III SA/Kr 499/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. – B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. w dniu 22 lutego 2013 r. w sprawie ze skargi M. W. – B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzki Sądu Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 22 listopada 2012r. oddalił skargę M. W. – B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2012r. znak: [...]. W dniu 28 stycznia 2013r. (data stempla pocztowego) M. W. – B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Skarżąca stwierdziła, że "zapomniała sobie napisać wniosku o sporządzenie uzasadnienia". Stwierdziła, że ma zaniki pamięci powstałe w wyniku działania na nią "broni komputerowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy strony. Przeciwnie, z samego wniosku wynika, że skarżąca ponosi winę w uchybieniu terminu, ponieważ skarżąca "zapomniała" o złożeniu wniosku o sporządzeniu uzasadnienia wyroku, to zaś wskazuje na brak staranności skarżącej w prowadzeniu swoich spraw. Podkreślić należy, że "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy." (tak NSA w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008r. sygn. akt I OZ 246/08, Lex Omega nr 479292). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." (tak NSA w wyroku z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07, Lex Omega nr 344095). Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że skarżąca nie dochowała odpowiedniej staranności w swoim postępowaniu dotyczącym składania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 5 października 2012r. skarżąca została zawiadomiona o tym, że jej skarga zostanie rozpoznana na rozprawie w dniu 22 listopada 2012r. Zawiadomienie zawierało pouczenie, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek strony złożony w terminie siedmiu dni od daty ogłoszenia wyroku, a złożenie wniosku po upływie tego terminu jest bezskuteczne. Zatem skarżąca wiedziała, jakie czynności należy podjąć w celu uzyskania uzasadnienia wyroku wydanego na rozprawie oraz o konsekwencjach niedokonania tych czynności w terminie. Mimo tego skarżąca nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie, a z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że skarżąca z własnej winy nie dokonała czynności procesowej w terminie, ponieważ po prostu zapomniała złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Natomiast podane przez skarżącą przyczyny zapomnienia brzmią niewiarygodnie i nie zostały poparte żadnymi dowodami. Dlatego też należy uznać, że skarżąca nie dochowała odpowiedniej staranności i ponosi winę w uchybieniu terminu. Skoro zaś skarżąca nie uprawdopodobniła, iż w stosunku do niej zachodzą przesłanki do zastosowania wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie terminu, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ppsa.