III SA/Kr 683/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Maria Zawadzka Protokolant Starszy referent Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 11 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz radcy prawnego A. S. – C. Kancelaria Radcy Prawnego ul. [...] w K kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. I. Starosta decyzją z dnia [...] 2010 r. nr [...] odmówił aktualizacji danych ewidencyjnych w części kartograficznej i opisowej obrębu L, jednostka ewidencyjna J, przyjętego do zasobu Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjne-Kartograficznej w dniu 2 listopada 1994 r. pod numerem [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 15 marca 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 136/11 uchylił wskazane wyżej decyzje organów obydwu instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji przeprowadzone zostało z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 i art. 80 kpa, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy ograniczył się bowiem do twierdzenia, że zmodernizowane działki ewidencyjne "odpowiadają" działkom sprzed modernizacji. Nie dokonano natomiast ustaleń, czy, a jeżeli tak to w jakim zakresie, granice działek na aktualnych mapach odbiegają od granic na mapach sprzed modernizacji ewidencji, a jeżeli tak, to jaka jest przyczyna takiego stanu rzeczy. Zdaniem Sądu, organy nie ustaliły, czy aktualny przebieg granic na mapach ewidencyjnych jest zgodny z materiałami źródłowymi, czy też aktualne odzwierciedlenie zakresu stanu władania na gruncie wynika z ewentualnego błędu organu, który oczywiście byłby błędem istotnym. Sąd wskazał, że żądając przedłożenia przez skarżącego stosownej dokumentacji geodezyjno-kartograficznej organy powinny jednoznacznie i wyczerpująco ustalić, wyjaśnić i uzasadnić, że istniejące w zasobie materiały źródłowe nie dają podstaw do wprowadzenia w drodze aktualizacji żądanych zmian a aktualne mapy są zgodne z tymi materiałami i tym samym wykluczyć istnienie błędów lub pomyłek, których naprawienie nie wymagałoby przedkładania przez skarżącego dokumentacji, o której mowa w § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Sąd uznał zatem, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania wskazanych wyżej oraz art. – art. 8, 9 i 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nakazał by prowadząc po raz kolejny postępowanie organy miały na uwadze konieczność procesowania zgodnie z regułami wynikającymi z powyższych przepisów celem należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Zdaniem Sądu, organy powinny przede wszystkim doprowadzić do dokładnego wyjaśnienia treści wniosku wszczynającego postępowanie. Dotychczasowe bowiem stanowisko organów polegające na sprowadzeniu treści żądania wniosku wyłącznie do zwiększenia powierzchni działek jest sprzeczne z twierdzeniami skarżącego, z których wynika, że zmiana powierzchni nastąpiła wskutek błędnego przedstawienia granic działek. Sąd wskazał, że w przypadku, gdyby okazało się, że żądanie sprowadza się wyłącznie do skorygowania powierzchni działek, organy powinny mieć na uwadze treść § 61 i § 62 w/w rozporządzenia. Ponadto organy powinny zwrócić uwagę na treść przepisu art. 107 § 3 kpa, z którego wynika jakim warunkom winno odpowiadać uzasadnienie decyzji administracyjnej. II. Pismami z dnia 24 października 2012 r. i z dnia 12 listopada 2012 r. Starosta wystąpił do wnioskodawcy o "sprecyzowanie żądania aktualizacji poprzez dokładne określenie jego treści co do poszczególnych działek ewidencyjnych, tj. jednoznaczne wskazanie zakresu danych ewidencyjnych działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], których przedmiotowa aktualizacja ma dotyczyć". Pismem z dnia 5 listopada 2012 r. J. J. oświadczył, że konsekwentnie wnosi, aby jego nieruchomości gruntowe zostały przywrócone do stanu jaki ujawnia stary operat ewidencyjny, a w szczególności domaga się przywrócenia prawidłowego przebiegu granic jego działek na styku z działkami stanowiącymi drogi gminne. Starosta decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] orzekł o odmowie aktualizacji danych ewidencyjnych w części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu L, jednostka ewidencyjna J, przyjętego do zasobu Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej - w dniu 2 listopada 1994 r. za numerem [...] w zakresie granic ewidencyjnych oraz powierzchni działek ewidencyjnych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził m.in., że odmienne technologie opracowania "starego" operatu ewidencyjnego z 1969 r. oraz odnowionego operatu ewidencyjnego mogły powodować nieznaczne rozbieżności w opisie granic i powierzchni przedmiotowych działek ewidencyjnych przedstawionych w operatach z roku 1969 i z roku 1994. Jednakże, zdaniem organu I instancji, nie spowodowały żadnych zmian własnościowych na gruncie. Organ I instancji wskazał, że w zakresie przedmiotowych działek ani do dnia założenia ewidencji gruntów z 1969 r., ani do jej odnowienia nie był wykonywany bezpośredni pomiar na gruncie, którego wyniki stanowiłyby wiarygodny materiał źródłowy w zakresie granic przedmiotowych działek ewidencyjnych. Organ I instancji stwierdził, że nie można bez wykonania czynności ustalenia granic na gruncie za dowód w sprawie przyjąć samo twierdzenie skarżącego, że stan przedstawiony na gruncie jest zgodny z mapą ewidencji gruntów sprzed modernizacji. Dopiero sporządzona z czynności bezpośrednich na gruncie stosowna dokumentacja geodezyjno-kartograficzna stanowić może podstawę do ewentualnej aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie konfiguracji, a co za tym idzie również i powierzchni przedmiotowych działek. Wskazano, że istniejąca w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym urzędu dokumentacja źródłowa nie daje podstaw do aktualizacji operatu ewidencyjnego w przedmiocie granic, a co za tym idzie, również i powierzchni przedmiotowych działek ewidencyjnych. Po rozpatrzeniu odwołania J. J., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2013 r. nr [...]. Organ odwoławczy wskazał, że wniosek J. J. dotyczy aktualizacji odnowionego operatu ewidencji gruntów dla obrębu L, jednostka ewidencyjna J. Organ wskazał, że w latach 1993-1994 Okręgowe Przedsiębiorstwo [...] Spółka z o.o. w K, na zlecenie Urzędu Wojewódzkiego, wykonało odnowienie operatu ewidencji gruntów dla obrębu L, związane z opracowaniem mapy zasadniczej wsi L w skali 1:2000. Organ wskazał, że odnowiony operat ewidencji gruntów dla obrębu L, jednostka ewidencyjna J został przyjęty do zasobu Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej - w dniu 2 listopada 1994 r. za numerem [...]. Operat odnowienia operatu ewidencji gruntów stał się obowiązujący na mocy obwieszczenia Wojewody z 25 października 1995 r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...], poz. 129 i w całości zastąpił dotychczasową ewidencję gruntów. Organ II instancji wyjaśnił, że odnowiona mapa ewidencyjna w skali 1:2000 obrębu L stanowi nakładkę mapy zasadniczej w skali 1:2000, opracowanej metodą autogrametryczną. Metoda ta oparta została na źródłowych materiałach fotogrametrycznych uzyskanych na podstawie wykonanych i przetworzonych zdjęć lotniczych. Na odnowionej mapie ewidencyjnej wykonano nową numerację działek ewidencyjnych. Opisu granic działek ewidencyjnych zmodernizowanych (odnowionych) dokonano za pomocą uzyskanych drogą digitalizacji współrzędnych punktów załamania granic. Pola powierzchni działek obliczono metodą analityczną w oparciu o wymienione wyżej współrzędne i określono w hektarach z dokładnością zapisu do 0,0001. W skorowidzu obliczenia powierzchni działek zamieszczono wyrównane powierzchnie działek. Dokonano porównania odnowionego operatu ewidencji gruntów z uprzednio obowiązującą ewidencją gruntów sporządzając protokoły synchronizacyjne. Protokoły te oraz mapy ewidencyjne w skali 1:2000 obrazowały stan władania, który okazywano stronom. Również dane ewidencyjne działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] i nr [...], jednostka [...], obręb L, jednostka ewidencyjna J, objętych niniejszym postępowaniem, zostały określone w odnowionym operacie ewidencji gruntów w sposób opisany powyżej, co przedstawiono na wydrukach z programu EWmapa (karty nr 79 - 99 akt sprawy). Granice ewidencyjne przedmiotowych działek zostały przedstawione na arkuszach map ewidencyjnych w skali 1:2000 (karty nr 26 i nr 28). Organ II instancji wskazał, że wyrównane powierzchnie działek objętych niniejszym postępowaniem przedstawiają kopie skorowidza obliczenia powierzchni działek (karty nr 62 - 75 akt sprawy). Wskazano, że w operacie pomiarowym z 1994 r. nr [...], a konkretnie: - 1) w protokole ustalenia stanu władania T.XII, Lp. 807 wykazano J. J. s. K. i G. jako właściciela m.in. działek ewidencyjnych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [....], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W kolumnie 7 protokołu wpisano odpowiadające ww. działkom ewidencyjnym działki ewidencyjne wg oznaczeń starej ewidencji. W kolumnie 12 zatytułowanej: "Nazwisko i imię osoby udzielającej wyjaśnień (czytelnie) 2. oraz jej podpis 3. Stopień pokrewieństwa z osobą wymienioną w Kol. 2" widnieje wpis: J. F. (brat), a pod nim podpis "J. F."; - 2) w protokole ustalenia stanu władania T.VIII, Lp. 461 wykazano W. K. i E. K. jako właścicieli m.in. działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...]. W kolumnie 7 wpisano odpowiadające ww. działkom ewidencyjnym działki ewidencyjne wg oznaczeń starej ewidencji; - 3) w protokole ustalenia stanu władania T.XII, Lp. 816 wykazano A. M. i I. M. jako władających m.in. działką nr [...]. Protokół podpisała A. M. Działce ewidencyjnej nr [...] odpowiadają stare działki ewidencyjne nr: [...], [...], [...], [...], [...]. Z kolei protokoły okazania stanu władania (wykaz synchronizacyjny) i mapa ewidencyjna sporządzona w ramach czynności odnowienia operatu ewidencji gruntów i budynków stanowiły dokumenty do okazania stronom stanu władania. Na stronach 121 do 123 ww. protokołu jest przedstawiony stan według istniejącej ewidencji gruntów (Kolumny 1, 2, 3, 4) oraz stanu według odnowionego operatu ewidencji gruntów (Kolumny 7, 8, 9, 10, 11, 12). Właścicielem działek ewidencyjnych według nowych oznaczeń jest J. J. s. K. i G. na podstawie księgi wieczystej nr [...] (działki ewidencyjne wymienione powyżej w punkcie 1). Organ stwierdził, że w protokole stanu władania (wykaz synchronizacyjny) w kolumnie 13 zatytułowanej: "Przyjmuję bez zastrzeżeń do wiadomości okazaną powierzchnię kol. 10 w granicach określonych na mapie ewidencji gruntów (data i podpis). Ewentualne zastrzeżenia" widnieje wpis "J. F. brat" oraz nieczytelny podpis (str. 57-58 akt sprawy). Organ II instancji wskazał, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 stycznia 2001 r., sygn. akt: [...] Sąd Rejonowy stwierdził, że podpis ten został podrobiony. Jednakże wobec niewykrycia sprawców przestępstwa śledztwo zostało umorzone. Z uwagi na ustalenia dokonane przez Sąd organ II instancji uznał, że F. J. nie złożył przytoczonego wyżej oświadczenia w protokole okazania stanu władania. Okazany protokół nie zawiera żadnych adnotacji w powyższej sprawie. Organ II instancji podniósł, że w protokole okazania stanu władania (wykaz synchronizacyjny) obejmującym działki wymienione powyżej w punkcie 2 w kolumnie 13 widnieje adnotacja, że z okazanym stanem władania zapoznał się W. K. oraz podpis "K. W." (karta 54-55 akt sprawy). Z kolei w protokole okazania stanu władania (wykaz synchronizacyjny) obejmującym m.in. działkę nr [...] widnieje adnotacja, że z okazanym stanem władania zapoznał się użytkownik S. H. W w/w protokole przy działce o starym oznaczeniu nr [...] w koi. 4 widnieje adnotacja: "J. J. s. K. i G." (karta 52-53 akt sprawy). Organ wskazał, że przebieg granic zmodernizowanych działek ewidencyjnych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [....], [...], [...] został przedstawiony na mapie ewidencji gruntów w skali 1:2000, która powstała jako nakładka dla mapy zasadniczej w skali 1:2000 opracowanej metodą autogrametryczną wykorzystującą zdjęcia lotnicze. W związku z przyjętą technologią odnowienia ewidencji brak podpisu F. J. w protokole okazania stanu władania (synchronizacyjny) sporządzonym podczas prac modernizacyjnych nie miał wpływu na przedstawienie zmodernizowanych działek ewidencyjnych na mapie ewidencyjnej oraz w rejestrze gruntów. Powyższe działki ewidencyjne zostały ujęte w jednostce rejestrowej [...], założonej w dniu 25 kwietnia 1994 r. i stanowią własność J. J. s. K. i G. Dla działek ewidencyjnych nr: [...], [...], [...], [...], [...] została założona jednostka rejestrowa [...] a jako właścicieli ujawniono: W. K. s. W. i E. oraz E. K. c. E., KW [...]. Dla działki ewidencyjnej nr [...] została założona jednostka rejestrowa [...] a jako właścicieli ujawniono I. M. s. I. i M. oraz A. M., AWZ [...]. Jednak w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków uległy zmianie dane ewidencyjne działki nr [...]. Na podstawie dokumentacji sporządzonej przez Okręgowe Przedsiębiorstwo [...] działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,1285 ha podzieliła się na działki ewidencyjne nr [...] o pow. 0,1009 ha, [...] o pow. 0,0043 ha i [...] o pow. 0,0233 ha. Decyzja Wójta Gminy z dnia 28 listopada 1997 r., znak: [...] zatwierdziła ww. podział działki nr [...]. Ww. podział miał na celu wyodrębnienie z działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] działki stanowiące przedmiot odrębnej własności. Działka [...] zgodnie z wykazem zmian odpowiada działce wg starej numeracji nr [...] będącej własnością J. J. s. K. i G., zgodnie z KW [...]. Obecnie działka nr [...] jest ujęta w jednostce rejestrowej nr [...]. Organ II instancji wskazał, że aktem notarialnym z dnia 21 grudnia 1995 r., Rep. A nr [...] J. J. w drodze umowy sprzedaży, nabył na własność działki ewidencyjne wg starych oznaczeń nr: [...], [...], [...], [...] i [...], które odpowiadają działkom ewidencyjnym zmodernizowanym nr: [...], [...], [...], [...], [...]. W/w działki są ujawnione w jednostce rejestrowej [...] a jako właściciel jest ujawniony J. J. s. K. i G. Organ stwierdził, że działki ewidencyjne zmodernizowane objęte niniejszym postępowaniem zostały ujęte w jednostce rejestrowej [...] i stanowią własność J. J. s. K. i G. Powierzchnie działek zostały wpisane do rejestru gruntów na podstawie analitycznego obliczenia ich powierzchni. Zarówno powierzchnia, jak i przebieg granic przedmiotowych działek nie uległy zmianie od momentu ogłoszenia Wojewody w sprawie założenia ewidencji gruntów dla obrębu L. Natomiast dział I księgi wieczystej nr [...] obejmuje oznaczenia nieruchomości wg nieobowiązującego operatu ewidencji gruntów, który zgodnie z zarządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej w sprawie ewidencji gruntów został zastąpiony odnowionym operatem ewidencji gruntów z dnia 2 listopada 1994 r. numer [...]. W ocenie organu odwoławczego żądanie J. J. dotyczące przywrócenia przedmiotowych działek "w ten sposób aby zarówno konfiguracja jak i powierzchnia tychże działek zostały przywrócone do stanu pierwotnego, tj. takiego jaki istniał przed modernizacją ewidencji gruntów i budynków wsi L" jest żądaniem, aby konfiguracja i powierzchnia przedmiotowych działek odpowiadały danym z operatu założenia ewidencji gruntów nr [...]. Organ II instancji wskazał, że uprzednio obowiązujący operat założenia ewidencji gruntów z ustaleniem stanu władania został sporządzony przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i Urządzeń Rolnych i został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 6 listopada 1969 r. za numerem [...]. Podstawą do założenia ewidencji gruntów były mapy katastralne w skali 1:2000 b. gm. kat. L. Organ odwoławczy dokonał analizy możliwości wykorzystania ww. operatu do aktualizacji obowiązującego operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu L. Stwierdzono, że ze względu na niepełną dokumentację pomiarową, brak możliwości jednoznacznego stwierdzenia, czy granice działek ewidencyjnych według starych oznaczeń, przedstawione na mapie ewidencyjnej w skali 1:2880 zostały prawidłowo skartowane. Powierzchnie działek ewidencyjnych z operatu założenia ewidencji nr [...] zostały obliczone w sposób graficzny lub przyjęte według stanu ujawnionego w katastrze gruntowym. Podkreślono, że w odnowionym operacie ewidencji gruntów powierzchnie działek ewidencyjnych zostały obliczone analitycznie w oparciu o współrzędne punktów określających przebieg linii granicznych, a więc zgodnie z § 62 obecnie obowiązującego rozporządzenia. Ponadto porównując mapy ewidencji gruntów i budynków w skali 1:2000 z mapami w skali 1:2000 w zakresie działek ewidencyjnych zmodernizowanych będących przedmiotem postępowania, nie stwierdzono rozbieżności w przebiegu granic działek ewidencyjnych zmodernizowanych w stosunku do odpowiadających im działek ewidencyjnych z założenia ewidencji gruntów (działki wg starych oznaczeń). Zdaniem organu odwoławczego, w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym Starostwa Powiatowego nie odnaleziono dokumentacji, która stanowiłaby w myśl § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wiarygodną dokumentację geodezyjno-kartograficzną, mogącą stanowić podstawę aktualizacji działek ewidencyjnych zmodernizowanych objętych przedmiotowym postępowaniem. Organ nadmienił również, że dokumentacja geodezyjna wykonana w latach sześćdziesiątych, z uwagi na ówczesne technologie pomiarów geodezyjnych, wykorzystywany do nich sprzęt, a w rezultacie również uzyskiwane dokładności tych pomiarów, nie może aktualnie stanowić podstawy do dokonywania w oparciu o nią wprost zmian w obecnie obowiązującej ewidencji. W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego aktualny stan w operacie ewidencyjnym w zakresie kwestionowanych przez J. J. działek wykazany jest prawidłowo, zgodnie z dokumentacją państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ II instancji stwierdził, że J. J. nie przedłożył opracowania przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierającego wykazy zmian gruntowych, z którego by wynikało, że granice i powierzchnie przedmiotowych działek są inne niż wykazane w obecnym operacie ewidencyjnym. Zdaniem organu II instancji, nie było więc w tej sytuacji danych do wprowadzenia ewentualnych zmian w operacie ewidencyjnym w zakresie granic i powierzchni przedmiotowych działek. Po rozpoznaniu skargi J. J., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1083/13 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2013 r. nr [...] oraz decyzję Starosty z dnia [...] 2013 r. nr [...]. Sąd podniósł, że zaskarżona decyzja zapadła w niezmienionym – w stosunku do uwzględnionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 136/11 – stanie prawnym i faktycznym, a zatem zawarte w tym wyroku wskazania co dalszego postępowania były dla organu wiążące. Sąd podkreślił, że skoro z treści § 37 zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (M.P. z 1969 r. Nr 11, poz. 98) wynika, że ustalenie stanu władania następuje na podstawie dokumentów przedstawionych przez strony lub na podstawie dokumentów znajdujących się w posiadaniu właściwego organu, przy czym z przeprowadzanych czynności należy sporządzić protokół ustalenia stanu władania, a w razie niemożności dokonania ustalenia stanu władania w powyższy sposób przyjmuje się do protokołu oświadczenie strony, potwierdzone przez przedstawicieli wsi, osiedla, miasta, biorących udział przy sporządzaniu protokołu ustalenia stanu władania i znających miejscowe stosunki, to w sytuacji gdy operat ewidencyjny był sporządzony na podstawie przepisów zarządzenia, a nieprawidłowości w tym zakresie potwierdza postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 9 stycznia 2001 r., sygn. akt [...], organy obowiązane były wykazać i szczegółowo uzasadnić, że niekwestionowana wadliwość postępowania w tym zakresie nie miała wpływu na sposób przedstawienia przedmiotowych działek na mapie sporządzonej w następstwie czynności mających miejsce w latach 1992-1995. Tym bardziej w sytuacji, gdy Sąd stwierdza, że fakt niebrania udziału skarżącego w sporządzaniu protokołu ustalenia stanu władania mógł mieć wpływ na sposób przedstawienia tych działek na mapie, poprzestanie na konstatacji, że nowoczesna technologia sporządzania operatu w istocie wyklucza wpływ braku podpisu F. J. w protokole okazania stanu władania sporządzonym podczas prac modernizacyjnych na przedstawienie zmodernizowanych działek ewidencyjnych na mapie ewidencyjnej oraz w rejestrze gruntów, jest niewystarczające. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, konsekwencją tego uchybienia, zwłaszcza po wyjaśnieniu przez organy treści wniosku wszczynającego postępowanie i ustaleniu, że żądanie skarżącego koncentruje się na kwestii prawidłowości przebiegu granic jego działek, jest przedwczesne przyjęcie, że wpisy w operacie ewidencji gruntów i budynków z roku 1994 kwestionowane przez skarżącego są prawidłowe, a w konsekwencji również przedwczesne jest przyjęcie na tym etapie postępowania, że brak podstaw do aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu L, jednostka ewidencyjna J. Sąd uznał zatem, że niewykonanie przez organy jednej z istotnych wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 136/11 w kontekście całokształtu okoliczności sprawy jest uchybieniem, które bezpośrednio zdeterminowało treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. W konsekwencji powyższego Sąd stwierdził, że w konsekwencji powyższego uchybienia organy obydwu instancji nie wyjaśniły wszystkich istotnych w sprawie okoliczności przez co naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, tj. przepisy art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Sąd podzielił również stanowisko wyrażone w wyroku z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 279/13, zgodnie z którym - skoro organy administracji uznały, że wniosek skarżącego powinien być rozpatrzony w postępowaniu administracyjnym, to przy rozpatrzeniu wniosku skarżącego należy uwzględnić obowiązujące w tym zakresie przepisy k.p.a., w tym reguły dotyczące rozkładu ciężaru dowodu. Zdaniem Sądu, ma przy tym znaczenie, że błędy wytknięte przez skarżącego dotyczące opracowania odnowionego operatu ewidencyjnego polegające m.in. na podnoszonym w sprawie i niekwestionowanym przez organy podrobieniu podpisów na protokole synchronizacyjnym, nie zostały wywołane przez skarżącego, a mimo to odnowiony operat ewidencji został przyjęty do zasobu Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej. W takiej sytuacji, w ocenie Sądu, przerzucanie na stronę postępowania administracyjnego skutków błędów i naruszeń przy odnowieniu ewidencji gruntów oraz naruszeń przepisów art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w administracyjnym toku instancji bez zasygnalizowania ponadto stronie, że do niej należy przedłożenie odpowiedniej dokumentacji rażąco narusza zasadę zaufania wyrażoną w treści art. 8 k.p.a. W sytuacji bowiem, gdy ewidencja gruntów ma odzwierciedlać aktualny stan prawny, a nie go tworzyć, to niedopuszczalnym jest akceptowanie sytuacji, w której organ ewidencję prowadzący przyjmuje, że odmienne technologie opracowania operatu ewidencyjnego z roku 1969 oraz odnowionego operatu ewidencyjnego mogły powodować nieznaczne rozbieżności w opisie granic przedmiotowych działek ewidencyjnych przedstawionych w tych operatach, jakim jest konfiguracja i powierzchnia, bez podjęcia czynności zmierzających do wyjaśnienia czy takie rozbieżności faktycznie zaistniały przy właściwym zastosowaniu środków i zasad przewidzianych w k.p.a., do których stosowania organ ewidencyjny się odwołuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nakazał zatem, aby przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy zrealizowały wszystkie dotąd nie wykonane wskazania zawarte w wyroku tego Sądu z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 136/11, uwzględniając również powyższe uwagi, a podjęte rozstrzygnięcie szczegółowo uzasadnić, zwłaszcza w zakresie objętym zarzutami konsekwentnie podnoszonymi przez skarżącego w toku dotychczasowego postępowania. III. Decyzją z dnia [...] 2015 r. nr [...] Starosta odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obrębu L, jednostka ewid. J, dotyczących przebiegu granic oraz powierzchni działek ewid. zmod. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Organ I instancji wskazał, że analiza materiałów pochodzących z operatu założenia ewidencji gruntów z roku 1969, operatu jej odnowienia, operatu pomiaru potoku S [....], dokumentacji geodezyjnej powstałej po odnowieniu ewidencji gruntów, a także sytuacja terenowa odfotografowana na zdjęciu lotniczym z roku 1981, pozyskanym z centralnego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, w odniesieniu do przedmiotowych działek ewidencyjnych, pozwoliła dokonać następujących ustaleń: a) granice działek ewid. zmod. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] przedstawione na odnowionej mapie ewidencyjnej pokrywają się z granicami przedstawionymi na odbitkach dyfuzyjnych (sekcja [...] i [...]). W ocenie organu I instancji, z dokumentów tych nie wynika, aby w odniesieniu do granic w/w działek był wykonywany dodatkowy pomiar uzupełniający; b) działki ewid. zmod. nr [...] i nr [...] zostały przedstawione na odbitce dyfuzyjnej jako jedna działka ewidencyjna, której granice zostały przyjęte zgodnie ze stanem faktycznym, na podstawie polowego uczytelnienia zdjęcia lotniczego. Z uwagi na ówczesną niejednorodność prawną działki [...] została ona rozdzielona (na podstawie dotychczasowej mapy ewidencyjnej) na odrębne ciała hipoteczne, w wyniku czego powstały działki ewid. nr [...] (wówczas właścicielami byli E. i W. K.) i [...] (własność J. J.). Taki stan został wprowadzony do odnowionego operatu ewidencyjnego; c) działka ewid. zmod. nr [...] została przedstawiona na odbitce dyfuzyjnej jako jedna działka wraz z działką ewid. zmod. nr [...], której granice zostały przyjęte zgodnie ze stanem faktycznym, na podstawie polowego uczytelnienia zdjęcia lotniczego. Z kolei granica rozdzielająca obie działki została przyjęta według dotychczasowej mapy ewidencyjnej. Taki stan został wprowadzony do odnowionego operatu ewidencyjnego. Jednakże z uwagi na niejednorodność prawną działki ewid. zmod. nr [...] OPGK opracowało stosowną dokumentację geodezyjno - kartograficzną wydzielającą z przedmiotowej działki nowe działki ewidencyjne stanowiące odrębny przedmiot własności. W wyniku powyższego powstała m.in. działka ewid. nr [...] odpowiadająca starej działce ewid. nr [...] (własność J. J.). Jak wynika z protokołu spisanego na gruncie w dniu 10.11.1996 r., granice działek były niewidoczne w terenie (co z kolei tłumaczy brak odfotografowania na zdjęciu lotniczym służącym do opracowania autogrametrycznego), dlatego pomiar wykonano według wskazań stron wykorzystując przy tym mapę katastralną oraz operat ewidencji gruntów. W konsekwencji powyższego do odnowionego operatu ewidencyjnego zostały wprowadzone stosowne zmiany; d) działka ewid. zmod. Nr [...] została przedstawiona na odbitce dyfuzyjnej wraz z działką ewid. nr [...] jako jedna działka ewidencyjna, której granice zostały przyjęte zgodnie ze stanem faktycznym na podstawie polowego uczytelnienia zdjęcia lotniczego. Z uwagi na niejednorodność prawną działki została ona rozdzielona (na podstawie dotychczasowej mapy ewidencyjnej) na odrębne ciała hipoteczne, w wyniku czego powstały działki ewid. nr [...] (właściciel: inna osoba fizyczna) i [...] (właściciel: J. J.). Taki stan został wprowadzony do odnowionego operatu ewidencyjnego; e) granice działki ewid. zmod. nr [...] zostały w większości przyjęte w wyniku autogrametrycznego opracowania uczytelnionych w terenie zdjęć lotniczych, a zatem zgodnie ze stanem faktycznym na gruncie. Wyjątek stanowi część granicy północnej, która jak wynika z odbitki dyfuzyjnej nie została odfotografowana. Ta część granicy została przyjęta na podstawie dotychczasowej mapy ewidencyjnej; f) granice działki ewid. zmod. nr [...], za wyjątkiem zachodniej, zostały przyjęte na podstawie uczytelnionych w terenie zdjęć, a więc zgodnie ze stanem faktycznym. Jak wynika ze zdjęcia lotniczego z 1981 r. (oryginał zdjęcia w aktach sprawy [...]) ta część granicy została nieodfotografowana. Porównanie obu map (odnowionej i starej) jednoznacznie wskazuje, że przedmiotowa granica została przyjęta na podstawie dotychczasowej mapy 1:2880; g) granice działki ewid. zmod. nr [...], za wyjątkiem zachodniej, zostały przyjęte na podstawie dotychczasowej mapy w skali 1:2880. Jak wynika ze zdjęcia lotniczego z 1981 r. w/w granice zostały nieodfotografowane. Z kolei granica zachodnia, w ocenie organu, została przedstawiona w oparciu o stan faktyczny uczytelniony na zdjęciu lotniczym. Organ wyjaśnił przy tym, że na odbitce dyfuzyjnej sekcja [...] zostały przedstawione tylko pikiety pomiarowe z operatu pomiarowego potoku S [...]. Porównanie odnowionej mapy ewidencyjnej z pikietami pomiarowymi zawartymi na w/w odbitce (pozyskanymi ze szkicu polowego nr 41 wchodzącego w skład w/w operatu) oraz ze zdjęciem lotniczym z 1981 r. wskazuje, że na odcinku dz ew. nr [...] potok S zmienił swój przebieg w stosunku do sytuacji wynikającej z ww. operatu pomiarowego, a zachodnia granica tej działki przedstawiona na odnowionej mapie ewidencyjnej odzwierciedla stan faktyczny zobrazowany na zdjęciu lotniczym z 1981 r.; h) północno-wschodnia granica działki ewid. zmod. nr [...] została przyjęta na podstawie dotychczasowej mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 (ta granica nie została uczytelniona na zdjęciu), natomiast pozostałe granice zgodnie ze stanem faktycznym, na podstawie polowego uczytelnienia zdjęcia lotniczego; i) granice działki ewid. zmod. nr [...], za wyjątkiem południowo-wschodniej, zostały przyjęte zgodnie z dotychczasową mapą ewidencyjną. Jak wynika z odbitki dyfuzyjnej tylko granica południowo-wschodnia została opracowana autogrametrycznie na podstawie uczytelnionych zdjęć lotniczych. Wyjaśniono kwestię przyporządkowania (zarówno w protokole ustalenia stanu władania, jak również w protokole okazania stanu władania) działce ewid. zmod. nr [...] starych działek ewid. nr [...] i nr [...], będących przedmiotem odrębnych praw własności. Działka ewid. nr [...] objęta jest KW [...], natomiast działka ewid. nr [...] - KW [...]. W roku 2009, na zlecenie organu została opracowana dokumentacja geodezyjno-kartograficzna KERG [...] wydzielająca z działki ewid. nr [...] m.in. działkę ewid. nr [...] stanowiącą odpowiednik działki ewid. nr [...]. Zmiany danych ewidencyjnych wynikających z powyższej dokumentacji zostały zatwierdzone decyzją Starosty z dnia 18 lutego 2010 r. nr [...]. W związku z powyższym, w ocenie organu I instancji, można stwierdzić, iż działka ewid. zmod. nr [...] jest jednorodna pod względem prawnym, gdyż jej odpowiednikiem w starej ewidencji jest działka ewid. nr [...], natomiast działka [...], jak wynika z dokumentacji geodezyjno-kartograficznej KERG [...], była włączona w sąsiednią działkę ewid. zmod. nr [...]. Organ I instancji stwierdził, że jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji, zostało przeprowadzone również ustalenie stanu władania. Osobą udzielającą wyjaśnień był F. J., co potwierdza podpis znajdujący się w protokole ustalenia stanu władania. Z protokołu wynika, że właścicielem przedmiotowych działek na dzień ustalenia stanu władania był J. J. (poza tymi, które nabył aktem notarialnym Rep A nr [...]). Zatem - w ocenie organu - można stwierdzić, że F. J. brał udział w czynnościach ustalenia stanu władania. Nie można natomiast stwierdzić, że brał udział przy okazaniu ustalonego w jego obecności stanu władania, gdyż jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 9 stycznia 2001 r. sygn. akt [...] jego podpis w tym protokole został sfałszowany. Jednakże, w ocenie organu I instancji, fakt umorzenia śledztwa w sprawie podrobienia podpisu w protokole synchronizacyjnym (protokole okazania stanu władania) nie miał wpływu na sposób przedstawienia w odnowionej ewidencji gruntów granic przedmiotowych działek. Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne oraz regulacje prawne organ I instancji stwierdził, że żądanie J. J. dotyczące aktualizacji danych objętych ewidencją gruntów i budynków w zakresie działek ewid. zmod. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] , [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [....] i [...] może zostać uwzględnione wyłącznie po przedłożeniu stosownej dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, wykonanej stosownie do wyżej powołanych przepisów regulujących ewidencję gruntów i budynków, zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych. Zdaniem organu I instancji, istniejąca obecnie dokumentacja źródłowa nie daje podstaw do dokonania takiej aktualizacji. Organ I instancji dodał, że w piśmie z dnia 12 grudnia 2015 r. znak: [...] poinformował stronę o dokonanych ustaleniach faktycznych, jak również o konieczności przedłożenia stosownej dokumentacji geodezyjno-kartograficznej celem dokonania żądanej aktualizacji. Dokumentacji takiej strona jednak nie przedłożyła. W odwołaniu od powyższej decyzji Starosty J. J. wniósł o jej uchylenie. Odwołujący się zarzucił, że organ I instancji pominął treść załączonego w aktach sprawy uzasadnienia Sądu Karnego z dnia 9.01.2001r., z którego jednoznacznie wynika, że podczas modernizacji dopuszczono się ogromnej liczby błędów geodezyjnych i nadużyć. Za absurdalną odwołujący się uznał argumentację, wedle której dane obowiązujące w starej ewidencji, tj. przed dokonaniem modernizacji są nierzetelne w zakresie przebiegu granic, konfiguracji i powierzchni poszczególnych działek, zaś dane wynikające ze zmodernizowanego operatu są całkowicie prawidłowe i sporządzone profesjonalnie. Zdaniem odwołującego się, sposób podejścia organu do tej kwestii jest przyczyną odmiennych ocen i interpretacji zapisów geodezyjnych. Faktycznie bowiem to błędne i nierzetelne dane wytworzone podczas modernizacji geodezyjnej, a następnie przyjęte do zasobu geodezyjnego stanowią wadliwą podstawę do prac aktualizujących, stąd wynikły zasadniczy spór w przedmiotowej sprawie. Odwołujący się dodał, że organ I instancji na podstawie błędnych danych wynikających ze zmodernizowanego operatu dokonał swojego rozstrzygnięcia, w żaden sposób nawet nie próbował porównywać je z danymi wynikającymi ze starego operatu, ani ze stanem faktycznych własności lub władania na gruncie. Poza tym organ I instancji nie zastosował się do wskazań ostatnio wydanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie. Decyzją z dnia 11 maja 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) oraz art. 7 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2015 r. nr [...]. Organ II instancji stwierdził, że żądanie J. J. aktualizacji ewidencji może być zrealizowane tylko na podstawie stosownej dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierającej wykaz zmian gruntowych, z której by wynikało, że przebieg granic oraz powierzchnie działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]; [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] są inne niż wykazane w obowiązującym operacie ewidencyjnym. Dopiero takie opracowanie, zgodnie z § 46 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 w/w rozporządzenia może stanowić podstawę wprowadzenia zmiany do operatu ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy wskazał, że Starosta pismem z dnia 12 grudnia 2014 r. znak: [...] zwrócił się do J. J. o przedłożenie dokumentacji geodezyjnej zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych, który pozwoli na aktualizację operatu ewidencyjnego w zakresie przebiegu granic i powierzchni przedmiotowych działek ewidencyjnych. Dokumentacji takiej strona jednak nie przedłożyła. Odnosząc się do zarzutu podniesionego w odwołaniu, że organ I instancji pominął kwestię sfałszowania podpisu pod protokołem synchronizacyjnym organ odwoławczy podniósł, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 stycznia 2001 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy stwierdził, że w protokole okazania stanu władania na str. 123 (karta 73 - 74 akt sprawy) podpis został podrobiony. Jednakże wobec niewykrycia sprawców przestępstwa śledztwo zostało umorzone. Z uwagi na ustalenia dokonane przez Sąd należy uznać, iż protokół synchronizacyjny nie został podpisany przez F. J. Jednakże, w ocenie organu odwoławczego, fakt niezłożenia podpisu przez F. J. na wykazie synchronizacyjnym nie miał znaczenia dla sposobu przedstawienia zmodernizowanych działek ewidencyjnych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] na obowiązującej mapie ewidencji gruntów w skali 1:2000. Organ II instancji podkreślił, że F. J. podpisał protokół ustalenia stanu władania i złożonego w nim podpisu nie kwestionował. Protokół ten zawierał również synchronizację starego i nowego stanu ewidencyjnego, tylko bez podania powierzchni działek. Powierzchnia działki jest jednakże pochodną przebiegu jej granic, a nie odwrotnie. Zdaniem organu II instancji, istotną dla przedmiotowej sprawy informację stanowi zapis w sprawozdaniu technicznym zawartym w operacie nr [...] z dnia 2 listopada 1994 r. z modernizacji ewidencji gruntów obr. L (karta 73), że "na podstawie protokołów ustalenia stanu władania, dzienników obliczenia powierzchni i istniejącego operatu ewidencji gruntów i budynków sporządzono protokoły synchronizacyjne (...)". W ocenie organu odwoławczego, z powyższego wynika, że pomimo niezapoznania się F. J. z protokołem synchronizacyjnym (brak jego podpisu), najważniejsze informacje w nim zawarte, były mu znane z protokołu ustalenia stanu władania, którego nie kwestionował. Organ II instancji stwierdził, że w zasobie powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej nie zarejestrowano dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu, która przedstawiałaby pomiar aktualizujący przebieg granic w/w działek ewidencyjnych zmodernizowanych. W ocenie organu odwoławczego w sprawie został zgromadzony niezbędny materiał dowodowy oraz zapewniono J. J. czynny udział na każdym etapie postępowania. Okoliczności istotne dla niniejszego postępowania zostały dostatecznie wyjaśnione i uzasadnione przez organ I instancji, w tym także zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 136/11 oraz z 14 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1083/13. Wobec powyższego organ odwoławczy rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Starosty uznał za prawidłowe i wydane zgodnie z obowiązującym przepisami prawa. W skardze na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego J. J. podniósł te same zarzuty i argumenty co w odwołaniu od decyzji Starosty i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 18 listopada 2015 r. skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 24 ust. 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. (Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) - Prawo geodezyjne i kartograficzne (PrGiK) w zw. z § 44 pkt 2 i § 45 pkt 1 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. nr 38, poz. 454 z późn. zm.), poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji niedokonanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem skarżącego, obowiązujące do 1995 roku mapy ewidencyjne obejmujące m.in. nieruchomości skarżącego, w przeciwieństwie do obecnie obowiązujących, odzwierciedlały w sposób prawidłowy aktualny stan władania na gruncie. Natomiast zmodernizowany operat zawiera liczne błędy powodując niezgodność ze stanem faktycznym i prawnym. 2. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a., poprzez zaniechanie wypełnienia obowiązku zebrania i wyczerpującego zbadania materiału dowodowego i oparcie się na nierzetelnie sporządzonej dokumentacji, czego skutkiem była bezpodstawna odmowa aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem skarżącego, organy w toku postępowania powinny wyjaśnić różnice, i ich przyczyny, w powierzchni poszczególnych działek pomiędzy stanem występującym w starym operacie odpowiadającym temu faktycznie istniejącemu, a danymi zawartymi w zmodernizowanym operacie będącemu podstawą obecnej ewidencji gruntów i budynków. W piśmie wskazano, że również z uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 9 stycznia 2001 r., sygn. [...] wynika, że podczas modernizacji dopuszczono się znacznej liczby błędów geodezyjnych i nadużyć. W ocenie skarżącego, powyższe wskazuje na konieczność przeprowadzenia aktualizacji celem usunięcia błędów powstałych podczas odnowienia ewidencji gruntów i budynków. Tymczasem organy żadnych czynności geodezyjnych w terenie nie wykonały, a jedynie oparły się na nierzetelnie sporządzonej dokumentacji przyjętej do zasobu geodezyjnego. Co więcej, organy pominęły okoliczność, iż stwierdzone przez Sąd Rejonowy w postanowieniu z dnia 9 stycznia 2001 r. sfałszowanie podpisu pod wykazem synchronizacyjnym miało istotny wpływ na sposób przedstawienia przebiegu granic działek na mapie modernizacyjnej i poprzestały na stwierdzeniu, że zmiana powierzchni działek spowodowana była przesunięciem granic działek podczas modernizacji operatu ewidencyjnego. W konsekwencji, rezultat przeprowadzonego postępowania nie odpowiada podstawowej zasadzie prowadzenia ewidencji - zasadzie aktualności, a różnica w powierzchni działek, przy wynikającym z § 62 w/w rozporządzenia wymogu dochowania dokładności do 0,0001 ha rodzi zasadne wątpliwości. 3. art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn, zm.) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez niezrealizowanie wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartych w wyroku z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1083/13. W wyroku tym Sąd nakazał organom zrealizować wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 136/11. Organy powinny zatem były w toku postępowania w szczególności wyjaśnić przyczynę różnic w przebiegu granic pomiędzy granicami wynikającymi z aktualnych map, a tymi sprzed modernizacji. Na rozprawie w dniu 26 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że mówiąc o licznych błędach chodziło o błędy powierzchni, jednak nie był w stanie podać, która działka zmieniła powierzchnię. Pełnomocnik dodał, że skarżący nie kwestionuje stanu posiadania lecz stan władania, który nie odpowiada stanowi ewidencyjnemu. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, organy nie wyjaśniły różnic w powierzchni działek, które są wynikiem błędnych obliczeń powierzchni. Pełnomocnik stwierdził, że skarżący włada większą powierzchnią działek niż określa to ewidencja, przy czym nie ma żadnego sporu granicznego między nim a sąsiadami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. W ocenie Sądu, skarga jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy podkreślić, że organy administracyjne obu instancji w pełni zrealizowały wskazówki i wytyczne zawarte w uzasadnieniach wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarówno z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 136/11 oraz z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1083/13 dochowując tym samym warunków zawartych w art. 153 p.p.s.a., a zarzuty skarżącego w tym zakresie nie znajdują oparcia w zebranym materiale dowodowym, prawidłowo poczynionych ustaleniach i argumentacji opartej na wszechstronnie rozpatrzonym materiale dowodowym. Sąd podkreśla również, że organy obu instancji wydały decyzje w oparciu o prawidłowo wskazane przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542). Kontrolując zaskarżone decyzje Sąd podziela w pełni stanowisko i argumentacje organów administracyjnych w szczególności mając na względzie to, iż w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1083/13 Sąd zaznaczył, że organy wyjaśniły treść wniosku wszczynającego postępowanie i ustaliły, że "żądanie skarżącego koncentruje się na kwestii prawidłowości przebiegu granic jego działek". Sąd podziela również stanowisko organów, że żądanie J. J. aktualizacji ewidencji może być zrealizowane tylko na podstawie stosownej dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierającej wykaz zmian gruntowych, z której wynikałoby, że przebieg granic oraz powierzchnie działek ewidencyjnych zmodernizowanych (o numerach objętych wnioskiem skarżącego) są inne niż wykazane w obowiązującym operacie ewidencyjnym. Dopiero takie opracowanie, zgodnie z § 46 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków może bowiem stanowić podstawę wprowadzenia zmiany do operatu ewidencji gruntów i budynków. Sąd stwierdza, że organy wykonały polecenie wezwania strony do przedłożenia stosownej dokumentacji pozwalającej na aktualizację ewidencji w kierunku oczekiwanym przez skarżącego. W szczególności organ I instancji pismem z dnia 12 grudnia 2014 r. (znak: [...]) zwrócił się do skarżącego o przedłożenie dokumentacji geodezyjnej zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych, który pozwoliłby na aktualizację operatu ewidencyjnego w zakresie przebiegu granic i powierzchni przedmiotowych działek ewidencyjnych, jednakże skarżący takiej dokumentacji nie przedłożył. Nie jest zgodny z prawdą zarzut skarżącego J. J., jakoby organy pominęły kwestię sfałszowania podpisu F. J., albowiem organy wyjaśniły, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 stycznia 2001 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy stwierdził, że w protokole okazania stanu władania na str. 123 (karta 73 - 74 akt sprawy) podpis F. J. został podrobiony, co istotnie – zdaniem Sądu - oznacza, że protokół synchronizacyjny nie został podpisany przez tegoż F. J. Jednakże organy zaznaczyły, że F. J. podpisał protokół ustalenia stanu władania, który zawierał synchronizację starego i nowego stanu ewidencyjnego, tylko bez podania powierzchni działek i złożonego w nim podpisu nie kwestionował. Oznacza to, że prawidłowo organy uznał, iż fakt niezłożenia podpisu przez F. J. na wykazie synchronizacyjnym nie miał znaczenia dla sposobu przedstawienia zmodernizowanych działek ewidencyjnych (o numerach objętych wnioskiem skarżącego) na obowiązującej mapie ewidencji gruntów w skali 1:2000, tym bardziej, że powierzchnia działki jest pochodną przebiegu jej granic, a nie odwrotnie. Na poparcie zajętego przez organy stanowiska, zdaniem Sądu, istotną w tej sprawie informację stanowi zapis w sprawozdaniu technicznym zawartym w operacie nr [...] z dnia 2 listopada 1994 r. z modernizacji ewidencji gruntów obr. L (karta 73), że "na podstawie protokołów ustalenia stanu władania, dzienników obliczenia powierzchni i istniejącego operatu ewidencji gruntów i budynków sporządzono protokoły synchronizacyjne (...)". Mają więc rację organy administracyjne obu instancji stwierdzając, że "z powyższego wynika, że pomimo niezapoznania się F. J. z protokołem synchronizacyjnym (brak jego podpisu), najważniejsze informacje w nim zawarte, były mu znane z protokołu ustalenia stanu władania, którego nie kwestionował". Sąd zwraca uwagę na to, że organy ustaliły w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, iż w zasobie powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej nie zarejestrowano dokumentacji geodezyjnej przyjętej zgodnie z przepisami do tego zasobu, która przedstawiałaby pomiar aktualizujący przebieg granic działek ewidencyjnych zmodernizowanych o numerach objętych wnioskiem skarżącego. Sąd stwierdza jednocześnie, że organy zgromadziły w sprawie niezbędny materiał dowodowy oraz zapewniły skarżącemu czynny udział na każdym etapie postępowania. Należy podkreślić, że wszelkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy dostatecznie wyjaśnione i uzasadnione wskazując na zasadność wydanych decyzji i zachowanie wszelkich reguł rządzących postępowaniem administracyjnym określonym w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) - Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.), w szczególności organy nie naruszyły art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. Analizując zarzuty podniesione w pismach skarżącego, a zwłaszcza w odwołaniu, skardze i piśmie z dnia 18 listopada 2015 r. Sąd stwierdza, że organy administracyjne nie naruszyły przepisów prawa, a zatem Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z ustawą z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 507 z późn. zm.) określając ich wysokość na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490 z późn. zm.).