III SA/Kr 804/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C-Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 maja 2018r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. C.-Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 maja 2018r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, w której jednocześnie zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżąca wskazała, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z decyzją o nałożeniu kary pieniężnej w wys. [...] zł na osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Jest to kara wysoka, której jednorazowe uiszczenie spowodować może daleko idące skutki dla skarżącej, których cofnięcie nie będzie możliwe w przypadku negatywnej weryfikacji decyzji. Zdaniem skarżącej, ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji powinno nastąpić zatem nie wcześniej, niż po dokonaniu kontroli jej legalności przez Sąd. W konsekwencji ww. wniosek, skarżąca uznała za w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. póz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Ponieważ katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2009r. sygn. akt l OZ 779/09, Lex nr 552417), na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, którego argumentacja winna przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 201 Or. sygn. Sygn. akt III SA/Kr 804/18 akt l GZ 316/10, opub. w Lex nr 607229; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 201 Or. sygn. akt II OZ 178/10, opub. w Lex nr 564165). Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji powinny być poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody wnioskodawca chciałby przedstawić celem wykazania, że spełnia przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 marca 201 Or. sygn. akt II FSK 502/09, opub. w Lex nr 569795). W niniejszej sprawie skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazała co prawda na dotkliwość wymierzonej jej kary pieniężnej, w wysokości 2.991,00 zł na osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. W ocenie skarżącej jest to kara wysoka, której jednorazowe uiszczenie spowodować może daleko idące skutki, których cofnięcie nie będzie możliwe w przypadku negatywnej weryfikacji decyzji. Jednakże podkreślenia wymaga, że na potwierdzenie swojego stanowiska, skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów, pozwalających na ocenę wniosku w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła wystąpienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprawdzie w istocie skarżąca poza samym żądaniem wstrzymania wykonywania zaskarżonej decyzji i argumentacji o wysokości nałożonej na nią kary pieniężnej, w ogóle nie zamieściła jakiegokolwiek szerszego uzasadnienia, dlaczego taki wniosek o wstrzymanie jest zasadny. Ta krótka argumentacja, niepoparta żadnymi dokumentami źródłowymi, nie pozwala na ustalenie przez Sąd, że albo zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącym, albo też spowodowania - wobec skarżącej - trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonywania zaskarżonego aktu administracyjnego polega na zbadaniu, czy argumentacja zawarta w takim wniosku, albo też same akta sprawy, uzasadniają wystąpienie ww. przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (czyli przesłanki wystąpienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). To sama strona może i powinna wykazywać, że właśnie taki stan miałby miejsce, gdyby Sygn. akt III SA/Kr 804/18 nie wstrzymano wykonywania zaskarżonej decyzji. Tego zaś we wniosku skarżącej nie ma. Podkreślić również należy, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania nie ma nic wspólnego z analizą legalności wydania zaskarżonej decyzji. Sąd nie przeprowadzał żadnej kontroli legalności spornej decyzji. Dopiero na posiedzeniu jawnym, Sąd zbada merytorycznie zaskarżone w sprawie decyzje (organu l i II instancji) i oceni, czy są one zgodne z prawem i czy podnoszone przez skarżącą zarzuty są uzasadnione. Etap rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonywania zaskarżonej decyzji obejmuje tylko i wyłącznie ocenę, czy w świetle argumentacji skarżącej, zawartej we wniosku, spełnione są przesłanki, wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. (czyli przesłanka wystąpienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że skoro skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, to należało odmówić wstrzymania wykonywania zaskarżonej decyzji. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.