III SA/Kr 772/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) NSA Grażyna Danielec Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. G. na uchwałę Rady Gminy z dnia 31 sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi Pana M. G. na czynności Wójta Gminy postanawia: odrzucić skargę postanowienia WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2009r. Pismem z dnia 8 sierpnia 2007r. M. G. wniósł skargę na działalność Wójta Gminy. W swojej skardze M. G. wyjaśnił, iż chodzi o wydanie przez Wójta Gminy dyspozycji dla posterunku Policji do przeprowadzenia, jego zdaniem, bezpodstawnej i bezprawnej wizji lokalnej w jego mieszkaniu. M. G. wezwał do zaprzestania nagonek na jego rodzinę poprzez bezpodstawne i bezprawne postępowania administracyjne, które o niczym innym nie świadczą jak tylko o nadużywaniu władzy przez Wójta Gminy i jego stronniczości do pewnych osób. W dniu 31 sierpnia 2007r. Rada Gminy podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi Pana M. G. na czynności Wójta Gminy, w której uznała w/w skargę za bezzasadną. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 42, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 229 pkt 3, 237 i 238 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). W dniu 28 marca 2008r. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga M. G. na uchwałę Rady Gminy Nr [...] z dnia 31 sierpnia 2007r., w której wniósł on o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały. Skarżący stwierdził, iż miał rację zarzucając Wójtowi Gminy bezprawne działanie, którym naruszył prywatność skarżącego i jego rodziny, a także art. 79 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego, zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem prawa i jego interesu prawnego. Skarga została przesłana do Rady Gminy w dniu 9 kwietnia 2008r. Pismem z dnia 4 czerwca 2008r. Przewodniczący Rady Gminy poinformował M. G., iż przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego powinien był, zgodnie z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, wezwać Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa, interesu prawnego lub uprawnienia. Dopiero bowiem po wniesieniu wezwania Rada Gminy będzie mogła podjąć stosowną uchwałę. Przewodniczący Rady Gminy wyjaśnił również, iż po wyczerpaniu tej drogi formalnej M. G. będzie mógł skierować skargę do sądu administracyjnego. W dniu 10 czerwca 2008r. wpłynęło do Urzędu Gminy pismo M. G., w którym wezwał on Radę Gminy do usunięcia uchwały Nr [...] z dnia 31 sierpnia 2007r. i uznania jej za niezgodną z obowiązującym prawem. Zdaniem M. G., uchwała ta narusza jego interes prawny, jest dla niego krzywdząca i świadczy o bezkarności Wójta Gminy. Ponadto M. G. podniósł, iż swoim działaniem Wójt Gminy naruszył prywatność oraz godność wzywającego i jego rodziny. Zdaniem M. G., Wójt Gminy naruszył również art. 79 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który obligował go do powiadomienia wzywającego i jego rodziny o miejscu i terminie przeprowadzenia oględzin. Uchwałą z dnia [...] 2008r. Nr [...] w sprawie zajęcia stanowiska wobec wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa, Rada Gminy nie uwzględniła powyższego wezwania M. G. do usunięcia naruszenia prawa. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 42, poz. 1591 z późn. zm.). W uzasadnieniu uchwały stwierdzono, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest niezasadne. Rada Gminy podniosła, iż M. G. skarżył się, iż Wójt nadużył władzy w sprawie wizji lokalnej. Dotyczy to jednak sprawy wymeldowania z pobytu stałego A. G., w której to sprawie M. G. nie był stroną postępowania. Zdaniem Rady Gminy, przy wykonywaniu obowiązków ani Wójt ani pracownik urzędu nie naruszyli obowiązującego prawa. Pismem z dnia 4 lipca 2008r. M. G. wniósł skargę na uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] 2008r. oraz Nr [...] domagając się uznania ich za niezgodne z prawem. Jego zdaniem uchwały te zostały wydane z naruszeniem prawa i jego interesu prawnego. M. G. stwierdził również, iż poprzez niezgodne z prawem działania Wójta oraz poprzez podjęcie uchwały przez Radę Gminy broniącą Wójta naruszono prywatność oraz godność jego i jego rodziny, a także gwarantowane im przez Konstytucję prawa (m.in. w art. 77 Konstytucji RP). Skarżący ponownie zarzucił Wójtowi Gminy naruszenie art. 79 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niepowiadomienie skarżącego i jego rodziny o miejscu i terminie przeprowadzenia wizji lokalnej. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi z dnia 25 marca 2008r. Rada Gminy wyjaśniła, iż zarzut, że Wójt Gminy złamał prawo oraz naruszył prywatność skarżącego i jego rodziny przeprowadzając oględziny lokalu w trakcie prowadzonej rozprawy administracyjnej przy udziale Policji jest bezzasadny. Oględziny zostały przeprowadzone bowiem w ramach toczącego się postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania A. G. zamieszkałego w [...] przy ul. A i były niezbędne aby wyjaśnić wszystkie okoliczności w sprawie. Oględzin organ dokonał w trakcie rozprawy administracyjnej i na żądanie strony. Organ nie mógł zawiadomić skarżącego o oględzinach, gdyż nie był on stroną postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, iż przedmiotem rozważań Sądu w niniejszej sprawie jest skarga M. G. z dnia 25 marca 2008r., w której domaga się on uznania uchwały Rady Gminy z dnia 31 sierpnia 2007r. Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi Pana M. G. na czynności Wójta Gminy za niezgodną z prawem. Natomiast skarga M. G. z dnia 4 lipca 2008r. o stwierdzenie niezgodności z prawem uchwały Rady Gminy z dnia [...] 2008r. Nr [...] została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Kr 771/08 i podlega rozpoznaniu w odrębnym postępowaniu sądowym. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest zatem uchwała Rady Gminy z dnia 31 sierpnia 2007r. wydana na podstawie art. 229 pkt 3 Kpa, dotycząca rozpatrzenia skargi na czynności Wójta Gminy. Przedmiotem skargi jest zatem uchwała wydana przez organ administracyjny w ramach przewidzianego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego postępowania w sprawie skarg i wniosków. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na uchwałę wydaną w sprawie skargi z działu VIII Kpa do sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżona niniejszą skargą uchwała rady gminy rozstrzygająca skargę z działu VIII Kpa pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, "Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546). Istotą bowiem uregulowanych w dziale VIII Kpa skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną - zawiadomieniem (por. wyrok NSA z 1 grudnia 1998r., III SA 1636/97, niepublikowany, cyt. za M. Jaśkowską w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks Postępowania Administracyjnego - komentarz, Zakamycze 2000, str. 1025). A zatem rozstrzygnięcie takiej skargi nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej - zawiadomienia, nie mającego charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlegającego kognicji sądu administracyjnego. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 Kpa) oraz możliwość zastosowania trybu z art. 239 Kpa wobec ponowionej skargi. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego, ocena zatem prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r., III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27). Z tego względu będąca przedmiotem niniejszej skargi uchwała rady gminy będąca w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi na uchwałę Rady Gminy z dnia 31 sierpnia 2007r. Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi Pana M. G. na czynności Wójta Gminy. Zaskarżona uchwała jest bowiem w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność rady gminy nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm.) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.