III SA/Kr 579/09

WyrokWSA w Krakowie2009-11-05

Skład orzekający: Krystyna Kutzner, Tadeusz Wołek, Dorota Dąbek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy celne skutecznie zakwestionowały zadeklarowaną przez importera wartość celną pojazdu, jeśli nie uwzględniły indywidualnych okoliczności zakupu, takich jak możliwość upustów przy zakupie większej liczby pojazdów?
Ratio decidendi
Organy celne nie mogą ustalać wartości celnej towaru metodą "ostatniej szansy", jeśli nie zakwestionowały skutecznie zadeklarowanej wartości transakcyjnej. Skuteczne zakwestionowanie wymaga uwzględnienia wszystkich indywidualnych okoliczności zakupu, w tym możliwości upustów przy zakupie większej liczby pojazdów, co nie zostało wykazane w niniejszej sprawie. Brak takiego wyjaśnienia uniemożliwia zastosowanie metody alternatywnej.
Stan faktyczny
Skarżący J. S. importował samochód osobowy z USA. Organ celny pierwszej instancji zakwestionował zadeklarowaną wartość celną pojazdu, opierając się m.in. na informacji o cenie uzyskanej na aukcji internetowej oraz wątpliwościach co do legalności firmy sprzedającej. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, dokonując własnych wyliczeń. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając m.in. błędne wyceny i pominięcie dowodów. WSA uchylił obie decyzje, uznając, że organy celne nie zakwestionowały skutecznie zadeklarowanej wartości celnej.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego. Orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 235,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Tadeusz Wołek WSA Dorota Dąbek Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2009 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania długu celnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 235,00 zł ( dwieście trzydzieści pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] 2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego działając na podstawie : - art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /tekst jednolity z 2005r. Dz. U. nr 8 poz. 60 ze zm./, - art. 29.1, art. 31, art. 220 ust 1 rozporządzenia Rady /EWG/ nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny /Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 ze zm./, zwanego dalej WKC , - art. 181 a rozporządzenia Komisji /EWG/ nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady /EWG/ nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny /Dz. Urz. WE L 253 z 11-10-1993 z późn. zm./, zwanego dalej RWKC . - art. 51, art. 73.1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne /Dz. U. nr 68 poz. 622 ze zm./, - art. 10.1.4, art. 20.2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 29 poz. 257 ze zm./, - rozporządzenia Ministra Finansów z dn. 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego /Dz. U. Nr 87 poz. 825 ze zm./, - art. 29.13, art. 33.2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług /Dz. U. nr 54 póz. 535 ze zm./, 1. określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego powstałego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego z dn. [...] 2006 nr [...], podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, w wysokości 1.983 zł. , 2. określił kwotę podatku akcyzowego z tytułu importu towaru dopuszczonego do wolnego obrotu wg zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...] 2006, w prawidłowej wysokości - 934 zł., 3/ określił kwotę podatku VAT z tytułu importu towaru dopuszczonego do wolnego obrotu wg ww. zgłoszenia celnego w prawidłowej wysokości – 6.833 zł. Organ celny wyjaśnił , że w dniu [...] 2006r. złożone zostało zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu w odniesieniu do zaimportowanego z USA uszkodzonego samochodu osobowego marki Honda Civic, nr nadwozia: [...], rok produkcji: 2005, pój. silnika 1798 cm3, kraj pochodzenia USA. Skarżący zadeklarował wartość transakcyjną w wysokości 2.450,00 USD, na warunkach dostawy DDU Gdynia, należną kwotę cła w wysokości 756 zł., akcyzy w wysokości 258 zł. i podatku VAT w wysokości 1.885 zł. Do zgłoszenia celnego załączone zostały m.in. dokumenty: dokument sprzedaży Stock NO. [...] z dn. 08.03.2006 na kwotę całkowitą 2450 USD (kwota za pojazd 1950 USD + koszty transportu do Gdyni 500 USD), wystawiony przez A Texas Salvage Vehicle Title nr [...] oraz ocena techniczna nr [...]. Na wezwanie organu celnego, dotyczące przedstawienia dokumentów uwiarygodniających zadeklarowaną wartość transakcyjną, skarżący przedstawił potwierdzenie przelewu bankowego [...] Bank oraz paragon zakupu pojazdu nr [...]. W piśmie z dn. 14-06-2006r. skarżący oświadczył, że ze względu na charakter transakcji, nie posiada możliwości przedstawienia dokumentów typu: oferta cenowa, nr aukcji itp. W dniu 14.06.2006 przedmiotowy pojazd został zwolniony do deklarowanej procedury po zapłaceniu deklarowanych w zgłoszeniu kwot należności celno-podatkowych. Postanowieniem z dnia [...] 2008r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie celne i podatkowe w sprawie przedmiotowego zgłoszenia celnego z uwagi na uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość celna dla ww. pojazdu stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. Podstawą wszczęcia postępowania było uzyskane przez organy celne pismo amerykańskich władz celnych (U.S. Immigration and Customs Enforcement) z dnia 08.08.2007 stwierdzające, iż według wspólnych wyników sprawdzeń ewidencyjnych ze Stanem [...], wystawca dokumentu sprzedaży przedmiotowego samochodu tj. firma A stał się "nieaktywnym jako legalnie funkcjonująca firma w dniu 28 lipca 2005, a także, iż sprawdzenie bazy danych ICE nie wykazało wyników ewidencyjnych ". W dniu 29.01.2008 skarżący zapoznał się z materiałem dowodowym. Z kolei w dniu 30.01.2008 organ celny uzyskał wydruk ze stron internetowych www.crashescars.com/pl i www.autokanada.pl, z których wynikało , że przedmiotowy pojazd , numer aukcyjny – [...], został sprzedany w dniu 10.03.2006r na aukcji [...] za kwotę 8200 USD z uwzględnieniem prowizji aukcyjnej. Numer aukcyjny [...] znajdował się na załączonym do zgłoszenia celnego dokumencie Texas Salvage Vehicle Title nr [...]. W oparciu o zebrane dowody organ celny zlecił firmie B Doradztwo Techniczne mgr inż. K. G. z T. wykonanie wyceny przedmiotowego pojazdu na rynku polskim, poprzez określenie jego wartości rynkowej brutto . Otrzymaną w dniu 14.04.2008r. wycenę nr ew. [...] z dnia 09.04.2008r. organ celny przesłał do skarżącego celem ewentualnego skorzystania z prawa wypowiedzenia się w sprawie tego dowodu. Skarżący z prawa tego nie skorzystał, tak samo , jak nie skorzystał z możliwości końcowego zapoznania się z materiałem dowodowym , będąc pouczonym o tym prawie pismem z dnia 23.06.2008r. Naczelnik Urzędu Celnego w uzasadnieniu swej decyzji przytoczył treść art. 29 WKC , który definiuje pojęcie wartości celnej przywożonych towarów i stwierdził , że zgodnie z art. 181 a RWKC organy celne, jeżeli, zgodnie z procedurą opisaną w ustępie 2, mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w artykule 29 Kodeksu, to nie muszą ustalać wartości celnej importowanych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. W rozpatrywanej sprawie do zgłoszenia celnego skarżący załączył dokument zakupu pojazdu Stock NO. [...] z dnia 08.03.2006r. na kwotę całkowitą 2.450 USD, w tym kwota za pojazd 1950 USD oraz kwota kosztów transportu do Gdyni - 500 USD. Sprzedającym pojazd była firma A, [...], [...] IN [...] , a w toku postępowania przedstawiono dokument Receipt nr [...] na kwotę 2.450 USD (wg zgłaszającego jest to paragon zakupu) oraz potwierdzenie przelewu bankowego. Skarżący oświadczył, że wartość na paragonie (Receipt) jest jedyną wartością poniesioną z tytułu zapłaty za pojazd i że w cenie tej zawarte są wszelkie koszty transportu na terenie USA. Naczelnik Urzędu Celnego podniósł, że dowód sprzedaży sprowadzonego przez skarżącego samochodu został wystawiony z datą 08-03-2006, a więc po dacie zaprzestania przez firmę A legalnej działalności. Organ celny zgromadził również wydruki ze strony internetowej www.crashescars,corn,pl/ za lata 2005 -2007, obrazujące kwoty aukcyjne za pojazdy samochodowe uzyskane na amerykańskiej aukcji samochodowej [...], a więc na giełdzie na której zakupiony został przedmiotowy pojazd Honda. Wśród tych sprzedaży nie było ani jednego przypadku sprzedaży pojazdu samochodowego, niezależnie od roku produkcji/modelowego, marki i stopnia zużycia, czy uszkodzenia pojazdu, za kwotę równą lub niższą od kwoty 2450 USD. Cena taka nie została również osiągnięta w kategorii pojazdów – motocykle. Wskazując na powyższe okoliczności organ celny zakwestionował zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym wartość celną przedmiotowego pojazdu " z powodu uzasadnionych wątpliwości, że nie stanowi ona całkowitej faktycznie zapłaconej lub należnej sumy za przywieziony pojazd ". Ustalając wartość celną ww. samochodu Naczelnik Urzędu Celnego w uzasadnieniu swej decyzji wyjaśnił powody braku możliwości ustalenia tej wartości zgodnie z art. 30 WKC i ustalenie jej metodą tzw. ostatniej szansy określonej w art. 31 WKC tj. na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie . W związku z tym organ celny zlecił firmie A Doradztwo Techniczne mgr inż. K. G. z T. wykonanie wyceny na rynku polskim, poprzez określenie wartości rynkowej brutto przedmiotowego pojazdu, w oparciu o Texas Salvage Vehicle Title, ocenę techniczną nr [...] oraz wydruki z ww. stron internetowych. Wycena taka została sporządzona (wycena nr [...]) w dniu 09.04.2008r. Wartość przedmiotowego pojazdu według notowań na maj 2006 została określona na kwotę 34.100 zł brutto. Organ celny w dniu 16.04.2008 r. przesłał do skarżącego kserokopię ww. wyceny celem ewentualnego skorzystania z prawa wypowiedzenia się w sprawie tego dowodu. Strona z prawa tego nie skorzystała. Rzeczoznawca samochodowy w ww. wycenie wyliczył wartość przedmiotowego pojazdu w stanie uszkodzonym. Wyliczenia dokonał dwoma metodami: metodą zredukowanego kosztu naprawy oraz metodą stopnia uszkodzenia. Organ celny nie skorzystał ze wskazanego przez rzeczoznawcę wyliczenia wartości pojazdu w stanie uszkodzonym metodą zredukowanego kosztu naprawy, gdyż metoda ta służy do oszacowania kosztów odtworzenia wartości uszkodzonego samochodu na rynku polskim w celach ubezpieczeniowych, dla wypłaty ubezpieczenia. Organ celny skorzystał natomiast ze wskazanej przez rzeczoznawcę metody stopnia uszkodzeń. Rzeczoznawca wskazał wartość 61.300 zł., jako wartość pojazdu nieuszkodzonego, ustaloną na podstawie notowań rynkowych z katalogu "Pojazdy Samochodowe-Wartości Rynkowe V-2006", by następnie przy zastosowaniu stopnia uszkodzeń 0,0963, współczynników: stopnia uszkodzeń 0,72, uszkodzeń ukrytych 0,95 i zbywalności 0,90, uzyskać wartość pojazdu w stanie uszkodzonym - 34102 zł. Mając na uwadze, że w uśrednionej cenie katalogowej korekta z tytułu czynnika zbywalności została już zawarta, organ celny nie uwzględnił w swoich obliczeniach korekty z tytułu tego czynnika i przyjął wartość brutto 37.891 zł. jako wartość pojazdu w stanie uszkodzonym, obliczoną w sposób jak wskazano w wycenie uc35/08/MS: -wartość pojazdu nieuszkodzonego -61300 zł., -stopień uszkodzeń - 0,0963 - wartość 55397 zł., -współczynnik stopnia uszkodzeń - 0,72 - wartość 39885 zł., -współczynnik uszkodzeń ukrytych - 0,95 - wartość 37891 zł. Tak obliczoną wartość brutto przedmiotowego pojazdu na rynku polskim, tj. kwotę 37.891 zł. pomniejszył o następujące elementy: o 22 % z tytułu podatku VAT , o 3,1 % z tytułu podatku akcyzowego oraz o 10% z tytułu cła ( 37891 : 1,22 = 31058,19 , 31058,19 : 1,031 = 30124,33 , 30124,33 : 1,1 = 27385,75 /. Wyliczona przez organ celny wartość celna, przyjęta jako podstawa obliczenia należnej kwoty długu celnego od przedmiotowego pojazdu wyniosła 27.386 zł. Kwota długu celnego od ww. podstawy wyliczenia wynosi: 27386 x 10 % = 2.739 zł. Z kolei podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym w imporcie stanowi wartość celna ustalona przez organ celny tj. kwota 27.386 zł. powiększona o cło tj. 2.739 zł. co daje kwotę 30.125 zł.; stawka akcyzy - 3,1 % , a zatem kwota akcyzy wynosi 934 zł. Podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy ; kwota podatku VAT została obliczona przy zastosowaniu stawki 22% w wysokości 6.833 zł. W odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego skarżący zarzucił "błędne przyjęcie wartości towaru podlegającego procedurze celnej poprzez pominięcie dowodów zebranych w toku pierwotnie prowadzonego postępowania, a także oparcie decyzji na błędnej wycenie sporządzonej przez inż. K. G.". Ponadto skarżący zarzucił, że w postępowaniu przed organem pierwszej instancji odmówiono mu udostępnienia akt, co pozbawiło skarżącego możliwości obrony jego praw. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości , a " także o zmianę zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania ". Do odwołania załączono m.in. kserokopię faktur na części zamienne. W związku z zarzutem dotyczącym błędnej wyceny, organ odwoławczy w dniu 02.03.2009 r. przeprowadził dowód z przesłuchania w charakterze biegłego rzeczoznawcę K. G.; w czynności tej uczestniczył skarżący, który również zadawał pytania biegłemu. W dniu 20.03.2009r. skarżący zapoznał się z aktami sprawy i w piśmie z dnia 27.03.2009r. podtrzymał dotychczasowe zarzuty i wnioski, a w szczególności te, dotyczące wycen i ich rzetelności. Ponadto skarżący podniósł, że w aktach sprawy znajduje się pismo Ministerstwa Finansów z dnia 17.02.2009 r z którego wynika, że sprzedawca przedmiotowego samochodu – firma A nadal prowadzi działalność gospodarczą na terenie USA . Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, uchylił w całości zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego i orzekł w następujący sposób : - określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 1.535,00 zł - określił kwotę podatku akcyzowego z tytułu importu towaru dopuszczonego do wolnego obrotu w wysokości 781,00 zł. - określił kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w wysokości 5.716,00 zł. W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy odnosząc się do kwestii funkcjonowania firmy A podniósł, że podstawą wszczęcia postępowania przez organ pierwszej instancji była informacja uzyskana od amerykańskich władz celnych, natomiast decyzja tego organu została wydana z powodu uzasadnionych wątpliwości co do zadeklarowanej wartości celnej przedmiotowego samochodu. Organ celny nie kwestionowałby wartości transakcyjnej samochodu tylko w oparciu o informację dotyczącą ww. firmy, gdyby kwota zakupionego pojazdu podana na fakturze nie wzbudzała wątpliwości. W związku z tym fakt, że Izba Celna otrzymała potwierdzenie istnienia ww. firmy, w ocenie organu odwoławczego, nie ma żadnego znaczenia w przedmiotowej sprawie. Z kolei odnosząc się do zarzutu braku możliwości zapoznania się z aktami sprawy, a przez to pozbawienia skarżącego możliwości obrony jego praw, organ celny odwoławczy stwierdził, w aktach sprawy nie ma notatki służbowej o odmowie udostępnienia akt skarżącemu. W toku prowadzonego postępowania skarżący kilkukrotnie był powiadamiany o swoich uprawnieniach wynikających z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej. Ostatnie zawiadomienie w tej sprawie zostało odebrane osobiście przez skarżącego w dniu 09.07.2008r., a decyzja organu pierwszej instancji została wydana w dniu [...] 2008r., a więc z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 200 §1 Ordynacji podatkowej. W kwestii gromadzenia materiału dowodowego w niniejszej sprawie , Dyrektor izby Celnej podniósł , że porównywanie zadeklarowanej ceny samochodu z cenami osiąganymi na aukcjach przez inne samochody , czy motocykle , jest praktyką zaakceptowaną przez orzecznictwo sądów administracyjnych . W rozpatrywanej sprawie dane pozyskane z amerykańskich stron internetowych stanowiły jedynie materiał porównawczy. Na ich podstawie można było stwierdzić, że cena pojazdu wskazana przez skarżącego w normalnych stosunkach handlowych obowiązujących na rynku kraju eksportu jest w praktyce niemożliwa do osiągnięcia. W takim przypadku, zgodnie z art. 181 a RWKC, organy celne nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej tj. nie muszą przyjąć kwoty podanej w dokumencie zakupu. Odnośnie wyceny organ odwoławczy podniósł, że jak wynika z przesłuchania biegłego Ocena techniczna pojazdu z 31.05.2006 r i 02.06.2006 r " nie definiowała żadnej kwoty, wskazywała zakres uszkodzeń". Główny zarzut odwołania dotyczył niesłusznego, zdaniem skarżącego, zakwestionowania i w konsekwencji odrzucenia, zadeklarowanej przez niego w zgłoszeniu celnym wartości celnej pojazdu. W związku z powyższym , Dyrektor Izby Celnej wskazując na treść art.181a RWKC , który stanowi wyjątek od zasady, że wartość celna ustalana jest tzw. metodą wartości transakcyjnej , wyjaśnił , że jego stosowanie następuje tylko w sytuacjach szczególnych. Uzasadniona wątpliwość, o której stanowi ten przepis wystąpi nie wtedy, gdy wartość pojazdu odbiega, nawet w sposób istotny, od średniej ceny towaru, lecz będzie to miało miejsce w sytuacji, w której osiągnięcie ceny wskazanej przez zgłaszającego w normalnych stosunkach handlowych obowiązujących na rynku kraju eksportu jest w praktyce niemożliwe. W rozpatrywanej sprawie organ celny pierwszej instancji zakwestionował w trybie przepisu art181la RWKC zadeklarowaną wartość celną, opierając się m.in. na wartości lotu z aukcji internetowej. Z wydruku dotyczącego sprzedaży przedmiotowego samochodu jednoznacznie wynika, że pojazd będący przedmiotem importu został sprzedany za kwotę 8.200,00 USD, nie zaś za cenę 1.950,00 USD. Tożsamość pojazdu, którego dotyczy wydruk z aukcji internetowej, z pojazdem ujętym w zgłoszeniu celnym, ustalono w oparciu o numer lotu podany na dokumentach samochodu przedstawionych do odprawy celnej oraz markę i typ. Skarżący w odwołaniu zarzucił , że od chwili sprzedaży aukcyjnej wartość samochodu może znacząco ulec zmianie z powodu, między innymi , wymontowania niektórych podzespołów, lub kolejne uszkodzenia, które zmniejszają wartość pojazdu, a także fakt utraty przez pierwotnego nabywcę możliwości korzystnego naprawienia samochodu i sprzedania go na rynku USA z zyskiem". W odpowiedzi na ten zarzut organ odwoławczy podniósł , że z informacji uzyskanych w toku postępowania wynika, iż zakup przez skarżącego przedmiotowego pojazdu nastąpił w krótkim odstępie czasu , co zakup na aukcji internetowej ; w ocenie organu celnego, nie jest więc możliwe, aby w wyniku działań, o których pisze skarżący wartość pojazdu tak znacząco zmalała. Ponadto z opinii biegłego nie wynika, że pojazd był zdekompletowany. Skarżący nie przedstawił, poza własnym oświadczeniem, żadnych dowodów potwierdzających podnoszone przez niego argumenty. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że dodatkową przesłanką zakwestionowania faktury był fakt, iż licytacja przedmiotowego pojazdu miała miejsce [...] 2006r., a faktura wystawiona została przez firmę A w dniu 08.03.2006r. W związku z powyższym organ celny nie mógł uznać zadeklarowanej wartości transakcyjnej za wartość mogącą stanowić podstawę obliczenia należności celnych i podatkowych, a w konsekwencji konieczne było ustalenia wartości celnej pojazdu tzw. "metodą ostatniej szansy". Z tego powodu zasadnym było zwrócenie się do biegłego o sporządzenie stosownej wyceny, gdyż organ celny w takim wypadku opiera się w swoich wyliczeniach na ustaleniach rzeczoznawcy, który ocenia stan techniczny pojazdu i określa jego wartość na rynku polskim, co zgodne jest z obowiązującymi przepisami prawa. Naczelnik Urzędu Celnego, opierając się przy wyliczeniu wartości celnej towaru, na wycenie sporządzonej przez rzeczoznawcę samochodowego, przyjął wartość bazową brutto pojazdu w stanie nieuszkodzonym, uwzględniając korekty z tytułu stopnia uszkodzeń, współczynnika stopnia uszkodzeń, współczynnika uszkodzeń ukrytych, odrzucił jednak korektę z tytułu współczynnika zbywalności. Organ pierwszej instancji stwierdził, że korekta ta została już uwzględniona w średniej cenie katalogowej. W tej kwestii organ odwoławczy uznał brak zasadności działania organu pierwszej instancji. Współczynnik zbywalności wiąże się z popytem na daną markę i typ pojazdu na rynku sprzedaży. Pomniejszenie wartości bazowej o tę korektę jest więc prawidłowe. W trakcie przesłuchania w dniu 02.03.2009r. biegły określił również wysokość korekty z tytułu importu prywatnego w wysokości -7%. Skarżący zarzucił w odwołaniu, że organ celny w swych obliczeniach nie uwzględnił, że podstawa tych obliczeń powinna być pomniejszona o koszty przystosowania samochodu do wymogów UE (wymiana wszystkich lamp i kierunkowskazów), dodatkowe obligatoryjne badania techniczne, a także pomniejszona o kwoty wynikające z innego wyposażenia , niż samochody tej samej marki i o tym samym oznaczeniu modelowym przeznaczone na rynek UE, a także o braki wyposażenia samochodu w niezbędne podzespoły (stacyjka, kluczyki z wpisanym z programowaniem (kodem), zamki, czujniki itp.) Zdaniem skarżącego samochód był zdekompletowany, a braki ujawniały się dopiero w trakcie wykonywanych napraw. Odnosząc się do tego zarzutu , Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że w sytuacji , gdy organ celny kwestionuje wartość transakcyjną towaru, musi ustalić wartość celną w stopniu najbardziej zbliżonym do wartości towaru zgłoszonego do dopuszczenia do obrotu w momencie jego przywozu na obszar celny Wspólnoty. Stąd też zbyteczne jest dokonywanie korekty z tytułu dostosowania pojazdu do wymogów obowiązujących w UE oraz korekty z tytułu niepełnego wyposażenia. Skarżący sprowadzając samochód spoza UE powinien liczyć się z tym, że takie koszty będzie musiał ponieść. W Opinii technicznej, niezakwestionowanej przez skarżącego, wykazano istniejące uszkodzenia i braki - na tej podstawie dokonano wyceny przedmiotowego pojazdu. W Wycenie z dnia 09.04.2009r. uwzględniono korektę z tytułu aktualności badań technicznych i organ celny tę korektę przyjął. Dyrektor Izby Celnej dokonał ponownego wyliczenia wartości celnej towaru oraz kwoty wynikającej z długu celnego. Jako wartość bazową brutto przyjęto kwotę ustaloną w ekspertyzie rzeczoznawcy samochodowego w wysokości 58.565,00 zł , a następnie pomniejszono ją o korekty z tytułu : 1/dodatkowego wyposażenia dodatkowe , 2/ za pierwszą rejestrację, 3/ za przebieg oraz 4/ korekty różne , w tym : aktualność badań technicznych ( -4% ) i import prywatny ( - 7% ). Wartość pojazdu w stanie nieuszkodzonym została ustalona na kwotę 56.984 zł. Następnie wartość tę skorygowano o korekty z tytułu : 1/ stopnia uszkodzenia pojazdu ( 0,0963 ) , 2/ współczynnik stopnia uszkodzenia ( 0,72 ) , 3/ współczynnik uszkodzeń ukrytych ( 0,95 ) oraz 3/ współczynnik zbywalności ( 0,90 ). Uzyskaną w ten sposób kwotę 31.700 zł organ odwoławczy pomniejszył o podatek VAT – 22% , podatek akcyzowy – 3,1% oraz cło – 10%. Wartość celna towaru stanowiąca podstawę do określenia cła została ustalona na kwotę 22.910 zł. Cło obliczono przy zastosowaniu stawki 10% w wysokości 2.291 zł. Zmiana wartości celnej towaru oraz kwoty cła wpłynęła na kwotę podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu. Uwzględniając powyższe podatek akcyzowy został określony w wysokości 781 zł , a podatek VAT w wysokości 5.716 zł. Szczegółowe obliczenia należności celno-podatkowych zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji . Jeżeli chodzi o prawidłowość przeprowadzonego postępowania, organ odwoławczy podniósł, że w rozpatrywanej sprawie naruszono przepisy proceduralne, a to art. 139 § 1, art. 140 i art. 190 Ordynacji podatkowej, jednak stwierdzone uchybienia i wady postępowania nie miały wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji. Na powyższą decyzje wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżący zarzucił: 1) błędne przyjęcie wartości towaru podlegającego procedurze celnej poprzez pominięcie dowodów zebranych w toku pierwotnie prowadzonego postępowania, 2) oparcie decyzji na błędnych wycenach , 3) przyjęcie jako podstawy wszczęcia postępowania celnego odmiennej od rzeczywistej informacji o firmie działającej w USA pod nazwą A, 4) oparcie zaskarżonych decyzji na niepotwierdzonych informacjach i internetowych ofertach 5) sprzeczność ustaleń z treścią zebranego materiału dowodowego, a w szczególności co do treści i daty zakupu samochodu poddanego procedurze celnej, 6) nadto poprzez odmowę udostępnienia akt w postępowaniu przed organem pierwszej instancji został pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2008 r. w całości. Skarżący podniósł, że Urząd Celny dysponował pełnym materiałem dowodowym w chwili dokonywania odprawy celnej opisanego w dokumentach samochodu osobowego (m-ki Honda Civic sedan) , w tym wyceną sporządzoną przez tę samą osobę i dotycząca tego samego pojazdu(0cena Techniczna Pojazdu z dnia 31.05.2006 mgr inż. K. G.) , w której biegły stwierdził, że wartość na "rynku lokalnym przedstawionego pojazdu w stanie uszkodzonym szacunkowo odpowiada 55% samochodu standardowego z tego rocznika w tym modelu" . Domniemanie z którego wynika, że samochód został zakupiony za kwotę wyższą podczas aukcji w USA nie potwierdza faktycznej wartości pojazdu sprzedanego skarżącemu . Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, że pojazd na licytacji został sprzedany firmie A w dniu [...] 2006 r. , a skarżący zakupił samochód w dniu 8 marca 2006 r, . Zdaniem skarżącego , być może firma nabyła inny samochód w dniu [...] 2006 r. Skarżący powtórzył argumentację, że od chwili sprzedaży aukcyjnej wartość samochodu mogła znacząco ulec zmianie. Co do oceny wyceny, skarżący stwierdził, że niedopuszczalne jest porównywanie cen przedstawionego w urzędzie celnym samochodu z cenami osiąganymi na aukcjach przez inne samochody, czy motocykle. Takie stanowisko zajmuję konsekwentnie Dyrektor Izby Celne w innych sprawach uchylając zaskarżone decyzje w całości. (np. decyzje z dnia 16.04.2009 o nr [...],[...],[...]). Każdy pojazd uszkodzony ma inny zakres uszkodzeń , inny zakres napraw wymaga przywrócenie jego zdolności do eksploatacji. Ponadto samochód pochodzący z USA wymaga poza naprawami wynikającymi z uszkodzeń ponoszenia przez importera , jakim jest skarżący, także kosztów związanych z dostosowaniem samochodu do przepisów ruchu drogowego w krajach UE. Dla ustalenia wartości samochodu przeznaczonego na rynek USA nie wystarcza porównanie modeli poprzez ich oznaczenie, ale wymagane jest porównanie wyposażenia pojazdów przeznaczonych na rynek UE i USA. Jeżeli nawet przyjąć, że dokonana wycena sporządzona przez inż. K. G. dla potrzeb UC może mieć cechy rzetelności, to skarżący podniósł, że rzeczoznawca określił wartość samochodu nieuszkodzonego na kwotę 63.000 zł. , a wartość samochodu uszkodzonego – na kwotę 34.102 zł. Poprzednia wycena, którą dysponował organ celny określała, że wartość samochodu odpowiada 55% wartości samochodu nieuszkodzonego i wynosi 33.715 zł. W ocenie skarżącego organy celne błędnie dokonały wyliczenia wartości celnej pojazdu, między innymi jeśli chodzi o współczynnik zbywalności pojazdu, który zastosowany był dwukrotnie . Z takim stanowiskiem nie zgodził się skarżący, ponieważ przy szacowaniu wartości bazowej pojazdu nieuszkodzonego nie występuje "współczynnik zbywalności pojazdu". W katalogu korekt znajduje się jedynie współczynnik "regionalnej sytuacji rynkowej" . W programie wykorzystywanym przez rzeczoznawcę występuje jeden współczynnik zbywalności o nazwie "współczynnik zbywalności pojazdu uszkodzonego". Jego wielkość nie jest przyjmowana według uznania wyceniającego, jest natomiast generowana określaną krzywą empiryczną. W ocenie skarżącego błędem jest odrzucenie współczynnika zbywalności pojazdu uszkodzonego, gdyż należało go uwzględnić. Kwota cła od tak ustalonej podstawy opodatkowania wynosi 2.009 zł. Organy celne obu instancji pominęły powyższe okoliczności , pomimo że miały wpływ na obliczenia poczynione przez urząd celny w sentencji decyzji powodując zawyżenia tych należności . Skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko w kwestii obniżenia podstawy naliczenia należności fiskalnych o koszty przystosowania samochodu do wymogów UE, a także o kwoty wynikające z innego wyposażenia , niż samochody tej samej marki i o tym samym oznaczeniu modelowym przeznaczone na rynek UE, a także o braki w tym wyposażeniu w niezbędne podzespoły . Skarżący oświadczył, że przedmiotowy samochód był zdekompletowany, a braki ujawniały się dopiero w trakcie wykonywanych napraw. Jeżeli wskazany przez Urząd Celny biegły nie dokonał pełnego opisu pojazdu, lub nie udokumentował w inny sposób stanu pojazdu, to - w ocenie skarżącego - nie można tych zaniedbań kompensować kosztem osoby sprowadzającej pojazd do Polski. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Skarżący oświadczył w skardze, iż: " Urząd Celny dysponował pełnym materiałem dowodowym w chwili dokonywania odprawy celnej opisanego w dokumentach samochodu osobowego (m-ki Honda Civic sedan)" zarzucając tym samym, iż w postępowaniu pierwszej instancji pominięto te dowody. Nie jest wiadomym organowi celnemu , o jakie konkretne dowody miał na myśli skarżący, więc trudno odnieść do tej części skargi. Organ celny pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na podstawie całości zgromadzonego materiału, m.in. na dokumentach załączonych do zgłoszenia celnego. W związku z wątpliwościami co do wartości transakcyjnej, uzupełnił materiał dowodowy o wycenę przedmiotowego pojazdu. Jeżeli chodzi o rozbieżności co do daty sprzedaży samochodu firmie A w dniu [...] 2006 r oraz daty nabycia przedmiotowego pojazdu w tej firmie przez skarżącego w dniu 08.03.2006 r., Dyrektor Izby Celnej wyjaśniał, że nieprawidłowości w dokumentach w tym zakresie dotyczą również dokumentu Texas Salvage Yehicle Title. Złożone na powyższą okoliczność oświadczenie pełnomocnika skarżącego ( różne miejsca sprzedaży i różne adresy placówek firmy, odebranie samochodu dwa dni po jego zakupie) nie zostało uznane za wiarygodne , z uwagi na datę sprzedaży internetowej przedmiotowego pojazdu umieszczoną w dokumentach dotyczących tego konkretnego samochodu opisanego m.in. numerem VIN. Odnosząc się z kolei do zarzutu znaczącej zmiany wartości samochodu od chwili jego sprzedaży aukcyjnej z powodu wymontowania niektórych podzespołów, lub kolejne uszkodzenia , a także fakt utraty przez pierwotnego nabywcę możliwości korzystnego naprawienia samochodu i sprzedaży go na rynku USA z zyskiem , Dyrektor Izby Celnej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w tej kwestii, a mianowicie , że z Opinii biegłego nie wynikało , iż pojazd był zdekompletowany, a skarżący nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających podnoszone przez niego argumenty. Organ celny podtrzymał również swoje stanowisko co do ustalenia materiału porównawczego na okoliczność cen osiąganych na rynku kraju eksportu i stwierdził , że co prawda uszkodzone pojazdy, nawet tej samej marki i tego samego rocznika, mogą mieć różną wartość , dlatego więc podstawą obliczenia cła oraz podatków była wartość konkretnego , sprowadzonego przez skarżącego pojazdu. Dane pozyskane ze stron amerykańskich stanowiły jedynie materiał porównawczy, a nie podstawę do obliczenia wartości celnej pojazdu. Na ich podstawie można stwierdzić, czy cena pojazdu wskazana przez skarżącego w normalnych stosunkach handlowych obowiązujących na rynku kraju eksportu jest w praktyce możliwa do osiągnięcia. Jeśli ceny na rynku kraju eksportu są znacznie wyższe, niż cena podana w zgłoszeniu celnym, zgodnie z art. 181a RWKC, organy celne nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej, tj. nie muszą przyjąć kwoty podanej w dokumencie zakupu. Jeżeli chodzi o ustalenie wartości celnej samochodu w oparciu o opinie i wycenę wykonaną przez rzeczoznawcę, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że w Ocenie technicznej z dnia 31.05 .i 02.06.2006 biegły pisze o szacunkowej wartości przedstawionego pojazdu w stanie uszkodzonym , a zatem nie chodziło o dokładne obliczenia wartości przedmiotowego pojazdu w tym dokumencie. Odnosząc się z kolei do zarzutu odrzucenia "współczynnika zbywalności pojazdu nieuszkodzonego", Dyrektor Izby Celnej podniósł, że w zaskarżonej decyzji z dnia 20.04.2009r. współczynnik ten został uwzględniony oraz dodatkowo uwzględniono korektę z tytułu importu prywatnego. Co do pozostałych korekt organ celny podtrzymał dotychczasowe stanowisko . Skarżący zarzucił również , że biegły nie dokonał pełnego opisu pojazdu i nie udokumentował w inny sposób stanu pojazdu , a skutki tych zaniedbań nie mogą obciążać skarżącego. W związku z tym Dyrektor Izby Celnej podniósł, że to sam skarżący dołączył do zgłoszenia celnego między innym Ocenę techniczną przedmiotowego pojazdu, która zresztą została wykonana na jego zlecenie, przy akceptacji zarówno treści tego dokumentu, jak i osoby rzeczoznawcy. Ponadto, jak wynika z notatki służbowej z dnia 06.06.2006r. dokonano oględzin przedmiotowego pojazdu oraz porównano opisywany w Ocenie technicznej zakres uszkodzeń i braków i stwierdzono zgodność opisu ze stanem faktycznym . W ocenie organu celnego, nie zaistniały przesłanki do ponownego dokonania oględzin przez innego biegłego. Dyrektor Izby Celnej przyznał, iż pierwotną przyczyną wszczęcia postępowania przez Naczelnika Urzędu Celnego była informacja uzyskana od amerykańskich władz celnych dotycząca eksportera spornego towaru. Jednakże decyzja organu celnego pierwszej instancji została wydana przede wszystkim dlatego, gdyż zadeklarowana wartość celna przedmiotowego pojazdu wzbudziła uzasadnione wątpliwości, co potwierdziło przeprowadzone postępowanie. Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje stanowisko w kwestii zarzutu braku możliwości zapoznania się z aktami sprawy na etapie postępowania pierwszo instancyjnego i dodał, że skarżący aktywnie brał udział w postępowaniu przed organem celnym drugiej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270) . Z kolei art. 134 § 1 ww. ustawy stanowi , że sąd nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że Sąd ma prawo, a nawet obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa , a także wszystkie przepisy , które powinny znaleźć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nawet , gdy dany zarzut nie został podniesiony ( wyrok WSA w Warszawie , z dnia 25.02.2004 r , syg. akt III S.A. 1456/02 , Lex nr 113588 ). Sady administracyjne dokonują kontroli zaskarżonej decyzji oceniając, czy decyzja nie narusza prawa obowiązującego w dacie jej wydania oraz w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony przed organami administracji publicznej. Dowód uzupełniający może być przeprowadzony przed tymi sądami tylko z dokumentu, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Przeprowadzanie jakichkolwiek innych dowodów, poza dowodami z dokumentów, jest niedopuszczalne. Celem postępowania dowodowego przed ww. sądami nie jest ustalenie stanu faktycznego sprawy, lecz ocena, czy właściwe w sprawie organy ustaliły stan faktyczny sprawy zgodnie z obowiązującymi regułami oraz czy dokonały właściwej jego oceny. W rozpatrywanej sprawie organ celny zakwestionował w trybie art.181a ust.1 wymienionego na wstępie rozporządzenia Komisji /EWG/ nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady /EWG/ nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zadeklarowaną przez skarżącego wartość celną sprowadzonego samochodu . Przepis ten stanowi, że jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2 , organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłacona lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu , nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Ust.2 ww. przepisu stanowi z kolei, że jeżeli organy celne mają wątpliwości określone w ust.1, mogą zażądać, zgodnie z art.178 ust.4, przedstawienia uzupełniających informacji. Jeżeli wątpliwości te pozostają, organy celne przed podjęciem ostatecznej decyzji powiadamiają dana osobę na piśmie , o ile się o to zwróciła, o powodach tych wątpliwości i zapewnią jej odpowiednią możliwość udzielenia odpowiedzi. Ostateczna decyzja wraz z uzasadnieniem przekazywana jest zainteresowanemu na piśmie. Następnie, w przypadku skutecznego zakwestionowania wartości celnej towaru zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym , organy celne dokonują jej ustalenia zgodnie z art. 30 i następnymi Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Z przedstawionych wyżej rozważań wynika, że procedura celna w tym zakresie składa się z dwóch etapów : pierwszy – zakwestionowanie wartości celnej towaru i etap drugi – ustalenie tej wartości przez organy celne. Zaistnienie pierwszego etapu związane jest z uzasadnionymi wątpliwościami. Natomiast etap drugi zostanie "uruchomiony", gdy wątpliwości zostaną rozstrzygnięte w taki sposób, że zadeklarowana przez importera wartość celna towaru nie będzie mogła być przyjęta jako wartość celna transakcyjna w rozumieniu art. 29 WKC. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że w ocenie Sądu zaistniały uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności zadeklarowanej wartości celnej przedmiotowego samochodu. Już na etapie przyjęcia zgłoszenia celnego, na żądanie organu, pełnomocnik skarżącego W. S. złożył pisemne wyjaśnienia co do rozbieżności dat sprzedaży ww. pojazdu i adresów sprzedającego, a w szczególności organ zażądał kopii paragonu potwierdzającej zapłatę w gotówce. Ponadto organ celny pierwszej instancji uzyskał informację, że zgodnie z pismem amerykańskich władz celnych z dnia 08.08.2007 r, sprzedawca przedmiotowego samochodu – firma A nie była zarejestrowana jako legalnie funkcjonujący podmiot gospodarczy. Ta informacja spowodowała, że Naczelnik Urzędu Celnego podjął dalsze czynności dotyczące weryfikacji wartości celnej spornego samochodu i w dniu [...] 2008 r uzyskał wydruk ze stosownych stron internetowych , z których wynikało , że pojazd Honda Civic , numer aukcyjny pojazdu [...] został sprzedany na aukcji [...] za kwotę 8.200 USA z uwzględnieniem prowizji aukcyjnej. Wskazane okoliczności, jak wyżej stwierdzono, można było uznać za " uzasadnione wątpliwości" w rozumieniu art. 181a ust. 1 RWKC. Powyższe stwierdzenie pozostaje aktualne nawet wówczas, gdy informacja dotycząca firmy A została zweryfikowana w ten sposób, że jest to legalnie działający podmiot gospodarczy na rynku amerykańskim, także w dacie zawarcia transakcji dotyczących niniejszej sprawy. Z całą stanowczością należy stwierdzić, że podstawą zakwestionowania zadeklarowanej przez skarżącego wartości celnej samochodu była informacja o cenie tego pojazdu uzyskana na aukcji internetowej , natomiast informację o firmie A można uznać , jako przesłankę – motyw do dalszego procedowania organów celnych. W związku z powyższym Sąd w całości podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że kwestia nielegalnej, czy legalnej działalności firmy A, nie miała znaczenia dla przyczyn do wszczęcia postępowania celnego z urzędu; podstawa i przyczyną była informacja o cenie samochodu uzyskanej na aukcji internetowej. Wszystko, co zostało powyżej ustalone stwierdzone dotyczy pierwszego etapu postępowania celnego w kwestii " uzasadnionych wątpliwości". Pozostaje zatem do rozważenia druga kwestia etapu pierwszego tj. czy organy celne skutecznie zakwestionowały zadeklarowaną przez skarżącego wartość celna samochodu. W ocenie Sądu, odpowiedź na to pytanie musi być negatywna, a to z tego powodu, że organy celne nie uwzględniły indywidualnych okoliczności zakupu przedmiotowego pojazdu na rynku amerykańskim. Na rozprawie w dniu 29.10.2009 r skarżący oświadczył, że ww. samochód był czwartym z kolei samochodem zakupionym w tej firmie. Powołanego faktu ,mimo wszystko, nie można uznać za nowy , nie znany organowi celnemu w dacie wydania zaskarżonych rozstrzygnięć, gdyż jak wynika z akt sprawy , pisemne wyjaśnienia pełnomocnika W. S. z dnia 14.076.2006 r dotyczyły czterech samochodów objętych konkretnymi zgłoszeniami celnymi. Również pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej na rozprawie w dniu 29.10.2009 r potwierdził , że biegły przesłuchiwany w rozpatrywanej sprawie ,był przesłuchiwany w tym dniu na okoliczność czterech samochodów. Z akt sprawy nie wynika, że importerem wskazanych przez pełnomocnika samochodów był skarżący, czy też skarżący nabył wcześniej trzy pozostałe pojazdy. Wskazana okoliczność jest istotna dla sprawy, gdyż rzeczą powszechnie wiadomą jest , że przy zakupie więcej niż jednego samochodu zwyczajowo stosowane są różnego rodzaju upustu, bonusy, dodatkowe wyposażenie,... W rozpatrywanej sprawie organy celne nie wyjaśniły tych wątpliwości, a zatem czy skarżący faktycznie nabył więcej niż jednej pojazd w firmie A, jeśli tak, to jaki to miało wpływ na cenę samochodu będącego przedmiotem niniejszej sprawy. Już ta okoliczność przesądziła, że organy celne nie były uprawnione do zastosowania etapu drugiego postępowania , tj. ustalenia wartości celnej samochodu w oparciu o metodę ostatniej szansy, gdyż nie zakwestionowały skutecznie zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym wartości. Na marginesie należy podnieść, że rolą sądów administracyjnych nie jest ustalanie stanów faktycznych rozpatrywanych sprawę, a jedynie dokonywanie oceny, czy stan faktyczny został ustalony przez organy administracji publicznej zgodnie z obowiązującymi regułami. Przy ponownym prowadzeniu postępowania organy celne uwzględnią wskazane okoliczności. Podnieść należy, że z akt sprawy nie wynika, by organy celne w toku prowadzonego postępowania dopuściły wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest zgodne z prawem ( art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej); nie podejmowały działania do uzyskania dowodu z przesłuchania pełnomocnika W. S., który być może posiadał wiedzę na temat okoliczności zakupu przedmiotowego samochodu (ceny i ewentualnych upustów, stanu tego pojazdu , czy sprzedająca go firma A , dokonywała wymontowania części z tego samochodu). Nie sposób też pominąć roli pełnomocnika skarżącego T. M., działającego na rynku amerykańskim , który – być może – bezpośrednio zawierał transakcje kupna przedmiotowego samochodu dla skarżącego. Wreszcie, po ujawnieniu okoliczności, że ww. sprzedawca jest legalnie działającą firmą na rynku amerykańskim, można było zwrócić się do tej firmy o wyjaśnienie różnicy ceny uzyskanej na aukcji internetowej, a ceny za którą ten sam pojazd został sprzedany skarżącemu. Sąd nie przesądza rozstrzygnięcia w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy przez organy celne; nie wiadomo, czy wyżej wskazane dowody będą możliwe do przeprowadzenia i co ewentualnie z nich wyniknie, jeśli zostaną przeprowadzone. Niemniej jednak, jeżeli skarżący podnosił zarzuty co do ustaleń faktycznych, należało podjąć czynności , które zweryfikowały by te zarzuty. W gromadzeniu materiału dowodowego obowiązuje zasada współdziałania strony z organem. Tak więc skarżący z własnej inicjatywy i we własnym interesie może przedstawić organom celnym dowody potwierdzające zadeklarowaną przez niego wartość celną samochodu. Jeżeli w toku postępowania przed tymi organami sugerował, że z przedmiotowego pojazdu zostały wymontowane określone części, czy zespoły, a na rozprawie w dniu 29.10.2009 r oświadczył, że za jego zgodą sprzedawca faktycznie dokonał demontażu, to okoliczność ta powinna być potwierdzona innymi dowodami. Wskazując na powyższe należy stwierdzić, że organy celne – wobec nieskutecznego zakwestionowania zadeklarowanej wartości celnej samochodu – nie były uprawnione do zastosowania drugiego etapu tego postępowania tj. ustalenia wartości celnej dla tego pojazdu. Ocena zatem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji w tym zakresie jest przedwczesna, skoro rozstrzygnięcia obu instancji z powodów wyżej opisanych zostały uchylone. Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej co do naruszenia art.139 § 1 i art.140 Ordynacji podatkowej, a także, że błędem było przesyłanie przez organ pierwszej instancji opinii biegłego do skarżącego; niemniej jednak ostatecznie skarżący uczestniczył w przesłuchaniu biegłego na okoliczność stawianych zarzutów co do nierzetelności jej treści i brał w tym przesłuchaniu czynny udział poprzez zadawanie pytań biegłemu na etapie postępowania odwoławczego. Za zbyteczne należy uznać włączenie do akt sprawy wydruków internetowych dotyczących aukcji innych pojazdów, w tym motocykli oraz w innych datach, niż sprowadzony przez skarżącego, jako nie mające związku z prowadzoną sprawą. Zarzuty skarżącego w tym zakresie są zatem uzasadnione. Za nieuzasadnione natomiast należy uznać zarzut skarżącego braku możliwości zapoznania się z aktami sprawy, gdyż jak wynika z tych akt skarżący był pouczony o uprawnieniach z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej i brał czynny udział w postępowaniu przed organami celnymi w zakresie przez siebie wyznaczonym ( nie zawsze korzystał ze swoich praw). W ocenie Sądu, liczba uchybień popełnionych przez organy celne w toku prowadzonego postępowania, a przede wszystkim stopień naruszenia prawa, powodują konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji., gdyż mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) – orzekł jak w sentencji. Na podstawie art.152 ww. ustawy Sąd orzekł , że uchylone rozstrzygnięcia organów celnych nie podlegają wykonaniu, co oznacza, iż rozstrzygnięcia te nie wywołują skutków prawnych od chwili wydania wyroku, mimo że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło