III SA/Kr 574/14
PostanowienieWSA w Krakowie2016-02-03
Skład orzekający: Renata Czeluśniak, Maja Chodacka, Aldona Gąsecka - Duda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarzut strony, że "Sąd dąży siłowo do rozstrzygnięcia sprawy", stanowi uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w rozumieniu art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Zarzut strony, że "Sąd dąży siłowo do rozstrzygnięcia sprawy", nie stanowi okoliczności, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w rozumieniu art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie obiektywnych okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego, a taki ogólny zarzut nie spełnia tego wymogu.Stan faktyczny
Strona M. W. złożyła wniosek o wyłączenie sędziów Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie od udziału w sprawie dotyczącej wymeldowania, argumentując, że "Sąd dąży siłowo do rozstrzygnięcia sprawy". Wniosek został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.Rozstrzygnięcie
Wniosek o wyłączenie sędziów oddalono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie : WSA Maja Chodacka WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 lutego 2016 r. wniosku M. W. o wyłączenie sędziów Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia 6 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: wniosek oddalić .
Wnioskiem z dnia 3 lutego 2016 r., zgłoszonym na rozprawie M. W. zwróciła się o wyłączenie sędziów Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie od udziału w przedmiotowej sprawie ze względu na to, że, "Sąd dąży siłowo do rozstrzygnięcia sprawy".
Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy w sytuacjach przewidzianych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej jako p.p.s.a. Ponadto, na podstawie art. 19 p.p.s.a., wyłączenie sędziego może nastąpić, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Podkreślić należy, że ustawodawca nie wskazał przesłanek wyłączenia sędziego na wniosek strony w sposób wyczerpujący, lecz scharakteryzował je stwierdzając, że chodzi o taką okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zgodnie z art. 20 p.p.s.a. do wnioskodawcy należy uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy zatem od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przepis art. 19 p.p.s.a. nie wyklucza możliwości wyłączenia wszystkich sędziów danego wydziału sądu administracyjnego od rozpoznawania sprawy ale również w takiej sytuacji wnioskodawca musi chociaż uprawdopodobnić istnienie obiektywnych okoliczności uzasadniających wyłączenie od udziału w rozpoznawaniu sprawy w stosunku do każdego z sędziów. Sytuacja taka nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie. Powołanej we wniosku motywacji w ogóle nie można uznać za okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w danej sprawie jakiegokolwiek sędziego.
Skarżąca, pomimo reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wskazała żadnych faktów, które stanowiłyby przesłankę wynikającą z treści art. 18 lub
art. 19 p.p.s.a., nie podała żadnego zdarzenia ani zarzutu naruszenia prawa. Negatywne rozpoznanie wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania, poprzedzające złożenie rozpoznawanego wniosku, w żaden sposób nie może być uzasadnieniem dla wyłączenia sędziów orzekających w sprawie, czy też innych sędziów. Zarzut, że "Sąd dąży siłowo do rozstrzygnięcia sprawy" nie spełnia dyspozycji żadnego ze wskazanych wyżej przepisów. Zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Uznając jednak, że skarżąca nie powołała się na żadną przesłankę wyłączenia sędziego składanie wyjaśnień przez sędziów uznano za bezprzedmiotowe, tym bardziej, że w związku z poprzednim wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Krakowie (rozpoznanym prawomocnie postanowieniem WSA w Kielcach z dnia 31 marca 2015 r. sygn. akt II SO/Ke 2/15) w aktach sprawy (k. 231-232) znajdują się oświadczenia wszystkich sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie, z których jednoznacznie wynika, że między żadnym z sędziów tego Sądu a skarżącą nie zachodzi stosunek osobisty w rozumieniu art. 19 p.p.s.a. ani okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. Skarżąca nie wskazała żadnych nowych przesłanek mogących podważyć prawdziwość złożonych wyjaśnień. Wątpliwości co do bezstronności sędziów Wydziału III tut. Sądu nie nasuwają się również w oparciu o wszystkie inne zawarte w aktach sądowych pisma i dokumenty, czy też przebieg rozprawy poprzedzający złożenie wniosku. Jak podkreślono natomiast w orzeczeniu NSA z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt II OZ 967/14 wydanym w nin. sprawie (k. 170-174) we wniosku o wyłączenie należało podać rzeczowe argumenty przemawiające za uwzględnieniem żądania, tj. wskazać konkretne okoliczności przemawiające za tym, że sędzia nie jest bezstronny w sprawie z udziałem skarżącej.
Poprzednie wnioski skarżącej o wyłączenie sędziów zostały rozpoznane w postanowieniach tut. Sądu z dnia 10 czerwca 2014 r. (k. 126) , z 18 listopada 2015 r. (k. 254), oraz z dnia 28 grudnia 2015 r. (k. 270)
Należy zatem stwierdzić, że nie ma podstaw faktycznych i prawnych do wyłączenia sędziów ww. Wydziału WSA w Krakowie od orzekania w nin. sprawie .
Wobec powyższego, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło