III SA/Kr 480/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Hanna Knysiak-Sudyka Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2016 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu kwalifikacji zawodowej (kod 95) do dokumentu prawa jazdy przy kategorii D skargę oddala. Decyzją z dnia [...] 2016 r. znak: [...] organ I instancji odmówił K. O. dokonania wpisu do dokumentu prawa jazdy kodu "95" przy kategorii D. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w wyniku przeprowadzonej weryfikacji akt kierowcy nie stwierdzono, aby K. O. złożył w organie I instancji świadectwo ukończenia szkolenia w zakresie bloku programowego obejmującego kat. D prawa jazdy, które dałoby podstawę do dokonania wpisu kodu "95" przy posiadanej przez wnioskodawcę kat. D prawa jazdy. Zdaniem organu I instancji w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki do zwolnienia strony z przedłożenia wskazanych wyżej dokumentów, wynikające z art. 3 ust 1 ustawy z dnia 17 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz zmianie ustawy prawo o ruchu drogowym, bowiem jak wynika z powołanego przepisu wymóg ukończenia kwalifikacji wstępnej oraz kwalifikacji wstępnej przyspieszonej nie dotyczy osób posiadających prawo jazdy kat. D1, D1+E, D lub D+E wydane do dnia 10 września 2008 r., podczas gdy prawo jazdy kat. D zostało stronie wydane w dniu 8 grudnia 2008 r. Ponadto w ocenie organu I instancji podstawa dokonania wpisu kodu "95" nie może być dokonana w niniejszej sprawie w oparciu o art. 39d ust 6 ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którym kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii C1, C1+E, C i C+E i D1, D1+E, D i D+E, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego K. O. nie wykonuje transportu drogowego w zakresie kat. D prawa jazdy zaś szkolenie okresowe odbył w dniu 18 czerwca 2015 r. Od powyższej decyzji odwołał się K. O. nie zgadzając się z treścią podjętego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że datą uzyskania uprawnień do kierowania pojazdami danej kategorii jest dzień uzyskania pozytywnej oceny z egzaminu państwowego. Jak podnosi skarżący pozytywną ocenę z egzaminu państwowego na kat. D prawa jazdy uzyskał z dniem 7 listopada 2007. Dokumenty związane z egzaminem winny zostać przesłane organowi właściwemu w sprawach wydawania uprawnień do kierowania pojazdami w terminie 3 dni od daty egzaminu a więc do dnia 10 listopada 2007 r. co jednak nie nastąpiło. Przekazanie dokumentów z Ośrodka Egzaminacyjnego nastąpiło rok po zdaniu przez stronę egzaminu. W ocenie odwołującego winien on być zwolniony z obowiązku przedłożenia dokumentacji potwierdzającej ukończenia kwalifikacji wstępnej oraz kwalifikacji wstępnej przyspieszonej na zasadzie art.. 3 ust 1 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz zmianie ustawy prawo o ruchu drogowym Ponadto odwołujący wskazał, że w jego sprawie winien znaleźć zastosowanie art. 39d ust 6 ustawy o transporcie drogowym. W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 3 marca 2016 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. znak: [...] o odmowie dokonania K. O. wpisu kwalifikacji zawodowej (kod 95) do dokumentu prawa jazdy przy kategorii D. W uzasadnieniu decyzji podano, że podstawę prawną decyzji stanowi w przedmiotowej sprawie przepis art. 15 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. 2015, poz. 155), zwanej dalej "ustawą". W rozpoznawanej sprawie K. O. zwrócił się do organu I instancji z wnioskiem o wydanie prawa jazdy z zaznaczeniem posiadanych przez wnioskodawcę kategorii A,B, C, D, E oraz zaznaczenie kodu "95" przy kategorii D. Pismem z dnia 26 listopada 2015 r. organ I instancji wezwał stronę do uzupełnienia wniosku o świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzającej ukończenie kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej z zakresu kat. D i D+E prawa jazdy. W odpowiedzi wnioskodawca stwierdził, że wszystkie niezbędne dokumenty zostały złożone w organie I instancji. Zdaniem wnioskodawcy w jego przypadku nie ma potrzeby składania świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzającej ukończenie kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej z zakresu kat. D i D+E prawa jazdy, co wynika z treści art. 3 ust 1 ustawy z dnia 17 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz zmianie ustawy prawo o ruchu drogowym. W świetle powyższego zaskarżoną decyzją organ I instancji odmówił dokonania w dokumencie prawa jazdy wpisu kodu 95 obok kategorii D prawa jazdy z uwagi na brak świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej z zakresu kat. D i D+E prawa jazdy. W ocenie Kolegium Odwoławczego decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Z analizy akt przedmiotowej sprawy oraz treści zaskarżonej decyzji wynika niezbicie, że osią sporu jest to czy odwołujący winien uzyskać wpis kwalifikacji zawodowej (kod 95) do dokumentu prawa jazdy przy kategorii D bez konieczności ukończenia kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej oraz czy w analizowanej sprawie wpis kodu może zostać dokonany z uwzględnieniem treści art. 39d ust 6 ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z treścią art. 39a ust 1 pkt 5 i pkt 6 ustawy o transporcie drogowym przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę, jeżeli osoba ta uzyskała kwalifikację wstępną lub kwalifikację wstępną przyśpieszoną, zwane dalej "kwalifikacją" oraz ukończyła szkolenie okresowe. Stosownie zaś do treści art. 39b ust 2 ww. ustawy kierowca obowiązany jest uzyskać kwalifikację, odpowiednio do pojazdu samochodowego, którym zamierza wykonywać przewóz drogowy, w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy: C1,C1+E, Ci C+E; D1, D1+E, D i D+E. Zgodnie z dyspozycją art. 39d ust 4 ww. ustawy szkolenie okresowe jest prowadzone w ośrodku szkolenia w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy: C1,C1+E, Ci C+E; D1, D1+E, D i D+E. Kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego (art. 39d ust 6 ustawy). Zgodnie z treścią art. 39f ust 1 ww. ustawy kierowca wykonujący przewóz drogowy obowiązany jest uzyskać wpis do polskiego krajowego prawa jazdy, potwierdzający spełnienie wymagań, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 3 i 4 oraz odpowiednio pkt 5 lub 6. Zasady dokonywania wpisu, o którym mowa w ust. 1 określa art. 15 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Stosownie do treści art. 3 ust 1 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz zmianie ustawy prawo o ruchu drogowym, wymóg ukończenia kwalifikacji wstępnej oraz kwalifikacji wstępnej przyspieszonej nie dotyczy osób posiadających prawo jazdy kat. D1, D1+E, D lub D+E wydane do dnia 10 września 2008 r. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prawo jazdy kat. D i D+E nr druku [...] zostało wydane K. O. na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2008 r. Wskazano, że zgodnie z § 9 ust 3 pkt 9 obowiązującego do dnia 24 lutego 2016 r. rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31 lipca 2012 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 1005) datą uzyskania uprawnienia jest data wydania prawa jazdy określonej kategorii po raz pierwszy. Zasada ta utrzymana została w § 10 ust. 3 pkt 3 nowego rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 24 lutego 2016 r. K. O. uzyskał uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B z dniem wydania w tym zakresie przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia [...] 2008 r. W związku z tym odwołujący nie może skorzystać z ustawowego zwolnienia z wymogu ukończenia kwalifikacji wstępnej oraz kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej bowiem zwolnienie takie przysługuje kierowcom, którym prawo jazdy kat. D1, D1+E, D lub D+E zostało wydane do dnia 10 września 2008 r. W konsekwencji strona w celu dokonania wpisu w dokumencie prawa jazdy kodu "95" przy kategorii D winna przedłożyć świadectwo ukończenia kwalifikacji wstępnej oraz kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej. Organ powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 2074/12. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyznało także rację organowi I instancji, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania względem odwołującego regulacji wynikającej z treści art. 39d ust. 6 Prawa o transporcie drogowym zgodnie z którym kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii C1, C1+E, C i C+E i D1, D1+E, D i D+E, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Bd 1429. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego odwołujący nie uzyskał kwalifikacji wstępnej oraz nie został z niej zwolniony w zakresie kat. D prawa jazdy zatem odbycie szkolenia okresowego w zakresie bloku programowego C, C1, C1+E, C+E nie mogło zostać uwzględnione w prawie jazdy wpisem kodu 95 przy kategorii D i DE. Na marginesie wskazano, że przekazanie dokumentacji kierowcy z ośrodka szkolenia kierowców do organu administracji właściwego w sprawie wydawania uprawnień nie powinno trwać tak długo jak to miało miejsce w przypadku odwołującego, jednakże kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie ma data wydania decyzji a na jej podstawie dokumentu prawa jazdy. Decyzja ta jak o tym była mowa nie została przez stronę zaskarżona i uzyskała walor ostateczności w związku z czym nie mogła być w jakikolwiek sposób podważana w niniejszym postępowaniu. Organy administracji w niniejszej sprawie zebrały cały materiał dowodowy dokonały jego wnikliwej oceny i na jej podstawie wydały prawidłowe rozstrzygnięcie. Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. O. zarzucając naruszenie art. 15 ust 1 ustawy o kierujących pojazdami poprzez odmowę wpisu potwierdzającego odbycie kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej. Naruszenie art. 15 ust 3 ww. ustawy poprzez stwierdzenie, że świadectwo kwalifikacji zawodowej nr [...] uzyskane przez skarżącego w dniu 18 marca 2015 r., nie stanowi podstawy do uzyskania wpisu o odbyciu kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej. Ponadto skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz brak odniesienia się do zarzutów odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji, co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawo. Nie każde naruszenie prawa uzasadnia wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla taki akt w przypadku, gdy stwierdzi: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) lub stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W tej sprawie Sąd uznał, że skarga skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż tak zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. Jak wynika z akt sprawy skarżący starał się o uzyskanie w prawie jazdy kategorii D wpisu kwalifikacji zawodowej (kod 95) uprawniającego do wykonywania transportu drogowego oraz do świadczenia pracy na rzecz przedsiębiorców lub podmiotów wykonujących przewozy drogowe. Zgodnie z art. 39a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 z późn. zm.) jednym z warunków uzyskania takiej kwalifikacji jest uzyskanie przez kierowcę kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyspieszonej. Jak wynika z art. 39b ust. 2 ustawy o transporcie drogowym kierowca obowiązany jest uzyskać kwalifikację odpowiednio do pojazdu samochodowego którym zamierza wykonywać przewóz drogowy, w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy, w tym do prawa jazdy D i D + E (art. 39b ust. 2 pkt 2 ww. ustawy), tj. na przewóz drogowy osób. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że skarżący dowodu uzyskania takiej kwalifikacji w zakresie bloku programowego odnoszącego się do kategorii prawa jazdy D i D + E nie przedłożył. Przedłożył bowiem jedynie świadectwo ukończenia szkolenia okresowego w zakresie bloku programowego w odniesieniu do kategorii prawa jazdy C, C1, C1E i CE (akta administracyjne sprawy organu I instancji, karta nr 31). Okoliczność ta uzasadniała wydanie orzeczenia o odmowie dokonania w prawie jazdy skarżącego wpisu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji zawodowej (kodu 95) przy kat. D i D+E. Jak wynika z art. 39b ust. 2 ustawy o transporcie drogowym przez kwalifikację o jakiej mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 tej ustawy oraz w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz zmianie ustawy prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2006 r. Nr 235, poz. 1701), zwanej dalej w skrócie "ustawą zmieniającą" należy rozumieć kwalifikację odbytą w zakresie bloku programowego odpowiedniego do danej kategorii prawa jazdy. Z tego też względu brak jest podstaw do przyjmowania, że treść pkt 1 i 2 ust. 1 art. 3 ustawy zmieniającej połączona jest jakimkolwiek spójnikiem. Takie stwierdzenie nie wynika też z decyzji organów obu instancji. Uznanie skarżącego za osobę o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej nie może zatem skutkować uznaniem go za taką osobę w rozumieniu pkt 1 tej normy prawnej, czego faktycznie domaga się skarżący. Skarżący nie może skutecznie powoływać się na treść art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym, który dotyczy szkolenia okresowego a nie świadectwa kwalifikacji wstępnej o jakiej mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 ustawy i art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej. Obowiązek odbycia szkolenia okresowego dotyczy osób, które uzyskały kwalifikację wstępną, względnie z jej uzyskania zostały zwolnione, do których to osób skarżący nie należy. Sąd nie stwierdza naruszenia art. 39d ust. 5 i 6 ustawy o transporcie drogowym zgodnie z którymi kierowca, który zaprzestał wykonywania przewozu drogowego przez okres uniemożliwiający spełnienie obowiązku o którym mowa w art. 39d ust. 2 tej ustawy, przed ponownym przystąpieniem do wykonywania przewozu obowiązany jest ukończyć szkolenie okresowe; natomiast kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w art. 39d ust. 4 tej ustawy, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego. Ukończenie szkolenia okresowego z danego bloku (np. bloku C1, C1+E, C i C+E) umożliwia uzyskanie uprawnienia (kodu 95) w zakresie kategorii C, a nie kategorii D. Zdaniem Sądu niezasadne jest powoływanie się w tym względzie przez skarżącego na treść art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej w sytuacji, gdy prawo jazdy w zakresie kategorii D i D + E uzyskał on po 10 września 2008 r. Wprawdzie w ocenie skarżącego uzyskanie uprawnień w zakresie kategorii D i D+E uzyskał on nie w dacie wydania prawa jazdy lub w dacie wydania decyzji o przyznaniu uprawnień, ale w dacie zakończenia egzaminu z wynikiem pozytywnym, tym niemniej Sąd tej argumentacji nie podziela. Należy zgodzić się ze skarżącym, że samo wydanie dokumentu prawa jazdy stanowi czynność o charakterze materialno-technicznym i jedynie potwierdza posiadanie kwalifikacji w zakresie poruszania się po drogach określonymi kategoriami pojazdów. Nadanie uprawnień do kierowania pojazdem, jak również odmowa ich nadania następuje w formie decyzji administracyjnej. Nadanie uprawnień stanowi zakończenie postępowania administracyjnego rozstrzygającego o przyznaniu (lub odmowie przyznania) określonych uprawnień na rzecz indywidualnie oznaczonej osoby. Dopiero po wydaniu decyzji w sprawie nadania uprawnień do kierowania pojazdami, właściwy organ wykonując taką decyzję wydanie dokument potwierdzający posiadane uprawnienia. Takim dokumentem jest właśnie prawo jazdy. Takie stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w prawomocnym wyroku z dnia 5 września 2006 r. sygn. akt III SA/Kr 354/04 i wyrok ten nadal zawiera aktualny pogląd w tym zakresie. Samo zdanie egzaminu praktycznego nie stanowiło i nadal nie stanowi o uzyskaniu uprawnień do kierowania pojazdami. Zarówno w obowiązującym w latach 2007-2008 art. 87 i 90 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 z późn. zm.), jak i obecnej regulacji art. 11 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2016 r. poz. 627) wskazuje na szereg wymogów, jakie musi spełnić dana osoba do otrzymania uprawnienia do kierowania pojazdami. Przykładowo, zgodnie z obowiązującym w latach 2007-2008 art. 90 Prawa o ruchu drogowym prawo jazdy otrzymywała osoba, która: 1) osiągnęła wymagany dla danej kategorii wiek; 2) uzyskała orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem i orzeczenie psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, o ile jest ono wymagane; 3) odbyła wymagane dla danej kategorii szkolenie; 4) zdała z wynikiem pozytywnym egzamin państwowy wymagany dla danej kategorii. Zgodnie z art. 11 ustawy o kierujących pojazdami prawo jazdy jest wydane osobie (o ile nie są spełnione dodatkowe przesłanki negatywne), która: 1) osiągnęła minimalny wiek wymagany do kierowania pojazdami odpowiedniej kategorii; 2) uzyskała orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, 3) uzyskała orzeczenie psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem przy czym nie dotyczy prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T; 3) odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii; 4) zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii; 5) uprzedzona o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy oświadcza, że jej miejsce zamieszkania znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (...). Już z tak przytoczonych przepisów wynika, że zdanie egzaminu stanowiło spełnienie tylko jednej przesłanki i nie pozwalało jeszcze na wydanie dokumentu prawa jazdy. Kandydat na kierowcę musiał spełnić szereg innych wymagań i dopiero wydanie decyzji o nadaniu uprawnień stanowiło podstawę do wydania dokumentu prawa jazdy. Skoro nie budzi wątpliwości, że wobec skarżącego wydano decyzję o nadaniu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii D dopiero 8 grudnia 2008 r., to sam fakt zdania egzaminu w dniu 7 listopada 2007 r. nie może być traktowany jako data uzyskania uprawnień do kierowania pojazdami kat. D. Sąd w tej sprawie nie może oceniać powodów, dla których pomiędzy zdaniem egzaminu państwowego a wydaniem decyzji w sprawie przyznania uprawnień minął okres ponad 1 roku. W tej sprawie okoliczność ta nie ma znaczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że w stanie faktycznym tej sprawie nie można zarzucić organom ani naruszenia przepisów postępowania, ani też naruszenia przepisów prawa materialnego. Nie jest także zasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 15 ust 1 ustawy o kierujących pojazdami poprzez odmowę wpisu potwierdzającego odbycie kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej oraz zarzut naruszenia art. 15 ust 3 ww. ustawy poprzez stwierdzenie, że świadectwo kwalifikacji zawodowej nr [...] uzyskane przez skarżącego w dniu 18 marca (powinno być czerwca) 2015 r., nie stanowi podstawy do uzyskania wpisu o odbyciu kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej. Nie znajduje także podstawy zarzut naruszenia art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz braku odniesienia się do zarzutów odwołania. W tej sprawie organy nie naruszyły prawa, zebrały wystarczający materiał dowodowy pozwalający na ustalenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Okoliczność zaś, że organy odmiennie oceniły niż skarżący dowody zebrane w sprawie, a w szczególności znaczenie świadectwa kwalifikacji zawodowej nr [...] uzyskane przez skarżącego w dniu 18 czerwca 2015 r. nie oznacza, że stanowisko organów jest błędne. Stan faktyczny sprawy został prawidłowo ustalony i wyjaśniony. Zaskarżona decyzja zawiera także argumentacje będącą ustosunkowaniem się do stanowiska skarżącego zawartego w odwołaniu. Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.