III SA/Kr 737/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Molczyk po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 20 lutego 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przyznania U. B. (dalej: skarżącej) prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Decyzja ta, zawierająca prawidłowe pouczenie o prawie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, została skarżącej doręczona w dniu 24 lutego 2014 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych). Pismem z dnia 23 marca 2014 r. skarżąca złożyła skargę na ww. decyzję, przesyłając ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Pismem z dnia 26 marca 2014 r. Sąd przekazał ww. skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Skarga została nadana na adres organu w dniu 27 marca 2014 r. (dowód: odcisk pieczęci na kopercie w aktach sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W realiach niniejszej sprawy zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 24 lutego 2014 r., a zatem termin jej zaskarżenia upłynął w dniu 26 marca 2014 r. Sąd zauważa, że skarżąca co prawda nadała skargę przed upływem tego terminu (tj. 24 marca 2014 r.), jednak nie złożyła jej za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ale wysłała bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Uczyniła tak pomimo wyraźnego pouczenia o prawidłowym (pośrednim) sposobie wniesienia skargi, zawartego w zaskarżonej decyzji. W tym miejscu należy zatem przypomnieć, że zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Toteż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien był ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13; LEX nr 1298474). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie bezpośrednio do Sądu została natomiast nadana na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 27 marca 2014 r., a zatem już po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego, skarga jako wniesiona po terminie podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Na marginesie niniejszej sprawy Sąd poddaje pod rozwagę organu, by – w celu usunięcia potencjalnych nieporozumień – w treści pouczenia o prawie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego dokonywanego za pośrednictwem organu nie podawać adresu sądu, a adres organu, na który faktycznie należy złożyć skargę.