III SA/Kr 688/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Bożenna Blitek (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. S. na działanie Prezydenta Miasta w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: I. odrzucić skargę, II. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata E. K. – S. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 ( dwieście czterdzieści) złotych podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności. Pismem z dnia 16 maja 2018 r. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na działania Prezydenta Miasta podjęte w roku 2017 w ramach modernizacji obrębu [...] jednostka ewidencyjna P, w którym znajduje się będąca własnością skarżącego działka [...]. Skarżący wskazał, że w wyniku błędnego projektu opisowo-kartograficznego przyjęto dane, w konsekwencji czego jego działka straciła dwa metry kwadratowe powierzchni. Skarżący uważa, że doszło do naruszenia prawa, gdyż organ administracyjny może wywłaszczyć osobę fizyczną z własności gruntu jedynie w związku z ważnym celem publicznym oraz za słusznym odszkodowaniem. Natomiast w przypadku jego działki żadna z tych przesłanek nie wystąpiła, a zatem nie mógł zostać pozbawiony własności części nieruchomości. W związku z tym – zdaniem skarżącego – organ powinien stwierdzić nieważności zmian danych ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...] obręb [...] P. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, gdyż skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał środków zaskarżenia zawartych w art. 24a ust. 6 i 9 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Organ nie zgodził się także z twierdzeniem skarżącego, że został zachowany termin na wniesienie skargi, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prezydent Miasta podał, że o czynnościach modernizacyjnych skarżący dowiedział się w dniu 23 lutego 2018 r., a nie jak twierdzi – w dniu 24 kwietnia 2018 r. Również zawiadomienie o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, które skarżący odebrał w dniu 26 października 2016 r., zawierało informację o modernizacji ewidencji gruntów i budynków, przy czym skarżący w czynnościach tych wziął udział. Poza tym organ uważa, że w wyniku wykonanych pomiarów geodezyjnych wszystkie punkty graniczne działki [...] zostały określone z wymaganą przepisami dokładnością, a jej powierzchnia w rejestrze uległa zmianie na zgodną z mapą (0,1089 ha). Prezydent Miasta wyjaśnił, że wspomniana przez skarżącego różnica 2 m2 wzięła się stąd, że został ustalony dodatkowy punkt graniczny na bramie ogrodzenia od strony drogi, który spowodował zmianę powierzchni. Na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. pełnomocnik z urzędu M. S. wyjaśnił, że próbował się skontaktować ze skarżącym, ale nie uzyskał żadnej konkretnej odpowiedzi w jakim charakterze została złożona skarga. Skarżący wyrażał tylko ogólne niezadowolenie z przebiegu modernizacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.): "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Wniesiona przez skarżącego skarga nie mieści się w katalogów aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu, skarżący wyraża w niej niezadowolenie ze sposobu przeprowadzenia przez Prezydenta Miasta modernizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie stanowiącej jego własność działki nr [...] obręb [...] P. Potwierdził to również pełnomocnik z urzędu skarżącego na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. Wniesioną zatem przez skarżącego skargę należy uznać za skargę, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1257 z późn. zm., zwanej dalej k.p.a.). Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Kodeks postępowania administracyjnego nie narzuca organom formy w jakiej może nastąpić załatwienia skargi złożonej w opisywanym trybie. Stanowi jednak, że sprawa ma być załatwiona bez zbędnej zwłoki, a skarżącego zawiadamia się o sposobie załatwienia skargi (art. 237 k.p.a.) Oznacza to, że podejmowane w trybie 237 k.p.a. zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego. W postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie rozstrzyga się bowiem sprawy administracyjnej, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Czynności podejmowane przez organy administracji w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlegają więc kognicji sądów administracyjnych. Tryb skargowo - wnioskowy (art. 221 i następne Kodeksu postępowania administracyjnego) jest bowiem jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd administracyjny kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu działu VIII) nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, LEX nr 1110181, zgodnie z którym postępowanie w sprawie skarg i wniosków objętych działem VIII nie podlega kontroli sądów administracyjnych). Stwierdzić zatem należy, że niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Zatem wniesiona skarga – jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych – nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I postanowienia. O wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu skarżącego orzeczono na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., ustalając jego wysokość na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) – jak w pkt II postanowienia.