III SA/Kr 794/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 marca 2014 r. w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłościowej A Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 27 maja 2013 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa małopolskiego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 27 maja 2013 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] 2010 r. znak [...] cofającą skarżącej A Spółka zo.o. w upadłości likwidacyjnej - zezwolenie z dnia 30.09.2008 r. znak [...] na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Na powyższą decyzję wpłynęła skarga syndyka masy upadłościowej A Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody polegającej na uniemożliwieniu prowadzenia postępowania upadłościowego. Syndyk wyjaśnił, że Sąd, wydając postanowienie o ogłoszeniu upadłości na podstawie m.in. projektów nadzorcy sądowego, oceniając możliwości finansowe masy upadłości oraz możliwości pozyskiwania na bieżąco środków na jej prowadzenie brał pod uwagę przychody uzyskiwane z dzierżawy zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Na czas przygotowywania przedsiębiorstwa upadłego do likwidacji Sędzia Komisarz w trybie art. 206 w zw. z art. 213 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U.2012.1112) wydał w dniu [...] 2012 r. postanowienie zezwalające na prowadzenie przez syndyka przedsiębiorstwa, co umożliwiło podpisanie umowy dzierżawy. W wyniku cofania zezwoleń na prowadzenie działalności, w chwili obecnej jak podniósł syndyk, przedmiotem dzierżawy jest 39 automatów w wyniku czego czynsz dzierżawny uzależniony jest od ilości czynnych automatów, nie wystarcza na bieżące comiesięczne koszty masy upadłości. Ponadto syndyk podniósł, że włączenie pracujących w województwie [...] 23 automatów pozwoli na podniesienie o 50% czynszu i zmniejszy bieżące zobowiązania syndyka. W ocenie syndyka , powstała sytuacja jest o tyle trudna, że urzędy cofają zezwolenia wskutek nieterminowego regulowania zobowiązań , a to brak przychodów z wycofanych automatów powoduje opóźnienia w płatnościach. Zdaniem syndyka , sytuacja nie mająca wpływu na orzekanie w trakcie zwykłej działalności gospodarczej obarczonej ryzykiem utraty płynności winna być interpretowana odmiennie w sytuacji , gdy prowadzącym czasowo przedsiębiorstwo jest syndyk masy upadłości. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 27 maja 2013 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Dyrektor Izby Celnej zaskarżając je w całości. W odpowiedzi na zażalenie Syndyk Masy Upadłości A Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej wniósł o jego oddalenie. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż uznanie, że uprawdopodobnione zostało przez syndyka, iż wykonanie zaskarżonej decyzji będzie rzutować na kondycję finansową spółki, a w efekcie może prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania upadłościowego jest przedwczesne, gdyż z treści wniosku syndyka nie można, w ocenie NSA , w sposób obiektywny wywnioskować, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody. We wniosku podano wyłącznie ilość dzierżawionych automatów, wskazując, że uzyskiwane z czynszu dzierżawnego kwoty nie są wystarczające do pokrycia comiesięcznych kosztów masy upadłości. Wnioskodawca nie wskazał przy tym ani kwot uzyskiwanych z tytułu dzierżaw automatów, ani kosztów związanych z masą upadłości spółki. Nie wskazano również, poza określeniem procentowego prognozowanego przychodu w przypadku "włączenia" 23 automatów, jaki kwotowo dochód z dzierżawy tych automatów mógłby zostać osiągnięty. Mogłoby to w zestawieniu z danymi odnośnie obciążeń masy upadłości dać obraz kondycji finansowej upadłej spółki, a tym samym pozwoliłoby na ocenę wpływu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na prowadzone postępowanie likwidacyjne oraz stwierdzenia wystąpienia bądź niewystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. NSA zauważył, że przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję o cofnięciu zezwolenia w 81 punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...], tymczasem skarżąca negatywne skutki w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., upatruje jedynie w odniesieniu "do 23 automatów". W takiej sytuacji, zdaniem NSA, tym bardziej wymagały wyjaśnienia okoliczności, o których mowa powyżej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Mając na uwadze argumentację zawartą we wniosku oraz wskazania zawarte w uzasadnieniu prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 5/14, które z mocy art. 170 i art. 190 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wiążą Sąd w niniejszej sprawie w postępowaniu w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że skarżący nie uprawdopodobnił w wystarczającym stopniu wystąpienie okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.