III SA/Kr 807/11
PostanowienieWSA w Krakowie2012-03-27
Skład orzekający: Dorota Dąbek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na pismo Prezydenta Miasta odmawiające zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego, poprzedzone brakiem wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga na pismo Prezydenta Miasta odmawiające zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego, które stanowi czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, jest dopuszczalna. Jednakże, jeśli skarżący nie poprzedził wniesienia skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 § 3 PPSA, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA jako niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.Stan faktyczny
G. P. złożył skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia 8 lipca 2009r. odmawiające zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy, z uwagi na współwłasność budynku mieszkalnego przez skarżącego. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, argumentując niedopuszczalność drogi sądowej. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wykazania, że skarga została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, czego pełnomocnik nie uczynił. Skarżący wyjaśnił, że nie poprzedził skargi takim wezwaniem, gdyż nie został o tym pouczony przez organ.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na akt Prezydenta Miasta z dnia 8 lipca 2009r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawarcia umowy najmu postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 8 lipca 2009r. Nr [...] Prezydent Miasta poinformował G. P., iż brak jest podstaw prawnych do pozytywnego rozpatrzenia jego wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego Gminy, gdyż jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego w L. Organ wyjaśnił, iż § 49 ust. 1 pkt 1 uchwały Rady Miasta z dnia [...] 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy, wyklucza udzielenie pomocy mieszkaniowej osobom posiadającym jakikolwiek tytuł prawny do lokalu mieszkalnego lub innej nieruchomości, stanowiący podstawę do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie.
Pismem z dnia 10 sierpnia 2009r. G. P. wniósł skargę na powyższy akt Prezydenta Miasta z dnia 8 lipca 2009r. Nr [...].
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Zdaniem organu, skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Pismem z dnia 22 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał pełnomocnika skarżącego o wykazanie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – że skarżący poprzedził wniesienie skargi wezwaniem Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 sierpnia 2011r., jednak nie udzielił on na nie odpowiedzi.
Natomiast w dniu 18 października 2011r. G. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 22 lipca 2011r.
Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2011r., sygn. akt III SA/Kr 807/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek G. P. o przywrócenie terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 22 lipca 2011r.
Z kolei postanowieniem z dnia 14 lutego 2012r., sygn. akt I OZ 83/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.) rada gminy określa zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Obowiązująca w K uchwała Rady Miasta z dnia [...] 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy przewiduje w § 20 wstępną weryfikację wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego. Wstępna weryfikacja polega na stwierdzeniu czy wnioskodawca spełnia kryteria określone niniejszą uchwałą. Jeżeli wynik wstępnej weryfikacji jest negatywny, wnioskodawca nie uczestniczy w dalszych etapach postępowania i jest o tym fakcie pisemnie zawiadamiany. To organ dokonując tej weryfikacji w sposób samodzielny, jednostronny, władczy, ocenia, czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w uchwale, czy też ich nie spełnia. W przypadku sporu powstałego pomiędzy organem, a wnioskodawcą na tle oceny czy spełnione są przesłanki określone w uchwale, kwestia ta może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu, pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Tym samym, wbrew twierdzeniom organu, droga sądowoadministracyjna jest w niniejszej sprawie dopuszczalna.
Sąd zwraca jednak uwagę, iż wniesienie skargi na zaskarżony w niniejszej sprawie akt Prezydenta Miasta powinno być, zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że skarżący nie poprzedził skargi wezwaniem organu do usunięcie naruszenia prawa jak wymaga tego w/w przepis prawa. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma skarżącego, które mogłoby być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 22 lipca 2011r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania, że skarżący poprzedził skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jednak nie udzielił żadnej odpowiedzi na to pismo. Natomiast w piśmie z dnia 14 listopada 2011r. skarżący wyjaśnił, iż nie poprzedził skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, gdyż nie został o tym pouczony przez organ w zaskarżonym akcie. Należy zatem uznać, iż skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, a tym samym nie zachował trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne, uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie, wniesienie skargi bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło