III SA/Kr 51/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skarg M. S. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz radcy prawnego M. B., "[...]" sp. k. ul. [...], K, kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu radca M. B. w piśmie z dnia 26.02.2016 r. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone w żadnej części. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że po wyznaczeniu go do prowadzenia przedmiotowej sprawy sporządził i złożył skargę kasacyjną z dnia 14 lutego 2014 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 51/13, w której wniósł również o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, że opłaty te nie zostały zapłacone w żadnej części. Oświadczenie to podtrzymuje. Wskazuje, że w dniu 19 lutego 2016 r. odbyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym rozprawa. Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 – t.j.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te od dnia 1 stycznia 2016 r. precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1805). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§22). Zgodnie z §16 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013.490 – t.j.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W niniejszej sprawie oświadczenie tej treści zostało złożone przez radcę prawnego. Stosownie do §2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia tej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4, natomiast stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa §14. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym radcy prawnemu który nie prowadził sprawy w I instancji przysługuje wynagrodzenie w wysokości 100% stawki minimalnej obowiązującej w postępowaniu przed I instancją tj. w wysokości 240 zł stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. a. w związku z ust. 2 pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia. W rozpoznawanej sprawie pod sygn. III SA/Kr 51/13 było prowadzonych sześć spraw połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (k. 25), co nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak-Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08). Oznacza to, że w każdej z tych spraw należne byłoby wynagrodzenie dla pełnomocnika. Zauważyć jednak należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 250 §2 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach Sąd może obniżyć wynagrodzenie. Mając na uwadze nakład pracy w postępowaniu po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji ustanowionego w niniejszej sprawie pełnomocnika, Sąd stosownie do przytoczonego art. 250 §2 tej ustawy obniżył wynagrodzenie należne radcy prawemu za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej ustalając opłatę za tę czynność w wysokości określonej w sentencji tj. w kwocie 720 zł. Na mocy §2 ust. 3 ww. rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. ustalona w ten sposób opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.