III SA/Kr 869/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 19 marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić zażalenie Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę skarżącego J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 19 marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Skarżący w dniu 25 marca 2013 r. złożył wniosek o jego uzupełnienie. Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał postanowienie, w którym oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku. W dniu 17 marca 2014 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Instytucja uzupełnienia wyroku została uregulowana w art. 157 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, dalej: "P.p.s.a." ( Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Zgodnie z tym przepisem, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był umieścić z urzędu. Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego tylko w przypadkach przewidzianych w art. 194 § 1 P.p.s.a. oraz w przepisach szczególnych tej ustawy. Wobec tego, że przepisy te nigdzie nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku, postanowienie to jest niezaskarżalne. Środków zaskarżenia nie można domniemywać, a tym bardziej nie można się ich doszukiwać wbrew ustawie. Stanowisko takie, wynikające wprost z brzmienia przepisów, zostało potwierdzone zarówno w orzecznictwie (por. orz. NSA z dnia 15 czerwca 2007r., sygn. akt II FSK 781/06) jak i w doktrynie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009 wyd. III.) Skoro zażalenie jest w niniejszej sprawie niedopuszczalne, należało je odrzucić na zasadzie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a.