III SA/Kr 550/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej skargę oddala wyroku WSA w Krakowie z dnia 16 listopada 2010r. Decyzją z dnia 26 kwietnia 2010r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2010r. Nr [...], znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u J. J. choroby zawodowej – astmy oskrzelowej – wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych, będącego załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 105, poz. 869). Decyzja Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego została wydana w następującym stanie faktycznym. J. J. zatrudniony był: 1. w latach 1966-1969 w Fabryce [...] i [...] "A" S.A. (obecnie Fabryka "A" S.A.) – na stanowisku tokarz. 2. w latach 1969-1987 w Zakładach Materiałów [...] "B" (obecnie Przedsiębiorstwo Materiałów [...] "B" S.A.) kolejno jako: – tokarz – od 13.10.1969r. do 31.05.1971r., – zestawiacz surowców – od 14.06.1971r. do 26.07.1971r. oraz od 11.09.1971r. do 01.11.1971r., – operator urządzeń formujących – od 02.11.1971r. do 04.06.1975r., – ślusarz zbrojarz – od 05.06.1975r. do 01.01.1976r., – robotnik budowlany – od 02.01.1976r. do 12.04.1978r., – wartownik – od 13.04.1978r. do 30.04.1984r., – dowódca straży - od 31.04.1984r. do 28.06.1987r., Od 28 czerwca 1987r. J. J. przebywa na rencie. W czasie pracy zawodowej na stanowiskach: tokarz, zestawiacz surowców, operator urządzeń formujących, ślusarz zbrojarz, robotnik budowlany (tj. w latach 1969-1978) J. J. narażony był na opary fenolu, zapylenie w tym pyłami włókna szklanego. J. J. był badany w Ośrodku Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych, który w dniu 28 maja 2008r. wydał orzeczenie lekarskie Nr [...], znak: [...] o braku podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej zawodowej. Podstawą do wydania tego orzeczenia były wykonane w trakcie diagnostyki trzykrotnie badania spirometryczne spoczynkowe oraz konsultacje laryngologiczne, alergologiczne oraz badania analityczne. W badaniach spirometrycznych stwierdzono: upośledzenie sprawności wentylacyjnej typu obturacyjnego. Z uwagi na niskie wartości spirometryczne nie wykonano prób prowokacyjnych. W badaniach alergologicznych nie stwierdzono cech alergii. Testy skórne punktowe – ujemne. Testy standard I i II – ujemne. Nie znaleziono u J. J. astmy oskrzelowej w ogóle, a w szczególności astmy pochodzenia zawodowego. J. J. złożył wniosek o ponowne badanie lekarskie i został przebadany w jednostce II stopnia – Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, który w dniu [...] 2008r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. Podczas hospitalizacji u J. J. obserwowano objawy spastyczne w oskrzelach. Stwierdzono zaburzenia sprawności wentylacyjnej płuc typu mieszanego z przewagą obturacji znacznego stopnia oraz cechy całkowitej niewydolności oddechowej, niski poziom immunoglobuliny E. Testy alergologiczne z potencjalnymi alergenami występującymi w środowisku pracy wypadły ujemnie. Biorąc pod uwagę dane o narażeniu zawodowym, dokumentację lekarską, przebieg choroby (brak poprawy i dalszy postęp choroby po ustaniu narażenia zawodowego) oraz wyniki przeprowadzonych badań – zwłaszcza ujemne wyniki testów alergologicznych z potencjonalnymi alergenami zawodowymi, Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego wydał orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania u J. J. astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. W dniu [...] 2009r. Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał decyzję Nr [...], znak: [...] o nie stwierdzeniu u J. J. choroby zawodowej – astmy oskrzelowej – wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115). Po rozpatrzeniu odwołania J. J., Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] 2009r. nr [...] uchylił powyższą decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ II instancji wskazał, iż wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008r. w sprawie o sygn. akt P 23/07 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że zarówno art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy, jaki i rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach – są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem organu II instancji, powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego oznacza, że postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie, a także decyzja kończąca postępowanie w I instancji wydane zostały na podstawie przepisów prawa niezgodnych z Konstytucją, co skutkuje ich uchyleniem. Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał, że w ponownym postępowaniu Powiatowy Inspektor Sanitarny powinien dokonać analizy całości dokumentacji i rozpatrzyć sprawę J. J. na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 105, poz. 869). Ośrodek Medycyny Pracy pismem z dnia 25 stycznia 2010r. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego pismem z dnia 3 lutego 2010r. poinformowały, że po przeprowadzeniu ponownej analizy dokumentacji medycznej, uwzględniając kryteria diagnostyczno-orzecznicze obowiązujących przepisów prawa, podtrzymują swoje stanowisko wyrażone w przedmiotowych orzeczeniach, ponieważ zmiany w aktualnym wykazie chorób zawodowych dotyczące astmy oskrzelowej, nie mają wpływu na merytoryczną treść orzeczeń. Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego pismem z dnia 3 lutego 2010r. przesłał zweryfikowane w oparciu o obowiązujące aktualnie przepisy prawne orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania u J. J. – astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego informując, że zmiany dokonane w aktualnie obowiązujących przepisach nie mają wpływu na merytoryczną treść orzeczenia. Biorąc pod uwagę powyższe Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał decyzję nr [...] z dnia [...] 2010r., znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u J. J. choroby zawodowej – astmy oskrzelowej – wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych będącego załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 105, poz. 869). Organ I instancji stwierdził, iż orzeczenia lekarskie dotyczące choroby zawodowej wymienionej w pozycji 6 aktualnego wykazu chorób zawodowych wydane zostały w niniejszej sprawie przez Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych i Medycyny Pracy oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, a więc przez właściwe jednostki orzecznicze. Organ I instancji wskazał również, iż na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzje o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydaje się na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika. Warunkiem koniecznym do stwierdzenia choroby zawodowej jest między innymi rozpoznanie jednostki chorobowej figurującej w wykazie chorób zawodowych przez właściwą placówkę służby zdrowia. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Sanitarny uznał, iż z uwagi na treść wydanych w niniejszej sprawie orzeczeń lekarskich nie ma podstaw do stwierdzenia u J. J. choroby zawodowej. W odwołaniu od powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego J. J. podniósł, iż przez wiele lat pracował w warunkach niebezpiecznych dla zdrowia, co przyczyniło się do utraty zdrowia w stopniu znacznym. Stan zdrowia odwołującego się znacznie się pogorszył, a on sam wymaga stałej kontroli w Poradni Pulmonologicznej. J. J. wskazał, iż w dniach od 21 lutego 2010r. do 26 lutego 2010r. przebywał na Oddziale Anestezjologii i Intensywnej Terapii w Szpitalu Specjalistycznym, a w dniach od 26 lutego 2010r. do 5 marca 2010r. na Oddziale Chorób Wewnętrznych. Wyjaśnił również, iż w dalszym ciągu korzysta z aparatu pomagającego mu oddychać podczas snu. Decyzją z dnia 26 kwietnia 2010r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z art. 5 punkt 4a i art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. nr 122, poz. 851 z późn. zm.) oraz § 8 ust. 1 i § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2009r. nr 105, poz. 869), Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2010r. Nr [...], znak: [...]. Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po zapoznaniu się z całością dokumentacji w sprawie, uznał iż wydana decyzja organu I instancji jest merytorycznie uzasadniona. W ocenie organu II instancji, w toku postępowania dokonano wyczerpującej oceny narażenia zawodowego i ustalono, że J. J. przez ok. 18 lat pracował na stanowiskach pracy, gdzie występowało narażenie na zapylenie – pył włókna szklanego oraz opary fenolu. Jednak organ odwoławczy stwierdził, iż sam fakt pracy w środowisku, gdzie występowało narażenie na czynniki szkodliwe nie daje podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej przy braku rozpoznania istnienia skutków szkodliwego oddziaływania tych czynników na organizm człowieka. Ujawnienie objawów klinicznych choroby zależy bowiem w dużym stopniu od indywidualnej wrażliwości narażonych. Organ odwoławczy wziął również pod uwagę fakt, iż w przedmiotowej sprawie orzekały jednostki I i II stopnia właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych, tj. Ośrodek Medycyny Pracy i Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego. Jednostki te w wydanych orzeczeniach lekarskich nie rozpoznały u J. J. choroby zawodowej, ponieważ przeprowadzona diagnostyka medyczna, zwłaszcza ujemne wyniki testów alergologicznych z potencjalnymi alergenami zawodowymi, brak poprawy i dalszy postęp choroby po ustaniu narażenia zawodowego nie dają podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, odwołanie J. J. nie wnosi żadnych merytorycznych faktów. Organ II instancji stwierdził, iż załączona do odwołania karta wypisowa z pobytu J. J. w dniach od 19.02.2010r. do 05.03.2010r. w szpitalu Specjalistycznym im. [...], nie ma wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy, ponieważ rozpoznana przez w/w szpital choroba – przewlekła obturacyjna choroba płuc – była również rozpoznawana przez jednostki orzecznicze, fakt ten wskazuje jedynie na ciężkie zaostrzenie dolegliwości. Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego rozpoznał u J. J. – "Brak podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. Astma oskrzelowa atopowo-infekcyjna. Przewlekła obturacyjna choroba płuc pochodzenia pozazawodowego w stadium całkowitej niewydolności oddechowej..." (karta wypisowa z dnia 13 października 2008r.), zalecając kontynuację dotychczasowego leczenia. Jednak zdaniem organu odwoławczego, schorzenia te rozpoznane przez jednostki orzecznicze nie dają podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u J. J. zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869). Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie znalazł podstaw do zmiany decyzji organu I instancji. Z powyższą decyzją Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nie zgodził się J. J. i pismem z dnia 11 maja 2010r. wniósł na nią skargę. Skarżący stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca, gdyż jego stan zdrowia znacznie się pogorszył. Skarżący uważa, że do utraty przez niego zdrowia przyczyniła się wieloletnia praca w warunkach niebezpiecznych dla zdrowia i kontakt ze szkodliwymi alergenami w środowisku pracy. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Ponadto organ wyjaśnił, iż schorzenia rozpoznane u skarżącego podczas leczenia szpitalnego w dniach od 21 lutego do 5 marca 2010r. były znane jednostce orzeczniczej – Instytutowi Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego (skarżący był kilkakrotnie hospitalizowany z powodu bezdechu nocnego, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, niewydolności wentylacyjnej i oddechowej) i były również przedmiotem diagnostyki w tej jednostce, co wskazuje jedynie na ciężkie zaostrzenie dolegliwości. Już podczas hospitalizacji w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego (karta wypisowa z dnia 13 października 2008r.) u pacjenta obserwowano objawy spastyczne w oskrzelach, badaniu spirometrycznym stwierdzono zaburzenia sprawności wentylacyjnej płuc oraz cechy całkowitej niewydolności oddechowej. Pomimo to w opinii Instytutu dane z wywiadu z pacjentem i o narażeniu zawodowym, dane z dokumentacji lekarskiej oraz wyniki wykonanych badań, zwłaszcza ujemne wyniki testów alergologicznych z potencjalnymi alergenami zawodowymi nie dają podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej, a tym bardziej astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego i taka choroba nie została rozpoznana również w orzeczeniu lekarskim zweryfikowanym na podstawie przepisów obowiązującego aktualnie rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zatem kontrola zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, a więc zgodności z obowiązującym prawem. Stosownie do treści art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd administracyjny dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że jeżeli wydana w granicach sprawy której dotyczy skarga decyzja administracyjna narusza prawo w sposób określony w art. 145 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega uchyleniu bez względu na to, czy skarga formułuje zarzuty o naruszeniu prawa. W ocenie sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja jest bowiem zgodna z prawem. Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 105, poz. 869), na pojęcie choroby zawodowej składają się dwa elementy: wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych schorzenia wymienionego w wykazie chorób zawodowych oraz istnienie związku przyczynowego objętej wykazem choroby z warunkami wykonywanej pracy. W rozporządzeniu co do niektórych schorzeń sprecyzowano dodatkowo, że ów związek przyczynowy upoważniający do rozpoznania choroby zawodowej istnieje jedynie wówczas, gdy udokumentowane objawy chorobowe wystąpiły w czasie istnienia narażenia zawodowego albo w okresie nie dłuższym niż wskazany w tym rozporządzeniu. W punkcie 6 wykazu chorób zawodowych określonych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 105, poz. 869) wymieniono "astmę oskrzelową". Jednocześnie wskazano, że "okres, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym" wynosi w przypadku tego schorzenia 1 rok. Tymczasem z wyników przeprowadzonych u skarżącego badań przez zespoły lekarskie OMP i IMPiZŚ wynika, że nie stwierdzono takiego schorzenia oskrzeli. W orzeczeniu Ośrodka Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych z dnia [...] 2008r., Nr [...], znak: [...], stwierdzono, że wykonano w trakcie diagnostyki trzykrotnie badania spirometryczne spoczynkowe oraz konsultacje laryngologiczne, alergologiczne oraz badania analityczne. W badaniach spirometrycznych stwierdzono: upośledzenie sprawności wentylacyjnej typu obturacyjnego. Z uwagi na niskie wartości spirometryczne nie wykonano prób prowokacyjnych. W badaniach alergologicznych nie stwierdzono cech alergii. Testy skórne punktowe – ujemne. Testy standard I i II – ujemne. Nie znaleziono u J. J. astmy oskrzelowej w ogóle, a w szczególności astmy pochodzenia zawodowego. Także Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w orzeczeniu z dnia [...] 2008r., nr [...] orzekł o braku podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. Wskazano, że podczas hospitalizacji u J. J. obserwowano objawy spastyczne w oskrzelach, stwierdzono zaburzenia sprawności wentylacyjnej płuc typu mieszanego z przewagą obturacji znacznego stopnia oraz cechy całkowitej niewydolności oddechowej, niski poziom immunoglobuliny E. Testy alergologiczne z potencjalnymi alergenami występującymi w środowisku pracy wypadły ujemnie. Biorąc pod uwagę dane o narażeniu zawodowym, dokumentację lekarską, przebieg choroby (brak poprawy i dalszy postęp choroby po ustaniu narażenia zawodowego) oraz wyniki przeprowadzonych badań – zwłaszcza ujemne wyniki testów alergologicznych z potencjalnymi alergenami zawodowymi, nie znaleziono podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. W niniejszej sprawie jako bezsporną przyjęto zatem okoliczność istnienia w środowisku pracy skarżącego czynników szkodliwych narażających na powstanie choroby zawodowej. Przeprowadzone natomiast u skarżącego badania lekarskie nie wykazały istnienia astmy oskrzelowej wymienionej w cyt. powyżej wykazie chorób zawodowych. Swoją diagnozę orzekający w niniejszej sprawie biegli lekarze szczegółowo uzasadnili w wydanych na potrzeby tej sprawy orzeczeniach OMP z dnia [...] 2008r. oraz IMPiZŚ z dnia [...] 2008r. W związku ze zmianą przepisów dotyczących chorób zawodowych, dokonano dodatkowych wyjaśnień, w których biegli lekarze potwierdzili ustalenia dokonane wcześniej, to jest na podstawie poprzednio obowiązującego rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych z 2002r. Taka ponowna weryfikacja orzeczeń lekarskich jest zgodna z treścią § 11 ust. 1 Rozporządzenia z 2009r. w sprawie chorób zawodowych, które przewiduje, że "do postępowań w sprawie zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy tego rozporządzenia, z tym że czynności dokonane w toku wszczętych postępowań pozostają skuteczne". A zatem zarówno Ośrodek Medycyny Pracy, jak i Instytut Medycyny Pracy po przeprowadzonych badaniach orzekły o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, uzasadniając dlaczego rozpoznane u pacjenta schorzenia nie są chorobą zawodową w rozumieniu przepisów. Orzeczenia te, zweryfikowane po zmianie przepisów, są wzajemnie spójne, jasne i wyczerpujące. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy administracyjne odmawiając uznania rozpoznanego u skarżącego schorzenia za chorobę zawodową, prawidłowo uznały te orzeczenia lekarskie za wiarygodne i wyczerpujące, opierając na nich swoje rozstrzygnięcia o braku u skarżącego choroby zawodowej astmy oskrzelowej. Nadto zaś upłynął okres dłuższy niż 1 rok na wystąpienie udokumentowanych objawów choroby, które uprawniałyby do stwierdzenia choroby zawodowej. Należy zatem przyjąć, że wydane w niniejszej sprawie decyzje zarówno organu II instancji, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydane zostały zgodnie z prawem materialnym. W ocenie Sądu także przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie administracyjne było prawidłowe. Zgodnie z treścią § 8 ust. 1 cyt. powyżej Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.06.2009r. w sprawie chorób zawodowych, decyzję w sprawie choroby zawodowej wydaje się na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika. Podstawą wydania przez inspektora sanitarnego decyzji w sprawie choroby zawodowej jest zatem orzeczenie lekarskie wydane przez upoważnioną jednostkę służby zdrowia i wyniki dochodzenia epidemiologicznego. Opierając się na orzeczeniach lekarskich, orzekające w niniejszej sprawie organy administracyjne stwierdziły, że skoro upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych jednostki służby zdrowia nie znalazły podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, również inspektor sanitarny nie mógł wydać pozytywnej decyzji. Przedmiotowe orzeczenia lekarskie wydawane na użytek postępowania w sprawie chorób zawodowych są w istocie opiniami w rozumieniu art. 84 §1 kpa (tak m.in. NSA w wyroku z 21 września 2001r., sygn. akt I S.A. 2870/00) i jak każdy dowód winny być przez organ wszechstronnie ocenione. Wydane w niniejszej sprawie opinie biegłych są jednoznaczne i wzajemnie spójne, nie budząc wątpliwości. Dlatego też uznać należy, że postępowanie poprzedzające wydanie decyzji administracyjnych zostało przeprowadzone prawidłowo, a decyzje oparte zostały na opiniach lekarskich zawierających przekonujące uzasadnienie. Za pozbawiony znaczenia prawnego dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy uznać należy argument skargi dotyczący bardzo złego stanu zdrowa skarżącego. Biegli lekarze przeprowadzający w niniejszej sprawie badania nie kwestionowali bowiem istnienia u skarżącego schorzenia oskrzeli, a jedynie ocenili, że schorzenie to nie może być zakwalifikowane jako zawodowe w rozumieniu obowiązujących przepisów, nie stwierdzili bowiem istnienia astmy oskrzelowej. Bezspornym w niniejszej sprawie był fakt istnienia w środowisku pracy skarżącego narażenia na różnorodne czynniki szkodliwe dla zdrowia, jak również fakt istnienia u skarżącego schorzenia oskrzeli, jednakże wobec faktu niestwierdzenia u skarżącego schorzenia oskrzeli o cechach wymaganych do uznania go za zawodowe, organy administracyjne prawidłowo wydały decyzję negatywną. Wobec powyższego przyjąć należy, że sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, nie stwierdził ani naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia prawa procesowego mogącego mieć wpływ na wynik sprawy w rozumieniu str. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego powodu skarga została oddalona, w oparciu o 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.