III SA/Kr 805/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Dorota Dąbek NSA Krystyna Kutzner (spr.) Protokolant Bernadeta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi D. S. na orzeczenie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] w przedmiocie wydalenia ze służby skargę oddala Komendant Miejski Policji w [...] w dniu [...] .2006 r wydał orzeczenie dyscyplinarne nr [...], na mocy którego uznał skarżącego D. S. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu tj, że w dniu [...].2005 r. będąc słuchaczem kursu podstawowego w Wyższej Szkole Policji w [...] nie uczestniczył w zajęciach dydaktycznych, opuścił teren szkoły bez zgody przełożonego i w tym czasie spożywał alkohol oraz nie dopełnił obowiązku wypisania się w książce przepustek, przez co dopuścił się naruszenia dyscypliny służbowej tj. art. 132 ust. 1 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. w związku z § 5 ust. 1 pkt 6 i 14, § 16 ust. 1 oraz § 20 ust 1 Regulaminu Porządku Wewnętrznego z dnia 15.12.2003 r. wydanego przez Komendanta Wyższej Szkoły Policji w [...] i za czyny te została wymierzona mu kara wydalenia ze służby na podstawie art.135j ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, póz. 58, ze zm.). W uzasadnieniu wydanego orzeczenia Komendant Policji podniósł, że w dniu [...].2005 r skarżący będąc słuchaczem kursu podstawowego w Wyższej Szkole Policji w [...] , bez zgody właściwego przełożonego opuścił teren szkoły, przez co nie uczestniczył w w zajęciach dydaktycznych oraz nie dopełnił obowiązku wypisania się w książce przepustek , czym nie dostosował się do Regulaminu Porządku Wewnętrznego z dnia 15.12.2003 r. wydanego przez Komendanta Wyższej Szkoły Policji w [...] oraz, że w tym samym miejscu i czasie, gdy był zobowiązany do uczestnictwa w zajęciach dydaktyczno-wychowawczych, po uprzednim samowolnym opuszczeniu terenu szkoły spożywał alkohol w postaci wódki i piwa , czym wprowadził się w stan nietrzeźwości (badania wykazały , że skarżący posiadał 1,06 promila alkoholu we krwi ) . W ocenie organu Policji , przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że skarżący dopuścił się zarzucanych mu czynów , czego dowodem są zapisy w dzienniku lekcyjnym, notatka służbowa oraz Protokół przesłuchania świadka nadkom. S. T. , zapisy w książce ewidencji wyjść poza rejon zakwaterowania , zeznania świadka R. R. , pisma z Prokuratury Rejonowej w [...] Ds. [...] z dnia [...].2006 r. oraz [...] 2006 r. , notatka służbowa z rozpytania post. T. P. oraz wyjaśnienia post. T.P. . Jak ustalono , dowódca plutonu III 23 kompanii tego kursu post. R.R. w trakcie przemarszu z plutonem na zajęcia został powiadomiony przez skarżącego i post. T. P., że źle się czują i pójdą do lekarza. Dowódca plutonu przypomniał skarżącemu o obowiązkach wynikających z regulaminu szkoły tj.: m.in. o pobraniu kart zdrowia od dowódcy kompanii i wypisaniu się w książce wyjść z kompanii . Dowódca udał się na zajęcia bez skarżącego i post. T. P. , którzy wrócili się do akademika. W toku prowadzonego postępowania dyscyplinarnego skarżący przyznał się do zarzucanych mu czynów i złożył stosowne wyjaśnienia. W ocenie Komendanta Miejskiego Policji w [...] zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do uznania skarżącego winnym zarzucanych mu czynów, które stanowią naruszenie dyscypliny służbowej określonej w art. 132 ust. 1 ww. ustawy o Policji w związku z § 5 ust. 1 pkt. 6 i 14, § 16 ust. 1 oraz § 20 ust. 1 Regulaminu Porządku Wewnętrznego z dnia 15.12.2003 r. wydanego przez Komendanta Wyższej Szkoły Policji w [...] i wymierzenia kary wydalenia ze służby . Wymierzając tą karę organ Policji wziął pod uwagę przesłanki wynikające z art. 134h ww. ustawy o Policji. W odwołaniu od orzeczenia Komendanta Miejskiego Policji w [...] skarżący wniósł o zmianę wymierzonej kary wydalenia ze służby na łagodniejszą , gdyż nie zgodził się z uzasadnieniem zaskarżonego orzeczenia , że złamał Regulamin Porządku Wewnętrznego z dnia 15.12.2003 wydany przez Komendanta Wyższej Szkoły Policji w [...] . Zarzut w tym zakresie skarżący uznał za powierzchowny i w dużej mierze krzywdzący dotychczasową jego postawę i osiągnięcia w Wyższej Szkole Policji w [...] Skarżący wyjaśnił, że w dniu [...].2005 r będąc słuchaczem Wyższej Szkoły Policji [...] nie uczestniczył w zajęciach dydaktycznych ze względu na stan zdrowia. Skarżący nie zgodził się z zarzutem , że w tym czasie spożywał jakikolwiek alkohol, o czym informował Rzecznika Dyscyplinarnego KMP -[...] . skarżący nie zgodził się również z zarzutem , że złamał regulamin poprzez samowolne opuszczenie terenu szkoły. W odwołaniu skarżący przyznał, iż nie dopełnił obowiązku wypisania się w książce przepustek ,ale wyjaśnił, że spowodowane było to tym, że książki przepustek były zamknięte w dyżurce, a dyżurny akademika był nieobecny przez około 20 -30 minut ,gdy na niego czekał. Wyjście ze szkoły skarżący zgłosił dowódcy plutonu, co ten potwierdził w notatce służbowej . Dowódca kompani przebywał w tym czasie na codziennej odprawie w wydziale metodyki. Skarżący podniósł , że Regulamin Porządku Wewnętrznego, który wówczas obowiązywał , przewidywał , że w nagłych wypadkach wystarczyło zgłosić wyjście dowódcy plutonu. W ocenie skarżącego , przy podejmowaniu zaskarżonego orzeczenia nie wzięto pod uwagę wszystkich okoliczności łagodzących i nie uwzględniono ich przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej. Zwalniając się po apelu porannym u swojego bezpośredniego przełożonego skarżący poinformował go , że nie wie o której wróci, ponieważ nie jest zarejestrowany do lekarza , dlatego prosił, by wpisać nieobecność na cały dzień , bo gdyby nie dostał się wtedy do lekarza , wziąłby na ten dzień urlop z puli dni wolnych przysługujących z tytułu służb wypracowanych na rzecz Szkoły . Poza tym , jak twierdzi , dolegliwości zdrowotne nie pozwoliłyby mu na uczestnictwo w zajęciach (zatrucie pokarmowe .biegunka , wymioty, ostry ból brzucha). Skarżący wyjaśnił , że po opuszczeniu terenu szkoły , nie wypisując się w książce przepustek ,razem z kolegą z plutonu , który również chciał iść do lekarza, poinformował, ale już telefonicznie , dowódcę plutonu o zaistniałych faktach ,aby on dopełnił formalności w związku z ich wyjściem , a wynikające z jego obowiązków jako dowódcy plutonu. Będąc już poza terenem szkoły , skarżący zmuszony był skorzystać z WC, dlatego wszedł z kolegą do restauracji V, gdyż było to jedyne miejsce po drodze, w którym można było skorzystać z WC. Po powrocie z toalety skarżący zauważył , że kolega rozmawia z pracownikiem Wyższej Szkoły Policji T. K. , któremu towarzyszył jego ojciec. Od nich dowiedział się , że o tej porze nie dostaniemy się do lekarza , jeśli nie byli wcześniej zarejestrowani ,a najwcześniej wizyta u lekarza możliwa była w godzinach popołudniowych. Ponieważ byli to mieszkańcy [...] , mieli wiedzę na temat pracy w przychodni. Spotkani mężczyźni zaczęli namawiać skarżącego i jego kolegę , aby pojechali z nimi do ich domku letniskowego ,a wracając po południu podwiozą ich do lekarza . Jak wyjaśnił skarżący , nie mogąc uczestniczyć w zajęciach , zgodził się na tę propozycję. Po przybyciu na miejsce skarżący oglądał okolicę i robił zdjęcia . Gdy wrócił do domku stwierdził, że mężczyźni byli pod wpływem alkoholu i w tym stanie nie mogą jechać do lekarza. W związku z tym , że skarżący , jak twierdzi , ciągle czuł się źle około godziny 16,30 wypił alkohol przyrządzony przez kolegę z plutonu ; był to alkohol z dużą ilością pieprzu. Potem jeszcze wypił piwo. W drodze powrotnej , skarżący będąc pasażerem samochodu prowadzonego przez jednego ze spotkanych mężczyzn , uległ wypadkowi drogowemu odnosząc obrażenia wymagające długotrwałego leczenia. Skarżący stwierdził, że po powrocie do zdrowia chciałby nadal pracować w Policji, co było jego marzeniem. Skarżący podniósł , że będąc kursantem w Wyższej szkole Policji wywiązywał się sumiennie ze swoich obowiązków , przez okres roku nie przebywał na zwolnieniu lekarskim , ani nie był na urlopie , wszystkie egzaminy zaliczał w terminie i na dobre oceny ; posiadał dobre oceny swoich przełożonych . Komendant Wojewódzki Policji w [...] orzeczeniem dyscyplinarnym nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięci i stwierdził , że przedmiotem prowadzonego postępowania dyscyplinarnego było wyjaśnienie , czy skarżący dopuścił się w sposób zawiniony popełnienia zarzucanego czynu, stanowiącego naruszenie dyscypliny służbowej. Organ odwoławczy w oparciu o zebrany materiał dowodowy ustalił następujący stan faktyczny sprawy : w dniu [...] .2005 roku około godz. 18.00 w miejscowości [...], na trasie drogi K-58 relacji [...] - [...] zaistniał wypadek drogowy. Uczestnikami tego zdarzenia byli m.in. dwaj słuchacze kursu podstawowego Wyższej Szkoły Policji w [...] tj. skarżący oraz post. T. P.. W wyniku wypadku, w którym doszło do zderzenia samochodu osobowego marki Daewoo z samochodem ciężarowym marki Volvo, trzy osoby poniosły śmierć, a wymienieni policjanci doznali obrażeń ciała. Krytycznego dnia po apelu porannym skarżący oraz post. T. P. zgłosili dowódcy plutonu chęć udania się do lekarza w związku ze złym samopoczuciem. Dowódca plutonu przypomniał im o wynikającym z Regulaminu Porządku Wewnętrznego szkoły - § 20 ust. 1, obowiązku zgłoszenia się do nadkomisarza S.T. - dowódcy kompanii po karty zdrowia. Wymienieni policjanci wyszli z terenu szkoły, jednak bez zgłoszenia dowódcy kompanii zamiaru pójścia do lekarza oraz bez wypisania się w książce przepustek tzw. wyjść i udali się do restauracji "V ". Z uwagi na wczesną porę, nie mogli tam zamówić nic ciepłego do jedzenia, wypili więc piwo - w ilości po pół litra każdy. Przybyły do restauracji pracownik cywilny szkoły T.K. zaproponował policjantom przejazd do miejscowości [...], w celu obejrzenia domku letniskowego, na co przystali. Według post. T. P, na miejscu policjanci pili alkohol tj. piwa i wódki. Organ odwoławczy podniósł, iż w toku postępowania dyscyplinarnego skarżący wyjaśnił, że alkohol w ilości dwa razy po ok. 100 gram wódki z pieprzem pił dopiero po przyjeździe na działkę, od godz. ok. 11.20, zaprzeczając spożywaniu piwa w restauracji. Około godz. 17.30 wszyscy wyruszyli samochodem w drogę powrotną do [...]. W miejscowości [...] doszło do wypadku drogowego, ze skutkiem trzech ofiar śmiertelnych. Policjanci doznali obrażeń ciała . Jak wykazało badanie krwi pobranej około godz. 23.40 od skarżącego, znajdował się on wówczas w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonym stężeniu alkoholu - 1,06 promille. Powyższe wskazuje na to, iż stężenie alkoholu we krwi skarżącego, zarówno w chwili jazdy samochodem jak i wcześniej, mogło być dużo większe. Uwzględniając powyższe, Komendant Wojewódzki Policji w [...] stwierdził, iż zarzuty podnoszone przez skarżącego w odwołaniu od orzeczenia organu pierwszej instancji nie znaj dują uzasadnienia. Obowiązkiem skarżącego było przebywać na terenie szkoły i uczestniczyć w zajęciach dydaktyczno - wychowawczych kursu podstawowego organizowanego przez Wyższą Szkolę Policji w [...]. Kurs prowadzony był w systemie skoszarowanym, w trakcie którego słuchacze zobligowani byli do przestrzegania Regulaminu Porządku Wewnętrznego z dnia 15.12.2003 roku ustanowionego przez Komendanta Wyższej Szkoły Policji w [...] , precyzyjnie określającego warunki wyjść z terenu szkoły. Organ odwoławczy stwierdził, iż Komendant Miejski Policji w [...] , wziął pod uwagę zasady wymierzania kar dyscyplinarnych, wynikające z treści art. 134h ustawy o Policji, w szczególności: działanie skarżącego w stanie po użyciu alkoholu i z motywacji zasługującej na szczególne potępienie. Skarżący ponadto winien liczyć się z ewentualnymi następstwami prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu przez kogokolwiek, przewidując tragiczne skutki takiego postępowania, naruszające dobre imię Policji. Komendant Wojewódzki Policji dodał, iż w przedmiotowej sprawie nie sposób pominąć faktu prowadzenia przeciwko obwinionemu przez Prokuraturę Rejonową w [...] śledztwa o sygn. akt [...]- żart. żart. 177 § 1 i § 2 kk w związku z art. 178 § l kki art.ll § 2kk. W zaistniałym stanie rzeczy, mając na uwadze charakter czynu popełnionego przez skarżącego , a przede wszystkim fakt rażącego naruszenia dyscypliny służbowej, przy uwzględnieniu zasad oceny czynu i wymierzania kar dyscyplinarnych, określonych w treści art.134h ww. ustawy o Policji, na podstawie art.115n ust. 4 pkt 1. tej ustawy i, Komendant Wojewódzki Policji w [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Na powyższe rozstrzygnięcie wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od orzeczenia dyscyplinarnego Komendanta Miejskiego Policji w [...] . O fakcie wyjścia ze szkoły bez dopełnienia wszystkich formalności skarżący powiadomił telefonicznie dowódcę plutonu , dlatego był przekonany, że nie łamie regulaminu szkoły. Nie zachowanie procedury wyjścia ze szkoły , zdaniem skarżącego , spowodowane było z przyczyn od niego niezależnych , a regulamin dopuszczał w nagłych wypadkach taką możliwość (ten punkt regulaminu został zniesiony dopiero miesiąc po tym zajściu) . Skarżący podniósł , że wydalenie ze służby nastąpiło w trakcie trwania zwolnienia lekarskiego i rehabilitacji. W chwili obecnej nie może zgłosić się do urzędu pracy jako bezrobotny ponieważ w dalszym ciągu przebywa na zwolnieniu lekarskim. Skarżący zarzucił , że powodem wydalenia ze służby były zarzuty postawione przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], są one jednak nie zgodne z prawdą. W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo organ Policji podniósł , że policjant skierowany na kurs przygotowawczy pozostaje funkcjonariuszem i w tym zakresie pełni służbę tak jak policjant pozostający w jednostce. Również w przypadku kursantów naruszeniem dyscypliny służbowej jest m.in. niewykonanie rozkazu lub polecenia przełożonego (art. 132 ust. 3, pkt. 1 ustawy o Policji), jak i spożywanie alkoholu lub podobnie działającego środka w czasie służby (art. 132 ust. 3 pkt. 6 ustawy o Policji). [...] Komendant Wojewódzki Policji odnośnie urlopów policjantów wyjaśnił, że w obowiązujących przepisach nie jest przewidziany urlop "na żądanie" funkcjonariusza, odpowiadający w swojej istocie urlopowi określonemu w Kodeksie Pracy. Z regulaminu szkoły, w której przebywał skarżący jasno wynika, że słuchacz ma obowiązek uzyskiwania zezwolenia przełożonego na opuszczenie miejsca zakwaterowania (§ 5 ust. 1, pkt. 14), a opuszczenie terenu szkoły zgłaszane jest dyżurnemu akademika i dokumentowane w książce wychodzących poza teren (§16 ust. 1). W razie konieczności uzyskania pomocy medycznej słuchacz przed udaniem się do placówki NFZ ma obowiązek uzyskać przedtem zgodę dowódcy kompanii i otrzymać kartę chorego (§20 ust. 1). Nawet w nagłych wypadkach, gdy konieczne jest udanie się do lekarza słuchacz ma obowiązek powiadomienia o opuszczeniu szkoły dowódcę kompanii (§20 ust. 2). Z obowiązków tych może jedynie zwolnić słuchacza stan zdrowia, który uniemożliwia stosowne zawiadomienia, ale w tym przypadku sytuacja taka nie zachodziła, gdyż skarżący sam, bez problemu dotarł do akademika, a później do pobliskiej restauracji. Ponadto słuchacze mają również zakaz spożywania napojów alkoholowych (§ 6 pkt. 2). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270). W rozpatrywanej sprawie zarzuty skargi dotyczyły ustalenia przez organy Policji stanu faktycznego oraz wysokości wymierzonej skarżącemu kary . Tak więc Sąd dokonując oceny niniejszej sprawy pod kątem jej zgodności z prawem , musiał odnieść się do tych zarzutów. Odnośnie stanu faktycznego sprawy należy podnieść , że celem postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym nie jest ustalenie stanu faktycznego sprawy , lecz ocena , czy właściwe w sprawie organy ustaliły stan faktyczny sprawy zgodnie z obowiązującymi regułami oraz czy dokonały właściwej jego oceny. Jak przyznaje sam skarżący , organy Policji podejmując rozstrzygnięcia w zakresie przewinienia dyscyplinarnego nie opierały się na zarzutach postawionych przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] , jakkolwiek w odczuciu skarżącego te właśnie zarzuty były powodem wymierzenia kary o wydaleniu ze służby . W związku z powyższym należy stwierdzić , że dla postępowania dyscyplinarnego okoliczności wypadku nie miały decydującego znaczenia dla tego postępowania , jakkolwiek stanowiły jeden z elementów stanu faktycznego niniejszej sprawy. W zakresie ustaleń stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy Sąd podzielił stanowisko [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia , jako zgodne z zasadami prowadzenia postępowania dowodowego. Skarżący odbywał przeszkolenie podstawowe w Wyższej Szkole Policji w [...], a zatem w stanie skoszarowanym. W tym czasie podlegał Regulaminowi Porządku Wewnętrznego z dnia 15.12.2003r. wydanemu przez Komendanta Szkoły. Z akt sprawy wynika , że z Regulaminem tym został zapoznany skarżący podczas zajęć w dniu [...] .2005r., ponadto w każdej sali mieszkalnej Regulamin był dostępny. Okoliczności te nie były kwestionowane przez skarżącego. Będąc prawidłowo pouczonym o obowiązujących przepisach , w dniu [...].2005 r skarżący wyszedł ze Szkoły uchybiając Regulaminowi i wbrew poleceniu dowódcy plutonu , aby zgłosił się do dowódcy kompanii oraz wypisał się w książce przepustek , nie wykonał ciążących na nim obowiązków ,a zatem zarzut nie zachowania; obowiązującej w tym zakresie procedury i tym samym naruszenia dyscypliny służbowej jest uzasadniony. Powyższej oceny nie mogły zmienić wyjaśnienia skarżącego , że wyjście ze szkoły odbyło się z powiadomieniem dowódcy plutonu , ani okoliczność, że chwilowa nieobecność dowódcy kompanii i dyżurnego uniemożliwiły mu zachowanie obowiązującej procedury , w tym pobranie karty chorego i dokonanie wpisu w książce wyjść . Skarżący nie wykazał należytej staranności i nie zaczekał na nieobecnych , aby załatwić niezbędne formalności . Także okoliczność telefonicznego zawiadomienia dowódcy plutonu o opuszczeniu szkoły nie czyni zarzutu organów Policji w tym zakresie bezzasadnym. Sąd podzielił stanowisko organów Policji także w zakresie uznania , iż w rozpatrywanym przypadku nie zaistniały przesłanki określone w § 20 ust.2 Regulaminu Porządku Wewnętrznego tj. że skarżący działał w warunkach " nagłego przypadku" . Stan zdrowia skarżącego nie wymagał niezwłocznego udzielenia mu pomocy medycznej , o czym świadczy jego zachowanie po opuszczeniu szkoły. Mimo informacji uzyskanej od spotkanych w restauracji mężczyzn , iż nie będzie przyjęty do lekarza , nie podjął żadnych działań wskazujących , iż próbował skontaktować się z lekarzem lub przynajmniej zarejestrować się na wizytę w godzinach późniejszych. Mimo uciążliwych dolegliwości , jak twierdzi , nie wrócił do jednostki , a wręcz udał się w dalszą drogę , do domku letniskowego poza miejscem zakwaterowania . W odwołaniu od orzeczenia dyscyplinarnego organu pierwszej instancji skarżący napisał , że po przybyciu do domku letniskowego , udał się nad jezioro , oglądał okolicę i robił zdjęcia. Tak więc ustalenie organów Policji, że wyjście skarżącego poza teren jednostki nie wiązało się z " nagłym przypadkiem " jest w pełni uzasadnione . Argumentacja skarżącego w tym zakresie nie mogła zatem odnieść zamierzonego skutku. Jeżeli chodzi o okoliczności wypadku drogowego , jak wyżej wskazano , nie miały one rozstrzygającego wpływu w niniejszym postępowaniu dyscyplinarnym , jakkolwiek dla potrzeb tego postępowania można uznać za wiarygodne twierdzenie skarżącego , że nie był kierującym pojazdem , a jego pasażerem , a w konsekwencji , że nie był sprawcą wypadku , lecz jego ofiarą. Z treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że [...] Komendant Wojewódzki Policji przyjął wyjaśnienia skarżącego w tym zakresie za wiarygodne. Podkreślić jednak należy , że kwestia ta będzie rozstrzygnięta w prowadzonym odrębnie postępowaniu karnym. Reasumując , fakt naruszenia dyscypliny służbowej przez skarżącego w zakresie opisanym w zaskarżonym orzeczeniu dyscyplinarnym , jest uzasadniony i znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach niniejszej sprawy. Pozostaje zatem do oceny Sądu wysokość kary wymierzonej przez organy Policji za przypisane skarżącemu przewinienia . Zgodnie z art.134 ust.1 ww. ustawy o Policji , policjantowi mogą być wymierzone następujące kary dyscyplinarne : 1/ nagana , 2/ zakaz opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania , 3/ ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku , 4/ wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe , 5/ obniżenie stopnia , 6/ wydalenie ze służby. Ustawodawca zastosował w tym przepisie gradację kar , która jest swego rodzaju stopniowaniem środków , jakie mogą bez zastosowane w konkretnej sprawie. Podkreślić jednak należy , że ustawodawca nie określił , jakiemu przewinieniu służbowemu odpowiada każdy z nich. Pozostawił to do uznania właściwego organu . Sądowa kontrola decyzji uznaniowych sprowadza się w istocie do oceny , czy organ rozstrzygający badał sprawę w zakresie dyrektyw ustawowych oraz , czy zebrał i rozważył cały materiał dowodowy w danej sprawie. W tym miejscu należy się odnieść do art.134h ww. ustawy o Policji . Przepis ten stanowi , że wymierzona kara powinna być współmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego i stopnia zawinienia , a w szczególności uwzględniać okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego , jego skutki , w tym następstwa dla służby , rodzaj i stopień naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków , pobudki działania , zachowanie obwinionego przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu oraz dotychczasowy przebieg służby. W rozpatrywanej sprawie [...] Komendant Wojewódzki Policji w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia dyscyplinarnego powołał się ogólnie na przesłanki wynikające z art.134h ww. ustawy o Policji wskazując , że nastąpiło; zaostrzenie kary z tego powodu , że skarżący działał w stanie po spożyciu alkoholu i z motywacji zasługującej na szczególne potępienie. Organ Policji podniósł też , że skarżący winien się liczyć z ewentualnymi następstwami prowadzenia pojazdu w stanie po spożyciu alkoholu przez kogokolwiek ( a więc nie przesądził , że to skarżący był kierujący pojazdem ) , przewidując tragiczne skutki takiego postępowania , naruszające dobre imię Policji. Mając powyższe na uwadze należy zauważyć , że odpowiedzialność dyscyplinarna stanowi dolegliwość związaną ze szczególnym charakterem zawodu policjanta i ma na celu obronę honoru i dobrego imienia zawodu . Odpowiedzialność ta jest niezależna od odpowiedzialności karnej i związana jest z czynami , które nie podlegają odpowiedzialności karnej, a które to czyny uchybiają godności , obowiązkom i regułom wykonywania tego zawodu. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy , w ocenie Sądu , wymierzona kara wydalenia ze służby nie może być rozpatrywana wyłącznie w odniesieniu do przewinienia polegającego na opuszczeniu przez skarżącego swej jednostki bez zachowania obowiązującej w tym zakresie procedury , bo wtedy rzeczywiście należało by ją uznać za nieadekwatną do tego rodzaju przewinienia , ale w odniesieniu do pobudek działania i zachowania skarżącego po wyjściu z jednostki. O ile organy Policji szczególnie zaakcentowały w swych rozstrzygnięciach zachowanie skarżącego przed wyjściem z jednostki , o tyle Sąd , oceniając całokształt okoliczności niniejszej sprawy , akcent ten przeniósł na zachowanie skarżącego po wyjściu z jednostki i uznał , że właśnie to zachowanie było wysoce naganne i uzasadniało wymiar kary . W tym miejscu można zadać pytanie , co by było , gdyby skarżący po uzyskaniu informacji , że nie może być przyjęty do lekarza w godzinach przedpołudniowych , powrócił do jednostki . Z dużą dozą prawdopodobieństwa można powiedzieć , że skarżący mógłby być ukarany zdecydowanie niższą karą . Powodem opuszczenia jednostki miała być wizyta u lekarza , a zatem jeżeli wizyta ta była niemożliwa , skarżący winien był wrócić do jednostki , tym bardziej że pełnił służbę w stanie skoszarowanym , a więc podlegał szczególnym rygorom i dyscyplinie. Każda kolejna godzina spędzona po wyjściu skarżącego z jednostki była świadectwem uchybienia godności zawodu policjanta. Uciążliwe dolegliwości chorobowe , na które powołuje się skarżący , wskazywały za tym , że skarżący powinien był wrócić do miejsca zakwaterowania , a nie oddalać się od niego. Gdyby te dolegliwości rzeczywiście były takie uciążliwe, skarżący nie mógłby zwiedzać okolicy domku letniskowego w [...] i robić zdjęcia . To zachowanie świadczy raczej o dobrym samopoczuciu , a zarazem o lekceważącym stosunku do obowiązku uczestniczenia w wykładach. Szczególnie naganną rzeczą jest spożywanie alkoholu w czasie pełnienia służby odbywanej w stanie skoszarowanym. Wreszcie trzeba też podnieść , że będąc policjantem skarżący nie zapobiegł , by inna osoba będąca pod wpływem alkoholu prowadziła w tym stanie samochód . Wymierzając karę wydalenia ze służby organy Policji uznały tym samym o braku przydatności skarżącego do tej służby. Skarżący miał niespełna roczny staż pracy jako policjant, a więc jako nowoprzyjęty funkcjonariusz podlegał szczególniej ocenie i obserwacji , właśnie pod kątem przydatności do służby. W ocenie Sądu zastosowana kara dyscyplinarna wobec skarżącego , będąca wynikiem oceny całokształtu zachowania skarżącego mieści się w ramach swobodnej oceny organów Policji i ocenie tej nie można zarzucić dowolności. Pracodawca ma prawo do takiej oceny , a jej kryteria w odniesieniu do funkcjonariuszy policji są szczególnie zaostrzone . Wymagania stawiane funkcjonariuszom policji są wyższe, niż pracownikom innych grup zawodowych. Powyższej oceny nie mogła zmienić argumentacja skargi , iż skarżący posiadał możliwość uzyskania urlopu na dzień zdarzenia . Sąd w tym zakresie podzielił stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Policji , a mianowicie , że skarżący nie uzyskał zgody przełożonego na urlop ( z akt sprawy nie wynika też , by skarżący składał wniosek o jego udzielenie ). Odnosząc się do zarzutu skargi , iż kara wydalenia ze służby została orzeczona w trakcie zwolnienia lekarskiego i rehabilitacji skarżącego , Sąd uznał, że wskazane okoliczności nie miały wpływu na wynik rozpatrywanej sprawy. Art.135 ww. ustawy o Policji , określający przesłanki , kiedy postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się , nie przewiduje zwolnienia lekarskiego jako okoliczności wyłączającej wszczęcie tego postępowania . Długotrwałe zwolnienie lekarskie jest podstawą do zawieszenia toczącego się postępowania dyscyplinarnego , zgodnie z art.135h tej ustawy. Jak wynika z akt sprawy , Komendant Miejski Policji zawiesił toczące się przeciwko skarżącemu postępowanie dyscyplinarne w okresie od [...] 2005 r do dnia [...] .2006 r , a następnie podjął zawieszone postępowanie postanowieniem z dnia [...].2006 r . Postanowienie to zostało skarżącemu doręczone w tym samym dniu i od tego dnia postępowanie dyscyplinarne toczyło się dalej już z jego udziałem. W związku z powyższym należy uznać , że orzeczenia dyscyplinarne organów Policji obu instancji zostały skarżącemu skutecznie doręczone . Nie znajdując podstaw do uznania , że zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] oraz poprzedzające je orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji w [...] naruszają przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania dyscyplinarnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy , Sąd działając na podstawie art.151 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.