III SA/Kr 700/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 marca 2014 r. nr [ ] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie Wójt Gminy D. decyzją z dnia [....] 2013 r. nr [....] odmówił K. R. świadczenia na okres zasiłkowy od 2013-11-01 do 2014-10-31 w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką M. R. - na podstawie art. 16a, art. 20 ust. 3, art. 23 pkt 4e, 4f, 4g, art. 24, art. 26 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 1456), dalej "u.ś.r." rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. z 2013 r., poz. 3), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz.U. z 2012 r., poz. 959). K. R. wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 13 marca 2014 r. nr [....], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a." oraz art. 5 i art. 16a u.ś.r. w związku z art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 788 ze zm.), utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. K. R. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zarzuciła decyzji naruszenie prawa, przez błędne uznanie, że nie zrezygnowała z zatrudnienia w związku z podjęciem opieki nad matką. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 26 maja 2014 r. skierowanym do Sądu, skarżąca oświadczyła, że wycofuje skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [....] 2014 r. nr [....] w nawiązaniu do przesłanego odpisu odpowiedzi na skargę i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). W sprawie wobec jednoznacznego oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.