III SA/Kr 504/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek. Skarżący w aktualnie złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i synem. Określając swój majątek uwidocznił, że w jego skład wchodzi dom 12x10 z czteropokojowym mieszkaniem. Przemilczał informacje o posiadanych zasobach pieniężnych i przedmiotach wartościowych. Wezwany oszacował dochody swego gospodarstwa domowego na kwotę 12.553,20 zł rocznie Uzasadniając swoje starania poprzestał na zaakcentowaniu, że oboje z zoną mają niskie świadczenia emerytalno rentowe. Jak podaje oboje pozostają w stałym leczeniu. Syn jest w drugiej klasie technikum. Ponoszą bieżąca opłaty na węgiel, prąd, gaz, telefon, kanalizację, podatki i ubezpieczenia. Nie mają środków na adwokata z wyboru. Do wniosku dołączył zaświadczenia: o stanie posiadania z którego wynika, iż rzeczony figuruje w rejestrach podatku rolnego, leśnego, od nieruchomości a łączna powierzchnia należących do niego gruntów wynosi 2.1100 ha fizycznych; a także zaświadczenie, że jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i w 2007 r. jego dochód podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych, po odliczeniu kosztów uzyskania przychodu wyniósł 12,553,20 zł. Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Przed złożeniem obecnego wniosku o ustanowienie adwokata skarżący już wcześniej domagał się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 12-13). Poprzednie jego starania odniosły jednak ten skutek, że postanowieniem z dnia 20 czerwca 2008 (k. 66-70) przyznano mu prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolniono z wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł oddalając dalej idące żądania. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Wskutek upływu czasu zyskało walor prawomocności a skarżący skorzystał z przyznanego zwolnienia uiszczając w dniu tylko 100 zł wpisu. Wskazując na powyższe zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego jakkolwiek przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy tak przez osoby fizyczne jaki i osoby prawne to jednak odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę (sygn. akt. I OZ 416/05). Sam wniosek powinien zaś zawierać twierdzenia, że od chwili prawomocnej odmowy przyznania prawa pomocy nastąpiła zmiana okoliczności (por. także uzasadnienie postan. SN z 23 lutego 1999 r. I CKN 1064/97 OSNC 1999/9/153). W realiach niniejszej sprawy skarżący przeszedł nad sygnalizowanymi wyżej kwestiami do porządku. W aktualnym wniosku nie powołał żadnych nowych okoliczności w stosunku do tych, które ujawniał w poprzednim i co istotniejsze z treści złożonego wniosku w żaden sposób nie da się wyinterpretować twierdzenia skarżącego jakoby od chwili prawomocnego oddalenia jego poprzedniego wniosku w zakresie ustanowienia adwokata nastąpiła istotna zmiana okoliczności znanych sądowi o wyartykułowanie czego był zresztą także wzywany. Odnosząc się na koniec i tylko ubocznie do żywionych przez skarżącego obaw by jego sprawa przed sądem administracyjnym nie była sądzona zaocznie wypada zauważyć, że są one nieuzasadnione. Co istotne na gruncie postępowania regulowanego przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest związany granicami skargi (art. 134 ppsa) bo ma ona dla niego wyłącznie walor niewiążącej informacji o wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 165 w związku art. 258 §2 pkt. 7 i art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).