III SA/Kr 718/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki WSA Maria Zawadzka (spr.) Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2011 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody z dnia 30 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego skargę oddala. Zaskarżoną decyzją z dnia 30 kwietnia 2010 r., znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 r., znak [...] orzekającą o pozbawieniu skarżącego W. S. statusu bezrobotnego, od dnia 1 września 2008 r. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Skarżący figurował w ewidencji osób bezrobotnych nieprzerwanie od dnia 7 kwietnia 2004 r. Został skierowany na warsztaty w Klubie Pracy gdzie realizowana jest pomoc dla osób długotrwale pozostających bez pracy. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2008 r., znak [...] pozbawił skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Uzasadniając decyzję organ wskazał, że skarżący odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji przeszkolenia, przekwalifikowania, a pozbawienie statusu osoby bezrobotnej następuje na okres 90 dni. W odwołaniu od w/w decyzji skarżący podniósł, że wbrew twierdzeniom organu, nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji szkolenia, a jedynie oczekuje na szkolenia z zakresu jego zainteresowań. Wojewoda decyzją z [...] 2008 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w konsekwencji czego, wyrokiem z dnia 22 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1207/08, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy art. 7 i art. 77 k.p.a. albowiem nie wyjaśniły stanu faktycznego sprawy w sposób wymagany prawem. Wskazano na brak jakiegokolwiek dokumentu przesłuchania skarżącego na okoliczność odmowy udziału w szkoleniu. Istniejąca w tym zakresie notatka służbowa została zakwestionowana przez Sąd jako dowód w sprawie. Zalecono aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ prawidłowo przeprowadził dowód z przesłuchania strony i sporządził protokół z tej czynności. W wykonaniu zaleceń Sądu, dnia 11 lutego 2010 r. organ I instancji prowadząc ponownie postępowanie wezwał skarżącego do siedziby Grodzkiego Urzędu Pracy, Wtedy też przystąpiono do sporządzania protokołu z przesłuchania skarżącego w charakterze strony postępowania na okoliczność odmowy udziału w szkoleniu. Skarżący stwierdził, że nie odmówił udziału w szkoleniach jednakże urząd nie zaproponował mu żadnego szkolenia, czy też pracy z kręgu jego zainteresowań. Stwierdził, że wypełniając kartę kandydata na szkolenia nie był zainteresowany szkoleniem Klub Pracy i wybrał to szkolenie na polecenie pracownika urzędu. Skarżący opuścił urząd bez ukończenia spisywania protokołu twierdząc, że potrzebuje czasu do namysłu i że oświadczy się następnego dnia 12 lutego 2010 r. skarżący ponownie stawił się w siedzibie Grodzkiego Urzędu Pracy, podtrzymał swoje wcześniejsze twierdzenia i dodał, ze w sprawie prawomocnego wyroku sądu nie ma nic do powiedzenia, gdyż wyrok w pełni go satysfakcjonuje go. Podkreślił, że Grodzki Urząd Pracy nie zaproponował mu żadnej oferty pracy lub szkolenia. Skarżący odmówił złożenia podpisu pod protokołem twierdząc, że musi się zapoznać z dokumentami poza siedzibą urzędu. Dnia 25 lutego 2010 r. skarżący nadesłał wyjaśnienia, z których wynika, że nie pamięta czy w dniu 1 września 2008 r., w karcie kandydata na szkolenie grupowe wpisał pkt 8 - Klub Pracy, pamięta tylko, że coś podpisał. Stwierdził, że nie wpisałby, że jest zainteresowany szkoleniem w Klubie Pracy, a jednocześnie odmówił w nim uczestnictwa. Stwierdził, że tego dnia nie podpisał protokołu albowiem odmówiono mu wydania go do przeczytania przed jego podpisaniem. Nie podpisał też "podsuniętego" mu pisma, z którego wynika, że odmawia podpisania protokołu. W ramach ponownego rozpoznania sprawy ustalono też, że skarżący jako osoba długotrwale bezrobotna, nie radząca sobie z samodzielnym poszukiwaniem pracy, został skierowany do Klubu Pracy jako szkolenia, które ma na celu pomoc w aktywnym poszukiwaniu pracy. Decyzją z dnia [...] 2010 r. Nr [...] Prezydent Miasta orzekł o pozbawieniu skarżącego statusu bezrobotnego od dnia 1 września 2008 r. Organ uzasadnił, że zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy pozbawia się statusu bezrobotnego, który bez uzasadnionej przyczyny odmówił udziału w szkoleniu. Podniesiono, że Starosta ma prawo kierować bezrobotnego na szkolenia, które uznaje za celowe, a w aktach sprawy znajduje się wypełniona i podpisana przez skarżącego karta kandydata na szkolenia grupowe, gdzie zaznaczono Klub Pracy jako szkolenie, którym zainteresowany jest kandydat. Na odwrocie tej karty widnieje adnotacja pracownika urzędu, że skarżący odmawia udziału w szkoleniu gdyż nie jest mu to do niczego potrzebne. W odwołaniu skarżący podniósł, że pracownicy urzędu próbowali zmusić go do podpisania dokumentu, z którego wynika, że odmawia podpisania protokołu. Tymczasem skarżący chciał przed podpisaniem protokołu zapoznać się z jego treścią i nanieść ewentualne korekty i poprawki oraz wyjaśnić wątpliwości. Skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja pozbawia go statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 września 2008 r. do dnia 30 listopada 2008 r. Gdyby z upływem tego terminu ponownie się zarejestrował byłby osobą długotrwale bezrobotną, natomiast o tym kiedy może się ponownie zarejestrować dowiedział się dopiero z zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 30 kwietnia 2010 r. Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w pełni podzielając jego stanowisko. Nadto organ odwoławczy, jako podstawę wydania decyzji powołał art. 33 ust. 4 pkt 3 oraz art. 2 ust. 1 pkt 37 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i stwierdził, że skarżący figuruje w ewidencji osób bezrobotnych nieprzerwanie od 7 kwietnia 2004 roku i dlatego został skierowany na warsztaty w Klubie Pracy, gdzie realizowana jest pomoc dla osób długotrwale pozostających w rejestrach bezrobotnych. Organ podkreślił, że starosta może kierować bezrobotnego nie tylko na wskazane przez bezrobotnego szkolenia, ale również na szkolenia, które według oceny starosty pozwolą na uzyskanie, uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub ogólnych, potrzebnych do wykonywania pracy, w tym umiejętności poszukiwania zatrudnienia. Dodatkowo w aktach sprawy znajduje się wypełniona i podpisana przez skarżącego karta kandydata na szkolenie grupowe. Zatem skarżący zadeklarował, że jest zainteresowany szkoleniem w ramach Klubu Pracy. Na odwrocie tego dokumentu znajduje się opinia pracownika Urzędu z 1 września 2008 roku, że skarżący odmówił udziału w szkoleniu, gdyż nie jest mu ono do niczego potrzebne. Dodatkowo 11 lutego 2010 r. do protokołu skarżący oświadczył, że nie jest zainteresowany szkoleniem w ramach Klubu Pracy. Odnosząc się do kwestii niepoinformowania skarżącego o terminie ponownej rejestracji, organ odwoławczy wskazał, że w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2008 r. organ I instancji podał, że skarżący został pozbawiony statusu bezrobotnego na okres 90 dni, natomiast Wojewoda w decyzji z dnia [...] 2010 r. wskazał dokładna datę, kiedy skarżący może się ponownie zarejestrować, jako osoba bezrobotna. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Stwierdził, że nikt go nie poinformował, co to jest Klub Pracy, nie zaproponowano mu żadnego innego szkolenia, ani też pracy z której wynikałaby konieczność posiadania umiejętności zdobytych w tym Klubie. Podniósł też, że nikt nie pouczył go o konsekwencjach odmowy propozycji szkolenia w Klubie Pracy. Zdaniem skarżącego organy obu instancji nie wykazały należytej staranności w celu wyjaśnienia sprawy . W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy te kontrolują czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, które mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Jednocześnie zgodnie z art.134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w aspekcie zarzutów podniesionych w skardze oraz wziętych pod rozwagę przez Sąd z urzędu, w zakreślonych powyżej ramach wykazała, iż odpowiada ona prawu, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych, ani przepisów procesowych. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się głównie do kwestii prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy w zakresie zaistnienia przesłanki pozbawienia skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie zapadł uprzednio wyrok WSA w Krakowie z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 1207/08, którym uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z uwagi na brak wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w sposób wymagany prawem. Zalecono aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ prawidłowo przeprowadził dowód z przesłuchania strony na okoliczność odmowy udziału w szkoleniu i sporządził protokół z tej czynności. W ocenie orzekającego Sądu przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podjął wszelkie niezbędne czynności do wyjaśnienia stanu faktycznego, a także wyczerpująco zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy (art. 7 i art. 77 k.p.a.). Przede wszystkim wyznaczono skarżącemu dwa terminy, kiedy mógł się stawić i wypowiedzieć co do okoliczności odmowy uczestnictwa w szkoleniu Klub Pracy. Podczas obydwu wizyt skarżącego w siedzibie Grodzkiego Urzędu Pracy podjęto próby sporządzenia protokołu, którego skarżący ostatecznie nie podpisał. Wzięto pod uwagę również pismo skarżącego z dnia 25 lutego 2010 r. zawierające jego wyjaśnienia odnośnie spornej kwestii. Z powyższego wynika, że strona miała zapewniony czynny udział w postępowaniu, a przedstawione przez skarżącego stanowisko zostało poddane ocenie. Nie można zatem zarzucić aby w tym zakresie organ nie wyjaśnił sprawy. W konsekwencji należy przyjąć, że zaskarżona decyzja zapadła na skutek dostatecznego wyjaśnienia sprawy, tj. zgromadzenia potrzebnych do jej rozstrzygnięcia dowodów, właściwej ich oceny, prawidłowych rozważań faktycznych i prawnych; została też poprawnie uzasadniona. Jest zatem zgodna z przepisami postępowania. Zakwestionowane rozstrzygnięcie nie uchybia również przepisom prawa materialnego. Podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r., Nr 69, poz. 415 ze zm.), w brzmieniu na dzień wydania decyzji pierwszej instancji, który przewidywał przewidywał, że Starosta (w sprawie Prezydent Miasta), z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 ustawy, pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac, o których mowa w art. 73a, prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Wynika z tego artykułu, że samodzielną przesłanką pozbawienia statusu bezrobotnego była odmowa przez bezrobotnego udziału w szkoleniu. Zdaniem Sądu organ prawidłowo przyjął, że skarżący bez uzasadnionej przyczyny odmówił udziału w szkoleniu. Takiej oceny dokonał biorąc pod uwagę twierdzenia skarżącego, treść karty kandydata na szkolenie grupowe, czy też stanowisko Referatu Poradnictwa Zawodowego Grodzkiego Urzędu Pracy. W toku postępowania ustalono bowiem, że w karcie kandydata na szkolenie grupowe skarżący wpisał, iż jest zainteresowany szkoleniem w Klubie Pracy, przy czym z adnotacji z dnia 1 września 2008 r. widniejącej na odwrocie karty wynika, że skarżący odmówił udziału w ww. szkoleniu gdyż nie jest mu to do niczego potrzebne. Z twierdzeń skarżącego w toku postępowania wyjaśniającego wynika, że nie był zainteresowany szkoleniem Klub Pracy, natomiast wielokrotnie wyrażał chęć udziału w innych szkoleniach takich jak zarządzanie nieruchomościami lub szacowanie nieruchomości, jednak takich szkoleń Urząd Pracy nie prowadzi. Stan faktyczny sprawy wypełnia zatem hipotezę normy art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wskazać również należy, że osoby rejestrujące się jako osoby bezrobotne (co nie jest czynnością obligatoryjną) muszą poddać się pewnym rygorom związanym z tym faktem. Nie mogą zatem dowolnie kształtować swojej sytuacji prawnej w tych ramach, jeżeli jest to sprzeczne z legalnym działaniem organu zatrudnienia. Organy te przedstawiają bezrobotnym propozycje szkoleń lub prac dostępnych na rynku pracy, które należy przyjąć w razie ich zgodności z odpowiednimi przepisami. Nieuzasadniona odmowa jest równoznaczna z rezygnacją z przynależności do kategorii osób bezrobotnych i korzystania z dobrodziejstw wynikających z posiadanego statusu, a w konsekwencji z koniecznością poszukiwania zatrudnienia na własną rękę. Należy podnieść, że w okolicznościach sprawy trudno zarzucić pracownikom organów braku dobrej woli w wyjaśnieniu istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności sprawy zwłaszcza w kontekście licznych spotkań ze skarżących oraz jego kontestującej postawy. Podkreślić również należy, że skarżący jest osobą wykształconą, ukończył studia wyższe magisterskie na Akademii Górniczo-Hutniczej na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym w zakresie górnictwa i geologii. Przez długie lata pracował w wyuczonym zawodzie, jednak wiązał się to z dalekimi i długimi wyjazdami. Obecnie jest już tym zmęczony i żyje z oszczędności. Odnosząc się do zarzutu nie poinformowania skarżącego o terminie ponownej rejestracji, Sąd uznał go za bezzasadny. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2008 r., znak [...] wynika, że skarżący został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej na okres 90 dni. Natomiast Wojewoda w decyzji z dnia [...] 2008 r., znak [...] wskazał dokładną datę kiedy skarżący może się zarejestrować jako osoba bezrobotna. Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji niniejszego wyroku.