III SA/Kr 73/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2017r. o sygn. akt III SA/Kr 73/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 listopada 2016r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Wyrok ten został doręczony skarżącemu w dniu 11 maja 2017r. wraz z pouczeniem o terminie, sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego rozstrzygnięcia. Skarżący złożył od ww. wyroku z zachowaniem ustawowego terminu skargę kasacyjną, którą sporządził osobiście, bowiem pod skargą widniał jego podpis, a nie podpis profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami a także rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona osobiście przez skarżącego, nienależącego do kręgu osób, o których mowa we wskazanych powyżej przepisach - pomimo pouczenia, zawartego w piśmie doręczającym odpis przedmiotowego wyroku. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z powodu niedochowania tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a., a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podsumowując należy również podkreślić, iż brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (por. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2012r. sygn. akt I OZ 1088/11). Zaznaczyć przy tym trzeba, że skarżący został pouczony o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Wobec powyższego skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna z mocy ustawy, musiała zostać odrzucona na podstawie art. 178 p.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.