III SA/Kr 531/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie : WSA Bożenna Blitek spr. AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 13 marca 2008 r. Nr : [...] przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji . W dniu 6 sierpnia 2007r. młodszy aspirant J. S. złożył wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej. Oświadczył w nim, że uzyska dom w miejscowości B., w którym zamieszka po ukończeniu budowy wraz z żoną i synem. Wyjaśnił, że nie korzystał z innych źródeł pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe i nie zajmował mieszkania będącego w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów albo inne własne mieszkanie lub dom. Do wniosku dołączył kserokopię decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z dnia 6 października 2003r. oraz odpis z księgi wieczystej potwierdzający własność gruntów. Decyzją z dnia [...] 2008r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji odmówił przyznania J. S. pomocy finansowej na budowę budynku jednorodzinnego, uznając, że prawo to uległo przedawnieniu. Organ I instancji wyjaśnił, że wniosek o udzielenie pomocy finansowej na budowę budynku jednorodzinnego został złożony po upływie 3 lat od dnia, w którym roszczenie to stało się wymagalne. Początek biegu terminu przedawnienia jest liczony od dnia, w którym policjant spełniał wszelkie przesłanki ustawowe jak i wynikające z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468). W przypadku J. S. – zdaniem tego organu - dniem tym był 20.10.2003r. tj. dzień, w którym decyzja – pozwolenie na budowę stała się prawomocna. Wniosek winien więc być najpóźniej złożony do dnia 19 października 2006r. Od powyższej decyzji J. S. wniósł odwołanie, w którym stwierdził, że treść art. 107 ustawy o Policji pomimo nowelizacji ustawy nie uległa zmianie, a wiec powoływanie się na inną interpretację tego artykułu od czerwca 2007r. jest niezgodne z prawem. Kolejną wątpliwość budzi fakt, iż organ wydający negatywną decyzję powołuje się na artykuł z rozdziału 9 dotyczącego uposażenia i innych świadczeń pieniężnych policjantów, podczas gdy przepisy dotyczące pomocy finansowej na budowę domu zamieszczone są w innym, 8 rozdziale, a nadto pomoc finansowa nie jest uposażeniem, ani też innym świadczeniem. W art. 108 ust. 1 ustawy o Policji dokładnie określone jest, co rozumie się pod pojęciem inne świadczenia tj. zasiłek na zagospodarowanie, nagrody oraz zapomogi, nagrody jubileuszowe, dodatkowe wynagrodzenie za wykonywanie zleconych zadań wykraczających poza obowiązki służbowe, należności za podróże służbowe, świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby. Funkcjonariusz wniósł o zastosowanie art. 107 ust. 2 ustawy, który pozwala organowi nie uwzględnić przedawnienia, jeżeli opóźnienie jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami. J. S. wyjaśnił, iż w okresie od momentu uzyskania zezwolenia na budowę do chwili złożenia wniosku o dofinansowanie jego żona musiała skorzystać z urlopu wychowawczego przez 2 lata, a on sam kończył studia zaoczne (ponosząc roczne czesne 3200 zł) i jako jedyny żywiciel rodziny nie był w stanie kontynuować budowy. Po wykonaniu wszystkich prac dom został oddany do użytku w dniu 8 października 2007r. J. S. nadmienił również, iż w związku z budową posiada kredyt hipoteczny w wysokości 120000 zł, a jego zaciągnięcie stało się możliwe dopiero, gdy jego żona poszła po urlopie wychowawczym do pracy. Ponadto, aby zakończyć pracę domu zadłużył się u rodziny na kwotę 15000 zł i pieniądze z dofinansowania chciał przeznaczyć nadpłatę długów. Bez tych pieniędzy nie jest w stanie zmniejszyć tego zadłużenia, gdyż obecnie płaci ratę miesięczną w wysokości 730 zł, oraz wiele innych opłat związanych z utrzymaniem domu i trzyosobowej rodziny. Decyzją z dnia 13 marca 2008r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 94 ust. 1, art. 97 ust. 5 w związku z art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2007r. nr 43, poz. 277 z późn. zm.) Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2008r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że pomoc finansowa jako świadczenie zastępcze służące zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych policjanta, przysługuje wszystkim funkcjonariuszom spełniającym warunki do otrzymania lokalu mieszkalnego. Nie oznacza to jednak, że wniosek o przyznanie pomocy finansowej policjant może złożyć w każdym czasie. Zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o Policji roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Pomoc finansowa jest niewątpliwie świadczeniem pieniężnym i jako takie, zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, ulega przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Ani ustawa o Policji ani przepisy wykonawcze nie określają jednak kwestii wymagalności roszczenia. Stąd też należy zastosować przepis art. 120 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym uprawniony mógł podjąć czynność w najwcześniej możliwym terminie. Tak więc uznać należy, iż bieg przedawnienia prawa do przyznania pomocy finansowej rozpoczyna się od dnia, w którym policjant mógł najwcześniej wystąpić z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej składając wniosek (tj. spełniał wszystkie przesłanki ustawowe jak i te wynikające z rozporządzenia MSWiA z dnia 17 października 2001r.). Decyzja o pozwoleniu na budowę domu jednorodzinnego stała się prawomocna z dniem 20 października 2003r., tak więc termin przedawnienia biegł do dnia 20 października 2006r. Jednocześnie, zgodnie z art. 107 ust. 2 ustawy o Policji, organ może nie uwzględniać przedawnienia, jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami. Skarżący złożenie wniosku po upływie prawie ośmiu lat od wydania decyzji o pozwoleniu na budowę uzasadnił prowadzeniem budowy systemem gospodarczym i trudną sytuacją materialną spowodowaną utrzymywania samodzielnie całej rodziny. Organ I instancji uznał, iż te okoliczności nie są wyjątkowe i stwierdził przedawnienie roszczenia do otrzymania pomocy finansowej. Odnosząc się do zarzutu strony, iż w innej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zajął stanowisko, iż przepisy ustawy o Policji nie przewidują wygaśnięcia prawa do uzyskania pomocy finansowej na cele mieszkaniowe na skutek upływu czasu, organ II instancji stwierdził, iż zarzut ten jest bezpodstawny, gdyż polski system prawny nie opiera się na prawie precedensów, które wiążą sądy i organy orzekające w podobnych sprawach. Każda sprawa rozpatrywana jest indywidualnie, co oznacza, że nawet w bardzo podobnych stanach faktycznych często wydawane są odmienne rozstrzygnięcia. Z powyższą decyzją nie zgodził się J. S. i wniósł na nią skargę domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 94 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji oraz § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. (Dz. U. Nr 131, poz. 1468) w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów poprzez odmowę udzielenia mu pomocy finansowej na cele mieszkaniowe pomimo spełnienia przesłanek do uzyskania przedmiotowego świadczenia. Ponadto decyzji organu II instancji zarzucił naruszenie art. 107 ustawy o Policji poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, iż określony w nim trzyletni termin przedawnienia dotyczy uprawnienia funkcjonariusza do ubiegania się o przyznanie pomocy finansowej określonej w art. 94 przedmiotowej ustawy. Skarżący wskazał ponownie, iż regulacja dotycząca przedawnienia roszczeń została usytuowana w rozdziale 9 ustawy zatytułowanym "Uposażenie i inne świadczenia pieniężne". Przedawnieniu określonym w art. 107 podlegają, zatem roszczenia majątkowe ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Policji. Stosunek służbowy ma charakter administracyjnoprawny i w stosunku do niego nie stosuje się przepisów prawa pracy. Dlatego ustawa o Policji w sposób kompleksowy uregulowała kwestię dochodzenia roszczeń wynikających ze stosunku służbowego, przewidując dla tych roszczeń drogę administracyjnoprawną przed wyższym przełożonym oraz regulując kwestię ich przedawnienia (art. 32 i 107 ustawy) z uwagi na niemożność odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu cywilnego (brak możliwości zastosowania art. 300 Kodeksu pracy). W związku z powyższym ustalenia wymaga, co ustawodawca rozumiał pod pojęciem: uposażenia, innych świadczeń pieniężnych, innych należności pieniężnych. Jego zdaniem, szczegółową regulację w tym zakresie zawierają art. 100 i 104 ustawy o Policji., a art. 108 ustawy w sposób enumeratywny wymienia przysługujące policjantowi świadczenia pieniężne. Analiza przepisów ustawy pozwala na przyjęcie, iż za inne należności należy uznać inne niż uposażenie zasadnicze i dodatki do uposażenia (o charakterze stałym) i inne niż określone ustawą świadczenia pieniężne. Są one związane z ostatnio zajmowanym stanowiskiem służbowym i przysługują w razie choroby, urlopu, pozostawania bez przydziału, w razie skierowania do szkoły albo na studia itp. Skarżący podkreślił, iż zgodnie z art. 88 ustawy o Policji funkcjonariuszowi Policji przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej. Wskazane prawo nie przysługuje jednak funkcjonariuszowi, gdy zachodzi jedna z przesłanek negatywnych z art. 95 ust. 1 ustawy o Policji. Przysługujące policjantowi prawo do lokalu mieszkalnego realizuje się przede wszystkim poprzez przydział lokalu mieszkalnego z zasobów, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 92 ustawy o Policji policjantowi, który nie otrzymał lokalu przysługuje równoważnik pieniężny i to on stanowi zastępczą formę realizacji prawa funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego. Szczegółową regulację dotyczącą wypłaty równoważnika zawiera rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. (Dz. U. Nr 100, poz. 918) zgodnie, z którym jego wypłaty dokonuje w okresach miesięcznych właściwa jednostka organizacyjna Policji. Tym samym wskazany został termin wymagalności roszczenia o jego wypłatę. Natomiast funkcjonariuszowi przysługuje również uprawnienie do skorzystania z pomocy finansowej określonej w art. 94 ustawy o Policji. Brak jest jednak podstaw prawnych dla przyjęcia, iż prawo do ubiegania się o pomoc finansową stanowi inną należność pieniężną w rozumieniu art. 107 ustawy. Przepisy ustawy i rozporządzenia formułują bowiem jedynie przesłanki, których zaistnienie jest wymagane dla otrzymania pomocy finansowej. W żadnym zaś razie nie limitują czasu w jakim ma być ona przyznana. Dla celów przyznania pomocy finansowej ocenie podlega fakt czy na dzień wydania decyzji ubiegający się o pomoc spełnia warunki zawarte w art. 94 ust. 1. Jest to jedyny wymóg przewidziany przez ustawę. Odmienna wykładnia prowadziłaby do nieusprawiedliwionego ograniczenia ustawowego prawa do pomocy finansowej. Skarżący zaznaczył, iż nie można utożsamiać pojęcia roszczenia o wypłatę pomocy finansowej z uprawnieniem do ubiegania się o przyznanie pomocy finansowej. To ostatnie nie stanowi roszczenia w znaczeniu, o jakim traktuje art. 107 ustawy o Policji. Organ jest zawsze zobowiązany do rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Dopiero pozytywna decyzja organu powoduje powstanie roszczenia o wypłatę pomocy finansowej. Zgodnie z § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. wypłata przyznanej pomocy finansowej ma nastąpić nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia wydania decyzji o przyznaniu tej pomocy. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. I podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu, nietrudno wyobrazić sobie sytuację, w której budowa domu trwa kilka lat – wówczas przyjęcie, że wniosek o pomoc finansową można złożyć w każdym czasie prowadziłoby do realnie rażącej nierówności świadczeń otrzymywanych przez policjantów znajdującej się w takiej samej sytuacji faktycznej, gdyż policjant, który złoży wniosek niezwłocznie po spełnieniu przesłanek do uzyskania pomocy uzyska tylko to świadczenie, natomiast policjant, który złoży wniosek po kilku latach otrzymywałby przez ten okres równoważnik za brak lokalu mieszkalnego, a dodatkowo samą pomoc finansową. W przypadku drugim otrzymywany przez policjanta równoważnik za brak lokalu mieszkalnego stałby się narzędziem kredytowania inwestycji mieszkaniowych pełniąc funkcję pomocy finansowej. Taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżący do 27 grudnia 2007r. pobierał równoważnik za brak lokalu mieszkalnego, do czasu zamieszkania w nowowybudowanym budynku. W tym stanie rzeczy racjonalnym rozwiązaniem odpowiadającym także intencji ustawodawcy jest przyjęcie, że roszczenie o przyznanie pomocy finansowej przedawnia się w terminie 3 lat od dnia kiedy skarżący zaczął spełniać wszelkie przesłanki do uzyskania pomocy i tym samym mógł złożyć stosowny wniosek. Wydanie więc zaskarżonej decyzji było zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarga jest w pełni uzasadniona i z tego względu podlega uwzględnieniu. Zasady przyznawania mieszkań funkcjonariuszom Policji zostały uregulowane w rozdziale 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2007r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 88 ust. 1 tej ustawy policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej. W przypadku, gdy funkcjonariusz (lub członkowie jego rodziny) nie posiada lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, może mu zostać przyznany równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego (art. 92 ust. 1 ustawy o Policji). Funkcjonariusz może również ubiegać się o pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (art. 94 ust. 1 ustawy o Policji). Z tą ostatnią właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego, jednak organy obu instancji odmówiły mu tej pomocy uznając, że jego roszczenie uległo przedawnieniu. Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny. Przedmiotem sporu jest natomiast ustalenie, czy do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, która przysługuje policjantowi, a która uregulowana jest w art. 94 ustawy o Policji ma zastosowanie art. 107 ust. 1 tej ustawy stanowiący, że: "Art. 107. 1. Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne." Zdaniem Sądu, podstawowym zagadnieniem, które wymaga rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ustalenie, kiedy powstaje roszczenie policjanta z tytułu prawa do pomocy finansowej, a dopiero następną kwestią, kwestia przedawnienia roszczenia. Według Sądu, zarówno organ I jak i II instancji błędnie przyjęły tożsamość pojęć "roszczenie" i "prawo podmiotowe". Roszczenie stanowi wypływające z prawa podmiotowego uprawnienie domagania się od innego podmiotu prawa określonego działania lub zaniechania. Natomiast prawo podmiotowe może powstać bezpośrednio z mocy samego prawa, lub z czynności prawnych, albo decyzji administracyjnych, lub tzw. zdarzeń w ścisłym tego słowa znaczeniu (np. zasiedzenie, otwarcie spadku). Przysługujące funkcjonariuszom Policji prawa podmiotowe powstają na podstawie ustawy lub decyzji administracyjnej. Prawem podmiotowym powstającym na podstawie ustawy jest prawo do uposażenia i odpowiednich dodatków do uposażenia, tym samym policjantowi przysługuje roszczenie z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych. Wszystkie "inne świadczenia" wymienione są także w rozdziale 9 ustawy i są to różnego rodzaju dodatki wymienione i uregulowane w tym rozdziale W szczególności Sąd zwraca uwagę na treść art. 108 omawianej ustawy, który w ustępie 1 wymienia taksatywnie świadczenia pieniężne, a w ust. 1a i ust. Wymienia także inne należności. Natomiast, będące przedmiotem niniejszej sprawy prawo policjanta do pomocy finansowej na cele mieszkaniowe jest prawem podmiotowym, które powstaje na podstawie decyzji administracyjnej. Nie każdy bowiem funkcjonariusz może się ubiegać o pomoc finansową. Przysługuje ona jedynie tym funkcjonariuszom w służbie stałej, którzy nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Aby móc ubiegać się o pomoc finansową funkcjonariusz musi złożyć stosowny wniosek oraz spełniać wymogi określone w ustawie o Policji. O przyznaniu pomocy finansowej rozstrzygają właściwe organy administracyjne określone w § 3a Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468 z późn. zm.). Dopiero z chwilą wydania decyzji o przyznaniu pomocy finansowej powstaje po stronie funkcjonariusza roszczenie z tytułu pomocy finansowej o wypłatę stosownej kwoty i odpowiadający temu roszczeniu obowiązek organu. Gdyby organ nie zrealizował obowiązku wynikającego z decyzji o przyznaniu prawa pomocy, a policjant nie występował z roszczeniem o wypłatę stosownej kwoty, wówczas należałoby rozważać, czy nie doszło do przedawnienia roszczenia majątkowego. O konieczności wydania decyzji administracyjnej stwierdzającej, że funkcjonariuszowi przysługuje prawo do pomocy finansowej mówi zresztą art. 97 ust. 5 ustawy o Policji, zgodnie z którym załatwienie sprawy, o której mowa m.in. w art. 94 ustawy (czyli w przedmiocie przyznania pomocy finansowej) następuje w formie decyzji administracyjnej. Decyzja ta ma konstytutywny charakter. Cechą istotną aktów konstytutywnych jest to, że tworzą one (konstytuują) nowe obowiązki bądź przyznają uprawnienia, a zatem w ich wyniku zawiązuje się nowy, zmienia bądź ustaje istniejący stosunek prawny. W niniejszej sprawie nie została wydana decyzja o przyznaniu prawa do pomocy finansowej, tym samym nie powstało prawo podmiotowe, ani wynikające z prawa podmiotowego roszczenie o wypłatę kwoty pomocy finansowej. Stąd też – zdaniem Sądu – rozważanie kwestii przedawnienia roszczenia w niniejszej sprawie było przedwczesne. W rozpoznawanej sprawie można natomiast rozważyć, czy przepisy przewidują określony termin, w ciągu którego policjant powinien wystąpić z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej, a jeżeli można taki termin określić, to jaki jest jego charakter, czy jest to termin materialnoprawny, czy procesowy, a tym samym, jakie skutki następowałyby w przypadku jego uchybienia. Zarówno ustawa o Policji jak i rozporządzenie wykonawcze nie określają terminu, w ciągu którego policjant może wystąpić z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej. Takiego terminu nie ma również w przypadku występowania z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przydziału lokalu, czy też w sprawie przyznania równoważnika. Stąd też, zdaniem Sądu, w świetle obowiązującego stanu prawnego brak podstaw prawnych do formułowania poglądu, że wniosek o przyznanie prawa pomocy finansowej powinien być złożony w określonym czasie liczonym np. od daty uzyskania pozwolenia na budowę. Podobnie możliwość złożenia wniosku o przydział lokalu, czy też wniosku o przyznanie równoważnika pieniężnego nie została ograniczona żadnym terminem. Natomiast we wszystkich tych przypadkach możliwość uzyskania prawa do pomocy finansowej, prawa do lokalu mieszkalnego, prawa do równoważnika pieniężnego uzależniona jest od istnienia merytorycznych przesłanek jakimi są, najogólniej ujmując, niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Tym samym do czasu, gdy spełniona jest merytoryczna przesłanka uzasadniająca przyznanie określonego prawa w ramach zaspakajania potrzeb mieszkaniowych, tak długo może być złożony wniosek o przyznanie tego prawa. Stąd też przyjęcie w przedmiotowej sprawie przez organy l i II instancji wykładni – zgodnie, z którą wniosek o przyznanie prawa pomocy finansowej może być złożony w terminie trzech lat od wydania decyzji stanowiącej pozwolenie na budowę – nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, albowiem stwierdził naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.