III SA/Kr 639/13

Kraków, dnia 24 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 9 kwietnia 2013 r. nr [ ] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 stycznia 2014 r. oddalił skargę W. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 9 kwietnia 2013 r. nr [....] w przedmiocie choroby zawodowej. W dniu 21 stycznia 2014 r. W. K. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w wyżej wymienionej sprawie. Odpis uzasadnienia został doręczony skarżącemu w dniu 3 marca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-50 akt sądowych). W dniu 4 marca 2014 r. W. K. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r. referendarz sądowy WSA ustanowił dla skarżącego adwokata, którego miała wyznaczyć Okręgowa Rada Adwokacka. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył adw. M. R. – B. pełnomocnikiem skarżącego. Przedmiotowe zarządzenie skarżący i jego pełnomocnik otrzymali w dniu 12 maja 2014 r. W dniu 11 czerwca 2014 r. (data prezentaty Sądu) wyznaczony pełnomocnik wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniesiono, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). Rozpoznając przedmiotowy wniosek w kontekście powyższego uregulowania zauważyć trzeba, że jakkolwiek wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika złożony w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej nie wpływa na bieg tego terminu, to okoliczność ta może stanowić jedną z podstaw uzasadniających złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, wyd. 5, Warszawa 2012, str. 479-480). Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie oznacza bowiem możliwości podjęcia przez niego natychmiastowego działania w imieniu strony. Dlatego przy ocenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie, kiedy pełnomocnik miał realną możliwość jego sporządzenia. Możliwość ta wyznacza zatem czas ustania przyczyny uchybienia terminowi. W tej kwestii Sąd podziela utrwalony już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik ustanowiony w trybie art. 244 P.p.s.a. miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 211/12; z dnia 12 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 243/11 oraz z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12). Odnotować również trzeba, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt SK 17/12 stwierdził, że art. 87 § 1 P.p.s.a. rozumiany w ten sposób, że - w sytuacji niedochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik skarżącego dopiero w dniu 12 maja 2014 r., z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 30 kwietnia 2014 r., powziął wiadomość o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 23 maja 2014 r., a skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia wniósł 11 czerwca 2014 r., tj. przed upływem 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Z powyższego wynika, iż zachowany został termin przewidziany w art. 87 § 1 P.p.s.a., a jednocześnie uprawdopodobniony został brak winy pełnomocnika w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, albowiem przed otrzymaniem pisma o wyznaczeniu jej do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie nie mogła podejmować w niej żadnych czynności. Równocześnie została dokonana czynność objęta wnioskiem o przywrócenie terminu, tj. wniesiono skargę kasacyjną od wyroku z dnia 21 stycznia 2014 r. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w postanowieniu.