III SA/Kr 602/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na uchwałę Rady Miejskiej w A z dnia 23 lutego 2011r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Burmistrza Miasta i Gminy A p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 23 lutego 2011r. Rada Miejska w A, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na Burmistrza Miasta i Gminy A. W § 1 tej uchwały Rada Miejska w A stwierdziła, iż skarga E. D. na działalność Burmistrza Miasta i Gminy A jest niezasadna. Pismem z dnia 9 kwietnia 2011r. E. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą uchwałę Rady Miejskiej w A Nr [...] z dnia 23 lutego 2011r. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w A wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady Miejskiej w A z dnia 23 lutego 2011r. wydana na podstawie art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego, dotycząca rozpatrzenia skargi na działania Burmistrza Miasta i Gminy A. Przedmiotem skargi jest zatem uchwała wydana przez organ administracyjny w ramach przewidzianego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego postępowania w sprawie skarg i wniosków. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na uchwałę wydaną w sprawie skargi z Działu VIII Kpa do sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżona niniejszą skargą uchwała rady gminy rozstrzygająca skargę z Działu VIII Kpa pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, "Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546), ani uchwałą lub zarządzeniem będącym aktem prawa miejscowego lub wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, o których mowa w pkt. 5 i 6 art. 3 §1 p.p.s.a. Istotą bowiem uregulowanych w Dziale VIII Kpa skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem (por. wyrok NSA z 1 grudnia 1998r., III SA 1636/97, niepublikowany, cyt. za M. Jaśkowską w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks Postępowania Administracyjnego – komentarz, Zakamycze 2000, str. 1025). A zatem rozstrzygnięcie takiej skargi nie następuje drogą decyzji lub innej formy działania administracji zaliczanej do tzw. czynności prawnych, lecz czynności materialno-technicznej – zawiadomienia, nie mającego charakteru aktu władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlegającego kognicji sądu administracyjnego. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 Kpa) oraz możliwość zastosowania trybu z art. 239 Kpa wobec ponowionej skargi. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego, ocena zatem prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r., III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27). Z tego względu stanowiąca przedmiot niniejszej skargi uchwała rady gminy, będąca w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z Działu VIII Kpa, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi na uchwałę – zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie Działu VIII Kpa. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność rady gminy nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.