III SA/Kr 500/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2009r., sygn. akt III SA/Kr 840/09 odrzucającym skargę K. J. w przedmiocie niewykonania przez Komendanta Powiatowego Policji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 wydanego w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 25 września 2009r., sygn. akt III SA/Kr 840/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. w przedmiocie niewykonania przez Komendanta Powiatowego Policji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 wydanego w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Pismem z dnia 13 października 2009r. K. J. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie III SA/Kr 840/09 na podstawie art. 271 i 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2009r., sygn. akt III SA/Kr 1038/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. z dnia 13 października 2009r. o wznowienie postępowania w sprawie III SA/Kr 840/09, ponieważ została ona wniesiona od nieprawomocnego orzeczenia. Sąd wyjaśnił, iż zgodnie z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Postanowienie z dnia 25 września 2009r. uprawomocniło się z dniem 13 listopada 2009r., a w związku z tym wniesienie skargi w dniu 14 października 2009r. (data prezentaty Sądu) czyni ją przedwczesną i niedopuszczalną. W piśmie z dnia 8 grudnia 2009r. K. J. wniósł skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 oraz o wznowienie postępowania sądowego w sprawie III SA/Kr 840/09. W uzasadnieniu skargi przedstawił jedynie argumenty przemawiające, w jego ocenie, za zasadnością skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie wykazał jednak żadnych przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania sądowego w sprawie III SA/Kr 840/09. W piśmie z dnia 13 kwietnia 2010r. K. J. sprecyzował swoją skargę o wznowienie postępowania w sprawie III SA/Kr 840/09. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 271 pkt 2, art. 273 § 1 pkt 2 i § 2 oraz art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem skarżącego, wydając postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie dysponował kompletem akt administracyjnych, gdyż organy administracyjne przesłały Sądowi tylko ich część. Skarżący stwierdził, iż został zachowany termin przewidziany w art. 277 w/w ustawy, który zaczął biec od uprawomocnienia się postanowienia III SA/Kr 840/09, gdyż dopiero z niego dowiedział się, że organ nie dopełnił obowiązku przekazania całości akt administracyjnych. Zdaniem skarżącego, nawet gdyby termin ten liczyć od dnia doręczenia tego postanowienia to i tak skarga jest w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały wymienione w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., zatytułowanym "Wznowienie postępowania", a w szczególności w art. 271, 272 i 273 Zgodnie z treścią art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Z kolei zgodnie z art. 272 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W § 3 tego artykułu stwierdzono, iż można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Natomiast w art. 273 § 1 p.p.s.a. ustawodawca stwierdził, że można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. W § 2 i § 3 art. 273 p.p.s.a. wskazano z kolei, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2) lub też w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (§ 3). W ocenie Sądu żadna z powyższych przesłanek nie została spełniona, a zatem nie ma podstaw do wznowienia postępowania w sprawie III SA/Kr 840/09. Skarżący wskazał wprawdzie jako podstawy wznowienia art. 271 pkt 2, art. 273 § 1 pkt 2 i § 2 oraz art. 54 § 2 p.p.s.a., ale zdaniem Sądu nie znajdują one zastosowania w niniejszej sprawie. Art. 54 § 2 p.p.s.a. w ogóle nie został wymieniony w Dziale VII p.p.s.a., a zatem nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. Przesłanki wymienione w art. 271-273 p.p.s.a. tworzą katalog zamknięty i żadna przesłanka, która nie została w nim wymieniona nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. Skarżący nie został pozbawiony możliwości działania, gdyż Sąd nie miał obowiązku wezwać go o wykazanie, że poprzedził wniesienie skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 pisemnym wezwaniem do jego wykonania. Jeżeli chodzi o zarzut nieprzesłania Sądowi wszystkich akt administracyjnych to należy zauważyć, że gdyby Sąd uznał je za niewystarczające, to sam wezwałby organy administracyjne o ich uzupełnienie. Skoro tego nie zrobił to znaczy, że uznał, iż nadesłane akta administracyjne wystarczą do wydania orzeczenia. Zupełnie niezrozumiałe jest dla Sądu żądanie skarżącego o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 p.p.s.a. W niniejszej sprawie orzeczenie Sądu nie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym ani nie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Również wskazane przez skarżącego okoliczności faktyczne nie miały wpływu na wynik sprawy. Poza tym należy również wskazać na art. 274 p.p.s.a., który stwierdza, że z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Skarżący sam przyznał, iż wnosił do prokuratury zawiadomienia w przedmiocie naruszenia prawa , które były oddalane, a następnie utrzymywane w mocy przez sąd powszechny z uwagi na nie stwierdzenie popełnienia przestępstwa. Tym samym art. 273 p.p.s.a. w ogóle nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarga K. J. o wznowienie postępowania w sprawie III SA/Kr 840/09 nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a w związku z tym na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ją odrzucił.