III SA/Kr 886/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Wojewody z dnia 2 sierpnia 2007 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zameldowania postanawia przyznać na rzecz adwokata K. M. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 180 zł (słownie sto osiemdziesiąt) podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę P. J. na postanowienie Wojewody z dnia 2 sierpnia 2007 r. w przedmiocie wymeldowania i zasądził na rzecz ustanowionego z urzędu adwokata K. M. stosowne wynagrodzenie. Od powyższego wyroku adwokat sporządził i wniósł skargę kasacyjną. W skardze zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wedle norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 grudnia 2009 r. oddalił skargę kasacyjną, a rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu zostało przekazane do rozpoznania sądowi I instancji. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 sierpnia 2010 r. odmówiono przyznania adwokatowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy wskazując, że złożony przez pełnomocnika wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawierał oświadczenia, iż koszty zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone w całości, lub w części przez skarżącego. Od powyższego postanowienia w ustawowo zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że przed zakończeniem rozprawy przeprowadzonej w dniu 15 grudnia 2009 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie złożył on oświadczenia, iż koszty zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone w całości, lub w części. Pełnomocnik wskazał, że oświadczenie o powyższej treści zostało przez niego złożone w piśmie z dnia 4 listopada 2009 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do sprzeciwu dołączone zostało pismo skarżącego zawierające stosowne oświadczenie oraz dowód nadania tego pisma do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści przepisu § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W aktach niniejszej sprawy znajduje się nadesłane przez Naczelny Sąd Administracyjny, pismo adwokata K. M. z dnia 4 listopada 2010 r., w którym pełnomocnik oświadczył, że koszty udzielonej skarżącemu pomocy nie zostały zapłacone w całości ani w części, stosownie do § 20 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 2 lit b w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości - stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości - w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 22 %. Ponieważ pełnomocnik skarżącego – adw. K. M. – sporządził i wniósł skargę kasacyjną i nie brał udziału w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, to należało przyznać mu koszty zastępstwa procesowego z urzędu w wysokości 75 % minimalnej stawki, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit c w/w rozporządzenia. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348 ze zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit b w zw. z § 18.1 pkt. 1 lit. c cytowanego rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.).