III SA/Kr 787/17

WyrokWSA w Krakowie2018-01-10

Skład orzekający: Krystyna Kutzner, Renata Czeluśniak, Maria Zawadzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, oparty na przesłance braku udziału strony w postępowaniu z powodu niezawiadomienia o decyzji, został złożony z zachowaniem miesięcznego terminu, który biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organy administracji prawidłowo ustaliły, iż skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem ustawowego terminu. Miesięczny termin do złożenia wniosku, zgodnie z art. 148 § 2 K.p.a., biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie od dnia jej doręczenia. W niniejszej sprawie skarżący dowiedział się o decyzji z marca 2016 r. najpóźniej w dniu 18 lipca 2016 r. (data złożenia skargi na inną decyzję, w której powołano się na decyzję z marca 2016 r.), a wniosek o wznowienie złożył 7 grudnia 2016 r., co oznacza przekroczenie terminu.
Stan faktyczny
Skarżący W. K. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy Z z marca 2016 r. o uznaniu go za dłużnika alimentacyjnego, powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Twierdził, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, ponieważ decyzja nie została mu faktycznie doręczona na adres, pod którym nie mieszkał. Organy administracji odmówiły wznowienia, uznając, że skarżący dowiedział się o decyzji z marca 2016 r. znacznie wcześniej niż złożył wniosek o wznowienie, co oznacza uchybienie miesięcznemu terminowi. Skarżący zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy odmowę wznowienia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala. Skarżący – W. K. wnioskiem z dnia 7 grudnia 2016 r. zwrócił się do Wójta Gminy Z o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia 2 marca 2016 r., nr [...] w sprawie uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Jako podstawę wznowienia skarżący powołał art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 2016 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U.2017. 1257) , dalej K.p.a. Skarżący podniósł, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym ww. decyzją, nie mógł zapoznać się z jej treścią, gdyż nie została mu ona faktycznie doręczona. Przedmiotowa decyzja została doręczona na adres ul. J, B, podczas gdy od marca 2014r. skarżący nie jest zameldowany pod tym adresem, a nie mieszka tam od 2011 r. . Skarżący oświadczył , że jest osobą bezdomną. Postanowieniem z dnia [...] 2016 r., nr [...] Wójt Gminy Z odmówił wznowienia postępowania w sprawie uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. W uzasadnienia postanowienia organ I instancji wyjaśnił, że decyzja z dnia [...] 2016 r., została przesłana na adres ostatniego zameldowania skarżącego tj. na ul. J w B i po dwukrotnym awizowaniu włączono ją do akt sprawy ze skutkiem doręczenia. Adres ten jako adres zamieszkania skarżącego został wskazany przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w W we wniosku z dnia 2 grudnia 2015r. o podjęcie działań przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Z wobec skarżącego jako dłużnika alimentacyjnego. Ten sam adres zamieszkania widnieje ponadto w przedłożonej przez skarżącego do akt sprawy opinii sądowo-lekarskiej sporządzonej do sprawy sygn. akt [...]. Ponadto organ podniósł, że skarżący w dniu 24 kwietnia 2016 r. osobiście odebrał pismo o wszczęciu postępowania administracyjnego wysłane przez Starostwo Powiatowe na wskazany wyżej adres i mimo zawartego w tym piśmie pouczenia o obowiązku informowania urzędu o każdej zmianie adresu, nie podał innego adresu. Nadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2016 r. utrzymało w mocy decyzję o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy, wskazując w uzasadnieniu tej decyzji, że skarżący brał czynny udział w postępowaniu, w którym decyzja ta została wydana, a doręczenie pism na adres jego ostatniego miejsca zameldowania było skuteczne. Organ wyjaśnił , że zgodnie z art. 148 § 2 K.p.a. miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Skarżący o wydaniu decyzji z dnia [...] 2016 r. wiedział co najmniej od kwietnia 2016 r., gdyż w piśmie do Starostwa Powiatowego w K z dnia 28 kwietnia 2016 r. odwołał się od "decyzji wszczynającej zabranie prawa jazdy", tj. właśnie od decyzji z dnia [...] 2016 r. W ocenie organu I instancji, o wydaniu przedmiotowej decyzji skarżący wiedział również z pisma Starostwa Powiatowego w K z dnia 7 lipca 2016 r. przekazującego odwołanie skarżącego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak również z treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 r., gdyż w obu tych dokumentach jest informacja o decyzji z dnia [...] 2016 r., ze wskazaniem daty jej wydania i jej numeru. Niezależnie od powyższego, przed przesłaniem podania o wznowienie postępowania skarżący kontaktował się z organem I instancji i również z tego źródła miał informację potwierdzającą, że decyzja o uznaniu skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych została wydana. Skoro zatem skarżący wiedział o ww. decyzji od co najmniej kilku miesięcy, to nie można przyjąć, że dochował on terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, w ramach którego przedmiotowa decyzja została wydana . Organ podniósł , że termin na wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym skarżący po raz pierwszy dowiedział się o tej decyzji. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie , które Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygnęło postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r., nr [...] utrzymującym w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wyjaśnił, że rozpatrując wniosek o wznowienie postępowania w trybie art.145 § 1 pkt.4 K.p.a. , w pierwszej kolejności należało zbadać , czy skarżący zachował termin do złożenia wniosku. Dokonując kontroli w tym zakresie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odmowa wznowienia postępowania w sprawie uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych była uzasadniona przekroczeniem terminu do złożenia wniosku. Organ zażaleniowy podzielił argumentację organu I instancji w zakresie terminu , w którym skarżący dowiedział się o decyzji z dnia [...] 2016r. , jak i źródeł, z których wiadomość ta pochodziła. Ustalenia dokonane przez Wójta Gminy Z są oparte na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy i w ocenie organu zażaleniowego brak jest podstaw do zakwestionowania prawidłowości tych ustaleń. W decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016r., nr [...] dotyczącej zatrzymania skarżącemu prawa jazdy została wskazana decyzja Wójta Gminy Z z dnia [...] 2016r. o uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych . Z decyzją z dnia [...] 2016r. skarżący zapoznał się najpóźniej w dniu 8 sierpnia 2016r. , bowiem w tym dniu złożył skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym uzasadnione jest twierdzenie , że skuteczne doręczenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016r. skutkowało powzięciem przez skarżącego wiadomości o decyzji z dnia [...] 2016r. Wskazując na powyższe okoliczności organ zażaleniowy stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem jednomiesięcznego terminu do jego złożenia. Na powyższe postanowienie wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący domagał się uchylenia postanowień wydanych w obu instancjach zarzucając: 1/ błędne ustalenia stanu faktycznego w sprawie stanowiące podstawę zaskarżonego postanowienia poprzez niesłuszne przyjęcie, że o wydaniu decyzji z dnia [...] 2016 r. skarżący dowiedział się już w kwietniu 2016 r., a najpóźniej w sierpniu 2016 r., podczas gdy o tej decyzji powziął wiedzę dopiero w dniu 7 grudnia 2016 r. ; 2/ naruszenie przepisów postępowania tj. art. 107 § 3 w zw. z art. 138 § 1 K.p.a. poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu postanowienia organu zażaleniowego do zarzutów podniesionych przez skarżącego w zażaleniu, niespełnienie warunków formalnych uzasadnienia postanowienia organu II instancji i przez to uniemożliwienie skarżącemu należytej polemiki z ww. postanowieniem oraz kontroli instancyjnej tego orzeczenia; nadto skarżący zarzucił naruszenie art. 78 § 2 K.p.a. poprzez bezzasadnie pominięcie wniosków dowodowych złożonych w zażaleniu na postanowienie. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił m.in. , że zaskarżone postanowienie w całości powiela stanowisko organu I instancji i nie wnosi nic nowego do sprawy. W ocenie skarżącego organ rozpoznając zażalenie nie wyjaśnił , czy Kierownik Sekcji Świadczeń Rodzinnych jest upoważniony w imieniu Wójta Gminy Z do wydawania w jego imieniu postanowień . Niezależnie od tego , organ , mimo ciążącego na nim obowiązku , nie ustalił, czy nadal mieszka pod adresem w B i w przypadku stwierdzenia, że nie jest zameldowany i jest bezdomny – winien ustanowić dla niego kuratora. Skarżący podniósł również zarzuty dotyczące nieprawidłowości przy wydawaniu decyzji z dnia [...] 2016r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Z o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocną decyzją Wójta Gminy Z w sprawie uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego. W związku z tym należy w pierwszej kolejności odnieść się do zasad i reguł dotyczących postępowania wznowieniowego jako szczególnego rodzaju postępowania administracyjnego. Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania można podzielić na dwa etapy. Złożenie podania o wznowienie wszczyna postępowanie wstępne, w którym organ zobowiązany jest zbadać, czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1, art. 145a i art. 145b K.p.a. , czy wniosek został złożony przez podmiot będący stroną w sprawie oraz czy wniosek o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W przypadku ustalenia, że podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w ww. przepisach, czy też podanie nie pochodzi od strony , bądź nie został zachowany termin do jego złożenia - organ administracji na podstawie art. 149 § 3 K.p.a odmawia wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania zarówno co do przyczyn wznowienia, jak i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (wówczas rozpoczyna się drugi etap postępowania, który można nazwać właściwym). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący we wniosku o wznowienie powołał się na ustawową przesłankę wznowieniową określoną w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., wskazując, że bez swojej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją o uznaniu go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Podniósł, ze nie miał możliwości zapoznania się z treścią tej decyzji, gdyż nie została mu ona faktycznie doręczona. Zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. § 2 ww. przepisu stanowi, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Ustawodawca określił zatem długość i datę początkową biegu miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny określonej wart. 145 § 1 pkt 4 K.p.a wskazując, że rozpoczyna on swój bieg z chwilą, kiedy strona dowiedziała się o decyzji. Użyty przez ustawodawcę zwrot " strona dowiedziała się " oznacza powzięcie wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Tą okolicznością w niniejszej sprawie jest wydanie decyzji z dnia 2 marca 2016r. w sprawie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. "Powzięcie wiadomości" nie jest pojęciem tożsamym z "doręczeniem decyzji ", ani z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. Wystarczy bowiem uzyskanie minimum informacji o decyzji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2014 r., IV SA/Wa 1692/14). Materiał dowodowy zgromadzony przez organy w niniejszej sprawie potwierdza ustalenia organów obu instancji , że skarżący wiedział o decyzji z dnia 2 marca 2016 r. na wiele miesięcy przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. Wskazuje na to jego pismo z dnia 28 kwietnia 2016 r. kierowane do Starostwa Powiatowego, w którym skarżący odnosi się do wszczęcia wobec niego postępowania o zatrzymanie prawa jazdy w związku z uznaniem go za dłużnika alimentacyjnego. Ostatecznym dowodem , jednoznacznie potwierdzającym fakt dowiedzenia się skarżącego o decyzji z dnia [...] 2017 r. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy. W uzasadnieniu tej decyzji organ stwierdził , że do wniosku o zatrzymanie prawa jazdy skarżącemu jako dłużnikowi alimentacyjnemu dołączona była " decyzja z dnia [...] 2016r. Nr [...] w sprawie uznania Pana W. K. za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych". Na decyzję z dnia [...] 2016r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , która wpłynęła do tut. Sądu w dniu 12 września 2016r. i została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Kr 1305/16. W przedstawionych okolicznościach faktycznych sprawy należy stwierdzić , że w niniejszej sprawie organy administracyjne obu instancji w sposób prawidłowy ustaliły , że skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] 2016r. z uchybieniem ustawowego terminu. Wniosek został złożony w dniu 7 grudnia 2016r., a zatem po upływie miesięcznego terminu od dnia dowiedzenia się o decyzji uznającej skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Datą pewną o dowiedzeniu się przez skarżącego o decyzji z dnia [...] 2016r. bez wątpienia jest data złożenia skargi w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Kr 1305/16 tj. 18 lipca 2016r. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia . W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło