III SA/Kr 867/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika J. K. – J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w dniu 18 stycznia 2012 r. w sprawie ze skargi W. K., Z. K. – J., A. K. – J. i J. K. – J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 maja 2010 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu l instancji postanawia odmówić przywrócenia terminu Wyrokiem z dnia 19 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w niniejszej sprawie. W dniu 25 października 2011 r. adwokat K. D., pełnomocnik z urzędu W. K., Z. K. – J. i A. K. – J., złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. 26 października 2011 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożyła też osobiście W. K. Pełnomocnik z urzędu J. K. – J. nie złożył w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 30 grudnia 2011 r. adwokat W. G., pełnomocnik J. K. – J., złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że 26 października 2011 r. pełnomocnik wysłał listem zwykłym wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednak przesyłka ta nie dotarła do sądu ani nie została zwrócona nadawcy. Pełnomocnik wskazał, że przepisy prawa nie wymagają wysyłania pism procesowych listem poleconym, lecz wystarczające jest nadanie przesyłki w polskim urzędzie pocztowym. Zdaniem pełnomocnika brak jego winy w uchybieniu terminu oraz fakt wysłania wniosku o sporządzenie uzasadnienia w dniu 25 października 2011 r. uprawdopodabnia jego rozmowa z pełnomocnikiem pozostałych skarżących przeprowadzona na portalu społecznościowym w dniach 19 i 21 grudnia 2011 r., wpis w książce nadawczej jego kancelarii oraz maił otrzymany od aplikanta, w załączniku którego znajdował się projekt wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu pełnomocnik J. K. – J. nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy pełnomocnika. Podkreślić należy, że "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu." (tak NSA w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008r. sygn. akt l OZ 246/08, Lex Omega nr 479292). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." (tak NSA w wyroku z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07, Lex Omega nr 344095). Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że pełnomocnik nie dochował odpowiedniej staranności w swoim postępowaniu związanym ze składaniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Trafnie zauważa pełnomocnik, że przepisy prawa nie wymagają wysyłania pism procesowych listem poleconym. Jednakże strona, która nadaje pismo procesowe zwykłym listem, w przypadku zagubienia przesyłki pozbawia się możliwości łatwego wykazania nie tylko daty nadania pisma, lecz także samego faktu jego nadania. W przedmiotowej sprawie do Sądu nie dotarła przesyłka z wnioskiem adwokata W. G. o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a pełnomocnik nie wykazał, że wniosek został wysłany. Nie stanowi dowodu nadania wpis w książce nadawczej kancelarii, tym bardziej, że treść tego wpisu nie wskazuje rodzaju pisma ani sprawy, której ono dotyczyło. Także treść rozmowy przeprowadzonej z pełnomocnikiem pozostałych skarżących na portalu społecznościowym w żaden sposób nie potwierdza tego, że adwokat W. G. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia, lecz wskazuje jedynie, iż drugi pełnomocnik otrzymał to uzasadnienie i umożliwił mu zapoznanie się z jego treścią. Tym bardziej za wykazanie wysłania wniosku nie można uznać samego faktu otrzymania od aplikanta maiła z elektroniczną wersją wniosku. Podsumowując, w przedmiotowej sprawie brak jest dowodu na to, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia został złożony przez adwokata W. G. w terminie, dlatego konieczne było zbadanie, czy zachodziły podstawy do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Podkreślić trzeba, że od profesjonalnego pełnomocnika wymaga się wyższego poziomu staranności w dokonywaniu czynności procesowych niż od osób nie zajmujących się zawodowo zastępstwem procesowym. Jak wskazano wyżej, prawo nie wymaga nadawania pism procesowych listem poleconym, lecz wysłanie przez adwokata pisma zwykłym listem podlega ocenie pod kątem dochowania wymogów staranności i stanowi podstawę do stwierdzenia, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Treść przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu oraz całokształt okoliczności sprawy należy ocenić jako niedochowanie staranności wymaganej od profesjonalnego pełnomocnika. Zatem w niniejszej sprawie nie można przyjąć, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku nastąpiło bez winy pełnomocnika. W związku z powyższym Sąd stwierdził że pełnomocnik nie uprawdopodobnił, iż w stosunku do niego zachodzą przesłanki do zastosowania wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie terminu i dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ppsa.