III SA/Kr 793/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu skargę oddala. W dniu 26 listopada 2007 r. T. K. złożył w Urzędzie Miasta na druku wniosek o rejestrację samochodu osobowego marki BMW [...] o numerze [...] (k. 1 akt adm.). Do wniosku dołączył: 1. "Fakturę nabycia (Polska)" - fakturę VAT Nr [...] z dnia 15 lutego 2001 r. wystawioną na jego nazwisko przez Firmę Handlowo-Usługową M. Ł. z siedzibą A, B dotyczącą nabycia samochodu osobowego uszkodzonego BMW (k. 8). 2. "Fakturę nabycia (Włochy + tłumaczenie)" - fakturę podatkową z dnia 8 lutego 2001 r., Nr [...] wydaną dla nabywcy M. Ł., A, B przez Firmę Rozbiórka Samochodów A z siedzibą [...] (Wenecja) (k. 4) wraz z tłumaczeniem tłumacza przysięgłego - dotyczącą nabycia samochodu używanego - BMW - wykreślonego z rejestru do transportu "na wózku" (k. 7 - 2 karty) 3. "kserokopię dowodu rejestracyjnego – potwierdzonego (tłumaczenie)" –uwierzytelnioną przez Urząd Celny oraz Firmę Rozbiórka Samochodów A wraz z tłumaczeniem tłumacza przysięgłego kserokopię karty drogowej wydanej do użytku własnego B. S. zamieszkałemu w S o zarejestrowaniu samochodu BMW w dniu 27 maja 1997 r. (k. 2) wraz z tłumaczeniem (k. 5 – 3 karty) 4. "świadectwo własności pojazdu – potwierdzone + tłumaczenie" - kserokopię świadectwa własności pojazdu Nr [...] k. 3) wraz z tłumaczeniem tłumacza przysięgłego (k. 6 – 2 karty) wydanego 22 grudnia 1999 r. B. M. zamieszkałemu w T (Włochy) na podstawie aktu sprzedaży samochodu BMW z dnia 11 listopada 1999 r.; 5. "decyzje Urzędu Celnego, cło, VAT i akcyza" - decyzję Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...] 2001 r. (k. 10 – 5 kart) wraz z postanowieniem tego Urzędu z dnia [...] 2001 r. (k. 9) oraz dowód wpłaty kwoty 5483,80 zł do tego Urzędu (k.11). I. Decyzją z dnia [...] 2008 r. Nr [...] Prezydent Miasta odmówił rejestracji pojazdu marki BMW [...] o numerze [...] na rzecz T. K. Organ I instancji stwierdził, że wymagania zawarte z art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) dopuszczają zamiast dowodu rejestracyjnego "(...) przedstawienie innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu za granicą wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów za granicą", nie mniej dokonując oceny załączonych przez T. K. dokumentów potwierdzających fakt rejestracji pojazdu na terenie Włoch organ I instancji stwierdził, że kserokopia dowodu rejestracyjnego uwierzytelniona przez Urząd Celny oraz Firmę Rozbiórka Samochodów A nie spełnia wymogu i nie może być uznana za dokument spełniający warunki określane wskazanym przepisem, ponieważ podmioty, które dokonały jej uwierzytelnienia nie były do tego uprawnione, a zatem - zdaniem Prezydenta Miasta A - przedstawiona kserokopia nie posiadała waloru dokumentu. Ponadto nie został spełniony dalszy warunek przepisu art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym mówiący, że dokument ma być wydany przez organ właściwy do rejestracji pojazdów za granicą. Zaznaczono, że w dniu 29 listopada 2007 r. organ I instancji wezwał T. K. do uzupełnienia złożonego wniosku o brakujący dokument wskazany w art. 72 ust. 1 pkt 5 lub w art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. W dniu 5 grudnia 2007 r. T. K. zwrócił się o przedłużenie terminu uzupełnienia wniosku o brakujący dokument w związku z wystosowanym pismem do Urzędu Prowincjonalnego [...] na terenie Włoch celem uzyskania potwierdzenia stwierdzającego ostatnią rejestrację przedmiotowego pojazdu. Organ I instancji podał, że termin siedmiu dni na uzupełnienie wniosku wynika z art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i dlatego organ rejestrujący nie mógł wyrazić zgody na jego przedłużenie. W dniu 4 stycznia 2008 r. wpłynęło żądanie T. K. o wydanie decyzji w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu z uwagi na fakt, że w jego ocenie dostarczone dokumenty spełniają warunki art. 72 ust 2 pkt 4 ustawy- Prawo o ruchu drogowym. Organ I instancji wskazał, że po ponownej ocenie załączonych przez T. K. dokumentów potwierdzających fakt rejestracji pojazdu na terenie Włoch stwierdzono, że kserokopia dowodu rejestracyjnego uwierzytelniona przez Urząd Celny oraz Firmę Rozbiórka Samochodów A nie spełnia ustawowego wymogu i nie może być uznana za dokument spełniający warunki określone art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Organ ten podniósł, że stanowisko potwierdzające fakt odmowy rejestracji pojazdu zostało poparte informacją uzyskaną z Ambasady Włoskiej w Warszawie w piśmie z dnia 28 listopada 2006 r. skierowanym do Ministerstwa Transportu, w którym wyjaśniono procedury obowiązujące we Włoszech dla pojazdów wyrejestrowanych i przeznaczonych na eksport, a które to procedury są zgodne z wymaganiami Dyrektywy 1999/37/WE. Zgodnie z tym wyjaśnieniem, w przypadku eksportu pojazdu z Włoch do innego państwa UE po dokonaniu wyrejestrowania, zainteresowanemu podmiotowi zwracany jest dowód rejestracyjny pojazdu, który to zostaje uprzednio przez ten organ anulowany i opieczętowany. Po rozpatrzeniu odwołania T. K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] 2008 r. decyzję Nr [...], którą uchyliło decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2008 r. Nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W pierwszej kolejności Kolegium stwierdziło, że w swojej decyzji organ I instancji błędnie wskazał w podstawie prawnej na art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, bowiem z dniem 25 grudnia 2007r. przepis ten został uchylony na mocy art. 11 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 24 sierpnia 2007r. o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem RP w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 176, poz. 1238). Zatem, zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym wśród dokumentów wymaganych do zarejestrowania pojazdu wymieniony jest dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Organ II instancji wskazał, że z akt niniejszej sprawy wynika, że T. K. przedłożył w celu zarejestrowania pojazdu sprowadzonego z Włoch kserokopię dowodu rejestracyjnego uwierzytelnioną przez Urząd Celny w Wenecji jak też i przez Firmę Rozbiórka Samochodów A. W ocenie organu odwoławczego, nie zasługuje na akceptację zajęte przez organ I instancji stanowisko, z którego wynika, że przedłożona przez stronę kserokopia dowodu rejestracyjnego poświadczona za zgodność z oryginałem przez w/w urzędy włoskie nie może stanowić dokumentu wymaganego do zarejestrowania przedmiotowego pojazdu. Organ I instancji nie powołał jednak żadnych przepisów prawa włoskiego, z których wynikałaby nieskuteczność poświadczenia za zgodność z oryginałem dokumentu przez wyżej wymienione urzędy, a tym samym pozbawienia go mocy dowodowej. Organ II instancji stwierdził, że analogicznie w systemie prawa polskiego możliwe jest poświadczenie za zgodność z oryginałem dokumentu, którego określony urząd nie wydaje, a który został przedłożony do jego wglądu. W sytuacji takiej adnotacja urzędowa o zgodności kserokopii z oryginałem nadaje temu dokumentowi taką samą moc dowodową jak oryginałowi. Organ odwoławczy podkreślił, iż przedłożony druk (kserokopia) dowodu rejestracyjnego jest zgodny z drukiem dowodu rejestracyjnego zamieszczonym na stronie internetowej Ministerstwa Infrastruktury RP, jak też dane pojazdu i inne wpisy w odpowiednich rubrykach są zgodne z informacjami dotyczącymi tego pojazdu wynikającymi z pisma dołączonego do akt sprawy pochodzącego od Automobilklub Włoski Urząd Prowincjonalny w V z dnia 13 lutego 2008 r. Dlatego też w ocenie organu II instancji, nie występują okoliczności poddające w wątpliwość, że załączona kserokopia dowodu rejestracyjnego jest zgodna z oryginałem dowodu rejestracyjnego tego pojazdu. Organ odwoławczy wskazał na rozbieżności w twierdzeniach stron. Mianowicie, w odwołaniu T. K. stwierdził, że zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wyrejestrowania tego pojazdu we Włoszech, urząd, który podejmował czynności w sprawie żądał wydania tablic rejestracyjnych oraz dowodu rejestracyjnego i wydawał jedynie kserokopie dokumentów rejestracji pojazdu. Organ I instancji powołał się natomiast na pismo z Ambasady Republiki Włoskiej z dnia 28 listopada 2006r ., że po dokonaniu wyrejestrowania zainteresowanemu podmiotowi wydawany jest dowód rejestracyjny, który zostaje uprzednio przez ten organ anulowany i opieczętowany. Odwołujący się podniósł z kolei, że takie procedury obowiązują aktualnie, a jego sprawa dotyczy stanu obowiązującego w 2001 r. Organ II instancji stwierdził, że w aktach sprawy nie ma pisma, na które wskazuje organ I instancji, co uniemożliwia dokonanie prawidłowej weryfikacji przedstawionych stanowisk. II. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Prezydent Miasta wydał w dniu [...] 2008 r. decyzję Nr [...], w której ponownie odmówił rejestracji pojazdu marki BMW [...] o numerze [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji opisał dotychczasowy przebieg postępowania w niniejszej sprawie i odniósł się do wskazanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchybień. Zdaniem organu I instancji, zarzut, że w decyzji z dnia [...] 2008 r. błędnie powołano art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, gdyż został on uchylony z dniem 25 grudnia 2007 r. na mocy art. 11 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem RP w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 176, poz. 1238), nie znajduje odzwierciedlenia we wskazanym przez organ odwoławczy przepisie, gdyż zgodnie z art. 42 ust. 2 wskazanej powyżej ustawy: "Do postępowań wszczętych a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie art. 11 pkt 2 lit. b i c, stosuje się przepisy dotychczasowe". Organ I instancji uznał, że z taką sytuacją mamy do czynienia w konkretnym przypadku, gdzie wnioskodawca złożył wniosek o rejestrację czasową w dniu 26 listopada 2007 r., a ostateczna decyzja w sprawie została wydana w dniu [...] 2008 r. zgodnie ze wskazanym powyżej przepisem. W odniesieniu do zarzutu, że organ nie powołał żadnych przepisów prawa włoskiego, z których wynikałaby nieskuteczność poświadczenia za zgodność z oryginałem dokumentu, a tym samym pozbawienia go mocy dowodowej, organ I instancji powołał się na wymagania zawarte w art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który dopuszcza zamiast dowodu rejestracyjnego przedstawienie innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu za granicą, wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów za granicą. Dokonując oceny załączonych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzających fakt rejestracji pojazdu na terenie Włoch organ I instancji stwierdził, że kserokopia dowodu rejestracyjnego uwierzytelniona przez Urząd Celny oraz Firmę Rozbiórka Samochodów A nie może być uznana za dokument spełniający warunki określane .wskazanym przepisem albowiem -zdaniem Prezydenta Miasta - organ rejestrujący pojazd nie może interpretować przepisu, który ściśle określa co stanowi podstawę rejestracji pojazdu i rozszerzać jego znaczenie według uznania strony. Dlatego - w ocenie organu I instancji - stwierdzenie, że nie występują okoliczności poddające w wątpliwość, iż załączona kserokopia dowodu rejestracyjnego jest zgodna z oryginałem dowodu rejestracyjnego tego pojazdu, nie może stanowić odniesienia do wskazanego przepisu, który w ogóle nie dopuszcza uwierzytelnionej kserokopii dokumentu do rejestracji pojazdu. Organ I instancji nie podzielił również poglądu T. K., że w rozpatrywanej sprawie należy odwoływać się do procedur obowiązujących w roku 2001, czyli wtedy kiedy nabył on przedmiotowy pojazd. Zdaniem organu I instancji, wniosek o rejestrację pojazdu został złożony 26 listopada 2007r. i według tego stanu prawnego należy rozpatrywać przedmiotową sprawę. Na poparcie swojego stanowiska organ przytoczył treść art. 71 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który stanowi, że rejestracja na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej winna nastąpić w terminie 30 dni od dnia jego sprowadzenia. Organ I instancji zaznaczył, że na podstawie art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze samo mogło przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzyskania pisma Ambasady Republiki Włoskiej z dnia 28 listopada 2006r., czego jednak nie uczyniło. Prezydent Miasta podniósł, że decyzja o ponownej odmowie rejestracji przedmiotowego pojazdu na rzecz wnioskodawcy została podjęta po zapoznaniu się z dodatkowym materiałem dowodowym. Dokument został wydany przez Automobilklub Włoski Urząd Prowincjonalny w V w dniu 13 lutego 2008 r. a dotyczy potwierdzenia rejestracji przedmiotowego pojazdu, jak również jego wyrejestrowania w dniu 21 lutego 2001 r., ze wskazaniem przyczyny wyrejestrowania – demontaż. Mając na uwadze prawidłową oceną przedstawionego dokumentu organ rejestrujący skierował zapytanie drogą elektroniczną do właściwej instytucji na terenie Włoch – ACI Automobile Club d’ltalia Direzione Servizi Delegati z zapytaniem o przyczynę wyrejestrowania. W odpowiedzi, w dniu 1 października 2008r. przesłana została drogą elektroniczną informacja, że pojazd został usunięty z rejestru w związku z jego rozbiórką w dniu 21 lutego 2001 r. Organ I instancji stwierdził, że przyczyna wyrejestrowania przedmiotowego pojazdu na terenie Włoch została określona w art. 79 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, a zgodnie z art. 79 ust. 4 tej ustawy, pojazd wyrejestrowany nie podlega powtórnej rejestracji, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w tym przepisie. Organ I instancji wskazał również, że decyzja o odmowie rejestracji przedmiotowego pojazdu z przyczyny wyrejestrowania go na terenie Włoch w związku z demontażem poparta jest stanowiskiem Ministerstwa Transportu i Budownictwa Departamentu Dróg i Transportu Drogowego w piśmie Nr [...] z dnia 13 marca 2006 r. Organ rejestrujący podniósł, że zgodnie ze stanowiskiem Ambasady Włoskiej w Warszawie z lat 2004 oraz 2005, w przypadku sprzedaży pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy na terenie Włoch do innego kraju wydawany jest stosowny dokument z adnotacją o wyrejestrowaniu pojazdu z ruchu z przeznaczeniem na eksport. Tym samym, zdaniem organu I instancji, nie jest możliwe uznanie przedłożonego przez stronę dokumentu z adnotacją demontaż za podstawę do rejestracji na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. W odwołaniu od powyższej decyzji Prezydenta Miasta, T. K. wniósł o jej uchylenie i dokonanie rejestracji pojazdu. Odwołujący się podniósł, że organ I instancji naruszył art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż nie poinformował go o dopuszczeniu dowodu z wyjaśnień ACI Automobile Club d’ltalia Direzione Servizi Delegati oraz nie umożliwił mu zapoznanie się z ich treścią przed wydaniem decyzji. Poza tym, zdaniem odwołującego się, organ I instancji nie wyjaśnił dlaczego tylko temu jednemu z dowodów dał wiarę, a pozostałe przedstawione przez niego dowody w całości pominął. Zdaniem odwołującego się, z pisma Automobilklubu Włoskiego – Urząd Prowincjonalny w V – Rejestr wysyłek [...] z dnia 4 stycznia 2008r. wynika, że przedmiotowy pojazd został wyrejestrowany z powodu definitywnego wywozu za granicę, a z pisma ACI Automobilklub Włoski – Urząd Prowincjonalny w V PRA – Publiczny Rejestr Samochodowy wynika, że w dniu 21 lutego 2001 r. wymieniony pojazd został wykreślony z powodu złomowania. Skoro – zdaniem odwołującego się - faktura wydana przez Autodemobilizatione A z dnia 8 lutego 2001 r. wskazuje, że pojazd został wywieziony z terytorium Włoch w dniu 9 lutego 2001 r. i wwieziony do Polski w dniu 10 lutego 2001 r., to jest niezrozumiałym w jaki sposób samochód ten mógł zostać zezłomowany w dniu 21 lutego 2001 r. Decyzją z dnia 29 grudnia 2009 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 71 ust. 7, art. 72 ust. 1 w związku z art. 79 ust. 4 i ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.- Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2008 r. Nr [...]. Zdaniem tego organu, organ I instancji dokonał prawidłowej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Wprawdzie uchybił przepisowi art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż nie zapoznał strony przed wydaniem zaskarżonej decyzji z dowodem z informacji pozyskanej drogą elektroniczną z ACI Automobile Club d’Italia Direzione Servizi Delegati, jednakże powyższe uchybienie nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż zostało ono konwalidowane przez organ odwoławczy w dniu 8 października 2009 r. kiedy to strona została zapoznana z aktami sprawy i jednocześnie pouczona o możliwości złożenia dodatkowych wyjaśnień i uwag. Kolegium podkreśliło, że zarzut T. K., dotyczący uwzględnienia tylko dowodu z informacji elektronicznej oraz pominięcie innych dowodów nie zasługuje na uwzględnienie albowiem - jak wynika z pisma kierowanego do strony z dnia 4 .stycznia 2008 r. - przedmiotowy pojazd został wykreślony przez Publiczny Rejestr Pojazdów z powodu "definitywnego wywozu za granicę ", a jednocześnie z tego samego pisma wynika, że dokumentem właściwym do zarejestrowania samochodu w Polsce jest "Kontrola" lub "Wyciąg chronologiczny", przy czym "Kontrola "jest drukiem zawierającym wszystkie dane pojazdu oraz całą jego historię. T. K. wystąpił w dniu 8 grudnia 2008 r. o przesłanie certyfikatu chronologicznego dotyczącego pojazdu. Z pisma ACI Automobilklub Włoski – Urząd Prowincjonalny w V PRA – Publiczny Rejestr Samochodowy z dnia 15 lutego 2008 r. wynika, że w dniu 21 lutego 2001 r. dokonano ostatniej formalności, a samochód został wykreślony z rejestru z powodu demontażu. Kolegium stwierdziło zatem, że informacja uzyskana drogą elektroniczną w dniu 1 października 2008 r. nie jest więc jedynym dowodem potwierdzającym przyczynę wyrejestrowania, tj. demontaż samochodu. Wobec powyższego, w opinii organu II instancji, nie znajduje uzasadnienia kolejny zarzut podniesiony przez odwołującego się, że skoro pojazd został wywieziony w dniu 9 lutego 2001 r. z terytorium Włoch, to nie mógł być złomowany w dniu 21 lutego 2001 r. Zarówno z powyżej wymienionych dokumentów, jak i z faktury potwierdzającej sprzedaż BMW przez Firmę Rozbiórka Samochodów A wynika, że pojazd był przeznaczony do rozbiórki i ta okoliczność stanowiła podstawę jego wyrejestrowania we Włoszech. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zatem, że organ I instancji słusznie postąpił odmawiając zarejestrowania przedmiotowego pojazdu z powołując się na przepisy art. 73 w związku z art. 7 ust. 1 i ust. 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Organ II instancji wskazał również, że wystąpienie z wnioskiem o rejestrację przedmiotowego samochodu w dniu 26 listopada 2007 r. narusza przepis art. 71 ust. 7 ustawy - Prawo o ruchu drogowym stanowiący o obowiązku dokonania rejestracji pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia jego sprowadzenia. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego T. K. wniósł skargę domagając się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2008r. Nr [...]. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz "niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego skutkującym wydaniem zaskarżonej decyzji z pominięciem materiału dowodowego, który poddany wyczerpującej ocenie, przy uwzględnieniu zasad logiki i doświadczenia życiowego, prowadził do wniosków odmiennych, pozwalających na dokonanie rejestracji przedmiotowego pojazdu". Skarżący wskazał również na naruszenie art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego" poprzez zbyt skrótowe sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia i brak odniesienia się do wszystkich podnoszonych przez niego okoliczności", a nadto na naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy błędnego rozstrzygnięcia organu I instancji, zamiast jego uchylenia. Zdaniem skarżącego, organy administracyjne nie wyjaśniły sprzeczności w treści dokumentów zaoferowanych przez stronę, jak i dokumentów uzyskanych z urzędu. Z jednej strony – według skarżącego - wynika z nich, że samochód został zakupiony we Włoszech, przywieziony do Polski, opłacone zostało za niego cło, został sprzedany kolejnemu nabywcy, a następnie przeszedł badania techniczne. Z drugiej strony organy postępowania administracyjnego przeciw tak zaoferowanemu materiałowi dowodowemu przeciwstawiły informację uzyskaną z urzędu, że przedmiotowy pojazd został wykreślony z rejestru z powodu demontażu. Skarżący stwierdził również, że zaskarżona decyzja w żaden sposób nie odnosi się do rozbieżności w materiale dowodowym, gdyż nie tylko nie wyjaśnia dlaczego organy I i II instancji dały wiarę jedynie jednemu dokumentowi, który stoi w sprzeczności z pozostałymi, ale dodatkowo stan faktyczny w dalszym ciągu pozostaje niewyjaśniony. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak jest elementów, o których mowa w art. 107 § 3 Kodeks postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Kolegium wskazało, że podniesiony przez skarżącego zarzut uwzględnienia przez organy obu instancji wyłącznie informacji uzyskanej drogą elektroniczną z AGI, iż przyczyną wyrejestrowania pojazdu była jego rozbiórka pozostaje w oczywistej sprzeczności z materiałem dowodowym w sprawie, a zwłaszcza z dokumentem mającym istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, tj. dokumentem "Kontrola" wydanym przez ACI Automobilklub Włoski – Urząd Prowincjonalny w V PRA – Publiczny Rejestr Samochodowy z dnia 15 lutego 2008 r. stwierdzającym, że w dniu 21 lutego 2001 r. dokonano ostatniej formalności ze względu na zgłoszenie zaprzestania użytkowania w ruchu drogowym z powodu demontażu. Tym samym Kolegium stwierdziło, że uzyskana drogą elektroniczną odpowiedź z ACI, wbrew twierdzeniu skarżącego, nie jest jedynym dowodem potwierdzającym fakt wyrejestrowania pojazdu z powodu jego rozbiórki. Wykreślenie samochodu z rejestru potwierdza także Faktura podatkowa z dnia 8 lutego 2001 r. wystawiona przez Firmę Rozbiórka Samochodów A. Ponadto, jak wynika z treści pisma z dnia 4 stycznia 2008 r. Automobilu Włoskiego – Urząd Prowincjonalny w V, na które powołuje się skarżący, w celu zarejestrowania pojazdu w Polsce należy przedłożyć wydany przez ten Urząd wyciąg chronologiczny lub "Kontrolę". Pomimo, że w piśmie tym zostało wskazane, że samochód został wykreślony z rejestru z powodu wywozu za granicę, to z treści tego pisma wynika wprost, że nie stanowi ono podstawy do zarejestrowania pojazdu w Polsce bowiem dokumentem właściwym jest wyciąg chronologiczny lub "Kontrola". Uwzględniono zatem okoliczności wyrejestrowania pojazdu przedstawione w dokumencie "Kontrola". Odnośnie kwestii przeprowadzenia badań technicznych pojazdu, na które skarżący wskazuje, Kolegium stwierdziło, że w aktach sprawy nie znajdują się dokumenty potwierdzające przeprowadzenie badań technicznych pojazdu, a do skargi zostały załączone kserokopie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 18 września 2002 r., jak też dokumentu identyfikacyjnego pojazdu z dnia 18 września 2002 r. bez potwierdzenia ich zgodności z oryginałem. Na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego podał, że pojazd nie został fizycznie zdemontowany, ze złomowany i dlatego – jego zdaniem – nie mógł być z tego powodu wykreślony z rejestru i organy nie stwierdziły, dlaczego został wykreślony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Warunki dopuszczenia pojazdów do ruchu zostały uregulowane w Dziale III "Pojazdy", Rozdział 2 "Warunki dopuszczenia pojazdów do ruchu" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U z 2005 r., Nr 108, poz. 908 z późń. zm.)). Z kolei warunki i tryb rejestracji pojazdów zostały sprecyzowane w wydanym na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit.a wyżej wymienionej ustawy rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2007r. Nr 186, poz. 1322 z późn. zm.) zawierającym m.in. regulacje dotyczące pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy (§ 3) i pojazdu sprowadzonego z Państwa Członkowskiego. Zgodnie z treścią art. 71 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym dowód rejestracyjny jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego. Rejestracja pojazdu stanowi więc administracyjne zezwolenie na wprowadzenie go do ruchu drogowego. W przepisie art. 72 ust. 1-4 ustawodawca określił dokumenty stanowiące podstawę zarejestrowania pojazdu. Złożenie tych dokumentów stanowi warunek dokonania rejestracji pojazdu. Jednakże nie w każdej sytuacji przedłożenie organowi dokumentów, wymienionych w niniejszym przepisie, powodować musi rejestrację pojazdu. Należy bowiem mieć na względzie treść przepisu art. 79 ust. 4 omawianej ustawy, który stanowi, że: "Pojazd wyrejestrowany nie podlega powtórnej rejestracji, z wyjątkiem pojazdu: 1) odzyskanego po kradzieży; 2) zabytkowego; 3) mającego co najmniej 25 lat uznanego przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowy lub mający szczególne znaczenie dla udokumentowania historii motoryzacji; 4) ciągnika i przyczepy rolniczej; 5) wywiezionego z kraju lub zbytego za granicą, o którym mowa w ust. 1 pkt 3". Sąd zauważa, że zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym jedną z podstaw uzasadniających wyrejestrowanie pojazdu jest przekazanie pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów: "Art. 79. 1. Pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadku: 1) przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie; Wówczas właściwy organ dokonuje wyrejestrowania pojazdu na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu bądź o przyjęciu niekompletnego pojazdu, wystawionego przez upoważnionego przedsiębiorcę prowadzącego stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów. Przekazanie pojazdu do jednego z wymienionych przedsiębiorców jest jednoznaczne z wycofaniem pojazdu z eksploatacji w rozumieniu ustawy z dnia 20 stycznia 2005r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202 z późn. zm.). Wynika to wprost z art. 18 powyższej ustawy, który zobowiązuje właściciela pojazdu wycofanego z eksploatacji do przekazania go przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącemu punkt zbierania pojazdów. Z kolei z treści art. 24 i art. 25 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji wynika, że przedsiębiorca prowadzący stację demontażu przyjmując pojazd wycofany z eksploatacji jest zobowiązany do wydania zaświadczenia o demontażu pojazdu, co oznacza – zdaniem Sądu - że demontaż pojazdu jest pojęciem prawnym, a więc nie oznacza fizycznego demontażu, rozmontowania czy rozłożenia na części pojazdu, jego pocięcia itp., ale oznacza przekazanie pojazdu do stacji demontażu. Demontażem pojazdu jest więc chwila przyjęcia tego pojazdu do stacji demontażu, czyli przedsiębiorstwa zajmującego się demontażem pojazdów, a – zgodnie z art. 3 pkt 10 tej ustawy – do zakładu prowadzącego przetwarzanie, w tym demontaż. Z art. 3 pkt 6 tej ustawy wynika, że ilekroć w ustawie mowa jest o "pojeździe wycofanym z eksploatacji – rozumie się przez to pojazd stanowiący odpad w rozumieniu przepisów o odpadach". Z przedstawionych wyżej przepisów wynika zatem, że na gruncie polskiego prawa nie jest możliwe zarejestrowanie pojazdu wycofanego z eksploatacji. Sytuacja prawna nie budzi wątpliwości, jeżeli mamy do czynienia z pojazdem wycofanym z eksploatacji na terenie kraju, nie mniej jednak należy zauważyć, że ustawa z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji stanowi wykonanie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. Urz. UE L 00.269.34). Powyższą ustawą z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów dokonano zmiany w ustawie - Prawo o ruchu drogowym wprowadzając między innymi przedstawione wyżej brzmienie art. 79 ust. 1 pkt 1. Oznacza to, że przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym, wprowadzone ustawą o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, również stanowią wykonanie wskazanej dyrektywy. Należy podkreślić, że stosownie do art. 249(3) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. Urz. UE C 06.321 E.37) dyrektywa wiąże każde państwo członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków. Dyrektywa zatem jako akt adresowany do państwa członkowskiego Unii Europejskiej wiąże to państwo, ale co do zasady nie wywołuje skutku bezpośredniego. Jednakże z obowiązkiem osiągnięcia rezultatu wiąże się pośredni skutek dyrektyw. Sformułowana przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości doktryna pośredniego skutku prawa wspólnotowego wyraża zasadę, zgodnie z którą sąd państwa członkowskiego jest obowiązany interpretować przepisy prawa wewnętrznego w "świetle brzmienia i celów" dyrektywy, która nie wywołuje skutku bezpośredniego. Dokonując więc wykładni przepisów art. 79 ust. 4 w związku z art. 79 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym należy mieć na względzie regulacje ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz treść i cel dyrektywy 2000/53/WE z dnia 18 września 2000r . w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji. W myśl pkt (1) preambuły dyrektywy różne środki podejmowane na szczeblu krajowym, dotyczące pojazdów wycofanych z eksploatacji, powinny zostać zharmonizowane, po pierwsze, aby zminimalizować szkodliwy wpływ pojazdów wycofanych z eksploatacji na środowisko naturalne, przyczyniając się tym samym do zachowania, ochrony i poprawy stanu środowiska naturalnego oraz oszczędzania energii, oraz, po drugie, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego oraz unikać zakłóceń konkurencji na obszarze Wspólnoty. Stosownie do art. 2 pkt 2 dyrektywy "pojazd wycofany z eksploatacji" oznacza pojazd, który stanowi odpad w rozumieniu art. 1 lit. a) dyrektywy 75/442/EWG. W art. 5 ust. 2 dyrektywa stanowi, iż państwa członkowskie podejmą niezbędne środki w celu zapewnienia, że wszystkie pojazdy wycofane z eksploatacji będą przekazywane uprawnionym zakładom przetwarzania. Państwa członkowskie stworzą system, zgodnie z którym przedstawienie świadectwa złomowania będzie warunkiem wyrejestrowania pojazdu wycofanego z eksploatacji. Takie świadectwo będzie wystawiane posiadaczowi i/lub właścicielowi, kiedy pojazd wycofany z eksploatacji będzie przekazany do zakładu przetwarzania (art. 5 ust. 3 dyrektywy). W art. 6 ust. 1 dyrektywy postanowiono, że państwa członkowskie podejmą niezbędne środki w celu zapewnienia, że wszystkie pojazdy wycofane z eksploatacji są magazynowane (nawet czasowo) i przetwarzane zgodnie z ogólnymi wymaganiami określonymi w art. 4 dyrektywy 75/442/EWG. Z przedstawionych wyżej regulacji dyrektywy 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r., wynika zatem, że pojazd wycofany z eksploatacji stanowi odpad i wobec tego musi zostać przekazany uprawnionemu zakładowi przetwarzania w celu przetworzenia, przekazanie zaś do właściwego zakładu przetwarzania prowadzi do wyrejestrowania pojazdu. Wobec tego, aby cel dyrektywy, którym jest między innymi właściwe przetworzenie pojazdu wycofanego z eksploatacji, został osiągnięty, niezbędne jest uwzględnianie w procesie rejestrowania pojazdów faktu wyrejestrowania pojazdu wycofanego z eksploatacji i przekazanego właściwemu zakładowi przetwarzania, niezależnie od tego, na terenie którego państwa członkowskiego ten fakt miał miejsce. Rozważania powyższe prowadzą więc do wniosku, że zgodnie z art. 79 ust. 4 w związku z art. 79 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym nie jest możliwe zarejestrowanie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu wyrejestrowanego na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej z powodu wycofania go z eksploatacji i przekazania uprawnionemu zakładowi przetwarzania. Taki pojazd bowiem stanowi odpad w rozumieniu przepisów o odpadach, co wynika z regulacji art. 3 pkt 6 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, niezależnie od tego, w którym państwie członkowskim doszło do wycofania go z eksploatacji. Dopuszczenie do rejestracji na terenie Polski samochodów wycofanych z eksploatacji w innych państwach członkowskich byłoby sprzeczne z celami dyrektywy w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, gdyż do ruchu dopuszczane byłyby pojazdy stanowiące odpad w rozumieniu przepisów o odpadach. Sąd zwraca uwagę na to, że skarżący składając wniosek o rejestrację pojazdu przedłożył jedynie dowody świadczące o tym, że pojazd BMW był zarejestrowany w 1997 r. na terenie Włoch na nazwisko B. S., a następnie w wyniku sprzedaży tego pojazdu jego właścicielem od 1999 r. był B. M. zamieszkały we Włoszech. Brak jest dokumentów wskazujących przez kogo i w jakim stanie samochód ten został przekazany firmie zajmującej się rozbiórką – demontażem pojazdów, nie mniej z dokumentów wynika, że poprzednik prawny skarżącego – M. Ł. zakupił pojazd BMW uszkodzony w Firmie Rozbiórka Samochodów A we Włoszech, a więc – zdaniem Sądu - nie zakupił on pojazdu samochodowego możliwego do dopuszczenia do ruchu przez zarejestrowanie, ale zakupił we Włoszech odpad. Sąd zwraca uwagę, że na takim samym stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny wydając wyrok z dnia r24 lutego 2009 r. w sprawie I OSK 400/08 (opubl. ONSAiWSA 2010/5/93 i LEX nr 518203) oparty na podobnym stanie faktycznym: "Nie jest możliwe zarejestrowanie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu wyrejestrowanego na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej z powodu wycofania go z eksploatacji i przekazania uprawnionemu zakładowi przetwarzania (art. 79 ust. 4 w związku z art. 79 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.)." Za bezzasadne należy uznać zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia zasad procedury administracyjnej w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego. Wbrew twierdzeniom skarżącego organy podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, o czym świadczy fakt zwrócenia się do ACI Automobile Club d’Italia Direzione Servizi Delegati i ustalenia kwestii związanych z wyrejestrowaniem przedmiotowego pojazdu na terenie Włoch. Sąd zaznacza, że strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała, aby z Firmy Rozbiórka Samochodów A został zakupiony i sprowadzony do Polski uszkodzony samochód BMW inny niż wycofany z eksploatacji w celu złomowania na terenie Włoch. Z powyższych względów podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a skoro brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji