III SA/Kr 794/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. U. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cen urzędowych za świadczone usługi przewozowe środkami MPK SA w K. p o s t a n a w i a s k a r g ę o d r z u c i ć. postanowienia WSA w Krakowie z dnia 30.10.2007r. Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Rady Miasta w dniu 07.08.2007 r. A. U. wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem - ustawą z dnia 07 września 1991 r. o systemie oświaty - uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...], w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] w sprawie ustalenia cen urzędowych za świadczone usługi przewozowe środkami Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego SA w K., zarzucając niezgodność z prawem zmienionego §15 tej uchwały. Wskazując na uprzednie dokonane przez siebie w trybie art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wezwanie Rady Miasta datowane na dzień 24 maja 2007r. o usunięcie naruszenia prawa, skarżąca wskazała, że zaskarżona uchwała zrealizowała jedynie częściowo obowiązek nałożony na gminę przez ustawę o systemie oświaty. Wskazanie w uchwale siedmiodniowego terminu do okazania dokumentu poświadczającego uprawnienie do bezpłatnej jazdy w sposób ewidentny zdaniem skarżącej narusza przepis art. 17 ust. 3 a w/w ustawy. Określenie bowiem w przedmiotowej uchwale terminu nie może pozbawić uprawnionego prawa do bezpłatnego korzystania z przejazdów. Obowiązkiem gminy jest zapewnienie określonym podmiotom bezpłatnego przejazdu. Zatem uchwała Nr [...] mająca na celu wykonanie tego obowiązku nie może równocześnie określać terminu, w ciągu którego jedynie można skorzystać z powyższego uprawnienia przyznanego ustawą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o: - odrzucenie skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na to, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi do sądu, - odrzucenie skargi w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na niewskazanie przez skarżącą interesu prawnego w stwierdzeniu nieważności zaskarżonej uchwały Rady Miasta, który organ interpretuje w ten sposób, iż wymagane jest przez skarżącego wykazanie, że dany akt narusza (czyli pozbawia lub ogranicza) jego interes prawny lub uprawnienia albo jako indywidualnego podmiotu albo też jako członka określonej wspólnoty samorządowej, natomiast nie można wnieść skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w interesie publicznym. oraz ewentualnie o: - oddalenie skargi z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia bowiem zaskarżona uchwała została uchylona uchwałą Rady Miasta nr [...] z dnia [...] w sprawie ustalenia cen za usługi przewozowe w lokalnym transporcie zbiorowym realizowanym na podstawie umów zawartych przez gminę Miejską , w terminie 14 dni od ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa. Za oddaleniem skargi przemawia również zdaniem organu brak naruszenia prawa przez zaskarżoną uchwałę, na co wskazuje fakt, iż zakres hipotezy art. 17 ust. 3a ustawy o systemie oświaty oraz art. 33a ust. 3a ustawy Prawo przewozowe nie wyłączają się. Art. 17 ust. 3a dotyczy obowiązku gminy zapewnienia określonym w tym przepisie kategoriom osób bezpłatnego transportu - statuując publiczne prawo podmiotowe do bezpłatnego transportu natomiast art. 33a dotyczy kwestii wykazania przez uprawnionego faktu przysługiwania określonego uprawnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 101 ust 1 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm.): Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Art. 102 a tej ustawy wyłącza wyraźnie w zakresie procedury zaskarżenia danego aktu stosowanie art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem przedmiotowy art. 101 ust. 1 we własnym zakresie reguluje przesłankę dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W uchwale 7 sędziów NSA z dnia 4 kwietnia 2007r. II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisu tego wynika, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe, w związku z ustaleniem, że A. U. otrzymała odpowiedź Rady Miasta na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 03.07.2007 r. należy stwierdzić, że termin na wniesienia skargi upłynął w dniu 02.08.2007r.. Skarżąca wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Rady Miasta w dniu 07.08.2007r. uchybiła zatem terminowi do wniesienia skargi. Powyższe daje podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co wyrażone zostało w sentencji niniejszego orzeczenia.