyzję w II instancji, która powróciła do organu i pozostawiono ja ze skutkiem doręczenia. Pełnomocnik wskazał, że w tym czasie obsługę przesyłek sądowych i urzędowych wykonywał [...] i w sierpniu 2016r. miał problemy z odbiorem przesyłek u tego operatora. Zdaniem pełnomocnika, nie może on odpowiadać za nieprawidłową organizację doręczenia korespondencji zatem w sprawie winien mieć zastosowanie Pełnomocnik wskazał, że w tym czasie obsługę przesyłek sądowych i urzędowych wykonywał [...] i w sierpniu 2016r. miał problemy z odbiorem przesyłek u tego operatora. Zdaniem pełnomocnika, nie może on odpowiadać za nieprawidłową organizację doręczenia korespondencji zatem w sprawie winien mieć zastosowanie art. 87§5 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2018r. póz. 1302 ze zm. dalej-p.p.s.a.). Postanowieniem z 25 czerwca 2018r., sygn. akt: III SA/Kr 473/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, odrzucił wniosek [...] Sp. z o.o. w B. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 15 lipca 2016r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach, bowiem okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu, nawet gdyby zostały podniesione w ciągu roku od uchybionego terminu, nie usprawiedliwiają braku winy skarżącej spółki w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Tym bardziej nie stanowią wyjątkowego przypadku w rozumieniu art. 87§5 p.p.s.a., gdyż podana przyczyna uchybienia tkwiła w sposobie zorganizowania pracy w kancelarii adwokackiej. III. Zażalenie na to postanowienie wniosła spółka zaskarżając to orzeczenie w całości. Wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: -art. 87§5 p.p.s.a. przez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w sprawie nie występował wyjątkowy przypadek uzasadniający przywrócenie terminu; -art. 88 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji odrzucenie wniosku, podczas gdy złożony wniosek nie był spóźniony ani niedopuszczalny z mocy ustawy, a zatem nie było podstaw do jego odrzucenia. Wobec powyższego autor zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie. IV. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 25 września 2018r. sygn. akt: II GZ 319/18 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W pisemnych motywach postanowienia wskazano, że przyjęcie fikcji doręczenia wymaga dysponowania faktami, okolicznościami niespornymi. Niewątpliwie, co do zasady, data doręczenia decyzji ustalana jest na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru. Jednakże w sprawie, skreślenie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję (k. [...] akt admin.) w zakresie jednego punktu odbioru [...] oraz nieopisana pieczęć określająca adres innego punktu [...], mogą podawać w wątpliwość miejsce możliwości odbioru przesyłki. Stąd ustalenia wymagałoby, czy pełnomocnik skarżącej został przez operatora pocztowego prawidłowo pouczony o właściwym punkcie odbioru przesyłki. Uzasadnione wątpliwości w tym zakresie mogą bowiem uzasadniać odmowę przyjęcia fikcji doręczenia. V. Rozpoznając złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 p.p.s.a. pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu 4 (§ 2). Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu, jeżeli jego uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.( §2) Wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu ( art 87§1 p.p.s.a.), uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu (§ 2). Wraz z wnioskiem strona ma obowiązek dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5). Pomimo tego, że treść przepisu art. 87§5 p.p.s.a. oznacza, że w istocie możliwość przywrócenia uchybionego terminu została, co do zasady, ograniczona rocznym terminem liczonym od dnia uchybionego terminu i bez znaczenia dla upływu tego rocznego terminu pozostaje moment złożenia wniosku o przywrócenie, to w ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzi podstawa do jego rozpoznania w postaci wyjątkowego przypadku. Jak wynika z adnotacji doręczyciela operatora pocztowego [...] na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji, znajduje się informacja (odcisk pieczęci), że miejscem odbioru tej przesyłki ma być Punku Odbioru Korespondencji [...] w [...] przy Al. [...] w K. przy czym jest on przekreślony. Jednocześnie widnieje drugi odcisk pieczęci wskazujący na [...] ul. [...] K. W orzecznictwie wskazuje się, że fakt pozostawienia zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki musi wynikać w bezsporny sposób z potwierdzenia odbioru sporządzonego przez osobę dokonującą doręczenia (por. wyrok SN z 12 grudnia 1997r., sygn. akt: III RN 94/97; wyroki NSA: z 28 maja 1997r., sygn. akt: l SA/Gd 23/97; z 8 kwietnia 1998r., sygn. akt: l SA 1722/97; z 14 sierpnia 1998r., sygn. akt: l SA/Gd 1457/96). Brak precyzyjnej i jednoznacznej informacji o miejscu pozostawienia zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki oraz o powtórnym jej awizowaniu oznacza niespełnienie warunków określonych w art. 44§2 i 3 k.p.a. ( i odpowiednio art. 144, art. 149, art. 150 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa). Uchybienie tym wymogom powoduje niemożność powołania się organu na domniemanie doręczenia z art. 44§4 k.p.a. (art. 144, art. 149, art. 150 Ordynacji podatkowej). Jeżeli bowiem nie wiadomo czy zawiadomienie zostało zamieszczone zgodnie z czynnościami określonymi w §2 i 3 art. 44 k.p.a., doręczenie nie może 5 zostać uznane za skutecznie dokonane (por. postanowienia NSA z 25 stycznia 2007r., sygn. akt: l OSK 23/07; z 4 lutego 2010r., sygn. akt: II OZ 59/10; z 14 czerwca 2011 r., sygn. akt: I OSK 935/11; wyrok NSA z 28 czerwca 2001 r., sygn. akt :II SA 2871/00; wyrok SN z 22 lutego 2001 r., sygn. akt: II RN 70/00). Pełnomocnik strony skarżącej w dniu 9 kwietnia 201 8r. powziął informację telefoniczną o wydaniu zaskarżonej decyzji (podjął czynności zmierzające do odnalezienia przesyłki w rzeczonych Punktach Odbioru Korespondencji) a następnie w dniu 11 kwietnia 201 8r. wniósł (za pośrednictwem operatora pocztowego) skargę do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 15 lipca 201 6r. nr [...], z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W ocenie Sądu okoliczności sprawy wskazywały na wyjątkowy przypadek. Mając powyższe na wadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art 86§1 p.p.s.a. w związku z art. 87§5 p.p.s.a.