III SA/Kr 786/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w K. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 15 marca 2016 r. znak: [ ] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę Postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 15 marca 2016 r. znak: [....] zostało doręczone "A" sp. z o.o. w K. 4 kwietnia 2016 r. (k. 7 akt adm.). W dniu 4 maja 2016 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na ww. postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy. Skarga wpłynęła do WSA 5 maja 2016 r. i w tym samym dniu Sąd przekazał skargę do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie owego trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia odbioru przez skarżącego zaskarżonego rozstrzygnięcia. Należy też mieć na uwadze, że w myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od wejścia w życie ppsa (tj. do 31 grudnia 2005 r.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ppsa, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga. Od 1 stycznia 2006 r. obowiązuje wyłącznie pośredni tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu administracji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, o czym skarżący został pouczony przez Okręgowego Inspektora Pracy. Przepis art. 54 § 1 ppsa jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Okręgowego Inspektora Pracy można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Natomiast dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi do sądu. W niniejszej sprawie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżone postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 4 kwietnia 2016 r., więc termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał z dniem 4 maja 2016 r. Jak wskazano wyżej, skarga została najpierw wysłana do WSA 4 maja 2016 r., a następnie w dniu 5 maja 2016 r. została przekazana do Okręgowego Inspektora Pracy. Dlatego datę 5 maja 2016 r. należy uznać za datę wniesienia skargi. Jak wskazuje bowiem orzecznictwo, w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (tak np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 788/08, Lex Omega nr 440111). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, ponieważ w dniu przekazania skargi organowi właściwemu, czyli Okręgowemu Inspektorowi Pracy, termin do jej wniesienia upłynął. W związku z powyższym, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ppsa, Sąd odrzucił skargę jako wniesioną po upływie terminu.