III SA/Kr 706/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg W. M., B. G. B., W. G. B., T. G. B. i E. Z. na uchwałę Rady Miasta z dnia 28 czerwca 2007r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały dotyczącej utworzenia Parku [...] A p o s t a n a w i a : odrzucić skargi. Pismem z dnia 27 lutego 2009r. skarżący W. M., B. G. B., W. G. B., T. G. B. oraz E. Z. wnieśli skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia 28 czerwca 2007r. Nr [...] w sprawie zmiany uchwały dotyczącej utworzenia Parku [...] A domagając się stwierdzenia jej nieważności. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi z powodu nie poprzedzenia jej, stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Pismem z dnia 2 czerwca 2009r. Sąd wezwał skarżących do wykazania, że przed złożeniem skargi wezwali Radę Miasta do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłali egzemplarz pisma z dnia 10 grudnia 2008r., w którym wezwali Radę Miasta do uchylenia uchwały Nr [...] z dnia [...] 2007r. w sprawie zmiany uchwały dotyczącej utworzenia Parku [...] A. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę będącą aktem prawa miejscowego, jest art. 3 § 2 pkt 5 cytowanej ustawy w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. Z analizy nadesłanego przez skarżących wezwania do usunięcia naruszenia ich interesów prawnych z dnia 10 grudnia 2008r. wynika, że skarżący wezwali w nim Radę Miasta jedynie do usunięcia naruszenia swoich interesów prawnych przez uchwałę Nr [...] z dnia [...] 2007r. w sprawie zmiany uchwały dotyczącej utworzenia Parku [...] A. Nie dopełnili natomiast warunku poprzedzenia niniejszej skargi na uchwałę Rady Miasta Nr [...] wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego wywołanego przez tą właśnie uchwałę. Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżący nie spełnili przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego im środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.