III SA/Kr 638/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Tadeusz Wołek Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi J. G. na akt Prezydenta Miasta z dnia 22 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pomocy mieszkaniowej z zasobów Gminy I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata B. S. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Uzasadnienie: Wnioskiem z dnia 26 listopada 2012 r. J. G. zwróciła się o uzyskanie pomocy mieszkaniowej poprzez zawarcie umowy najmu. Podała, że wyrokiem z dnia 22 lutego 2010 r. sygn. akt [...] została orzeczona m. in. w stosunku do niej eksmisja, obecnie znajduje się w ciężkiej sytuacji życiowej, a na skutek konfliktu z matką "pomieszkuje i rodziny i znajomych". Pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. Prezydent Miasta wyjaśnił, że sprawa została rozpatrzona w oparciu o uchwałę nr [...] Rady Miasta z dnia 10 października 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń (Dz. U. Woj. z dnia 9 listopada 2012 r. poz. 5817), jednak wniosek nie może być pozytywnie rozpatrzony z uwagi na nieobjęcie wnioskiem wszystkich osób, które winny być w nim wskazane. Stosownie bowiem do §17 uchwały wnioski osób ubiegających się o najem lokalu w związku z orzeczeniem eksmisją bez uprawnienia do lokalu socjalnego powinny obejmować wszystkie osoby ujęte w wyroku, w stosunku do których sąd orzekł o braku tego uprawnienia. W dniu 1 lutego 2013 r. J. G. zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na powyższe Prezydent Miasta podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 22 stycznia 2013 r. J. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na stanowisko Prezydenta Miasta wyrażone w piśmie z dnia 22 stycznia 2013 r. Wniosła skarżąca o "wykluczenie" jej z wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy z dnia 22 lutego 2010 r. i nakazanie "Urzędowi Miasta – Wydział Mieszkalnictwa ul. [...] przyjąć" skarżącą na listę oczekujących na mieszkanie. Dodała, że ma bardzo niskie dochody, a z uwagi na okoliczność, że jest uczennicą III klasy technikum hotelarskiego nie jest w stanie podjąć pracy zarobkowej. W piśmie procesowym z dnia 24 stycznia 2014 r. skarżąca zarzuciła zaskarżonemu aktowi naruszenie przepisów §17 ust. 4 Uchwały Rady Miasta Nr [...] z dnia 10 października 2012 r. poprzez niewłaściwą wykładnię zwrotu "powinny obejmować", która doprowadziła do nierozpoznania wniosku skarżącej i stwierdzenia, że brak jest podstaw do udzielenia skarżącej pomocy poprzez przyznanie jej lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy; art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia jej przy uwzględnieniu słusznego interesu skarżącej; art. 365§1 kpc poprzez wyprowadzenie daleko idącego związania stron postępowania cywilnego w postępowaniu administracyjnym, co doprowadziło do konieczności objęcia przez skarżącą wnioskiem o udzielenie pomocy mieszkaniowej wszystkich osób, których dotyczy wyrok o eksmisję; art. 10 kpa poprzez uniemożliwienie pełnomocnikowi skarżącej zapoznania się z częścią materiału dowodowego tj. akt postępowania o eksmisję. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu w całości, uznanie, że skarżącej przysługuje uprawnienie do lokalu mieszkalnego z zasobów gminy oraz o stwierdzenie nieważności Uchwały Rady Miasta nr [...] z dnia 10 października 2012 r. w części lub stwierdzenie, że została ona wydana z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie bądź oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podał co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 3 §1 i 2 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższego wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie komentowanego przepisu podlegają również akty i czynności inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1–3 p.p.s.a., a więc niemające charakteru decyzji lub postanowień. Taki akt lub czynność musi jednak dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone do Sądu stanowisko Prezydenta Miasta zawarte w piśmie z dnia 22 stycznia 2013 r. Natomiast zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie organ administracji rozpatrzył wniosek skarżącej w oparciu o przepisy uchwały nr [...] Rady Miasta z dnia 10 października 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń. Zgodnie z §13 uchwały osoby wnioskujące o pomoc mieszkaniową są uprawnione do ubiegania się o najem lokalu w przypadku spełnienia kryterium niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych oraz udokumentowania faktu osiągania niskich dochodów w rozumieniu tej uchwały. Zgodnie natomiast z §17 ww. uchwały uprawnionymi do ubiegania się o najem lokalu z tytułu niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych są osoby pozbawione możliwości zamieszkiwania w lokalu położonym na terenie Gminy, w którym są zameldowane na pobyt stały. Przy czym przez brak możliwości zamieszkiwania w lokalu, w którym wnioskodawca jest zameldowany na pobyt stały należy rozumieć wyłącznie następujące sytuacje: występowanie przemocy w rodzinie, której ofiarą jest wnioskodawca lub osoby objęte wnioskiem, potwierdzonej prawomocnym orzeczeniem sadowym; orzeczenie eksmisji z lokalu bez prawa do lokalu socjalnego, orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądowym lub ostateczna decyzja administracyjna z zastrzeżeniem §12 uchwały; zamieszkiwanie w lokalu, który zgodnie z jego podstawową funkcją nie może służyć do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych (§17 ust. 2). Wnioski osób ubiegających się o najem lokalu w związku z orzeczoną eksmisją bez uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego powinny obejmować wszystkie osoby ujęte w wyroku, w stosunku do których sąd orzekł o braku tego uprawnienia (§17 ust. 4). W aktach niniejszej sprawy znajduje się wyrok Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny z dnia 22 lutego 2010 r., nakazujący pozwanym R. G., A. G., J. G., K. G., P. G., D. G. opuszczenie lokalu mieszkalnego położonego w K na Osiedlu [...], opróżnienie tego lokalu ze wszystkich rzeczy oraz wydanie go stronie powodowej Gminie. Tymczasem wniosek z dnia 26 listopada 2012 r. dotyczył wyłącznie skarżącej, pomijając pozostałe osoby wymienione w ww. wyroku. Mając na uwadze treść ust 4 §17 wymienionej na wstępie uchwały wskazać należy, że słuszne jest stanowisko organu administracji sprowadzające się do negatywnego rozpatrzenia wniosku, skoro we wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej J. G. pominęła pozostałe osoby wskazane w ww. orzeczeniu sądu. W związku z wnioskiem skarżącej o "wykluczenie" jej z wyroku Sądu Rejonowego z dnia 22 lutego 2010 r. wskazać również należy, że sądy administracyjne nie rozpoznają spraw cywilnych, a do takich należy sprawa o eksmisję. Nadto nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisu art. 10 kpa, skoro żądany do wglądu przez pełnomocnika skarżącej materiał dowodowy dotyczył sprawy cywilnej. Natomiast tryb zaskarżenia uchwał podjętych przez organu gminy uregulowany jest a w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) Mając na uwadze powyższe na podstawie przepisu art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 ww. ustawy.