III SA/Kr 475/14

Kraków, dnia 30 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. P. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za przechowywanie broni w depozycie postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi Pismem z dnia 28 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego) G. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za przechowywanie broni w depozycie. Wraz z powyższą skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że niewniesienie przedmiotowej skargi w ustawowym terminie było spowodowane brakiem pouczenia w wezwaniu do zapłaty z dnia 21 czerwca 2012 r. o możliwości zaskarżenia. Ponadto G. P. podniósł, że o sposobie wniesienia skargi dowiedział się dopiero z doręczonego w dniu 21 lutego 2014 r. uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1488/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Uregulowania w zakresie uchybienia i przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zawiera rozdział 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.). W art. 86 § 1 P.p.s.a. została przewidziana możliwość przywrócenia terminu na wniosek strony, w razie gdy nie dokonała ona czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Natomiast w myśl art. 87 P.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Zważyć należy, że przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa zasad dokonywania oceny zachowania strony, w związku z czym ocena braku winy, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, pozostawiona jest uznaniu sądu. Przepis powyższy nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. Niewątpliwym jest nadto, że strona, która uchybiła terminowi, powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. O braku winy strony można natomiast mówić, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym) było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy (por. postanowienie SN z 7 czerwca 1999 r., I PKN 103/99, opubl. OSNP 2000, nr 19, poz. 719). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Badając tę kwestię, sąd powinien przeanalizować wszystkie okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że bezspornie wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku oraz jednocześnie z wnioskiem została dopełniona czynność dla której określony był termin – została wniesiona skarga. Stwierdzić bowiem należy, że powyższy termin (zgodnie z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu postanowienia WSA w Krakowie z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1488/13) zaczął biec po doręczeniu G. P. postanowienia z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1488/13. Niniejsze doręczenie nastąpiło w dniu 21 lutego 2014 r. Natomiast z akt sprawy i z nadesłanej przy piśmie z dnia 16 kwietnia 2014 r. koperty jednoznacznie wynika, że skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia została nadana w polskiej placówce pocztowej w dniu 28 lutego 2014r., czyli z zachowaniem siedmiodniowego terminu do dokonania czynności. Niewątpliwie w sprawie powstały również ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. Analizując kluczową przesłankę przywrócenia terminu – braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w wyznaczonym terminie sąd stwierdza, że faktycznie wezwanie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 czerwca 2012 r. nie zawierało w swej treści pouczenia o sposobie i trybie zaskarżenia. Jak wskazał WSA w Krakowie w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1488/13, organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Z powyższej zasady udzielania informacji stronom i uczestnikom postępowania należy wywieść obowiązek pouczenia strony o możliwości, trybie i terminie zaskarżenia aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1345/10). Dlatego też brak pouczenia strony przez organ o sposobie i trybie zaskarżenia aktu nie może nieść negatywnych konsekwencji dla strony i uzasadnia przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. W ocenie Sądu zaistniały wszystkie przesłanki do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.