III SA/Kr 84/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosków adwokata A. Ż. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu odwoławczym w związku ze sporządzeniem zażalenia oraz skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2011r. sygn. akt III SA/Kr 84/11 pozostawiające bez rozpoznania skargę A w K na rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 29 listopada 2010r. znak [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia odwołania p o s t a n a w i a oddalić wnioski. Pełnomocnik z urzędu A w K A. Ż. w złożonych kolejno po sobie dnia 14 grudnia 2011 r. piśmie zatytułowanym "Zażalenie pełnomocnika skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7.XII.2011 r. sygn. akt III SA/Kr 84/11, ogłoszone na rozprawie w dniu 7.XII.2011 r. w części gdzie pozostawiono skargę bez rozpoznania" (k. 182) oraz w dniu 13 stycznia 2012 r. piśmie zatytułowanym "skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7.XII.2011 r. sygn. akt III SA/Kr 84/11, ogłoszonego na rozprawie w dniu 7.XII.2011 r. w części gdzie pozostawiono skargę bez rozpoznania" (k. 188) wniósł m.in. o zasądzenie na swoją rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie odwoławcze, oświadczając że opłaty z tytułu honorarium w ogóle nie zostały uiszczone przez stronę skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27.03.2012 r. sygn. akt II GZ 15/12 o odrzuceniu zażalenia wskazał, że środkiem prawnym mającym na celu doprowadzić do kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia Sądu I instancji nie jest zażalenie, a skarga kasacyjna co wynika z przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.). Natomiast w postanowieniu o pozostawieniu skargi kasacyjnej bez rozpoznania (z dnia 27.03.2012r. sygn. akt II GSK 123/12) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej niezgodnie z przepisami cytowanej ustawy złożył skargę kasacyjną za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skutkiem czego skarga kasacyjna wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego po upływie ustawowego 14 dniowego terminu do jej wniesienia, to taką skargę kasacyjną należało pozostawić bez rozpatrzenia na posiedzeniu niejawnym. Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 84/11 oddalił wnioski adwokata A. Ż. Postanowienie doręczone zostało pełnomocnikowi w dniu 10.05.2012 r. W dniu 17.05.2012r. pełnomocnik wniósł skutecznie sprzeciw, w którym podniósł, że przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie jest zależne od wyniku sprawy. Wyjaśnił przy tym, że w trakcie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym był wzywany o nadesłanie oryginału lub kopii odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego strony skarżącej, które to wezwanie wykonał z dniem 10.03.2012 r., przesyłając żądane dokumenty. Podejmował więc czynności jako pełnomocnik przyznany stronie z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców prawnych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.). W § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i d określa się minimalne stawki w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, a za postępowanie zażaleniowe 120 zł. W ocenie Sądu powołane wyżej przepisy nie nakładają na Sąd obowiązku uwzględnienia każdego wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W tym względzie Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 czerwca 2010r. sygn. akt II FZ 143/10 Lex nr 643591oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29.10.2009r. sygn. akt II FSK 865/08, Legalis, które akcentują konieczność oceny świadczonej pomocy prawnej pod kątem rzetelności i profesjonalizmu. Sądy te wprost wyraziły bowiem stanowisko, że "pomoc prawna świadczona w sposób sprzeczny z zasadami profesjonalizmu nie stanowi podstawy do przyznania wynagrodzenia". W orzecznictwie generalnie kładzie się nacisk na potrzebę oceny wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z punktu widzenia tego, czy faktycznie pomoc została udzielona (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21.10.2010 r. sygn. akt II FSK 83/09 czy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22.12.2011r., III SA/Wa 1387/10, Legalis). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wniosek adwokata A. Ż. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie z dnia 7 grudnia 2011r. sygn. akt III SA/Kr 84/11 nie może zostać uwzględniony skoro nie był to na gruncie ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r., Nr 84, poz. 712) właściwy środek mający prowadzić do kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Co do wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za wniesienie i sporządzenie skargi kasacyjnej od w/w postanowienia Sądu pierwszej instancji, również nie podlega on uwzględnieniu, gdyż pełnomocnik w sposób niezgodny z przepisami wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zamiast bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co w efekcie spowodowało pozostawienie skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia. Czynności pełnomocnika nie były zatem rzetelne. Odnosząc się ściśle do argumentu pełnomocnika, iż przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi nie jest zależne od wyniku sprawy, podnieść należy, iż zasada ta obowiązuje dopiero w sytuacji gdy Sąd przystępuje do merytorycznego rozpoznania sprawy. W istocie nawet w sytuacji oddalenia skargi Sąd przyznaje pełnomocnikowi wynagrodzenia za pomoc świadczoną z urzędu. W sytuacji natomiast gdy w sprawie nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania wskutek uchybień formalnych pełnomocnika, brak jest podstaw do przyznania wnioskowanego wynagrodzenia, uznawszy, że kryterium przyznania stanowi miara wykazanego profesjonalizmu. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 250 p.p.s.a oddalił wnioski adwokata A. Ż. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stornie skarżącej z urzędu.