III SA/Kr 819/07
PostanowienieWSA w Krakowie2008-03-14
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd lub referendarz sądowy może przyznać prawo pomocy z urzędu (ustanowić pełnomocnika z urzędu) w sytuacji, gdy wniosek skarżącego nie zawiera wymaganych skreśleń i nie można z niego wywnioskować twierdzenia o zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na ocenę sytuacji materialnej od czasu prawomocnej odmowy przyznania prawa pomocy?Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, ponieważ skarżący nie sprecyzował swojego żądania w formularzu, co uniemożliwiało przyznanie prawa pomocy z urzędu. Ponadto, skarżący nie wykazał istotnej zmiany okoliczności mających wpływ na jego sytuację materialną od czasu prawomocnej odmowy przyznania prawa pomocy w poprzednim postępowaniu, co jest warunkiem ponownego rozpatrzenia wniosku. Ogólnikowa wzmianka o potrzebie posiadania lokaty bankowej jako zabezpieczenia na przyszłość jest niewystarczająca.Stan faktyczny
Skarżący A. Z. złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie dotyczącej choroby zawodowej. W złożonym formularzu skarżący wykazał posiadanie domu, oszczędności w kwocie 8000 zł oraz miesięczne dochody w wysokości 716 zł (jego renta) i 539 zł (renta rodzinna córki). Wcześniej skarżący domagał się przyznania prawa pomocy, jednak postępowanie w tym zakresie zostało umorzone, a wniosek o ustanowienie radcy prawnego oddalony. Skarżący nie powołał nowych okoliczności uzasadniających zmianę sytuacji materialnej.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić wniosek.
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" domagał się przyznania prawa pomocy.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dorosłą córką.
Określając swój majątek uwidocznił, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 70 m2. Posiada także zasoby pieniężne w kwocie 8000 zł. Nie ma żadnych przedmiotów wartościowych.
Wskazując na stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący podał, że składa się na to 716 zł jego renty oraz 539 zł renty rodzinnej pobieranej przez córkę.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest na niskiej rencie i ma trudności z dorobieniem do niej.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zacząć wypada od wyjaśnienia jakie są granice żądania skarżącego. W rubryce 4 formularza nie poczynił on bowiem potrzebnych skreśleń. Zasadą jest zaś, że rozpoznając wniosek ani sąd ani referendarz nie mogą wyjść poza jego ramy. Oznaczałoby to bowiem przyznanie prawa pomocy z urzędu czemu sprzeciwia się wprost dyspozycja art. 243 §1 ppsa. Równocześnie nie można tracić z pola widzenia ani zalegającego na karcie 51 akt pisma skarżącego zatytułowanego "wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu", które odczytano na rozprawie w dniu 21 lutego 2008 r. ani oświadczenia skarżącego z tej daty, że wniosek taki podtrzymuje (protokół k. 59). Wreszcie nie bez znaczenia pozostaje i to, że w sprawie skarżący korzysta ze zwolnienia przedmiotowego (art. 239 pkt. 1 lit. c ppsa w związku z art. 241 ppsa). Przytoczone okoliczności faktyczne i wskazane determinanty prawne pozwalają więc przyjąć, że wbrew pierwotnemu wrażeniu wniosek skarżącego został skonkretyzowany w sposób zbliżony do tego jaki dopuszcza praktyka orzecznicza sądów administracyjnych (por. postan. WSA w W-wie z 18 sierpnia 2004 r. III SA/Wa 632/04).
Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że przed złożeniem obecnego wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący już wcześniej domagał się przyznania tego prawa (k. 12-14). Poprzednie jego starania nie odniosły jednak zamierzonego skutku albowiem postanowieniem referendarskim z dnia 26 października 2007 r. (k 32-36) prawomocnie umorzono postępowanie co do kosztów oddalając jednocześnie jego wniosek o ustanowienie radcy prawnego.
Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego jakkolwiek przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy tak przez osoby fizyczne jaki i osoby prawne to jednak odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę (sygn. akt. I OZ 416/05). Sam wniosek powinien zaś zawierać twierdzenia, że od chwili prawomocnej odmowy przyznania prawa pomocy nastąpiła zmiana okoliczności (por. także uzasadnienie postan. SN z 23 lutego 1999 r. I CKN 1064/97 OSNC 1999/9/153).
W aktualnym wniosku skarżący nie powołał jednak żadnych nowych okoliczności w stosunku do tych, które ujawniał poprzednio. Nadto z treści złożonego wniosku w żaden sposób nie da się też wyinterpretować twierdzenia skarżącego jakoby od chwili prawomocnego oddalenia jego poprzedniego wniosku nastąpiła istotna zmiana okoliczności znanych sądowi. Skarżący cały czas wykazuje ten sam majątek, takie same dochody bieżące i posiadane oszczędności. Ogólnikowa wzmianka o potrzebie posiadania lokaty bankowej jako "zabezpieczenia na przyszłość" jest zaś dalece niewystarczająca.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 165, art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2i art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło