III SA/Kr 494/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. A. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem adwokata w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu nienależnie pobranych świadczeń postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi R. A. D. wykonującemu zawód w ramach spółki partnerskiej "[...]" przy ul. H w W kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem adwokata w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 8.02 2013 r. ustanowiono dla strony adwokata (k. 29), którego Okręgowa Rada Adwokacką wyznaczyła w osobie mecenas L. B. – W. (k. 48). Wyznaczona adwokat sporządziła i wniosła skargę kasacyjną (k. 42-47), nie brała jednak w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W jej miejsce Okręgowa Rada Adwokacka w W wyznaczyła bowiem adw. R. A. D. (k. 73), który wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 12 marca 2015 r. i przed jej zamknięciem wniósł o przyznanie wynagrodzenia za to, oświadczając że nie zostało ono pokryte ani w całości ani w części (vide: protokół rozprawy k. 80). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 marca 2015 r. sygn. akt. I OSK 2171/13 oddalił skargę kasacyjną bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat złożył takie oświadczenie a w związku z tym zachodzą warunki aby przyznać jej należne wynagrodzenie. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sam udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - w sytuacji jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 180 zł powołanego rozporządzenia, gdyż kwota ta odpowiada 75% stawki należnej za czynności adwokackie stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. c) w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.