III SA/Kr 575/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi P. C. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 24 stycznia 2014 r. znak [...] w przedmiocie długu celnego postanawia: skargę odrzucić. Decyzją z dnia 24 stycznia 2014 r. znak [...] Naczelnik Urzędu Celnego orzekł odpowiedzialność skarżącego – P. B. C. z tytułu długu celnego , jako Prezesa Zarządu firmy "A" Spółka z o.o. z siedzibą w B, (obecnie "A" Sp. z o.o. w likwidacji) - za zaległości celne ww. Spółki w kwocie 13.319 zł oraz odsetki za zwłokę od tych zaległości, wynoszące łącznie na dzień wydania przedmiotowej decyzji 12.491 zł. W decyzji zawarto pouczenie, iż skarżącemu przysługuje prawo wniesienia odwołania od niniejszej decyzji do Dyrektora Izby Celnej w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. Decyzję doręczono prawidłowo skarżącemu w dniu 29 stycznia 2014 r. Skarżący w dniu 10 lutego 2014 r. złożył odwołanie od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego. Naczelnik Urzędu Celnego pismem z dnia 18 lutego 2014 r. przekazał odwołanie do Dyrektora Izby Celnej z informacja , iż brak jest podstaw prawnych do uznania zasadności zarzutów zawartych w tym odwołaniu. Pismem z dnia 26 lutego 2014r. zatytułowanym "Odwołanie" skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 24 stycznia 2014r. znak [...]. Mając na uwadze powyższe okoliczności , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, albowiem została wniesiona bez wyczerpania przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270. , dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Zgodnie z art. 15 Kodeksu postepowania administracyjnego, dalej Kpa, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Z przepisów k.p.a. wynika jednoznacznie, iż od decyzji administracyjnych oraz postanowień wydanych w toku postępowania administracyjnego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 k.p.a.), zaś właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Przy czym nie można mówić o wyczerpaniu środków zaskarżenia, o którym stanowi art. 52 § 1 p.p.s.a., dopóty dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany przez organ administracji. Zatem niezachowanie omawianego warunku dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego ma miejsce zarówno wówczas, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, jak też w przypadku złożenia do sądu administracyjnego skargi po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez organ. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu tak złożonego środka zaskarżenia, przysługującego stronie w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1710/12, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 218/13) Treść skargi jednoznacznie wskazuje , że przedmiotem skargi jest decyzja Naczelnik Urzędu Celnego z dnia 24 stycznia 2014 r. Od decyzji powyższej skarżący wniósł w dniu 10 lutego 2014 r. odwołanie, które – zgodnie z obowiązującymi przepisami , organ pierwszej instancji tj. Naczelnik Urzędu Celnego przekazał za pismem z dnia 18 lutego 2014r. do organu odwoławczego tj. Dyrektora Izby celnej. Stanowisko organu pierwszej instancji zawarte w przedmiotowym piśmie nie stanowiło rozstrzygnięcia złożonego przez skarżącego odwołania. Z przesłanych tut. Sądowi akt administracyjnych nie wynika, by odwołanie skarżącego zostało rozpoznane przez organ odwoławczy. W związku z powyższym należy stwierdzić , że skarga do tut. Sądu , błędnie zatytułowana odwołaniem , jako przedwczesna podlega odrzuceniu. Skarga taka będzie przysługiwała dopiero na orzeczenie wydane przez Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie złożonego odwołania z dnia 6 lutego 2014r. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna z przyczyn innych niż określone w pkt 1-5 p.p.s.a., w tym również gdy skarga została złożona bez zachowania wymogu określonego w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., a więc bez wyczerpania środków zaskarżenia.