III SA/Kr 697/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2011 r. sprawy ze skarg A Sp. z o.o. w K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 11 maja 2010 r. nr [...] z dnia 11 maja 2010 r. nr [...] z dnia 12 maja 2010 r. nr [...] z dnia 12 maja 2010 r. nr [...] z dnia 12 maja 2010 r. nr [...] z dnia 12 maja 2010 r. nr [...] z dnia 15 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Dyrektor Izby Celnej niżej wymienionymi decyzjami: z dnia 11 maja 2010 r: - nr [...] - nr [...] z dnia 12 maja 2010 r. - nr [...] - nr [...] - nr [...] - nr [...] z dnia 15 kwietnia 2010 r. - nr [...] z dnia 26 kwietnia 2010 r. - nr [...] - nr [...] - nr [...] - nr [...] - nr [...] - nr [...] - nr [...] - nr [...] - nr [...] - nr [...] - nr [...] utrzymał w mocy swoje decyzje odmawiające skarżącej "A" Spółka z o. o. w K., dokonania zmiany decyzji zezwalających na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, w zakresie zmiany lokalizacji punktu gier na automatach o niskich wygranych. W skargach na powyższe decyzji skarżąca wniosła o zwrócenie się do Trybunał Konstytucyjnego z zapytaniem o zgodność art. 135 § 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych z art. 2. 7. 20 i 22. 31 ust. 3 w zw. z art. 22, 61, 7 w zw. z 123 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz o zwrócenie się z pytaniem prejudycjalnym do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości odnośnie zgodności prawa polskiego z prawem wspólnotowym - a konkretnie ustawy o grach hazardowych z art. 34, 49 i 56 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejska oraz dyrektywą 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 roku. Na rozprawie w dniu 15 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie wskazując, że w analogicznych sprawach , jak objęte jego wnioskiem , zawisły sprawy w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. P 4/11 , jak również przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości z wniosku WSA w Gdańsku o sygn. III SA/Gd 262/10. Pełnomocnik organu oświadczył, że nie wyraża zgody na zawieszenie postępowania i powołał się na pismo Ministra Finansów z dnia 1 lutego 2011 r , którego kserokopię dołączono do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuję : Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (sygn. akt II SA/Po 549/10) przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne , czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 roku dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku , sygn. akt III SA/Gd 261/10, przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne: Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, gdyż zakwestionowany przepis stanowił materialnoprawną podstawę wydania decyzji Dyrektora Izby Celnej. Jeśli Trybunał Konstytucyjny stwierdził by niezgodność wyżej wymienionego przepisu z Konstytucją RP, stanowić to będzie przesłankę wznowienia zarówno postępowania administracyjnego , jak i sądowoadministracyjnego (art. 145 a k.p.a. oraz 272 § 1 p.p.s.a.). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2010 r. w sprawie sygn. II FZ 362/10 celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Odnośnie wniosku skarżącego w zakresie skierowania pytanie do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić , że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi przesłanka obligatoryjnego zawieszania postępowania z art. 124 §1 pkt 5 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, gdyż z pytaniem prawnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zwrócił się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Rozstrzygnięcie pytania prawnego postawionego przez ww. Sąd będzie jednak miało wpływ na wynik niniejszej sprawy. Mając zatem powyższe na uwadze Sąd postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego przedstawionego przez Sąd w Poznaniu w sprawie sygn. akt II SA/Po 549/10 oraz rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawnego przedstawionego przez Sąd w Gdańsku.