III SA/Kr 571/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie : WSA Bożenna Blitek WSA Elżbieta Kremer spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi W. F. na działanie Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie przyznania komunalnego lokalu mieszkalnego postanawia : s k a r g ę o d r z u c i ć W skardze datowanej na dzień 23.11.2007r. (ostatecznie sprecyzowanej pismem z dnia 1.10.2008r.) W. F. podniosła, że skarży działanie Urzędu Miasta Gminy. Wyjaśniła, że od roku 1985 ubiega się o mieszkanie w L. a Burmistrz tego miasta odmawia jej prawa do mieszkania. Posiada stałe zameldowanie w L. przy ul. A. [...] ale faktycznie tam nie przebywa z uwagi na zbyt mały metraż mieszkania w stosunku do potrzeb mieszkaniowych jej oraz zamieszkującej w nim rodziny. W Z., gdzie aktualnie przebywa, nie posiada zameldowania, nie posiada też tytułu prawnego do jakiegokolwiek lokalu w tym mieście. Ma lat 57, legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności. Posiada na wychowaniu 18 - letniego syna, który również jest niepełnosprawny. Dodała, że została skreślona z listy oczekujących na mieszkanie w L. z uwagi na zamieszkanie z mężem w Z., gdy tymczasem pozostaje z mężem w separacji. Pochodzi z L., w tej miejscowości zamieszkuje cześć jej rodziny - i z tego powodu ma zamiar powrócić w rodzinne strony. Załączyła dokumentację potwierdzającą starania o mieszkanie komunalne w L. W odpowiedzi na skargę Burmistrz podał, że w miarę swoich ograniczonych możliwości, w zakresie przydziału lokali, w pierwszej kolejności wykonuje wyroki sądowe nakazujące dostarczenie lokali socjalnych osobom uprawnionym a w dalszej kolejności przydziela lokale osobom mieszkającym w L. znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. W. F. zameldowała się co prawda w L. w roku 1994, niemniej jednak, co stwierdzają wywiady środowiskowe przeprowadzone przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Z. i L. - faktycznie w L. od tego roku nie zamieszkała. Mieszka wraz z rodziną w Z., co oznacza, że ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na działanie Burmistrza Miasta z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) określa art. 3 § 1-3. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów, ale jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Zwraca w sprawie uwagę, że W. F. zarówno w skardze jak też w żadnym z pism uzupełniających nie określiła, że skarży konkretne orzeczenie Burmistrza o charakterze wyżej wskazanym. Co więcej, skarżąca po wezwaniu jej przez Sąd (zarządzeniem z dnia 17.09.2008r.) o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez wskazanie jej przedmiotu tj. czy została złożona na działanie Urzędu Miasta i Gminy w trybie działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - kpa (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071) czy też dotyczy konkretnej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności - wyjaśniła, że skarga jest złożona na "działanie organu". W związku z powyższym skargę W. F. należy zakwalifikować jako skargę złożoną w trybie działu VIII kpa, a konkretnie w trybie art. 228 kpa. Stanowi on, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Art. 229 pkt 3 kpa stanowi z kolei, że skargę taką w przypadku skargi na wójta ( burmistrza lub prezydenta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rozpatruje rada gminy, w związku z czym do tego organu W. F. powinna wnieść skargę. Zaniechanie tego rodzaju nie wpływa jednak na orzeczenie Sądu gdyż zasadnicze znaczenie ma okoliczność, że rozpatrywanie skarg w trybie działu VIII kpa pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Wynika to z założenia, że w przedmiotowym postępowaniu skargowym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do wnioskodawcy a jedynie zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi. Do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma zatem zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu ( podobnie WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20.06.2007r. IV SA/Wa 140/07 i z 07.12.2006rlSA/Wa1785/06 oraz NSA W-wa w postanowieniu z 18.02.2005r. OW 166/04). Mając na uwadze powyższe, orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.