III SA/Kr 496/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. Z., K. K., J. K., I. J. i M. J. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 27 kwietnia 2010r. Nr [...] w przedmiocie nadania nazw ulic i placów na terenie miasta [...] postanawia: odrzucić skargi K. K., J. K., I. J. i M. J. Pismem z dnia 12 kwietnia 2011r. J. Z., K. K., J. K., I. J. i M. J. wnieśli skargi na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 27 kwietnia 2010r. Nr [...] w sprawie nadania nazw ulic i placów na terenie miasta [...], domagając się stwierdzenia jej nieważności. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2011r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisów sądowych od skarg w kwocie po 300 zł (przy czym K. K. i J. K. oraz I. J. i M. J. mieli uiścić wpisy solidarnie), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisów zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skarg. Wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 25 maja 2011r., a termin do uiszczenia wpisów upływał w dniu 1 czerwca 2011r. Ze znajdującego się w aktach polecenia przelewu wynika, że J. Z. uiściła wpis w dniu 27 maja 2011r. Natomiast z zapisków urzędowych sporządzonych w dniu 7 lipca 2011r. wynika, że do dnia ich sporządzenia skarżący K. K. i J. K. oraz I. J. i M. J. nie uiścili wpisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wyjątek od tej zasady został przewidziany w § 3 cytowanego powyżej artykułu, który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. K. K. i J. K. oraz I. J. i M. J. pomimo wezwania nie uiścili w wyznaczonym terminie wpisów, a w związku z tym ich skargi podlegają odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy również zauważyć, iż skargi K. K., J. K., I. J. i M. J. podlegają odrzuceniu, gdyż skarżący nie poprzedzili ich wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę będącą aktem prawa miejscowego, jest art. 3 § 2 pkt 5 cytowanej ustawy w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania Rady Miejskiej przez K. K., J. K., I. J. i M. J. do usunięcia naruszenia nie został spełniony. W aktach sprawy znajduje się bowiem jedynie wezwanie z dnia 14 marca 2011r. podpisane przez J. Z. Tym samym należy uznać, iż pozostali skarżący nie poprzedzili swoich skarg wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżący nie spełnili przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Sąd odrzucił skargi K. K., J. K., I. J. i M. J.