III SA/Kr 5/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2012 r. sprawy ze skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2011 r. znak: [...] postanawia odrzucić skargę W dniu 7 grudnia 2011 r. Z. Ś. złożył w Samorządowym Kolegium Odwoławczym pismo zatytułowane "Zażalenie powtórne nr 2", w którym zakwestionował działania Gminy Miasta A w zakresie realizacji przez tą gminę obowiązku nałożonego art. 17 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), a polegającego na zapewnieniu bezpłatnego transportu dzieci do szkół lub refundacji kosztów tego transportu. Pismem z dnia 12 grudnia 2011r. znak: [...] SKO poinformowało Z. Ś., że kwestie podniesione przez niego w ww. piśmie nie leżą w kompetencji Kolegium. Organ powołał się na treść art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 865 ze zm.) oraz wskazał organy nadzoru nad gminami ustanowione na mocy art. 86 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), które są właściwe do załatwiania opisanych wyżej spraw. Pismo Kolegium doręczono Z. Ś. 15 grudnia 2011 r. W dniu 19 grudnia 2011 r. Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo SKO z dnia 12 grudnia 2011 r., zarzucając, że Gmina Miasta A nie realizuje swoich obowiązków w zakresie zapewnienia bezpłatnego transportu dzieci do szkół lub refundacji kosztów tego transportu, a SKO nie podjęło odpowiednich działań w stosunku do Gminy. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 12 grudnia 2011 r. oraz podnosząc, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, ponieważ nie mieści się w katalogu z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej w skrócie "ppsa"), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z przytoczonego przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 ppsa, sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. W ocenie Sądu zaskarżone przez Z. Ś. pismo SKO nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 ppsa. Z treści tego pisma jednoznacznie wynika, że ma ono charakter informacyjny i wskazuje skarżącemu organy sprawujące nadzór nad gminą, w zakresie, w którym skarżący kwestionuje działalność Gminy Miasta A (realizacja obowiązku z art. 17 ustawy o systemie oświaty). Nie można zatem uznać, że zaskarżone pismo ma charakter władczego rozstrzygnięcia kształtującego prawa i obowiązki jednostki, a więc nie może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Ponadto zauważyć trzeba, że trafnie SKO w zaskarżonym piśmie powołało się na art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, ponieważ z treści tych przepisów wynika, iż kwestie podniesione przez skarżącego w piśmie z dnia 7 grudnia 2011 r. nie należą do właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych, ponieważ pismo to nie jest odwołaniem od decyzji, zażaleniem na postanowienie, żądaniem wznowienia postępowania ani też stwierdzenia nieważności decyzji. W związku z powyższym skarga wniesiona w niniejszej sprawie na pismo SKO z dnia 12 grudnia 2011r., jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.