III SA/Kr 791/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi P. H. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 11 kwietnia 2016r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. W skardze na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 11 kwietnia 2016r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe P. H. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego, jednak w żaden sposób go nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności strona skarżąca musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011r., sygn. akt II GSK 1799/11). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014r., sygn. akt II GZ 5/14). Obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012r., sygn. akt l FSK 182/12). W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. Skoro więc skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.