III SA/Kr 879/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2015 r. skargi kasacyjnej M. P. – S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 879/15 w sprawie odrzucenia skargi na czynność Prezydenta Miasta z dnia 13 lutego 2015 r. w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy z ograniczonym terminem ważności uprawnienia I. uchyla w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2015 r. o odrzuceniu skargi, II. stwierdza bezskuteczność czynności wpisu daty ważności uprawnienia w pozycji 11 prawa jazdy kat. B nr [...] wydanego przez Prezydenta Miasta w dniu 9 lutego 2015 r., III. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz M. P. – S. kwotę 660 (sześćset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. P. – S. w dniu 5 października 2009 r. uzyskała uprawnienie do kierowania pojazdami kategorii B na czas nieokreślony. Wnioskiem z dnia 8 stycznia 2015 r. M. P. – S. zwróciła się do Prezydenta Miasta o wydanie nowego dokumentu prawa jazdy ze względu na zmianę danych zawartych w starym dokumencie. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2015 r. nr [...] działając na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2014 r., poz. 600 ze zm.) oraz art. 104 K.p.a. stwierdził, że M. P. – S. spełnia określone przepisami prawa warunki do wydania dokumentu prawa jazdy ważnego do dnia 13 stycznia 2030 r. nr [...]. M. P. – S. pismem z dnia 11 lutego 2015 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 124 ust. 6 ustawy o kierujących pojazdami poprzez jego błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym rozszerzeniu zastosowania przepisu na uprawnienie do kierowania pojazdami; pkt 2.2.4 ppkt 11 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 2 sierpnia 2012 r. w sprawie wzorów dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, podczas gdy prawidłowo przepis ten nie powinien być stosowany, a to wobec braku ograniczeń czasowych uprawnienia do kierowania pojazdami przyznanego skarżącej; a także naruszenie przepisów postępowania poprzez wydanie decyzji bez jakiejkolwiek podstawy prawnej oraz bez wniosku uprawnionego i uprawnienia do wszczęcia postępowania z urzędu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 15 kwietnia 2015 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji i umarzyło postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że aktualizacja danych w dokumencie prawa jazdy nie stanowi podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej. Pogląd ten zachował aktualność również na gruncie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami. Zatem czynność wydania nowego dokumentu prawa jazdy nie może zostać poddana kontroli poprzez zaskarżenie jej jako rozstrzygnięcia władczo określającego konsekwencje prawne wynikające z jakiejś normy prawnej względem konkretnego adresata, w konkretnie oznaczonej sprawie, do organu wyższej instancji. Brak jest bowiem podstawy prawnej do wydania takiej decyzji. W związku z tym czynność tę można kwestionować poprzez zaskarżenie jej do sądu administracyjnego. W przypadku bowiem, w której czynność faktyczna wydania nowego dokumentu prawa jazdy narusza prawa osób trzecich, w tym szczególności prawa osoby, której przysługuje uprawnienie do kierowania pojazdami stwierdzone tym dokumentem, osoba ta może, po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, zaskarżyć tę czynność do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie ze względu na to, że organ I instancji wydał decyzję administracyjną, zachodzi konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego jako wadliwej. M. P. – S. pismem z dnia 4 maja 2015 r. wezwała Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Prezydent Miasta w piśmie z dnia 20 maja 2015 r. nr [...] stwierdził, że zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami prawo jazdy kategorii B wydaje się na 15 lat. Uwzględniając powyższy przepis oraz okoliczność, że stosownie do treści przyjętych wzorów prawa jazdy, w rubryce oznaczonej nr 11 wskazuje się datę, do której dokument prawa jazdy zachowuje ważność w stosunku do poszczególnych uprawnień. Przesądzone jest, że mimo, iż stronie przysługują uprawnienia bezterminowe, ważność dokumentu może zostać określona maksymalnie na 15 lat. M. P. – S. pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na odmowę dokonania czynności materialno – technicznej w postaci wydania prawidłowego dokumentu prawa jazdy. Zaskarżonej czynności zarzucono naruszenie: - art. 53 § 3 P.p.s.a. poprzez niewykonanie żądania usunięcia naruszenia prawa w sytuacji, gdy z uwagi na naruszenia prawa materialnego doszło do sytuacji niezgodnej z przepisami, a wiec w konsekwencji tolerowanie stanu niezgodnego z prawem; - art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w odniesieniu do wskazania okresu ważności uprawnienia do kierowania pojazdami, podczas gdy przepis ten stosuje się do określenia ważności dokumentu prawa jazdy; - § 9 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, podczas gdy przepis ten dotyczy okresu ważności prawa jazdy jako dokumentu stwierdzającego posiadanie określonych uprawnień, nie zaś okresu ważności samych uprawnień do kierowania pojazdem; - § 9 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia poprzez jego błędna wykładnię polegającą na uznaniu, iż przepis ten dotyczący technicznych aspektów wypełniania wniosku o wydanie prawa jazdy (dokumentu) wpływa na materialnoprawny zakres przyznanych wnioskodawcy uprawnień (jego okres), podczas gdy prawidłowo organ winien uznać, że przepis ten nie narusza praw przyznanych osobie, której wniosek dotyczy; - załącznika nr I, pkt 2.2.4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 2 sierpnia 2012 r. w sprawie wzorów dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami poprzez jego nieprawidłową wykładnię polegającą na przyjęciu, że w pozycji nr 11 prawa jazdy wpisuje się datę ważności prawa jazdy, podczas gdy prawidłowo organ winien uznać, że w miejscu tym wpisuje się datę ważności uprawnienia do kierowania pojazdami, a w przypadku gdy uprawnienie takie jako prawo nabyte ma charakter bezterminowy, należy umieścić odpowiednią adnotację o nieograniczonym czasowo okresie posiadanego uprawnienia (np. w postaci sugerowanego przez organ i stosownego w starych wzorach prawa jazdy oznaczenia kreskami). W uzasadnieniu autor skargi opisał dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego. Ponadto podniesiono, że skarga sprowadza się do zakwestionowania błędnego wpisu ograniczenia czasowego uprawnienia do kierowania pojazdami, w sytuacji, gdy uprawnienie to jest wydane bezterminowo. Na skutek błędu w interpretacji przepisów skarżącej wydano dokument w którym zapisano nieistniejące ograniczenie ważności uprawnienia do kierowania pojazdami. Ograniczone zatem zostały mocą czynności materialno – technicznej prawa obywatela do posiadania dokumentu stwierdzającego prawidłowy zakres posiadanych uprawnień. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie. Organ stwierdził, że dokonując w nowym dokumencie (wtórniku) prawa jazdy wpisu daty ważności uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B w rubryce 11 nie naruszył przepisów obowiązujących, bowiem bezterminowy charakter uprawnienia do kierowania pojazdami zostaje zachowany jako prawo słusznie nabyte. Zatem data ważności uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B zamieszczona przez organ na rewersie dokumentu w punkcie 11, w przypadku osoby, która nabyła prawo jazdy pod rządami wcześniej obowiązującej ustawy jest tylko skutkiem działania systemu informatycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2015 r. odrzucił skargę M. P. – S. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy. Sąd uznał bowiem, że skarga dotyczy działania organu I instancji i jako taka jest niedopuszczalna. Na powyższe postanowienie M. P. – S. wniosła skargę kasacyjną zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. oraz naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. W konkluzji wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 179 a P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 179 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony także o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna. Przepis ten został wprowadzonym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2015 r. poz. 658) . Stosowanie do art. 2 tej ustawy ma on zastosowanie również do spraw wszczętych przed wejściem ustawy zmieniającej . W tym miejscu wypada wyjaśnić zasadniczą kwestię mianowicie przyjdzie zauważyć, że cytowany art. 179 a zawiera dwie przesłanki. Sąd I instancji może bowiem stwierdzić, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione. Przesłanki te połączone są spójnikiem "albo". Według wykładni językowej przepis prawny musimy traktować jako całość, tak, aby żaden jego fragment (nawet przecinek czy kropka) nie był zbędny. Wynika to z tego, że każdy znak, kropka, a także spójniki takie jak "i", "lub", "albo" nadają przepisom różne znaczenie. Oczywistym jest, że spójnik "albo" wyraża alternatywę rozłączną. Zatem przesłanki unormowane w art. 179 a P.p.s.a. są od siebie niezależne i stosuje się je rozłącznie, wystarczy, aby ziściła się tylko jedna z nich. W ocenie Sądu zachodzą przesłanki uzasadniające w niniejszej sprawie zastosowanie powyższego przepisu. W sprawie zachodzi bowiem przesłanka dotycząca oczywiście usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej. Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy (druk sejmowy nr 1633) podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione w szczególności, jeżeli sąd "od razu", "na pierwszy rzut oka" ocenia jako uzasadnione zarzuty i żądania zawarte w skardze kasacyjnej. W myśl postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt I CSK 18/14 o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej możemy mówić wtedy, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają jej uwzględnienie. Innymi słowy przesłanka ta występuje, gdy w sprawie dopuszczono się takiego naruszenia prawa, które jest widoczne "na pierwszy rzut oka" i nie nasuwa wątpliwości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 września 2007 r., III CSK 219/07). W niniejszej sprawie wskazana przesłanka bez wątpienia zachodzi. Przechodząc do rozpoznania sprawy na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1pkt 1 lit. a-c i pkt 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 P.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając na względzie powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga okazała się uzasadniona. Kontroli legalności w przedmiotowej sprawie poddano czynność Prezydenta Miasta, polegającą na wydaniu nowego prawa jazdy z powodu zmiany obejmujących nowe nazwisko na wniosek skarżącej złożony na podstawie art. 18 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. 2014 poz. 600), zwanej dalej ustawą. Przepis art. 18 ust. 1 ustawy stanowi, że osoba posiadająca prawo jazdy jest obowiązana zawiadomić starostę o zmianie stanu faktycznego wymagającego zmiany danych w nim zawartych, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia. W myśl art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy na wniosek osoby uprawnionej w przypadkach, o których mowa w ust. 1, starosta wydaje, za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1 lub w art. 16 ust. 1, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej nowy dokument pod warunkiem zwrotu dokumentu wymagającego zmiany danych. Biorąc pod uwagę zakres żądania skarżącej, obejmujący wyłącznie zmianę danych dotyczących miejsca nazwiska, należało uznać, że organ dokonując w oparciu o art. 18 ust. 2 ustawy czynności materialno- technicznej wydania nowego prawa jazdy, może dokonać zmian wpisów w dokumencie jedynie w zakresie określonym treścią złożonego wniosku, a więc zmian dotyczących danych wnioskodawczyni oraz, z uwagi na treść art. art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy, wpisu daty ważności wydawanego dokumentu (dokument prawa jazdy kategorii B w obecnym stanie prawnym wydawany jest na 15 lat ). Dokonywane przez organ w tym trybie wpisy w nowym dokumencie prawa jazdy nie mogą natomiast dotyczyć posiadanego przez wnioskodawcę uprawnienia do kierowania pojazdami. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 2 sierpnia 20112 r. w sprawie wzorów dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami prawo jazdy ma dwie strony. Na pierwszej stronie umieszcza się: - wyrazy o treści "WZÓR UNII EUROPEJSKIEJ" oraz wyrazy o treści "PRAWO JAZDY" w różnych językach Unii Europejskiej, wydrukowane w kolorze różowym, tak aby stanowiły tło prawa jazdy; - w górnej części strony, obok siebie wyrazy o treści "PRAWO JAZDY" - wykonane farbą o barwie niebieskiej oraz wyrazy o treści "RZECZPOSPOLITA POLSKA" - wykonane farbą zmiennooptyczną; - w lewym górnym rogu - symbol "PL" wpisany w okrąg utworzony przez 12 gwiazdek o barwie żółtej, umieszczonych na niebieskim tle w kształcie prostokąta o wymiarze 17 x 10 mm; - cyfry i dane, które oznaczają: 1 - nazwisko posiadacza prawa jazdy, 2 - imię (imiona) posiadacza prawa jazdy, 3 - datę i miejsce urodzenia posiadacza prawa jazdy, 4a - datę wydania prawa jazdy, 4b - datę ważności prawa jazdy, 4c - organ wydający, 4d - numer PESEL posiadacza prawa jazdy, 5 - numer prawa jazdy, 6 - fotografię posiadacza prawa jazdy, 7 - podpis posiadacza prawa jazdy, 8 - adres posiadacza prawa jazdy, 9 - kategorię (kategorie) prawa jazdy posiadaną(e) przez osobę; - w prawym dolnym rogu elementy zabezpieczające w postaci znaku graficznego i umieszczonej nad nim pomniejszonej fotografii posiadacza prawa jazdy. Na drugiej stronie umieszcza się: - w lewym górnym rogu - miejsce oznaczone liczbą 13, przeznaczone dla możliwego wpisu, dokonywanego przez organ wydający prawo jazdy, informacji istotnych dla administrowania prawem jazdy; - poniżej obszaru oznaczonego liczbą 13 znajduje się miejsce przeznaczone na kod kreskowy oraz znaki alfanumeryczne reprezentujące dane zawarte w kodzie; - z prawej strony, wzdłuż krótszego boku - objaśnienia numerowanych pozycji, które pojawiają się na awersie i rewersie prawa jazdy: 1 - nazwisko, 2 - imię (imiona), 3 - data i miejsce urodzenia, 4a - data wydania prawa jazdy, 4b - data ważności prawa jazdy, 4c - organ wydający, 5 - numer prawa jazdy, 10 - ważne od, 11 - ważne do, 12 - ograniczenia. W orzecznictwie wskazuje się, że na gruncie regulacji ustawy o kierujących pojazdami zachodzi konieczność wyraźnego odróżnienia uprawnienia do kierowania pojazdami, stanowiącego w swej istocie prawo podmiotowe uprawniające do kierowania danego rodzaju pojazdem, od dokumentu prawa jazdy, który jedynie stwierdza posiadanie tego uprawnienia przez określoną osobę, stanowiąc w swej istocie dowód prawa-uprawnienia do kierowania pojazdami (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt K 5/13, publ. OTK-A 2013/9/137, Dz.U.2014/37). Trybunał Konstytucyjny zwrócił uwagę na zmianę charakteru dokumentu prawa jazdy wydanego pod rządami poprzednich przepisów, którego wymiana na dokument prawa jazdy według nowego wzoru spowoduje, że utraci on bezterminowy charakter. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 ustawy wszystkie dokumenty praw jazdy według nowego wzoru mają ściśle określony termin ważności. Trybunał stwierdził przy tym, że: "Nie utracą jednak bezterminowego charakteru uprawnienia do kierowania pojazdami nabyte przez osoby pod rządami poprzednich przepisów. Przy ubieganiu się o wydanie nowego prawa jazdy osoby te nie będą bowiem musiały ponownie ubiegać się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami, które to uprawnienia nabyły już pod rządami poprzednio obowiązujących przepisów". Dodatkowo należy zauważyć, że ustawa o kierujących pojazdami wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r., nr 2006/126/WE, w sprawie praw jazdy (Dz. U. UE L z 2006 r. Nr 403, poz. 18 ze zm.), która w art. 7 ust. 2 przewiduje administracyjny okres ważności praw jazdy poszczególnych kategorii. Jednak zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy nr 2006/126/WE wszelkie uprawnienia do kierowania pojazdami przyznane przed 19 stycznia 2013 r. nie podlegają ograniczeniu lub unieważnieniu przez przepisy tejże dyrektywy. Brak było zatem podstaw do dokonania w dokumencie wydanym skarżącej, na stronie 2 w kolumnie 11, określającej termin ważności uprawnienia wpisu, określającego termin ważności tego uprawnienia. Bez znaczenia pozostaje przy tym przywoływana przez organ okoliczność, iż aplikacja, która służy do generowania dokumentu nie przewiduje możliwości pozostawienia rubryki bez wpisanej daty, określającej termin ważności uprawnienia. Zasady nabywania uprawnień do kierowania pojazdami i wydawania dokumentów potwierdzających posiadanie określonych uprawnień określają bowiem przepisy prawa, a aplikacje służące do generowania dokumentów mają za zadanie ułatwienie wydawania dokumentów prawa jazdy, nie mogą natomiast wpływać na treść posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami. W konsekwencji należało uznać, że objęta kontrolą sądową czynność Prezydenta Miasta polegająca na dokonaniu wpisu daty ważności uprawnienia w rubryce 11 dokumentu prawa jazdy podjęta została bez podstawy prawnej, wobec czego jest bezskuteczna. Rozpoznając ponownie sprawę, organ winien uwzględnić przedstawione powyżej stanowisko Sądu i wydać nowe prawo jazdy, potwierdzające posiadanie przez skarżącą bezterminowego uprawnienia do kierowania pojazdami. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 179 a P.p.s.a. w związku z art. art. 146 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt I i II sentencji wyroku. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 P.p.s.a. – jak w pkt III wyroku.