IV SA/Wa 1692/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski (spr.), sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Tomiło-Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - oddala skargę - Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy, Prezes KZGW) z [...] czerwca 2014 r., znak: [...] wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013, poz. 267, dalej: k.p.a.) po rozpatrzeniu zażalenia pana J. L. (dalej: skarżący) na postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] marca 2014 r., znak: [...] odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwoleń wodnoprawnych na szczególne korzystanie z wód oraz wykonanie urządzeń wodnych w ramach "Budowy [...] Obwodnicy P. w ciągu drogi krajowej [...] na odcinku Z.- [...] i w ciągu drogi krajowej [...] w rejonie węzła G. [...], Etap II- [...] od węzła Z. km [...] do węzła S. km [...]". W postanowieniu z [...] czerwca 2014 r. Prezes KZGW utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Stan sprawy przestawiał się następująco. W dniu [...] stycznia 2014 r. do Marszałka Województwa [...] za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej wpłynął wniosek pana J. L. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Marszałka Województwa [...] z [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] udzielającą Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w P. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód oraz wykonanie urządzeń wodnych - w ramach "Budowy [...] Obwodnicy P. w ciągu drogi krajowej [...] na odcinku Z. - [...] i w ciągu drogi krajowej [...] w rejonie węzła G. [...], Etap II – [...] od węzła Z. km [...] do węzła S. km [...]", z uwagi na wystąpienie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 4 i art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Po przeprowadzeniu postępowania wstępnego, w postanowieniu z [...] marca 2014 r., znak: [...] Marszałek Województwa [...] odmówił wznowienia postępowania zgodnie z wnioskiem z uwagi na niedotrzymanie przez wnioskodawcę ustawowego terminu. W ustawowym terminie zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pan J. L. reprezentowany przez adw. M. M. podnosząc, że za wniosek o wznowienie postępowania winna być uznana korespondencja mailowa z [...] listopada 2014 r., co skutkowałoby jedynie koniecznością uzupełnienia braków formalnych w postaci braku odręcznego podpisu, przy jednoczesnym zachowaniu terminu wynikającego z art. 148 k.p.a. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że w korespondencji nadanej pocztą elektroniczną [...] listopada 2013 r., pismo, które – pomimo braków formalnych – powinno zostać potraktowane przez organ jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, albowiem wniosła je osoba, której przysługiwał przymiot strony w zakończonym postępowaniu, a która bez własnej winy nie brała w nim udziału i jednocześnie zgłosiła nowe okoliczności sprawy. Wniosek skarżącego nie został podpisany. Według skarżącego, w tej sprawie organ I instancji w piśmie z [...] grudnia 2013 r. udzielił kilku informacji oraz odpowiedzi na pytania skarżącego oraz przywołał podstawy proceduralne na których można oprzeć wznowienie postępowania, a także pouczył o sposobie wnoszenia pism do organów, w tym o konsekwencjach braków formalnych pism. W ocenie skarżącego, pismo z [...] grudnia 2013 r. nie stanowi ani formalnej decyzji czy postanowienia wydanych w oparciu o przepisy k.p.a. W piśmie tym w zdaniem skarżącego, nie wezwano go do usunięcia braków formalnych pisma. Według skarżącego, formalne zainicjowanie postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania nastąpiło [...] listopada 2013 r. Kolejne pisma składane przez skarżącego – w tym pismo z [...] stycznia 2014 r., zawierające sprecyzowanie stanowiska skarżącego – należy jego zdaniem, traktować jako pisma uzupełniające braki formalne pierwotnie złożonego wniosku [...] listopada 2013 r. W ocenie skarżącego, wniosek o wznowienie został wysłany pocztą e-mail z zachowaniem ustawowego terminu do złożenia takiego podania. W opinii skarżącego, pismo z [...] stycznia 2014 r. przesłane za pośrednictwem elektronicznej skrzynki Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...] nie stanowiło samodzielnego wniosku o wznowienie postępowania, tylko było uzupełnieniem braków formalnych podania o wznowienie przesłanego pocztą e-mail [...] listopada 2013 r., dlatego też w ocenie skarżącego, stwierdzenie o uchybieniu ustawowego terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania jest nieuzasadnione. Według skarżącego, posiada on przymiot strony, co wynika wprost z treści art. 127 ust. 7 pkt 5 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 145 ze zm., dalej: p.w.). Prezes KZGW po rozpatrzeniu zażalenia pana J. L. na postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] marca 2014 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W ocenie organu odwoławczego, z akt sprawy wynika, iż najpóźniej [...] października 2013 r. skarżący posiadał informacje niezbędne do zidentyfikowania decyzji, gdyż powołując się na te dane wnioskował o udostępnienie mu dokumentacji sprawy związanej z rozstrzygnięciem Marszałka Województwa [...] z [...] czerwca 2009 r., znak: [...]. W dniu [...] października 2013 r. żądana dokumentacja została udostępniona wnioskodawcom w tym również skarżącemu. Według organu odwoławczego, niedrożność rowu [...] na odcinku km [...] jako fakt istniejący a nieznany organowi w dacie wydawani decyzji z [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] wiadoma była wnioskodawcy już [...] listopada 2013 r. na co wskazuje korespondencja elektroniczna. W ocenie Prezesa KZGW, w związku z faktem, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez skarżącego [...] stycznia 2014 r. zasadne jest stwierdzenie, iż zarówno termin wynikający z art. 148 § 1 k.p.a. jak i wynikający z art. 148 § 2 k.p.a. nie został dotrzymany. Według organu II instancji, korespondencja elektroniczna z [...] listopada 2014 r. nie może zostać uznana za wniosek o wznowienie postępowania. W piśmie tym, zdaniem Prezesa KZGW, w sposób wyraźny zawarte jest żądanie dołączenia do postępowania mającego doprowadzić do podpisania porozumienia między Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad a Związkiem Spółek Wodnych w sprawie partycypacji w kosztach konserwacji i utrzymania rowów melioracyjnych. Według organu, żądanie to nie budzi wątpliwości co do jego treści – nie sugeruje też w żaden sposób by stanowiło żądanie wznowienia postępowania zakończonego decyzja Marszałka Województwa [...] z [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] udzielającą Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w P. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód oraz wykonanie urządzeń wodnych - w ramach "Budowy [...] Obwodnicy P. w ciągu drogi krajowej [...] na odcinku Z. – [...] i w ciągu drogi krajowej [...] w rejonie węzła G. [...], Etap II – [...] od węzła Z. km [...] do węzła S. km [...]". Według organu II instancji, korespondencja mailowa z [...] listopada 2013 r., nie wymaga jedynie usunięcia braku formalnego w postaci braku podpisu. Organ zwrócił także uwagę, iż pismo z [...] listopada 2013 r. nie tylko nie zostało opatrzone podpisem czy też nie zostało uwierzytelnione przy użyciu mechanizmów określonych w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 235 ze zm.), ale również nie został w nim wskazany adres wnioskodawcy. W skardze z [...] lipca 2014 r. skarżący podnosi, że został pozbawiony przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania pozwoleń wodnoprawnych na szczególne korzystanie z wód oraz wykonanie urządzeń wodnych w ramach "Budowy [...] Obwodnicy P. w ciągu drogi krajowej [...] na odcinku Z. – autostrada [...] i w ciągu drogi krajowej [...] w rejonie węzła G. [...], Etap II – [...] od węzła Z. km [...] do węzła S. km [...]", w związku z odmową wznowienia postępowania na podstawie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zdaniem skarżącego, twierdzenie organu o braku wskazania adresu wnioskodawcy nie znajduje uzasadnienia, ponieważ w przesłanych dokumentach wskazany był jego adres. W jego ocenie, Urząd Marszałkowski Województwa [...] pozbawił go możliwości zainicjowania korespondencji i kierowania jej w sposób zgodny z k.p.a., ponieważ udostępnił formularz ePUAP [...] lutego 2014 r. Według skarżącego, przekazanie informacji mimo naruszenia procedur k.p.a. z winy organu powinno skutkować reakcją organu w postaci wniosku o sprecyzowanie treści co do dalszego trybu przekazanej przez skarżącego informacji zgodnie z art. 64 k.p.a. Zdaniem skarżącego, został on pozbawiony prawa sprecyzowania swoich wniosków w sposób zgodny z k.p.a. w oparciu o zgromadzone w tamtym momencie czasowym dowody. Według skarżącego, przesłana informacja mogła i może skutkować: 1. wznowieniem postępowania w trybie art. 145 § 4 k.p.a., 2. wznowieniem postępowania w trybie art. 145 § 5 k.p.a., 3. wszczęciem postępowania na gruncie art. 138 p.w., 4. wszczęciem postępowania na gruncie art. 186 p.w. W ocenie skarżącego, wyrażonej w skardze, mimo braku zmiany stanu rzeczy co do braku fragmentu dolnego odcinka rowu [...], nie zostało wszczęte z urzędu postępowanie o ograniczenie pozwolenia wodnoprawnego wydanego przez Urząd Marszałkowski Województwa [...] odnośnie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na rzecz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w P., obejmującego szczególne korzystanie z wód wykonania urządzeń wodnych - w ramach Budowy [...] Obwodnicy P. Według skarżącego, organ uzasadnił swoją odmowę jedynie sformalizowanym podejściem co do terminów złożenia wniosków. Zabrakło zdaniem skarżącego, drugiego istotnego rozstrzygnięcia – czy jest on stroną w postępowaniu wodnoprawnym. Brak określenia tego faktu, pozbawił go możliwości złożenia skargi na odmowę wznowienia postępowania administracyjnego co naruszyło jego uprawnienia jako strony w toczących się postępowaniach administracyjnych. Zdaniem skarżącego, istotne jest ustalenie stanu faktycznego posiadania przymiotu strony dla właściciela działki nr [...]. W ocenie skarżącego, opieszałość organu zarówno w kontaktach poprzez pocztę elektroniczną czy w rozmowach telefonicznych była celowym działaniem opóźniającym złożenie w pełni sformalizowanego i skonkretyzowanego wniosku czy niemożności zmiany decyzji z powodu upływu 5 lat. W odpowiedzi na skargę Prezes KZGW podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 4 listopada 2014 r. skarżący złożył załącznik do protokołu z rozprawy. Z treści tego pisma wynika, że skarżący podstawy skargi wniesionej do Sądu opiera na naruszeniu art. 148 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Jednocześnie skarżący wnosi o uchylenie w całości postanowienia Prezesa KZGW z [...] czerwca 2014 r. i poprzedzającego go postanowienia Marszałka Województwa [...] z [...] marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. Należy nadto zauważyć, iż w myśl art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie Prezesa KZGW nie naruszyło przepisów obowiązującego prawa w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowania go z obrotu prawnego. W pierwszym rzędzie podkreślenia wymaga, iż instytucja wznowienia postępowania, będąca nadzwyczajnym środkiem weryfikacji decyzji administracyjnych, stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych wyrażonej w art. 16 k.p.a. Z tego też powodu instytucja ta może być stosowana tylko w przypadkach ściśle określonych w ustawie i po spełnieniu koniecznych warunków. Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania można podzielić na dwie fazy. Złożenie podania o wznowienie wszczyna postępowanie wstępne, w którym organ zobowiązany jest zbadać, czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a., w art. 145a i art. 145b k.p.a., czy wniosek został złożony przez podmiot będący stroną w sprawie oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. W przypadku ustalenia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w ww. przepisach, czy też podanie nie pochodzi od strony bądź nie został zachowany termin do jego złożenia - organ administracji na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmawia wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania zarówno co do przyczyn wznowienia, jak i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (wówczas rozpoczyna się drugi etap postępowania, który można nazwać właściwym). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] marca 2014 r. omawiające wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wydania – Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, oddział w P., pozwoleń wodnoprawnych na szczególne korzystanie z wód oraz wykonanie urządzeń wodnych, w ramach ""Budowy [...]Obwodnicy P. w ciągu drogi krajowej [...] na odcinku Z. – [...] i w ciągu drogi krajowej [...] w rejonie węzła G. [...], Etap II – [...] od węzła Z. km [...] do węzła S. km [...]", a także postanowienie Prezesa KZGW z [...] czerwca 2014 r. utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie Marszałka Województwa [...] są prawidłowe. Skarżący wnosząc o wznowienie postępowania administracyjnego – za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w P. w uzasadnieniu wniosku wskazał okoliczność iż niedrożność rowu melioracyjnego [...], będącego odbiornikiem ścieków – wód opadowych lub roztopowych z [...] Obwodnicy P. – powoduje zalewanie nieruchomości skarżącego zlokalizowanej na działce nr [...] , obręb K., gmina R. Z uwagi, iż w przedłożonym wniosku skarżący nie określił podstawy wznowienia postępowania, spośród przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a., organ w piśmie znak: [...] z [...] lutego 2014 r. - wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku w tym zakresie. Ponadto zwrócono się do wnioskodawcy o sprecyzowanie, czy pismo złożone [...] stycznia 2014 r. stanowi podanie o wszczęcie indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, czy stanowi jedynie informację przeznaczoną do służbowego wykorzystania i ewentualnego wznowienia przedmiotowego postępowania z urzędu. Wnioskodawca w piśmie elektronicznym z [...] lutego 2014 r., złożył obszerne wyjaśnienia, w których jako przesłanki do wszczęcia przedmiotowego postępowania wskazał zarówno art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 k.p.a., wnosząc o uznanie go za stronę postępowania. Do pisma załączono pismo Starosty P. znak: [...] z [...] września 2013 r. wraz z protokołem oględzin oraz pismo Dyrektora P. Związku Spółek Wodnych znak: L.dz. [...] z [...] września 2013 r. W tym stanie rzeczy organ uznał, że skarżący żądał wznowienia postępowania na wniosek strony, z uwagi na zaistnienie obu ww. przesłanek. Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Stosownie zaś do § 2 tego artykułu termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) - która to przyczyna była w rozpoznawanej sprawie podana jako uzasadnienie wystąpienia o wznowienie postępowania - biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W przypadku powoływania się przez wnioskodawcę na podstawę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. kluczowe znaczenie dla zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania ma zatem ustalenie dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W niniejszej sprawie organy administracji obu instancji w sposób prawidłowy ustaliły, że skarżący złożył podanie z uchybieniem ustawowego terminu. Pan J. L. [...] października 2013 r. w siedzibie Departamentu Środowiska Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...], zapoznał się z dokumentacją sprawy zakończonej ostatecznymi decyzjami Marszałka Województwa [...] w [...], znak: [...] z [...] kwietnia 2009 r. oraz znak: [...] z [...] czerwca 2009 r., co zostało potwierdzone stosowną adnotacją służbową. Ponadto, w korespondencji elektronicznej z [...] listopada 2013 r., skarżący powołał się na znak decyzji [...] z [...] kwietnia 2009 r., prosząc o udzielnie informacji w przedmiocie ewentualnego wznowienia z urzędu postępowania. Oznacza to, że najpóźniej w tym dniu wnioskodawca powziął informację o przedmiotowej decyzji Marszałka Województwa [...]. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Kluczowym dla pozytywnego rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania jest zachowanie terminu do jego złożenia, co musi być przez stronę udowodnione. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że jednomiesięczny termin do żądania - na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji, przy czym nie chodzi tu o zapoznanie się z pełną treścią decyzji, w szczególności z jej uzasadnieniem. Termin określony w art. 148 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Informacja o wydanej decyzji nie musi nawet pochodzić od organu wydającego decyzję, może pochodzić także z innych źródeł, istotne jest, by wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 10 marca 2006 r. sygn. akt II OSK 622/05, ONSAiWSA 2006, nr 5, poz. 133; z 7 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OSK 931/07, Lex nr 516817; z 6 maja 2009 r. sygn. II OSK 714/08 Lex nr 574438; z 8 czerwca 2011 r. sygn. II OSK 991/10 Lex nr 1083727). Z akt sprawy wynika, że najpóźniej w dniu [...] października 2013 r. skarżący posiadał informacje niezbędne do zidentyfikowania decyzji, gdyż powołując się na te dane wystąpił z wnioskiem o udostępnienie mu dokumentacji sprawy związanej z rozstrzygnięciem Marszałka Województwa [...] z [...] czerwca 2009 r. znak: [...]. Żądana dokumentacja została udostępniona skarżącemu [...] października 2013 r. Zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania powinno zostać udowodnione przez stronę, natomiast organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu badać jego zachowanie. W dacie [...] listopada 2013 r. skarżący miał wiedzę na temat niedrożności rowu [...] na odcinku km [...]. Złożenie przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania [...] stycznia 2014 r. oznacza, że zarówno termin wynikający z art. 148 § 1 k.p.a. jak i wynikający z art. 148 § 2 k.p.a. nie został dotrzymany. Ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Korespondencja elektroniczna z [...] listopada 2014 r. zawiera żądanie dołączenia do postępowania mającego doprowadzić do podpisania porozumienia między Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad, a związkiem Spółek Wodnych w sprawie partycypacji w kosztach konserwacji i utrzymania rowów melioracyjnych. Z treści pisma z [...] listopada 2013 r. wynika, że skarżący zwrócił się o udzielenie informacji czy porozumienie zostało zawarte, a jeśli zostało zawarte, to w jaki sposób może uzyskać do niego wgląd. Z pisma tego wynika także, że skarżący uważa, że zakres prac zawarty w tym porozumieniu jest istotny do ustalenia zakresu prac konserwacyjnych i odtworzeniowych rowu [...] w związku z wszczętym przez Starostwo Powiatowe postępowaniem administracyjnym w sprawie jego niedrożności. W ocenie skarżącego wyrażonej w piśmie z [...] listopada 2013 r., występuje ewidentne naruszenie interesów osób trzecich przez inwestora. Dotyczy to jego zdaniem, działek wzdłuż rzeki S. od miejscowości N. do ujścia rzeki do Jeziora [...]. Z powyższego wynika, że korespondencja elektroniczna z [...] listopada 2013 r. nie może być uznana za wniosek o wznowienie postępowania. Należy podkreślić, że organ administracji nie jest władny do zmiany kwalifikacji żądania strony lub jej arbitralnego przyjmowania. W razie wątpliwości, które zachodziły w niniejszej sprawie, sprecyzowanie niejasnego żądania należy wyłącznie do strony (por. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2009 r., s. 293). Stosownie do treści art. 61 § 1 k.p.a. żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości sprecyzowanie żądania należy do strony, nie zaś do sfery ocennej organu administracji. Zasadniczym obowiązkiem organu administracji jest więc właściwe, precyzyjne ustalenie treści wniosku (podania) strony zwracającej się do niego o wydanie decyzji. Konieczność ustalenia tego wynika z zasady, że jednostka rozporządza swoim prawem. Z postanowień art. 61 § 1 k.p.a. w związku z art. 63 § 3 k.p.a. oraz art. 14 § 1 k.p.a. wynika, że żądanie wszczęcia postępowania powinno przybrać formę pisemną sprowadzającą się do ujawnienia istoty żądania i potwierdzenia tego własnoręcznym podpisem. W rozpoznawanej sprawie pismo z [...] listopada 2013 r., jak ustalił organ administracji, nie zostało podpisane przez wnoszącego. Wniosek zawierający żądanie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Marszałka Województwa [...] z [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] skarżący złożył [...] stycznia 2014 r. Pan J. L. posiadał informacje niezbędne do zidentyfikowania decyzji najpóźniej w dniu [...] października 2013 r., ponieważ w tym dniu została mu udostępniona dokumentacja sprawy zakończonej ww. decyzją. Z brzmienia art. 148 § 2 k.p.a. wynika, że miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Dowiedzenia się o decyzji oznacza powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji. Nie jest to, pojęcie tożsame z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. Wystarczy uzyskanie minimum informacji o decyzji. Podkreślić jednocześnie trzeba, że w przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego, organ administracji jest zobligowany odmówić wznowienia postępowania, albowiem wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia przez stronę terminowi do złożenia wniosku, stanowiłoby rażące naruszenie prawa, jako godzące w zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych (zob. wyrok NSA z 28 stycznia 2014 r., sygn akt II OSK 2043/12, LEX nr 1450858.). Jako prawidłowe należy zatem ocenić wydanie rozstrzygnięcia o odmowie wznowienia postępowania na wniosek skarżącego, z uwagi na uchybienie terminowi do jego złożenia. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] marca 2014 r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego, na wniosek skarżącego, a także postanowienie Prezesa KZGW z [...] czerwca 2014 r. są zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a. | |