III SA/Kr 727/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi "A" R. M. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 13 kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu skargę oddala wyroku WSA w Krakowie z dnia 20 września 2012r. W dniu 16 października 2009r. do Centrum Przedsiębiorczości wpłynął wniosek firmy "A" R.M. o dofinansowanie realizacji projektu "Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa "A" R. M. poprzez zakup nowoczesnych maszyn i wprowadzenie nowego produktu" ze środków dotacji rozwojowej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Pismem z dnia 8 marca 2010r. Nr [...] Zastępca Dyrektora Centrum Przedsiębiorczości poinformował firmę "A" R. M., iż powyższy wniosek został poddany ocenie merytorycznej i odrzucony. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami, odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej podlegają wnioski o dofinansowanie, których końcowa (średnia) ocena punktowa stanowi poniżej 60% maksymalnej liczby punktów, tj. 76. Warunkiem pozytywnej oceny wniosku na etapie oceny merytorycznej jest więc zatem uzyskanie co najmniej 46 pkt. Natomiast projekt firmy "A" R. M. uzyskał 45,5 punktów, co stanowi 59,87 % maksymalnej liczby możliwych do uzyskania punktów. Pismem z dnia 15 marca 2010r. firma "A" R. M. wniosła protest od powyższej oceny wniosku, podając, że dotyczy on następujących jej kryteriów: nr 1 – potencjał i doświadczenie wnioskodawcy na rzecz realizacji projektu, nr 3 – zakres korzyści osiągniętych w wyniku realizacji projektu, nr 4 – innowacyjny charakter projektu lub projekt z zakresu "ginących zawodów". Odnośnie kryterium nr 1, działający w imieniu firmy R. M. wyjaśnił, iż wnioskodawca działa na rynku od 1993r., jednak dopiero od 1996r. działa pod nazwą "A" R. M. (17 lat doświadczenia). Jest przedsiębiorstwem kontynuującym wieloletnie tradycje blacharsko – dekarskie i posiada potencjał merytoryczny oraz organizacyjny odpowiadający zakresowi i skali realizacji projektu. R. M. wskazał, iż wnioskodawca posiada długoletnie doświadczenie zawodowe w branży budowlanej, posiada zdolność instytucjonalną oraz organizacyjną. Ponadto posiada zasoby zarówno techniczne jak i ludzkie, które niezbędne są do prawidłowej realizacji inwestycji. R. M. wskazał, iż inwestycja będzie realizowana ze środków własnych, co również świadczy o świetnej kondycji finansowej przedsiębiorstwa. Stwierdził, iż wykazane wskaźniki realizacji inwestycji są możliwe do osiągnięcia oraz spójne z danymi wskazanymi we wniosku, natomiast trwałość projektu jest zagwarantowana zarówno w okresie realizacji projektu, jak i po jego zakończeniu. R. M. podniósł, iż jedynym czynnikiem kwestionowanym przez oceniającego jest brak zaplecza technicznego – lokalu, jednak jego zdaniem nie może on stanowić o obniżeniu wykonalności, ponieważ wnioskodawca w ramach projektu przewidział zakup wystarczającego do prowadzenia rozwiniętej działalności lokalu i posiada zabezpieczone środki na realizację również tej części inwestycji, a także jest w pełni przygotowany do zakupu lokalu co zostało określone w pkt. D 8.5 wniosku. Wnioskodawca uważa zatem, iż powinien był otrzymać maksymalną ilość punktów za to kryterium, czyli 8. W odniesieniu do kryterium nr 3 R. M. stwierdził, iż realizacja projektu doprowadzi do zwiększenia konkurencyjności na rynku regionalnym. Szczegółowy opis pozycji konkurencyjnej został zawarty w pozycji D.1.5 Biznes Planu. Zdaniem R. M., dzięki zastosowaniu nowoczesnych urządzeń, wykonane produkty będą bardziej precyzyjnie, będą charakteryzowały się lepszą jakością oraz szybkością realizacji zamówienia. W stosunku do ceny będą bardziej konkurencyjne w porównaniu do oferty innych przedsiębiorstw. R. M. uważa, iż dodatkowym plusem jest dopasowanie do indywidualnych preferencji klienta – wnioskodawca, zgodnie z własną polityką rozwoju, będzie realizował również skomplikowane, indywidualne zamówienia, które są znaczącą niszą na rynku i nie są oferowane przez inne firmy, ze względu na znaczny stopień skomplikowania, który umożliwiony zostanie w wyniku zakupów w ramach projektu. R. M. stwierdził, iż nieuzasadnionym jest również twierdzenie, że wskazanie głównego odbiorcy jakoby automatycznie deklasyfikowało pozycję konkurencyjną wnioskodawcy do poziomu lokalnego. Wyjaśnił, iż w krajowym i międzynarodowym obrocie gospodarczym często spotykane są sytuacje, w których przedsiębiorstwa posiadające zaawansowaną, światową pozycję konkurencyjną oferują swoje produkty lub też usługi wyłącznie poprzez inne wyspecjalizowane przedsiębiorstwa, pełniące funkcję kanałów dystrybucji lub też generalnych wykonawców usług lub dostawców produktów. Zdaniem R. M., o bardzo dużym wpływie na zwiększenie konkurencyjności wnioskodawcy świadczy również znaczne podniesienie potencjału wewnętrznego przedsiębiorstwa, który odbędzie się dzięki realizacji projektu. Wnioskodawca podniesie również o 20% stan zatrudnienia osobowego oraz wprowadzi zaawansowane technologicznie maszyny i urządzenia, pozwalające na automatyzację produkcji, a w efekcie na znacznie zwiększy poziom sprzedaży. Tym samym zdaniem R. M., w zakresie tego kryterium projekt winien był otrzymać min. 15 punktów. Odnośnie natomiast kryterium nr 4 R. M. podniósł, iż wprowadzona w wyniku realizacji przedsięwzięcia innowacja ma charakter procesowy i produktowy. W kontekście realizacji projektu wprowadzona zostanie innowacja na skalę regionu. Jego zdaniem, w przypadku realizacji zamówień, które dzięki inwestycji realizowane będą sprawniej i szybciej, będzie to innowacja procesowa na skalę przedsiębiorstwa. O fakcie, iż nowa usługa wprowadzona w wyniku realizacji inwestycji, jest innowacyjna w skali ponadregionalnej / regionalnej świadczą zapisy zarówno Biznes Planu, jak i Wniosku. R. M. wskazał, iż w Biznes Planie w sekcji obszaru funkcjonowania wnioskodawcy widnieje informacja, iż wnioskodawca działa głównie na rynku południowej Polski, jednak ze względu na realizację indywidualnych zamówień (co wyróżnia go w branży) działa również w innych regionach kraju. R. M. stwierdził, iż nowa usługa, będąca wynikiem realizacji inwestycji, również oferowana będzie w regionie, dzięki czemu można, jego zdaniem, stwierdzić, iż zastosowana innowacja wprowadzona zostanie na skalę regionu. Dlatego też w zakresie tego kryterium projekt powinien otrzymać 9 punktów na 12 możliwych. Pismem z dnia 13 kwietnia 2010r. Nr [...], Zarząd Województwa poinformował R. M., iż w wyniku rozpatrzenia na podstawie art. 30b ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. nr 84, poz. 712 z późn. zm.), zapisów Podręcznika Instytucji Zarządzającej RPO na lata 2007-2013, przyjętego uchwałą Zarządu Województwa z dnia 25 lutego 2010r. Nr [...] w sprawie przyjęcia "Podręcznika Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013 – wersja nr 5" oraz Regulaminu Konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów mikroprzedsiębiorców ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 w ramach II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", Działanie 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw", Schemat A "Bezpośrednie wsparcie inwestycji w MŚP", stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Zarządu Województwa z dnia 25 sierpnia 2009r. Nr [...], protestu nie uwzględniono. Organ szczegółowo ustosunkował się do zarzutów skarżącego, wyjaśniając w odniesieniu do poszczególnych kryteriów przyczyny przyznania danej liczby punktów. W skardze z dnia 30 kwietnia 2010r. R. M., działając w imieniu firmy "A" R. M., wniósł o uchylenie aktu Zarządu Województwa jako naruszającego prawo. Zdaniem strony skarżącej, ocena merytoryczna projektu została przeprowadzona w sposób niepoprawny i na jej niekorzyść. Strona skarżąca wskazała, iż podczas procesu oceny merytorycznej brane są pod uwagę kryteria wyboru projektów zamieszczone jako Załącznik nr 4 do Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 (Załącznik do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 13 marca 2008r. w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] z dnia 27 listopada 2007r. w sprawie przyjęcia Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 z późn. zm.). Obok opisu kryteriów występuje szczegółowe uzasadnienie zakresu oceny. Strona skarżąca stwierdziła, iż w przypadku kryterium "Potencjał i doświadczenie Wnioskodawcy na rzecz realizacji projektu" jeden z asesorów nie przyznał maksymalnej ilości punktów uzasadniając to brakiem zaplecza technicznego do realizacji projektu. Jednak jej zdaniem, w uzasadnieniu dotyczącym przedmiotowego kryterium brak jest informacji o obniżeniu punktacji w ramach tego kryterium ze względu na ujęcie w projekcie zakupu dostosowanego do potrzeb związanych z realizacją projektu lokalu, odjęcie jednego punktu jest nie uzasadnione, a co za tym idzie niezgodne z prawem. W przypadku kryterium "Innowacyjny charakter projektu lub projekt z zakresu "ginących zawodów", strona skarżąca podniosła, iż zgodnie z przedstawionym stanowiskiem w proteście w kontekście realizacji projektu wprowadzona zostanie innowacja na skalę regionu. Zgodnie z kryteriami oceny produkt innowacyjny na skalę regionalną uzyskuje 3 punkty w zakresie tego kryterium, co zostało spełnione przez wnioskodawcę i umotywowane w biznesplanie oraz wniosku. Zdaniem strony skarżącej, ocena kryterium została zaniżona, uzasadnienie jest nieprawidłowe, a zatem niezgodne z prawem. Poza tym argumenty zawarte w odpowiedzi na protest o ocenie eksperckiej nie mogą wpływać na ocenę niezgodną z kryteriami wyboru projektów. Strona skarżąca uważa, że również w przypadku kryterium "Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu" punkty zostały zaniżone ze względu na brak uznania regionalnego oddziaływania projektu, zarzucając brak analizy rynku, tymczasem wnioskodawca wskazał wyraźnie konkurentów na rynku regionalnym, zgodnie z opisem zawartym w proteście. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o oddalenie skargi. Zarząd Województwa stwierdził, iż zawarte w skardze zarzuty w swej istocie sprowadzają się do kwestionowania ilości przyznanych punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Organ wyjaśnił, iż konkurs jest skonstruowany w taki sposób, iż każde z kryteriów posiada wagę oraz liczbę punktów jakie ekspert może przyznać w ramach danego kryterium, a finalny wynik stanowi średnią z ocen ekspertów. Dopóki ocena ekspertów mieści się w ramach limitów punktowych przewidzianych w URPO oraz jest należycie przez niego uzasadniona, nie ma podstaw, aby twierdzić, iż ocena została dokonana niezgodnie z prawem. Zdaniem Zarządu Województwa, w przypadku przedmiotowego projektu eksperci wystarczająco uzasadnili ilość przyznanych punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Organ wskazał, iż cechą oceny jest to, iż każdy z ekspertów dokonuje jej w sposób swobodny, zgodnie ze swoja wiedzą i doświadczeniem życiowym. Swobody decyzyjnej nie należy jednak mylić z dowolnością oceny, nie znajdującej uzasadnienia w kryteriach oceny oraz obiektywnych regułach wiedzy. Zarząd Województwa podniósł, iż z samej istoty oceny wynika, że eksperci mogą temu samemu projektowi przyznać odmienną liczbę punktów, co wcale nie oznacza, iż jedna z tych ocen jest niezgodna z przepisami prawa. Organ stwierdził również, że samo subiektywne przekonanie strony skarżącej o błędnej ocenie dokonanej przez ekspertów nie jest podstawą do uwzględnienia przez sąd administracyjny skargi na informację o negatywnym rozstrzygnięciu protestu w ramach regionalnego programu operacyjnego. Zgodnie bowiem z art. 30c ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przedmiotem oceny sądu administracyjnego w niniejszej sprawie jest wyłącznie kwestia dokonania oceny projektu zgodnie z przepisami prawa (kryterium legalności). W przedmiotowym postępowaniu nie bada się natomiast kwestii merytorycznych związanych z wyborem projektu do dofinansowania. Podsumowując Zarząd Województwa stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie zarówno instytucja organizująca konkurs (oceniająca złożony wniosek o dofinansowanie), jak i instytucja rozpatrująca złożony środek odwoławczy – protest działały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Kontrolę sądowo-administracyjną w niniejszej sprawie zainicjowała skarga R. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" R. M., na wydaną na podstawie art. 30b ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. nr 84, poz. 712 z późn. zm.) informację, że protest został rozpatrzony negatywnie. Zgodnie z art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniesiona skarga na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej dotyczącej rozstrzygnięcia w przedmiocie oceny projektu podlega kontroli sądu administracyjnego sprawowanej w trybie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), który stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Powołana powyżej ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, będąc jedną z ustaw szczególnych do których odsyła cytowany powyżej art. 3 § 3 p.p.s.a., zawiera szczególne uregulowania dotyczące sposobu rozstrzygnięcia sądu administracyjnego (art. 30c ust. 3 i 5), a także wskazuje (w art.30e), że zaskarżona do sądu administracyjnego informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej jest traktowana jako akt nie będący decyzją lub postanowieniem administracyjnym lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym stosowanie w sprawie przepisów tejże ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi następuje z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Tak ukształtowany zakres kognicji sądu administracyjnego oznacza, że rozpatrujący sprawę Sąd, po wstępnej kontroli skuteczności wniesienia skargi (skarga wniesiona w terminie, prawidłowo opłacona, zawierająca wymagane w sprawie załączniki), na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), kontroluje działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc może badać zgodność z prawem zaskarżonej informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Sąd nie jest przy tym związany granicami skargi, w sprawie znajduje bowiem zastosowanie również art. 134 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zastosowanie znajduje także ogólna zasada zakazu orzekania na niekorzyść skarżącego, chyba że Sąd stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). W razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddali, a w razie jej uwzględnienia, sąd stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekaże jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (art. 30c ust. 3 pkt 1 i 2 cyt. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). W razie zatem stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, Sąd może zobowiązać instytucję zarządzającą lub pośredniczącą do ponownej oceny wniosku na takim etapie, na jakim złożono skargę, przy czym instytucja ta będzie związana oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku (art.153 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z założeniami zawartymi w art. 1 i art. 2, określa zasady prowadzenia polityki rozwoju w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej. Zgodnie z art. 4 tej ustawy ten rozwój ma być realizowany z wykorzystaniem środków publicznych, przy czym są to środki pochodzące z budżetu państwa, z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych (art. 3a). Ustawa zawiera uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozdziału środków przeznaczonych na współfinansowanie rozwoju. Chodzi m.in. o przepisy upoważniające instytucje zarządzające programami operacyjnymi do określenia systemu realizacji programu operacyjnego (art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy), a następnie ogłoszenia i przeprowadzenia konkursu w celu wyłonienia projektów do dofinansowania (art. 28 ust. 1 pkt 3 i art. 29 ust. 1 ustawy). W ramach tych działań, zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, instytucja zarządzająca uprawniona jest do ogłoszenia o konkursie, przy czym ustawa szczegółowo wskazuje jakie informacje powinno zawierać to ogłoszenie, w tym między innymi rodzaje projektów podlegających dofinansowaniu oraz rodzaje podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie. Instytucja zarządzająca jest więc uprawniona do ogłoszenia tego rodzaju warunków konkursu i może domagać się od uczestników wypełnienia tych warunków. Takie działania instytucji zarządzającej są działaniami zgodnymi z prawem i mieszczą się w granicach wytyczonych art. 29 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (por. wyrok NSA z dnia 20 listopada 2009 r., sygn. II GSK 907/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wydane przez instytucję zarządzającą akty dotyczące ocen i wymogów dokumentacji konkursowej odnoszące się do rodzajów projektów podlegających dofinansowaniu, podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie lub kryteriów dokonywanej przez tę instytucję oceny wniosków nie są przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Służą one osiągnięciu wskazanych wyżej celów ustawowych, tj. sprawnemu i rzetelnemu przeprowadzeniu konkursu. Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Tak określone cele ustawowe mogą być prawidłowo zrealizowane, gdy ocena zgłoszonego projektu będzie wnikliwym badaniem danych zawartych w Dokumentacji konkursowej i we wniosku o dofinansowanie. A zatem przeprowadzona przez instytucję zarządzającą ocena projektu będzie mogła być uznana za zgodną z prawem, gdy będzie ona zgodna z ustalonymi przez instytucję zarządzającą na podstawie w/w ustawy i w zgodzie z tą ustawą zasadami systemu realizacji programu operacyjnego oraz treścią informacji o konkursie. W takim zatem zakresie Sąd orzekający w niniejszej sprawie uprawniony był do dokonania kontroli działalności instytucji zarządzającej, badając legalność zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie dokumentami wiążącymi Wnioskodawcę składającego wniosek był Regulamin Konkursu do naboru wniosków o dofinansowanie projektów mikroprzedsiębiorstw ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 w ramach II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy". W niniejszej sprawie projekt dotyczył Działania 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw", Schemat A "Bezpośrednie wsparcie inwestycji w MŚP" (załącznik nr 1 do uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 25 sierpnia 2009r.). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu była ocena merytoryczna projektu strony skarżącej w zakresie spełniania kryteriów: nr 1 – potencjał i doświadczenie wnioskodawcy na rzecz realizacji projektu, nr 3 – zakres korzyści osiągniętych w wyniku realizacji projektu, nr 4 – innowacyjny charakter projektu lub projekt z zakresu "ginących zawodów". W niniejszej sprawie Wnioskodawca kwestionuje ilość punktów przyznanych w ramach tych trzech kryteriów wskazując, że punktacja jego projektu powinna być wyższa. Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego aktu Zarządu Województwa prowadzi do wniosku, że nie narusza on prawa. Dokonana w niniejszej sprawie ocena ekspertów mieści się w ramach limitów punktowych przewidzianych w URPO oraz jest w sposób przekonujący i wyczerpujący uzasadniona. Z przedłożonych do akt kart oceny merytorycznej projektu (k. 145-149) w sposób jednoznaczny wynikają przyczyny przyznania danej ilości punktów za określone kryterium. Eksperci oceniający projekt w sposób szczegółowy wyjaśnili przyczyny odjęcia punktów z maksymalnej ich liczby możliwej do uzyskania. Odnośnie wszystkich trzech kryteriów kwestionowanych przez skarżącego, w kartach oceny merytorycznej szczegółowo opisano sytuację faktyczną wnioskodawcy i uzasadniono przyznaną punktację. W przypadku kryterium nr 1 – potencjał i doświadczenie wnioskodawcy na rzecz realizacji projektu, odejmując punkt wskazano na brak w chwili dokonywania oceny wystarczającego zaplecza technicznego, wnioskodawca bowiem dopiero deklarował zakup w przyszłości lokalu biurowo-magazynowego, ale na moment dokonywania oceny tego lokalu jeszcze nie posiadał. Nie ma podstaw do twierdzenia, iż ocena przez ekspertów projektu z punktu widzenia tego kryterium została dokonana w sposób nieuzasadniony, dowolny, niezgodnie z prawem. Także co do kryterium nr 3 – zakres korzyści osiągniętych w wyniku realizacji projektu, biegli w należyty sposób uzasadnili liczbę przyznanych punktów. Biegli dostrzegli zwiększenie potencjału wewnętrznego wnioskodawcy i jego korzystną sytuację finansową, ale jeśli chodzi o wzmocnienie pozycji konkurencyjnej trafnie uznali, że dotyczy to tylko rynku lokalnego, skoro wnioskodawca, pomimo zadeklarowania w polu D.1.2. biznesplanu obszaru ponadlokalnego, nie dokonał analizy rynku pod tym kątem. Zarzuty skarżącego są nieuzasadnione także odnośnie do kryterium nr 4 – innowacyjny charakter projektu lub projekt z zakresu "ginących zawodów". Wbrew bowiem wymogom objaśnienia do części C.5 Biznesplanu (por. zał. nr 4 do URPO), brak w niniejszej sprawie uzasadnienia innowacyjnego charakteru planowanego przedsięwzięcia. Także zatem i w tym zakresie odjęcie punktu przez eksperta miało swoje uzasadnienie. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w niniejszej sprawie nie znajduje uzasadnienia twierdzenie, że ocena merytoryczna projektu została dokonana niezgodnie z prawem. Zdaniem Sądu eksperci wystarczająco uzasadnili ilość przyznanych punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Uzasadnienia dokonanej przez nich oceny są jasne, znajdują umocowanie w ustalonych dla tego konkursu kryteriach oceny oraz obiektywnych regułach wiedzy. Organowi administracyjnemu, który się na tych ocenach oparł odmawiając zakwalifikowania projektu do finansowania, nie można zatem zarzucić dowolności działania. Samo subiektywne przekonanie strony skarżącej o błędnej ocenie dokonanej przez ekspertów, nie może stanowić wystarczającej podstawy do uwzględnienia przez sąd administracyjny skargi. Zgodnie bowiem z art. 30c ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przedmiotem oceny sądu administracyjnego w niniejszej sprawie jest wyłącznie kwestia zgodności z prawem (legalności) dokonanej oceny projektu. W postępowaniu przed sądem poza zakresem kontroli pozostaje natomiast merytoryczna zasadność wyboru danego projektu do dofinansowania. A zatem, zdaniem Sądu, dokonana przez Zarząd Województwa ocena, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie spełnia kryteriów merytorycznych, była zgodna z prawem. Zdaniem Sądu nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia ustawowych wymogów sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia konkursu oraz zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu i przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Te cele ustawowe zostały w niniejszej sprawie prawidłowo zrealizowane, albowiem ocena zgłoszonego projektu była wynikiem wnikliwego badania danych zawartych w Dokumentacji konkursowej i we wniosku o dofinansowanie. Przeprowadzona przez instytucję zarządzającą ocena projektu była więc zgodna z prawem. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że wydany w niniejszej sprawie akt Zarządu Województwa z dnia 13 kwietnia 2010r. nr [...] jest zgodny z prawem. Sąd dokonując kontroli jego legalności, nie stwierdził ani naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia prawa procesowego mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu str. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego powodu skarga została oddalona, w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.