III SA/Kr 66/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w K o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 października 2011r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kat. C p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia 18 października 2011r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011r. Nr [...] o cofnięciu A Sp. z o.o. z siedzibą w K decyzji – zezwolenia Nr [...] z dnia [...] 2010r. na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. C, tj. o zawartości alkoholu powyżej 18%, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, w restauracji, kawiarni w K ul. B. W skardze z dnia 30 listopada 2011r. na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 października 2011r. Nr [...] strona skarżąca – A Sp. z o.o. –zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając swój wniosek strona skarżąca wskazała, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do powstania nieodwracalnych niekorzystnych dla niej skutków w postaci trwałej utraty klientów przez lokal, przez co strona skarżąca poniesie znaczną szkodę finansową, a w konsekwencji zmuszona będzie zrezygnować z prowadzonej działalności. Strona skarżąca stwierdziła, iż obecnie nie może prowadzić sprzedaży oraz zezwalać na konsumpcję w użytkowanym przez siebie lokalu gastronomicznym napojów alkoholowych. Zwróciła również uwagę, iż z uwagi na to, że podstawowym źródłem dochodu większości lokali gastronomicznych jest sprzedaż napojów alkoholowych, brak możliwości sprzedaży i konsumpcji tych napojów w jej lokalu, w sytuacji bardzo silnej konkurencji ze strony innych lokali gastronomicznych, spowoduje utratę przez stronę skarżącą nie tylko potencjalnych klientów, ale także grupy tzw. stałych klientów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: "Art. 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. (...) § 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...)" Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05). Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że to do obowiązków skarżącego należy wskazanie konkretnego niebezpieczeństwa lub konkretnej szkody, mogących powstać na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się jedynie do ogólnego wskazania na możliwość wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji materialnej strony skarżącej. Strona skarżąca nie podała jednak, jaki dochód uzyskuje z prowadzonej działalności, jaką część sprzedaży stanowi sprzedaż napojów alkoholowych, których dotyczy zaskarżona decyzja i jaką część dochodu uzyskuje z tego tytułu, co w istocie uniemożliwia dokonanie rzeczywistej oceny wpływu sprzedaży tych napojów na jej sytuację finansową i opłacalność prowadzonej przez nią działalności. Strona skarżąca nie wskazała także, czy i w jakim stopniu nastąpił spadek obrotów prowadzonego przez nią lokalu oraz spadek liczby klientów wskutek zaskarżonej decyzji i czy w związku z tym rzeczywiście konieczna będzie likwidacja lokalu. Sąd zwraca przy tym uwagę, iż utrata zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest niejako wpisana w ryzyko wykonywania działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu lokalu gastronomicznego, a następstwem cofnięcia takiego zezwolenia jest niewątpliwie ograniczenie dochodów. Jednakże stwierdzenie, czy istnieje w związku z tym niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków zależy od okoliczności konkretnego przypadku, których strona skarżąca nie sprecyzowała w stopniu pozwalającym na ustalenie rozmiaru ewentualnej szkody majątkowej. Tym samym w ocenie Sądu, w świetle okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą nie jest uzasadniony wniosek, iż cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych określonych w zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględnione. Skoro więc strona skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej przez zaskarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.