III SA/Kr 477/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2013 r. Nr [...] w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania B. G. od pisma Dyrektora Wydziału Mieszkalnictwa Urzędu Miasta z dnia [...] 2013 r. Nr [...], pełnomocnik B. G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia. Pełnomocnik skarżącej nie przedstawił jednak żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W związku z tym, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05). Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że to do obowiązków skarżącego należy wskazanie konkretnego niebezpieczeństwa lub konkretnej szkody, mogących powstać na skutek wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Skoro więc pełnomocnik skarżącej nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia skarżącej przez zaskarżone postanowienie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.