III SA/Kr 71/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi C. S. na Wójta Gminy w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia odrzucić skargę C. S. wniosła w dniu 21 grudnia 2012 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo zatytułowane "Prośba" ze wskazaniem, że "Za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, odwołuję się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, na działalność G.O.P.S. z prośbą o rozpatrzenie mojego pisma przez Sąd". C. S. wyraziła w piśmie niezadowolenie z działania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Zarzuciła, że liczne wnioski skarżącej o przyznanie pomocy na zakup lekarstw, opału na zimę i dofinansowanie zakupu pieca centralnego ogrzewania, nie zostały załatwione pozytywnie. Opisała swoją sytuację rodzinną i majątkową, wskazała szereg zdarzeń uzasadniających przyznanie pomocy. Podniosła również, że córka skarżącej także nie otrzymała pomocy od GOPS. Zarzuciła Kierownikowi GOPS niewłaściwe zachowanie, uznaniowe przyznawanie pomocy oraz zatrudnienie do sprzątania w Ośrodku osoby posiadającej inny etat. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 28 grudnia 2012 r. nr [...] przekazało do Wójta Gminy skargę C. S. celem rozpatrzenia i nadania biegu zgodnie z właściwością. Kolegium, jako podstawę przekazania wskazało art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "K.p.a.", w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej "P.p.s.a." Wójt Gminy przesłał skargę C. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że stan faktyczny sprawy był już wielokrotnie przedstawiany w trakcie postępowania przed SKO oraz przed Radą Gminy. Szczegółowo odniósł się do zarzutów skargi podnosząc, że nie są one zasadne. Wskazał też, że C. S. korzysta systematycznie z pomocy społecznej od 1991 r. Przywołał 5 decyzji przyznających jej pomoc finansową w 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają właściwość sądów administracyjnych. Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 1 P.p.s.a.: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne (art. 2 P.p.s.a.). Właściwość sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 1 – 3 P.p.s.a., z którego wynika, że zakres sądowej kontroli sprawowanej przez te sądy ograniczony został do kontroli działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 1 "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). W sprawie pismo skarżącej z dnia 21 grudnia 2012 r., choć adresowane jest do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zawiera uzasadnienie typowe dla skarg w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami Działu VIII K.p.a. zatytułowanym "Skargi i wnioski". Postępowanie to, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że sprawy skargowe nie należą do właściwości sądu administracyjnego. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania właściwych organów oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Sprawy te nie zostały poddane orzecznictwu sądowoadministracyjnemu, ponieważ żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. (np.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r. I OZ 442/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Chociaż skarżąca opisuje w skardze decyzje administracyjne, z których jest niezadowolona, robi to w sposób ogólny precyzyjnie ich nie wskazując. Są to decyzje organu I instancji. Skarga, zatem spełnia kryteria zawarte w art. 227 K.p.a., który określa, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia, nie zaś załatwienia (art. 228 K.p.a.). Właściwość tych organów ustala się według treści skargi, czyli określonego żądania odpowiedniego zachowania się organu, zgodnie z art. 229 i 230. Zdaniem Sądu, skarga zawarta w piśmie skarżącej z dnia 21 grudnia 2012 r., jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.