III SA/Kr 598/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na uchwałę Rady Miasta z dnia 6 lipca 2011r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, ustalenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wprowadzenia opłaty abonamentowej dla niektórych użytkowników dróg oraz sposobu pobierania tych opłat postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 lipca 2011r. M. G. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 26 listopada 2003r. Nr [...] w sprawie opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych na terenie K, w strefie płatnego parkowania, domagając się stwierdzenia jej nieważności. Pismem z dnia 20 kwietnia 2012r. M. G. cofnął skargę. Równocześnie skarżący wniósł o potraktowanie tego pisma jako skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia 6 lipca 2011r. Nr [...] w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania, ustalenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wprowadzenia opłaty abonamentowej dla niektórych użytkowników dróg oraz sposobu pobierania tych opłat, z późniejszymi zmianami zawartymi w uchwale z dnia 14 września 2011r. Nr [...]. Pismem z dnia 10 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do wykazania, że poprzedził skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 6 lipca 2011r. Nr [...] pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 maja 2012r., jednak nie udzielił on na nie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Podstawą wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zaskarżoną uchwałę Rady Miasta z dnia 6 lipca 2011r. Nr [...], jest art. 3 § 2 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi na zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałę winno być zatem, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących. W niniejszej sprawie powyższy wymóg nie został spełniony. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma skarżącego, które mogłoby zostać uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia. Również skarżący nie wykazał, pomimo wezwania, że poprzedził skargę pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżący wezwał Radę Miasta jedynie do usunięcia naruszenia prawa przez uchwałę z dnia 26 listopada 2003r. Nr [...] w sprawie opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych na terenie K, w strefie płatnego parkowania. Fakt, iż uchwała z dnia 26 listopada 2003r. Nr [...] została uchylona przez zaskarżoną w niniejszej sprawię uchwałę z dnia 6 lipca 2011r. Nr [...] nie oznacza, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez uchwałę Nr [...] odnosi się także do uchwały ją zmieniającej. Każdorazowe wniesienie skargi na uchwałę rady gminy wymaga poprzedzenia jej pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym należy uznać, iż skarżący nie poprzedził skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie przez skarżącego drogi zaskarżenia uchwały organu gminy powoduje, iż skarga nie może zostać merytorycznie rozpatrzona i podlega odrzuceniu. Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że nie zostały spełnione przesłanki warunkujące skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.